Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

VII

nobis eterna eſt diuinitatē. Qm̄ qͥppe ſpiritibus mūdis intellectualibꝰ ſuꝑbia nonlapſi ſunt: in forma dei: deo equalis deusp̄bet exemplū: vt ſe idem exēpluꝫ redeundietiā lapſo p̄beret homini: ꝓpter īmundiciam pctōꝝ penāqꝫ mortalitatis deuꝫ videre poterat: ſemetip̄m exinaniuit: mutando diuinitatem ſuā: ſꝫ nr̄am mutabilitatē aſſumendo: formā ſerui accipiens: venit adj nos in hunc mundū: qui in hoc mundo eratquia mundus factus ē: vt exempluꝫ ſurſum videntibꝰ deū: exemplū deorſum mirātibus hoīem. Exemplū ſanis ad ꝑmanendūexemplū infirmis ad cōualeſcendū. exēplūmorituris ad timendū: exemplū mortuiſad reſurgendū eēt: in oībus ip̄e pͥmatum te.j nens. Quia em̄ ad beatitudinē ſequidebebat niſi deū: ſentire poterat deumſequendo deū hoīem factū ſequeret̉ ſimul: quē ſentire poterat quem ſequi deberet.Amemꝰ inhereamus illi: caritate diffuſa in cordibus nr̄is ſpm̄ſcm̄ datꝰ eſt nobis. igit̉ miriū ſi ꝓpter exemplū qd̓ nob̓vt reformaremur ad imaginē dei p̄bet imago equalis pr̄i: de ſapiētia ſcriptura loqͥt̉ filio loquit̉ quē ſequimur viuēdo ſapiēterqͣꝫuis pater ſit ſapientia ſicut lumē deus:Spūs qͦꝫ ſanctus ſiue ſūma charitas vtrūqꝫcōiungens noſqꝫ ſubiūgens. Qd̓ ideo in4digne dicit̉ quia ſcpͥtū eſt: Deus charitas ē:quō eſt etiā ſapiētia: ſit lumen: qm̄ deꝰlumen ē: ſiue ergo modo ſiue alio modo eſſentia ſpūſſancti ſigillatim ac ꝓprie nomināda ē qm̄ deꝰ ē: vtiqꝫ lumē eſt: Et qm̄ lumē eſt:vtiqꝫ ſapiētia eſt. Deū aūt eſſe ſpm̄ſcm̄: ſcriptura clamat apud apl̓m qui dicit: Neſcitisquia tēplū dei eſtꝭ? ſtatimqꝫ ſubijcit: Et ſpūsdei habitat in vob̓. Deꝰ em̄ habitat in templo ſuo. em̄ tanqͣꝫ miniſter habitat ſpūsdei in templo dei: alio loco euidētius dicat. Neſcitis qꝛ corꝑa vr̄a templū in vob̓ eſtſpūſſancti quē habetꝭ a deo: eſtis veſtri.5empti em̄ eſtis p̄cio magno: glorificate portate deū in corꝑe veſtro. Quid eſt aūt ſapiētia niſi lumen ſpiritale incōmutabile? Eſtem̄ ſol iſte lumēſꝫ corꝑale ē̄: ſpiritalis creatura lumen: ſꝫ incōmutabile. Lumē pat̓lumen filiꝰ: lumen ſpūſſcūs. Simul aūt nontria lumina: ſꝫ vnū lumen. Et ideo ſapientiapater: ſapiētia filius: ſapiētia ſpūſſcūs. et ſimul tres ſapiētie: ſꝫ vna ſapientia: quia eſt ibi eſſe qd̓ ſaꝑe: vna eſſentia pater filius ſpūſſanctus. Nec aliud ē ibi eſſe qͣꝫ deūeſſe. Unꝰ deꝰ: pater filiꝰ ſpūſſanctus.

Quid vel a grecis vel a latinis neceſſe fuerit dici de ineffabili trinitate. Ca. IIIITaqꝫ loquēdi cauſa de ineffabilibꝰivt fari aliquo modo poſſimꝰ qd̓ effari nullo modo poſſumꝰ: dictuꝫ eſta nr̄is gręcis vna eſſentia: tres ſubſtātie: a latinis aūt vna eſſentia vel ſubſtātia: tres perſone: quia ſicut diximus: aliter in ẜmōenr̄o: id eſt latino eēntia qͣꝫ ſub̓a ſolet intelligiEt intelligat̉ ſaltē in enigmate qd̓ dicit̉:placuit ita dici vt diceret̉ aliqͥd quereret̉qͥd tria ſint: que tria eſſe fides vera ꝓnunciat: patrē dicit filiū: ſpm̄ſcm̄ quodeſt donū dei nec patrē dicit eſſe nec filiū. querit̉ qͥd tria: vel qͥd tres: cōferimus nosad inueniendū aliqd̓ ſpeciale vel generalenomē quo cōplectamur hec tria: neqꝫ occurrit animo qꝛ excedit ſuꝑeminētia diuinitatꝭvſitati eloquij facultatē. Ueriꝰ em̄ cogitaturdeus qͣꝫ dicit̉. veriꝰ eſt qͣꝫ cogitat̉. em̄ dicimus: eundē eſſe iacob eſt abraā: iſaacaūt nec abraā eſſe nec iacob: tres vtiqꝫ fatemur abraā iſaac iacob Sꝫ querit̉ quidtres: rn̄demus tres hoīes: noīe ſpeciali eospluraliter appellantes: generali aūt ſi dicamus tria animalia: em̄ ſicut veteres diffinierūt: aīal ē rōnale: mortale. Aut ſicut ſcripture nr̄e loqͥ ſolēt: tres aīas a ꝑte meliore totū appellari placet: id ē ab aīa: corꝑ aīa ſit totus homo. Ita quippe dictū eſt inegyptū deſcendiſſe iacob aīas ſeptuagintaqͥnqꝫ: tot hoībus. Itē dicimꝰ equumtuū meꝰ ē: tertiū alicuiꝰ alterinec meū nec tuū: fatemur tres eſſe. Et interroganti qͥd tres: rn̄demꝰ tres equos nomine ſpeciali: generali aūt tria aīalia. Item dicimus bouē eſſe equū: canē ꝟo necbouē eſſe nec equū: tria quedā dicimꝰ: percunctātibus qͥd tria: ſpeciali noīe dicimus tres equos: aut tres boues: aut tres canes: quia eadē ſpecie cōtinent̉: ſꝫ generali tria aīalia: ſiue ſuꝑiore genere tres ſub̓as:vel tres creaturas: vel tres naturas. Quecūqꝫ aūt plurali numero enūciant̉: ſpecialit̓vno noīe etiā generaliter enūciari poſſunt. aūt oīa que generaliter vno noīe appellant̉ etiā ſpecialiter appellare vno noīe poſſumus. Nam tres equos qd̓ eſt nomen ſpeciale: etiā aīalia tria dicimꝰ. Equū vero bouem canem: animalia tria tm̄ dicimus velſubſtantias que ſunt generalia noīa: ſi qͥdaliud de his generaliter dici pōt. Tres veroequos: aut boues: aut canes: que ſpecialiavocabula ſunt: ea poſſumꝰ dicere. Ea qͥp

j. Ioh̓. 4

Fja.

j. Coꝝ.

jCox

Phil̓.j. Thi. i.Ioh̓. j.

Col̓. j.