Liber

Que in deo ad aliqͥd dicunt̉: nō ẜm ſub̓amdici: nec tn̄ eſſe accidētia: ſed relatiua incommutabilia.Ca.Adeo aūt nihil quidē ẜm accidēs diicit̉: qꝛ nihil in eo mutabile ē: nec tn̄omne qd̓ d̓r: ẜm ſub̓am d̓r. Dicit̉ em̄ad aliqͥd: ſicut pr̄ ad filiū: ⁊ filius ad pr̄em: qd̓nō ē accidēs: qꝛ ⁊ ille ſꝑ pr̄: ⁊ ille ſemꝑ filiꝰ: etnō ita ſemꝑ qͣſi ex qͦ natꝰ ē filiꝰ: vt ex eo ꝙ nunqͣꝫ deſinat eē filius: pr̄ nō deſinat eē pr̄. ſed exeo ꝙ ſemꝑ natus ē filiꝰ: nec cepit vnqͣꝫ eſſe filius. Qd̓ ſi aliqn̄ eē cepiſſet: aut aliqn̄ eē deſineret filiꝰ ẜm accidēs diceret̉. Si ꝟo qd̓ d̓r pr̄ad ſeip̄m diceret̉: nō ad filiū: ⁊ qd̓ dicit̉ filiusad ſeip̄m diceretur nō ad pr̄em ẜm ſub̓am diceretur ⁊ ille pr̄. ⁊ ille filiꝰ. Sꝫ qꝛ ⁊ pr̄ non dicitur pr̄ niſi ex eo ꝙ ē ei filiꝰ: ⁊ filiꝰ non dicit̉ niſiex eo ꝙ habet pr̄em: nō ẜm ſub̓am hec dicuntur: qꝛ nō qͥſqꝫ eoꝝ ad ſeip̄m ſꝫ ad inuicē atqꝫad alterutꝝ iſta dicūtur: neqꝫ ẜm accidēs: qͥa⁊ qd̓ dicit̉ pr̄ ⁊ qd̓ dicit̉ filius: eternū atqꝫ incōmutabile ē eis. qͣꝫ obrem qͣꝫuis diuerſuꝫ ſit patrē eſſe ⁊ filiū eſſe: nō eſt tn̄ diuerſa ſub̓a: qꝛ hͨnō ẜm ſub̓am dicūtur: ſꝫ ẜm relatiuū: qd̓ tn̄ relatiuū nō ē accidēs: qꝛ nō eſt mutabile.An ingenitꝰ quod pr̄ dicitur: poſſit interilla accipi qui ad ſeip̄m ⁊ ſubſtantialiter dicūtur.Capl̓m. VII aūt huic ſic putāt reſiſtendū eē ſerſmoni: ꝙ pr̄ quidē ad filiū dicitur: ⁊ filiꝰ ad pr̄em: ingenitꝰ tn̄ ⁊ genitꝰ adſeip̄os dicūtur: nō ad alterutꝝ. Nō em̄ hoc ēdicere ingenitū quod ē pr̄em dicere: qꝛ etſi filiū nō genuiſſet: nihil ꝓhiberet eū dicere ingenitū: ⁊ ſigignat quiſqꝫ filiū. non ex eo qͥſqꝫingenitꝰ eſt: qꝛ geniti hoīes ex alijs homībꝰgignūt ⁊ ip̄i alios. Inquiūt gͦ: pr̄ ad filiū dicitur: ⁊ filius ad pr̄em. ingenitus aūt ad ſeip̄met genitus ad ſeip̄m d̓r. Et ideo ſi qͥcquid adſeip̄m dicit̉ ẜm ſub̓am d̓r. Diuerſum ē aūt ingenitū eſſe ⁊ genitū eſſe: diuerſa igit̉ ſub̓a ē.Hoc ſi dicūt nō intelligūt de ingenito quideꝫaliquid ſe dicere quod diligentiꝰ ꝑtractāduꝫſit: qꝛ nec ideo qͥſqꝫ pr̄: qꝛ īgenitꝰ. nec ingenitus ideo qꝛ pr̄. ⁊ ꝓpterea nō ad aliqͥd: ſꝫ ad ſedici putat̉ ingenitꝰ. Genitū ꝟo mira cecitatenō aduertūt dici nō poſſe: niſi ad aliqͥd. Id̓oquippe filius qꝛ genitꝰ: ⁊ qꝛ filiꝰ vtiqꝫ genitꝰ.Sicut aūt filius ad pr̄em: ſic genitꝰ adgenitorē refertur: ⁊ ſicut pr̄ ad filium. ita genitorad genitū. Ideoqꝫ alia notio ē qua intelligit̉genitor: alia qua ingenitꝰ. Nam qͣꝫuis de pr̄odeo vtrūqꝫ dicatur: illud tn̄ ad genitū .i. ad filiū d̓r: qd̓ nec illi negāt. hoc aūt qd̓ ingenitus

icitur: ad ſeip̄m dici ꝑhibent. Dicūt gͦ. Si aliquid ad ſeip̄m d̓r pr̄: quod ad ſeip̄m dici nonpōt filius: et qͥcquid ad ſeip̄m d̓r ẜm ſub̓aꝫ dicitur: ⁊ ad ſeip̄m d̓r ingenitꝰ: quod dici nō p̄tfilius: ergo ẜm ſub̓am d̓r ingenitus. Quod filius qꝛ dici nō pōt: nō ē eiuſdē ſubſtātie. Cuiverſutie rn̄det̉ ita: vt ip̄i cogantur dicere ẜmqͥd ſit equalis pr̄i filiꝰ: vtrū ẜm id quod ad ſedicit̉: an ẜm id quod ad pr̄em d̓r Non em̄ ẜmid quod ad pr̄em d̓r. qm̄ ad pr̄em filius dicit̉.ille aūt non filius ſed pr̄ eſt: qꝛ nō ſic ad ſe dicūtur pr̄ ⁊ filius: quō amici aūt vicini. Relatiue qͥppe amicꝰ dicitur ad amicū. Et ſi equaliter ſe diligunt eadē in vtroqꝫ amicitia ē. Etrelatiue vicinus d̓r ad vicinū: ⁊ qꝛ equaliterſibi vicini ſunt. quantū em̄ iſte illi: tantū ⁊ ille huic vicinat̉: eadē ī vtroqꝫ vicinitas Quiavero filius nō ad filiū relatiue d̓r: ſꝫ ad pr̄em:non ẜm hoc ꝙ ad pr̄em d̓r: equalis eſt filiꝰ patri: reſtat vt ẜm id equalis ſit quod ad ſe dicitur. Quicqͥd autē ad ſe d̓r ẜm ſub̓am d̓r. Reſtat ergo vt ẜm ſub̓am ſit equalis. Eadem ēigit̉ vtriuſqꝫ ſubſtātia. Cū vero ingenitꝰ dicitur pater: nō qͥd ſit: ſꝫ qͥd nō ſit d̓r. Cū aūt relatiuū negatur: nō ẜm ſub̓am negat̉: qꝛ ip̄m relatiuū nō ẜm ſubſtantiā dicitur.Quid in qͥbuſqꝫ locutionibꝰ valeat negatiua particula qua aliquid non qͥd ſit: ſꝫ quidnon ſit oſtenditur. Ca. VIIOc exemplis planū faciendū ē. Ach pͥmū videndū ē hoc ſignificari cū dicitur genitꝰ: quod ſignificat̉ cū d̓r filius. Ideo em̄ filiꝰ: qꝛ genitꝰ: ⁊ qꝛ filius: vtiqꝫgenitꝰ. Quod ergo d̓r ingenitus: hoc oſtenditur ꝙ nō filius: ſed genitꝰ ⁊ ingenitꝰ cōmode dicūtur. filius aūt latine dicitur: ſed infiliꝰvt dicat̉ nō admittit loquēdi cōſuetudo. Nihil tn̄ intellectui demit̉ ſi dicatur nō filiꝰ: quēadmodū etiā ſi dicatur nō genitus ꝓ eo qd̓ dicitur ingenitꝰ nihil aliud d̓r. Sic em̄ ⁊ vicinꝰet amicus relatiue dicūtur: nec tn̄ pōt inuicinus dici: quō dicitur inimicꝰ. Ꝙͣobrem nō ēin rebus conſiderandū quid vel ſinat vel nōſinat dici vſus ſermonis nr̄i: ſed quis reꝝ ip̄arū intellectꝰ eluceat. Nō ergo iā dicamus ingenitū: qͣꝫuis dici latine poſſit: ſꝫ ꝓ eo dicamnō genitū qd̓ tantū valet. Non ergo alid̓ dicimus qͣꝫ nō filiū. Negatiua porro iſta ꝑticula nō id efficit vt qd̓ ſine illa relatiua dicit̉ eadem p̄poſita ſubſtantialiter dicat̉: ſꝫ id tm̄ negatur: quod ſine illa aiebatur: ſicut in ceterꝭp̄dicamētis: velut cū dicimꝰ: hō eſt: ſubſtantiā deſignamus. Qui ergo dicit nō homo ē:nō aliud genus p̄dicamenti enūciat: ſꝫ tantū