IX

talium ab amore carnalilium.Non omnia que noticia comprehēditdici poſſit concepta.xjConcepte noticie ſil̓itudinē tunc ad eqͣlitatem mentis accedere: cum id qd̓cognoſcitur neqꝫ inferioris neqꝫ ſuperioris naturs eſt.xijCur ſicut noticia mentis eſt proles: nōetiam amor partus eiuſdem ſit.Aurelij auguſtini ep̄i liber nonus incipit.e deo ſemper querendo. Capl̓m. I.Rinitatē certe querimus: nō quālibet: ſed illam trinitatem que d̓seſt: veruſqꝫ ac ſūmus: ⁊ ſolus deꝰ.Expecta ergo quiſquis hͨ audis.Adhuc em̄ querimꝰ. Et talia querentē nemoiuſte reprehendit: ſi tn̄ in fide firmiſſimꝰ q̄rat:qd̓ aūt noſſe: aut eloqui difficillimū eſt. Affirmantem vero cito iuſteqꝫ reprehendit qͥſqͥsmelius vel videt vel docet. Querite inqͥt deū⁊ viuet aīa vr̄ a. Et ne quiſqͣꝫ ſe tanqͣꝫ apprehēdiſſe temere gaudeat: querite inquit faciemeius ſemper. Et apoſtolus. Si quis ſe inquitputat aliquid ſcire: nondū ſcit quēadmodumſcire oporteat. Quiſquis aūt diligit deuꝫ: hiccognitus eſt ab illo. Nec ſic quidē dixit: cognouit illū: que periculoſa p̄ſumptio eſt. ſꝫ cognitus eſt ab illo. Sed ⁊ alibi cum dixiſſet. Huncautē cognoſcentes deum: ſtatim corrrigens.īmo cogniti inquit a deo: maximeqꝫ illo loco.Fratres inquit ego meip̄m non arbitror app̄hendiſſe. Unum aūt: que retro oblitus in eaque ante ſunt extentus: ſcd̓m intentionem ſequor ad palmam ſuperne vocatōis dei in xp̄oIeſu. Quotquot ergo perfecti: hoc ſapiamꝰ.Perfectionem in hac vita dicit: nō aliud qͣꝫ eaque retro ſunt obliuiſci. ⁊ in ea que ante ſuntextendi ẜm intentionem. Tutiſſima eſt enimquerentis intentio: donec apprehendatur illud quo tendimus ⁊ quo extendimur Sed earecta intentio eſt que proficiſcitur a fide. Certa em̄ fides vtcunqꝫ inchoat cognitōnem. Cognitio vera certa non perficiet̉: niſi poſt hancvitā: cum videbimus facie ad faciē. Hoc ergoſapiamus vt nouerimus tutioreꝫ eſſe affectūvera querendi. qͣꝫ incognita ꝓ cognitis preſumendi. Sic ergo queramus tanqͣꝫ inuenturi:⁊ ſic inueniamus tanqͣꝫ queſituri. Cum enimconſūmauerit homo: tunc incipit. De credēdis nulla infidelitate dubitemus: de intelligēdis nulla temeritate affirmemus. In illis augioritas tenenda eſt: in his veritas exquirenda. Quod ergo ad iſtam queſtionem attinet.credamus patrem ⁊ filium ⁊ ſpiritūſanctum

eſſe vnū deum. vniuerſe creature cōditorematqꝫ rectorem: Nec patrem eſſe filiū: nec ſpm̄ſanctum vel patrem eſſe vel filium: ſed trinitatē relatarum adinuicem perſonarum. ⁊ vnitatem equalis eſſentie: hoc aūt queramꝰ intelligere ab eo ip̄o quem intelligere volumusauxilium precantes: ⁊ quantum tribuit. quodintelligimus explicare tanta cura ⁊ ſolicitudine pietatis: vt etiaꝫ ſi aliquid aliud pro alio dicimus. nihil tamen indignum dicamus. Ut ſiquid: verbi gratia: de patre dicimus quod patri proprie non conueniat: aut filio conueniataut ſpirituſancto: aut ip̄i trinitati: ⁊ ſi quid defilio quod filio proprie non congruat: ſaltē cōgruat patri: aut ſpirituſācto: aut trinitati. Itēſi quid de ſpirituſancto qd̓ ꝓprietatem ſpūſſācti non deceat: non tn̄ alienū ſit a patre aut filio: aut ab vno deo ip̄a trinitate: veluti nūc cupimus videre vtrum illa excellentiſſima caritas proprie ſpūſſanctus ſit: quod ſi nō eſt: autpater eſt caritas: aut filiꝰ: aut ip̄a trinitas: qm̄reſiſtere non poſſumus certiſſime fidei: ⁊ validiſſime auctoritati ſcripture dicentis: Deuscaritas eſt: non tn̄ debemuſ deuiare ſacrilegoerrore: vt aliquid de trinitate dicamus. quodnon creatori: ſed creature potius conueniat.aut inani cogitatione fingatur: Que cum itaſint attendamus iſta tria. que inueniſſe nobiſvidemur. Nondum d̓ ſupernis loquimur. nōdum de deo patre ⁊ filio ⁊ ſpirituſancto. ſed dehac impari imagine: ⁊ cum imagine: id eſt homine: familiarius em̄ eam ⁊ facilius fortaſſisintuetur mentis noſtre infirmitas.An tria ſint amans ⁊ qd̓ amat̉ ⁊ amor. Anaūt duo ſint cum quis non alium qͣꝫ ſeip̄um diligitCapitulū. IICce ego qui hoc q̄ro: cuꝫ aliqͥd amoc tria ſunt: ego: ⁊ qd̓ amo: ⁊ ip̄e amor.Non em̄ amo amoreꝫ. niſi amantemamem. Nā non eſt amor: vbi nihil amat̉ Triaergo ſunt. amans: ⁊ qd̓ amatur: ⁊ amor. Qd̓ſi non amem niſi meip̄m: nonne due erunt qd̓amo ⁊ amor: Amans em̄ ⁊ qd̓ amatur. hoc idēeſt: qn̄ ſe ip̄e amat: ſicut amare ⁊ amari: eodeꝫmō idip̄m eſt cū ſe quiſqꝫ amat. Eadē quipperes bis dicitur. cū dicitur: amat ſe: ⁊ amatur aſe. Tunc em̄ non eſt aliud atqꝫ aliud amare etamari. ſicut non eſt alius atqꝫ alius: amans etamatus. At vero amor: ⁊ quod amatur: etiaꝫſic duo ſunt. Nō enim quiſquis ſe amat amoreſt: niſi cum amatur ip̄e amor. Aliud eſt auteꝫamare ſe: aliud eſt amare amorem ſuum. Noenim amat̉ amor: niſi iam aliquid amans. qͥavbi nihil amatur. nullus eſt amor Duo gͦ ſunt

g

sͣ. jo.6

1IL. 13

al̓.

pēͣ. 6

Ioh̓. 4.