Liber

non cum patre dicit̉. ſed ad patrem. nō ſic ⁊ inſeip̄o magnus. ſed cū patre cuius ip̄e magnitudo eſt. Sic ⁊ ſapiens cum patre dicit̉ cuiusip̄e ſapientia eſt. ſicut ille ſapiens cum filio. qꝛea ſapientia ſapiens eſt quā genuit. Quicqͥdergo ad ſe dicūtur: nō dicitur alter ſine alteroid eſt quicqͥd dicūtur quod ſubſtantiā eorumoſtendat. ambo ſimul dicuntur. Si hec ita ſūtiam ergo nec deus eſt pr̄ ſine: filio: nec filiꝰ deꝰſine patre: ſed ambo ſimul deus. Et qd̓ dictuꝫeſt: In principio erat verbū: in patre erat verbum: intelligit̉: Aut ſi in principio ſic dictū eſtac ſi diceretur. an̄ oīa qd̓ ſequit̉: ⁊ verbuꝫ eratapud deū. Uerbū quidē ſolus filiꝰ accipitur.non ſil̓ pr̄ ⁊ filius: tanqͣꝫ ambo vnū verbū. Sicem̄ verbū quō imago. Non aūt pater ⁊ filiusſiml̓ ambo imago: ſed filius ſolus imago pr̄isquēadmodū ⁊ filius: nō em̄ ambo ſimul filiusQd̓ vero adiungit̉: ⁊ verbū erat apud deumijmultū eſt vt ſic intelligatur. verbū qd̓ ſolus ēfilius. erat apud deum qd̓ non ſolus eſt pater:ſed pater ⁊ filius ſimul deus. Sed quid miruꝫſi in duabus quibuſdā rebus longe inter ſe diuerſis pōt hoc dici. Quid em̄ tam diuerſuꝫ. qͣꝫanimus ⁊ corpus. Pōt tn̄ dici animꝰ erat apd̓hoīem: id ē in homīe. cū animus non ſit corꝑHō aūt animus ſil̓ ⁊ corpus ſit. Ut etiā quodconſequent̓ ſcriptū eſt. Et deus erat verbumſic intelligat̉: verbuꝫ quod non eſt pat̓: deuserat ſimul cum patre Ita ne ergo dicimus. vtpater ſit generator magnitudinis. hoc ē generator virtutis: vel generator ſapientie ſue. filius aūt magnitudo: virtus. ⁊ ſapientia: deusvero magnus: oīpotens: ſapiens ambo ſimulQuō ergo deus de deo. lumē de lumine. Nōem̄ ſimul ambo deus de deo: ſed ſolus filiꝰ dedeo: ſcꝫ patre. Nec amboſimul lumē de lumīeſed ſolus filius de lumine patre. Niſi forte adinſinuandū ⁊ breuiſſime inculcandū ꝙ coeternus eſt patri filius. ita dictū eſt deꝰ dē deo: ⁊ lumen de lumine: ⁊ ſi quid hoc mō d̓r. ac ſi diceretur. hoc qd̓ non eſt filius ſine pr̄e: de hoc qd̓non eſt pater ſine filio: id eſt hoc lumē qd̓ lumēnon eſt ſine patre: de hoc lumine patre qd̓ lumen nō eſt ſine filio: vt cū dicitur deus qd̓ nōeſt filius ſine patre: eſt de deo qd̓ non eſt paterſine filio: ꝑfecte intelligat̉ qd̓ non p̄ceſſit genitor. illud qd̓ genuit. Qd̓ ſi ita eſt: hoc ſolum deeis dici non pōt. illud de illo: qd̓ ſimul ambo n̄ſunt. Sicut verbum de verbo dici non poteſt.quia non ſimul ambo verbuꝫ. ſed ſolus filius.Nec imago de imagine: quia non ſimul amboimago. Nec filius de filio: qꝛ non ſimul ambofilius. ẜm ꝙ dicitur. Ego ⁊ pater vnū ſumus.

Unū ſumus em̄ dictū eſt qd̓ ille. hoc ⁊ ego ẜmeſſentiam: non ẜm relatatiuum.De vnitate filij cum pr̄e. ⁊ noſtra inuicemnobiſcum.Capitulum. III.Zneſcio vtrū inueniatur in ſcripturis dictū: vnū ſunt: quoꝝ eſt diuerſaenatura. Si aūt aliqua plura eiuſdeꝫnature ſint. ⁊ diuerſa ſentiant: nō ſunt vnū inquantū diuerſa ſentiunt. Nā ſi iā vnū eſſentex eo ꝙ hoīes erant: non diceret. Ut ſint vnūſicut nos vnū: cū ſuos diſcipulos pr̄i cōmēdaret. At vero paulus ⁊ apollo qꝛ ⁊ ambo hoīes⁊ idē ſentiebāt. Qui plantat inqͥt: ⁊ qui rigat j.vnū ſunt. Cū ergo ſic d̓r vnū. vt non addaturquid vnū: ⁊ plura vnū dicant̉: eadem naturaatqꝫ eſſentia nō diſſidens: nec diſſentiens ſignificat̉. Cū vero addit̉ quid vnū: pōt aliqͥd ſignificari ex pluribus vnū factū: qͣꝫuis diuerſisnatura: ſicut aīa ⁊ corpus nō ſūt vtiqꝫ vnum.Quid em̄ tam diuerſū: niſi addat̉ aut ſubintelligat̉ quid vnū. id eſt vnus hō: aut vnū aīalInde apl̓s. Qui adheret meretrici inqͥt: vnūcorpus eſt. nō dixit vnū ſunt: aut vnū eſt. ſꝫ addidit corpus: tanqͣꝫ ex duobus diuerſis maſculino ⁊ feminino: vnū corpus adiunctione cōpoſitum. Et qui adheret dn̄o inquit: vnꝰ ſpiritus eſt: non dixit: qui adheret dn̄o vnus ē: autvnū ſunt: ſed addidit ſpiritus. Diuerſum em̄natura. ſpūs hoīs: ⁊ ſpūs dei: ſꝫ inherendo fitvnus ſpūs ex diuerſis duobus: ita vt ſine hūano ſpiritu. beatus ſit dei ſpiritus atqꝫ perfectꝰbeatus aūt ſpūs hoīs nō niſi cū deo. Nec fruſtra. vt exiſtimo cū tanta in euangelio ẜm Ioannē: ⁊ totiens diceret dn̄s de ip̄a vnitate. velſua cū patre: vel noſtra inuicē nobiſcū: nuſqͣꝫ3dixit vt nos ⁊ ip̄i vnū: ſed vt vnuꝫ ſint: ſicut etnos vnum ſumꝰ. Pr̄ ergo ⁊ filiꝰ vnū ſunt: vtiqꝫ ẜm vnitatē ſubſtantie: ⁊ vnus deꝰ eſt: ⁊ vnꝰmagnꝰ: ⁊ vnꝰ ſapiens: ſicut tractatū eſt. Und̓ergo maior pr̄. Si em̄ maior: magnitudīe maior. Cū aūt magitudo filius eiꝰ ſit: nec ille vtiqꝫ maior ē eo qui ſe genuit. Nec ille maior eamagnitudine qua magnus eſt. ergo equalis.Nā vnde equalis ſi non eo quo eſt. cui non eſtaliud eſſe ⁊ aliud magnum eſſe. Aut ſi eternitate pr̄ maior eſt: non eſt equalis filius quacūqꝫ re. Un̄ em̄ equalis. Si magnitudine dixerꝭnon eſt par magnitudo: que minus eterna eſtatqꝫ ita ceterā: An forte in virtute equalis eſtin ſapientia vero nō eſt equalis. Sed quō eſtequalis virtus q̄ minus ſapit. An in ſapientiaequalis eſt. in virtute aūt nō eſt equalis. Aedquō equalis ſapientia: que minus potens eſtReſtat ergo vt ſi in vlla re equalis non eſt. in

Ioh̓. jo.

Ubi. ſui

Ioh̓.

Ioh̓. i.

Abidem.

Ioh̓. 17.

Abidem.

.Coꝝ. 3.

Iob̓. 17.