Liber

appellari ſolet: id eſt celū ⁊ terra: vtiqꝫ maiusē qꝫ ſolū celū aūt ſola terra Et in vno qͦqꝫ corpore aliud eſt magnitudo. aliud color: aliud figura. Pōt em̄ ⁊ diminuta magnitudine manere idē color ⁊ eadē figura: ⁊ colore mutato.manere eadē figura ⁊ eadē magnitudo: ⁊ figura eadem non manente: tam magnū eē ⁊ eod̓mō coloratū. Et quecūqꝫ alia ſimul dicunturde corpore: poſſunt ⁊ ſimul ⁊ plura fine ceterꝭcōmutari. Ac per hoc multiplex eſſe cōuincit̉natura corꝑis: ſimplex aūt nullo modo. Ereatura quoqꝫ ſpiritalis ſicut eſt anima: eſt quidēin corporis comparatione ſimplicior: ſine cōparatione autem corporis multiplex eſt. etiaꝫip̄a non ſimplex Nam ideo ſimplicior eſt corpore: quia non mole diffunditur per ſpaciumloci. ſed in vnoquoqꝫ corpore: ⁊ in vno toto tota eſt: ⁊ in qualibet parte eius tota eſt. Et id̓ocum ſit aliquid in qͣꝫuis exiguam. particulamcorporis quod ſentiat anima: qͣꝫuis non fiat ītoto corpore: illa tamen tota ſentit: quia totānon latet. Sed tamen etiam in anima cum aliud ſit artificioſum eſſe: aliud inertem: aliud acutum: aliud memorem: aliud cupiditas: aliud timor: aliud leticia: aliud triſticia: poſſintqꝫ ⁊ alia ſine alijs: ⁊ alia magis: alia minus innumerabilia ⁊ innumerabiliter in anime natura inueniri: manifeſtū eſt non ſimplicē: ſedmultiplicē eſſe naturam Nihil em̄ ſimplex mutabile eſt. oīs autem creatura mutabilis.De ſimplici ⁊ incōmutabili eſſentia dei qͣꝫuis multipliciter ſcd̓m ſubſtantiam nominetur.Capitulum. VII.Cus vero multipliciter quidem didcitur magnus: bonus: ſapiens: beatus: verus: ⁊ quicquid aliud non indigne dicividetur. Sed eadem magnitudo eius ē: queſapientia: Non enim mole magnus eſt: ſꝫ virtute. Et eadem bonitas que ſapientia ⁊ magnitudo: ⁊ eadem veritas que illa omnia. Etnō ē ibi alid̓ beatū eſſe: ⁊ aliud magnum. autſapientem: aut verum: aut bonū eſſe. aut omnino ip̄m eſſe. Nec quoniam trinitas eſt: ideotriplex putandus eſt. Alioquin minor erit pater ſolus: aut filius ſolus: qͣꝫ ſimul pater et filius. Ꝙqͣꝫ non inueniatur quomodo dici poſſit: aut pater ſolus aut filius ſolus: cum ſemꝑatqꝫ inſeꝑabiliter ⁊ ille cum filio ſit: ⁊ ille cumpatre: non vt ambo ſint pater: aut ambo filiꝰſed qꝛ ſemper inuicē: neuter ſolus. Quia ꝟodicimꝰ ⁊ deū ſolū ip̄am trinitatē: qͣꝫuis ſemperſit cū ſpiritibꝰ ⁊ aīabus ſanctis. ſꝫ ſolū dicimusꝙ deꝰ eſt: qꝛ nō ⁊ illi cū illo deus ſunt: ita ſolupr̄em dicimus pr̄em: nō qꝛ ſeꝑatur a filio. ſꝫ q̄

on ſimul ambo pater ſuntTrinitatē deitatis nullo mō triplicē eſſe ditendā: qꝛ nec tria ibi plꝰ ſūt qͣꝫ vnū: nec vnumminus qͣꝫ tria.Capl̓m. VIIIUmitaqꝫ tantus eſt ſolus pater. velcſolius filius: vel ſolus ſpūſſanctꝰ. qͣntus eſt ſil̓ pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctꝰ: nullo mō triplex dicēdus eſt. Corpora quippe adiunctiōe ſua creſcunt. Ꝙͣuis em̄ qui adheretvxori ſue: vnū corpus ſit: maius tn̄ corpus fit.qͣꝫ ſi ſoliꝰ viri eēt: aut ſoliꝰ vxoris. In rebꝰ aūtſpiritalibus cū minor maiori adhereſcit: ſicutcreatura creatori: illa ſit maior qͣꝫ erat: nō illeIn his em̄ q̄ nō mole magna ſunt: hoc ē maiꝰeſſe qd̓ eſt meliꝰ eē Melior aūt ſit ſpūs alicuiꝰcreature: cū adheret creatori: qͣꝫ ſi non adhereat. ⁊ iō etiā maior qꝛ melior. Qui gͦ adheret j. ldn̄o: vnus ſpūs eſt: ſed tn̄ dn̄s nō iō fit maior:qͣꝫuis fiat ille qui adheret dn̄o. In ip̄o igit̉ deocū adheret equali patri filiꝰ equalis: aut ſpūſſanctꝰ patri ⁊ filio equalis: nō ſit maior deꝰ qͣꝫſinguli eoꝝ: qꝛ non eſt quo creſcat illa ꝑfectioPerfectus aūt ſiue pr̄: ſiue filiꝰ: ſiue ſpūſſanctus: ⁊ ꝑfectus deus: pr̄ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus⁊ ideo trinitas potius qͣꝫ triplex.De ſolo vero deo patre ⁊ filio ⁊ ſpirituſancto.Capl̓m. IX.Z quoniam oſtendimus quō poſſitedici ſolus pr̄: qꝛ non niſi ip̄e ibi pat̓.conſideranda eſt illa ſententia qͣ d̓r:deū veꝝ ſolum non eſſe patrē ſolū: ſed pr̄em ⁊filium ⁊ ſpiritumſanctum. Si quis em̄ interroget: pr̄ ſolus vtrum ſit deus: quomodo reſpondebitur nō eſſe niſi forte ita dicamus eēquidē patrem deum: ſed non eſſe ſolum deuꝫ.eſſe aūt ſolum deum: pr̄em ⁊ filium ⁊ ſpiritūſanctum. Sed quid agimus d̓ illo teſtimoniodn̄i. Pr̄i em̄ dicebat: ⁊ pr̄em nominauerat adquē loquebat̉. cū ait. Hec eſt vita et̓na. vt cognoſcant te vnū verū deū. Qd̓ quidē arrianiſic ſolent accipere. quaſi nō ſit filiꝰ verus deꝰ.Quibus excluſis. videndū eſt an intelligerecogamur. cū dictuꝫ eſt pr̄i. Ut cognoſcant tevnū veꝝ deū. tanqͣꝫ hoc inſinuare voluerit. qꝛ⁊ ſolus pr̄ deus verus eſt. ne non intelligeremus deū. niſi ip̄a tria ſil̓. pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctū. Nū gͦ ex dn̄i teſtimonio. ⁊ pr̄em vnū verūdeū dicimꝰ. ⁊ filiū vnū veꝝ deū. ⁊ ſpm̄ſanctuꝫvnū veꝝ deū. ⁊ ſimul pr̄em ⁊ filiuꝫ ⁊ ſpiritumſanctū. id eſt ſiml̓ ip̄am trinitatē. non tres veros deos. ſed vnū veꝝ deuꝫ. An qm̄ addiditEt quem miſiſti ieſum xp̄um. ſubaudiendumeſt vnum verum deum. Et ordo verborū eſt.vt te ⁊ quem miſiſti ieſum xp̄um. cognoſcant̉

Hen. 2.

j. Corꝭ. 6.

xtis

Thidem.

Ioh̓. 14.