Liber

perfecta ſunt. Miro itaqꝫ modo tria iſta inſeꝑabilia ſunt a ſemetip̄is. ⁊ tamē eorum ſingulum quodqꝫ ſubſtantia eſt. ⁊ ſimul omnia vnaſubſtantia vel eſſentia: cum ⁊ relatiue dicant̉adinuicem.De noticia qua mens non ſolum ſe: ſꝫ etiaꝫalias mentes noſſe regulariter pōt. Capl̓. VI.Ad cum ſeip̄aꝫ nouit humana menſ⁊ amat ſeip̄am: non aliquid incōmutabile nouit ⁊ amat: alit̓qꝫ vnuſqͥſqꝫhomo loquendo enunciat mentem ſuam: qͥdin ſeip̄o agatur attendens: Aliter autem humanam mentem ſpeciali aut generali cognition diffinit. Itaqꝫ cum mihi de ſua propria loquitur: vtrum intelligat hoc: aut illud: aut nōintelligat: ⁊ vtrum velit aut nolit hoc aūt illd̓:credo: Cum vero de humana ſpecialiter autgeneraliter verum dicit: agnoſco ⁊ approbo.Unde manifeſtum eſt aliud vnum quēqꝫ videre in ſe: quod ſibi alius dicenti credat: nontamen videat: aliud autem in ip̄a veritate qd̓alius quoqꝫ poſſit intueri: quoꝝ alterum mutari per tempora: alterum incōmutabili eternitati conſiſtere. Neqꝫ enim oculis corporeismultas mentes videndo per ſimilitudinē colligimus: generalem vel ſpecialem mentis humane noticiam ſed intuemur inuiolabilē veritatem ex qua perfecte quantuꝫ poſſumus diffiniamus. non qualis ſit vniuſcuiuſcunqꝫ hominis mens: ſed qualis eſſe ſempiternis ratōnibus debeat. Unde etiam phantaſias reruꝫcorporalium per corporis ſenſuꝫ hauſtas ⁊ qd̓ammodo infuſas memorie: ex quibus etiā eaque non viſa ſunt ficto phantaſmate cogitantur: ſiue aliter quā ſunt: ſiue fortuitu ſicuti ſūtalijs omnino regulis ſupra mentem noſtramincōmutabiliter manentibus: vel approbareapud noſmetip̄os: vel improbare cōuincimurcum recte aliquid approbamus aut improbamus. Nam cum ⁊ recolo cartaginis menea q̄vidi: ⁊ cū fingo alexandrie que non vidi: caſdeniqꝫ imaginarias formas quaſdam quibuſdam preferens: rationabiliter prefero: viget ⁊claret deſuper iudicium veritatis. ac ſui iurisincorruptiſſimis regulis firmum eſt. Et ſi corporalium imaginum quaſi quodā nubilo ſubtexitur non tamen inuoluitur atqꝫ confundit̉Sed intereſt vtrum ego ſub illa: vel in illa caligine: tāqͣꝫ a celo perſpicuo ſecludar: an ſicutin altiſſimis montibꝰ accidere ſolet: inter vtꝝqꝫ aere libero fruens: ⁊ ſereniſſimā lucem ſuꝑ⁊ denſiſſimas nebulas ſubter aſpiciam. Namvnde in me fraterni amoris inflammatur ardor: cum audio virum aliquem pro fidei pul-

chritudine ⁊ firmitate: acria tormenta toleraſſe. Et ſi mihi digito oſtendatur ip̄e homo: ſtudeo mihi coniungere: notum facere:: amicitiacolligare. Itaqꝫ ſi facultas datur: accedo: alloquor: ſermonem cōfero: affectum meū in illūquibus verbis poſſum exprimo: viciſſimqꝫ ineo fieri quē in me hēat atqꝫ exprimi volo: ſpiritalemqꝫ complexum credendo melior: quia ꝑueſtigare tam cito ⁊ cernere penitus eius interiora non poſſum: Amo itaqꝫ fidelem ⁊ fortēvirū: amore caſto atqꝫ germano. Quod ſi mihi inter noſtras loquelas fateatur. aut incautus aliquo modo ſeſe indicet: quod vel de deocredat incōgrua: atqꝫ in illo quoqꝫ carnale aliquid deſideret: ⁊ pro tali errore illa pertuleritvel ſperate pecunie cupiditate. vel inani auiditate laudis humane: ſtatim amor ille quo ineum ferebar offenſus: ⁊ quaſi repercuſſus: atqꝫ ab indigno homine ablatus: in ea forma ꝑmanet: ex qua eum talē credens amaueram.Niſi forte ad hoc homo iam vt talis ſit. cū talēnon eſſe cōperio. At in illo homine nihil mutatuꝫ eſt: mutari tn̄ poteſt vt fiat. qd̓ eum iameſſe credideram. in mente aūt mea mutata ēvtiqꝫ ip̄a exiſtimatio. que de illo aliter ſe habebat. ⁊ aliter habet. Idemqꝫ amor ab intentōeperfruendi. ad intentionē conſulendi. incommutabili deſuper iuſticia iubēte deflexus eſt.Ip̄a vero forma in concuſſe ac ſtabilis veritatis: ⁊ in qua fruerer homine. bonū eū credēs.⁊ in qua eū conſulo. vt bonus ſit. eadem luceincorruptibilis ſinceriſſimeqꝫ rationis: ⁊ meementis aſpectum ⁊ illam phantaſie nubē quādeſuper cerno cum eundem hoīem quem videram cogito in perturbabili eternitate perfundit. Item cum arcum pulchre ⁊ equaliterintortū quem vidi: verbi gratia. cartagini aīoreuoluo. res quedam menti nunciata ꝑ oculos memorie que tranſfuſa imaginarum conſpectum facit. Sed aliud mente conſpicio ẜmꝙ mihi opus illud placet. vnde etiā ſi diſpliceret. corrigerem. Itaqꝫ de iſtis ſcd̓m illam iudicamus: ⁊ illam cernimus ratōnalis mentis intuitu. Iſta vero aut preſentia ſenſu corporistangimus. aut imagines abſentiū fixas in memoria recordamur: aut ex earuꝫ ſimilitudinetalia fingimus: qualia noſip̄i ſi vellemus atqꝫpoſſemus: etiā opere moliremur Aliter enimfigurantes animo imagines corporum. aut ꝑcorpus corpora videntes. aliter autem rationes artemqꝫ ineffabiliter pulchram talium figurarum ſuper aciem mentis ſimplici intelligentia capientes