VI

vnū verū deū Gur ergo tacuit de ſpūſancto:an qm̄ ꝯſequens eſt. vt vbicūqꝫ noīat̉ vnumrant a pace vna adherēs: vt per hāc vtrumqꝫvnū ſit: iā ex hoc intelligat̉ etiā ip̄a pax: qͣꝫuisnō cōmemoret̉. Nā ⁊ illo loco apl̓s videt̉ qͣſi. ptermittere ſpm̄ſanctū. ⁊ tn̄ etiā ibi intelligit̉vbi ait. Oīa veſtra. vos aūt xp̄i. xp̄s aūt dei.ii. Et iteꝝ. Caput mulieris vir. caput viri xp̄us:caput aūt xp̄i deus. Sed rurſus ſi deꝰ nō niſioīa ſil̓ tria: quō caput xp̄i deꝰ: id eſt caput xp̄itrinitas: cū in trinitate ſit xp̄us vt ſit trinitas.An qd̓ eſt pater cū filio: caput eſt ei qd̓ ē ſol̓filius: cū filio em̄ pater deus. ſolus autē filiusxp̄s eſt: maxīe qꝛ iā verbū caro factū loquiturScd̓m quā humilitatē eiꝰ etiā maior eſt paterſicut dicit. Qm̄ pr̄ maior me eſt: vt hoc ip̄um1deū eſſe qd̓ illi cū patre vnū eſt: caput ſit hoīsmediatoris: qd̓ ip̄e ſolus eſt. Si em̄ mentē recte dicimus principale hoīs. id eſt tāqͣꝫ caputhūane ſubſtātie: cū ip̄e hō cū mente ſit homocur nō multo cōgruētius: multoqꝫ magis verbū cū patre qd̓ ſimul deus eſt: caput eſt xp̄i: qͣꝫuis xp̄s hō niſi cū verbo qd̓ caro factum eſt: intelligi non poſſit. Sed hoc vt iā diximus: aliquāto diligentiꝰ poſtea conſiderabimꝰ. Nūcaūt equalitas trinitatis: ⁊ vna eadēqꝫ ſubſtātia quantū breuiter potuimus demōſtrata eſtvt quoquo mō ſe habeat iſta queſtio: quā diſcutiendā acriore intentione diſtulimus: nihilimpediat quo minus fateamur ſummā equalitatē patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſanctiDe ſententia ſanctihilarij qua in trinitateperſonarum proprietatem intelligitur demōſtraſſe Capitulum. X.Uidā cum vellet breuiſſime ſingularum in trinitate perſonarum inſinuqare propria: eternitas inquit in patre: ſpecies in imagine: vſus in munere Etqꝛ non mediocris auctoritatis in tractationeſcripturaꝝ: ⁊ aſſertione fidei vir extitit. hilarienim hoc in libris ſuis poſuit. horum verboꝝ:id eſt patris ⁊ imaginis: ⁊ muneris: eternitatꝭ⁊ ſpeciei: ⁊ vſus: abditam ſcrutatus intelligētiam: quantū valeo nō eum ſecutū arbitror ineternitatis vocabulo: niſi ꝙ pater non habetpatrem de quo ſit: filius aūt de patre eſt vt ſit:atqꝫ vt illi coeternus ſit: Imago em̄ ſi ꝑfecteimplet illud cuius imago eſt: ip̄a coequatur einon illud imagini ſue. In qua imagine ſpēmnoīauit: credo ꝙ ꝓpter pulchritudinē: vbi iāeſt tanta cōgruentia ⁊ prima ęqualitas: ⁊ prima ſil̓itudo: nulla in re diſſidens: ⁊ nullo modo inequalis ⁊ nulla ex parte diſſimilis: ſed adidētidem reſpondēs ei cuius imago eſt. Ubi

eſt prima ⁊ ſumma vita: cui non eſt aliud viuere ⁊ aliud eē: ſed idē eſt eſſe ⁊ viuere. Et pͥmꝰac ſūmꝰ intellectus. cui non eſt aliud viuere ⁊aliud intelligere. ſed id qd̓ eſt intelligere. hͦ viuere. hoc eſſe eſt. vnū oīa. tanqͣꝫ verbū perfectū. cui non deſit aliquid. ⁊ ars quedaꝫ oīpotētis atqꝫ ſapientis dei. plena oīm rationū viuētiū incōmutabiliū. ⁊ oēs vnū in ea. ſicut ipſavnū de vno. cū quo vnū. Ibi nouit oīa deus.q̄ fecit per ip̄am. ⁊ ideo cum decedant ⁊ ſuccedant tempora. nō decidit aliquid vel ſucceditſcientie dei. Nō em̄ hec q̄ creata ſunt iō ſciunt̉a deo. qꝛ facta ſunt. ac nō potiꝰ ideo facta ſūtvel mutabilia. qꝛ īmutabiliter a deo ſciuntur.Ille igit̉ ineffabilis quidā cōplexus patris etimaginis non eſt ſine ꝑfruitione. ſine caritateſine gaudio. Illa ergo dilectio. delectatio. felicitas. vel beatitudo. ſi tn̄ aliqua hūana vocedigne d̓r vſus. ab illo appellatª eſt breuiter. ⁊ ēin trinitate ſpūſſanctus. non genitus. ſed genitoris genitiqꝫ ſuauitas ingeniti largitate atqꝫ vbertate perfundens oēs creaturas ꝓ captu eaꝝ. vt ordinem ſuū teneant ⁊ locis ſuisacquieſcant Hec igitur oīa que arte diuina facta ſunt. ⁊ vnitatē quandā in ſe oſtendunt. etſpēm ⁊ ordinē. Quicqͥd em̄ hoꝝ eſt. ⁊ vnū aliquid eſt. ſicut ſunt nature corporū. ⁊ ingeniaaīaꝝ. ⁊ aliqͣ ſpecie formaꝝ. ſicut ſunt figure vl̓qualitates corpoꝝ. ac doctrine vel artes aīaꝝ⁊ ordinē aliquē petit aut tenet. ſicut ſunt pondera vel collocationes corporū ⁊ amores. autdelectationes aīarum. Ceterum in illa ſūmatrinitate tm̄ eſt vna quantū tres ſimul. nec plaliquid ſunt due qͣꝫ vna. Oportet igitur vt creatorem per ea que facta ſunt intellectū ꝯſpicientes trinitatem intelligamus. cuius in creatura quō dignū eſt apparet veſtigium. In illaem̄ trinitate ſūma origo eſt rerū oīm ⁊ ꝑfectiſſima pulchritudo. ⁊ beatiſſima delectatio Itaqꝫ illa tria. ⁊ ad ſeinuicē determinari vidētur⁊ in ſe infinita ſunt. Sed hic in rebus corporeis. nō tm̄ eſt vna. quantū tres ſimul. ⁊ plus aliquid ſunt due qͣꝫ vna res. Ceteruꝫ in ſummatrinitate tm̄ ē vna qͣntū tres ſil̓ ſūt. nec plꝰ aliqͥd ſūt due qͣꝫ vna. ⁊ in ſe infinita ſūt. Ita ⁊ ſingula ſūt ī ſingul̓. ⁊ oīa ī ſingulis. ⁊ ſingula ī oībus. ⁊ oīa in oībꝰ. ⁊ vnū oīa. Qui videt̉ hͦ velex ꝑte. vl̓ ꝑ ſpeculū ⁊ ī enigmate. gaudeat cōgnoſcēs deū. ⁊ ſic̄ deum honoret ⁊ gr̄as agat.Qui āt n̄ videt. tēdat ꝑ pietatē ad videndū. n̄ꝑ cecitatē ad calūniandū. qm̄ vnus eſt deus. ſꝫtn̄ trinitas. Nec ꝯfuſe accipiēdū ē. Ex qͦ oīa. ꝑquē oīa. ī qͦ oīa. nec dijs multꝭ. ſꝫ ip̄i gl̓ia ī ſecl̓aſeculoꝝ. Explicit liber ſextus.

1. Corꝭ. ⁊Ibidē. ij.

Iob̓. 14

Roma. j.

Roma. j.

j. Corꝭ. 13.