Liber

lucis: qͥd niſi lux ē? Et ideo coeterna luci: dequa lux eſt. Maluit aūt dicere: cādor lucis:qͣꝫ lux lucis: ne obſcurior putaret̉ iſta que manat: qͣꝫ illa de qua manat. Cū em̄ audit̉ cādoreiꝰ eē iſta: facilius ē vt ꝑ hāc lucere illa: qͣꝫ hecminꝰ lucere credat̉. Sed qꝛ cauēdū nō eratne minor lux illa putaret̉ q̄ iſtaꝫ genuit. Hocem̄ nullus vnqͣꝫ hereticꝰ auſus ē dicere: neccredendū ē aliquē auſuꝝ. Illi cogitationi occurrit ſcriptura qͣ poſſit videri obſcurior luxiſta que manat: qͣꝫ illa de qͣ manat. Quā ſuſpitionē tulit cū ait. Eādor ē illiꝰ: id ē lucis eterne: atqꝫ ita on̄dit equalē. Si em̄ hͨ minor ē: obſcuritas illiꝰ ē: nō candor illiꝰ. Si aūt maior ēnō ex ea manat. Nō em̄ vinceret de qͣ genitaeſt. Quia gͦ ex illa manat: non ē maior qͣꝫ illa.Quia ꝟo nō ōbſcuritas illiꝰ ſꝫ candor illius ēē nō eſt minor: equalis ē ergo. Neqꝫ hͦ moueredebet: qꝛ dicta ē manatio quedā claritatꝭ omnipotētis dei ſincera: tanqͣꝫ ip̄a nō ſit omnipoletens: ſꝫ oīpotentis manatio. Mox em̄ de illadicit̉. Et cū ſit vna: oīa pōt. Quis ē aūt oīpotens: niſi qͥ oīa pōt? Ab illo itaqꝫ mittit̉: a quoemanat. Sic em̄ ⁊ ab illo petit̉: qͥ amabat eaꝫet deſiderabat eā. Emitte inqͥt illā de ſanctiscelis tuis: ⁊ mitte illā a ſede magnitudīs tuevt mecū ſit: ⁊ mecū laboret: id ē doceat me laborare ne laborē. Labores em̄ eius: virtuteſſunt. Sꝫ aliter mittit̉ vt ſit cū hoīe: alit̓ miſſaeſt vt ip̄a ſit hō. In aīas em̄ ſctās ſe trāſfert:atqꝫ amicos dei ⁊ ꝓph̓as ꝯſtituit: ſicut etiamimplet ſāctos angelos ⁊ oīa talibꝰ mīſterijsꝯgrua ꝑ eos oꝑat̉. Cum aūt venit plenitudotꝑis miſſa ē: non vt impleret angelos: nec vteſſet angelꝰ: niſi inqͣꝫtū ꝯſiliū pr̄is ānūciabatqd̓ ⁊ ip̄ius erat. Nec vt eēt cū hoībꝰ: aut ī hominibꝰ. hoc em̄ ⁊ antea in pr̄ibꝰ ⁊ ꝓph̓etis:ſed vt ip̄m verbū caro fieret: id ē hō fieret: inquo futuro reuelato ſacramēto etiā eoꝝ ſapientia atqꝫ ſctōꝝ ſalus eēt: qͥ priuſqͣꝫ ip̄e de virgine naſceret̉: de ml̓icribꝰ nati ſunt: ⁊ in qͦ facto atqꝫ p̄dicato ſalꝰ ſit oīm credentiū: ſperātiū: diligētiū. Hoc em̄ magnū pietatis ē ſacramentū: qd̓ manifeſtū ē in carne: iuſtificatū ēin ſpū: apꝑuit angel̓: p̄dicatū ē in gētibꝰ: creditū ē in mundo: aſſumptū ē in gl̓ia. Ab illo gͦmittit̉ dei ꝟbū: cuiꝰ ē ꝟbū. Ab illo mittit̉ de qͦnatū ē. Mittit qͥ genuit: mittit̉ qd̓ genitū eſtEt tūc vnicuiqꝫ mittit̉: cū a quoqͣꝫ cognoſcit̉atqꝫ ꝑcipit̉ qͣꝫtū cognoſci ⁊ ꝑcipi pōt ꝓ captuvel proficiētis in deū: vel ꝑfecte in deo aīe rational̓. Nō gͦ eoip̄o qͦ de pr̄e natꝰ ē: miſſus d̓rfiliꝰ. Sꝫ vl̓ eo ꝙ apꝑuit huic mūdo ꝟbū caroo factū Un̄ dic̄. Exiui a pr̄e ⁊ veni ī hūc mūdū

Uel eo ꝙ ex tꝑe cuiuſqͣꝫ mēte ꝑcipit̉: ſic̄ dictūeſt. Mitte illā vt mecū ſit: ⁊ mecum laboret.Qd̓ gͦ natū ē ab eterno: eternn̄ ē Cādor ē em̄lucis et̓ne. Qd̓ aūt mittit̉ ex tꝑe: a quoqͣꝫ cognoſcit̉. Sꝫ cū in carne manifeſtatꝰ ē filiꝰ dei i.in hūc mūdū miſſus ē in plenitudine tꝑis: fa­ Ectꝰ ex feīa. Quia em̄ in ſapīa dei nō poterat i.mūdꝰ cognoſcere ꝑ ſapīaꝫ deū: qm̄ lux lucꝫ ītenebris: ⁊ tenebre eā nō cōp̄hēderūt: placuIit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicatiōis ſaluos credentes īfacere: ⁊ ꝟbū caro fieret ⁊ hītaret in nob̓. Cū Iaūt ex tꝑe cuiuſqꝫ ꝓuectꝰ mēte ꝑcipit̉: mittiqͥdē d̓r: ſꝫ nō in hūc mundū. Neqꝫ em̄ ſenſibiliter apꝑet .i. corꝑeis ſenſibꝰ p̄ſto ē. Quia ⁊ noſẜm qd̓ mēte aliqͥd eternū qͣꝫtū poſſumꝰ capimus: nō in hͦ mūdo ſumꝰ Et oīm iuſtoꝝ ſpūsetiā adhuc in hac carne viuentiū: inqͣꝫtū diuina ſapiūt: nō ſūt in hͦ mūdo. Sꝫ pr̄ cū ex tꝑe aquoqͣꝫ cognoſcit̉: nō d̓r miſſus. Nō em̄ habetde qͦ miſſus ſit: aut ex qͦ ꝓcedat. Sapīa qͥppedicit. Ego ex ore altiſſimi ꝓdiui Et de ſpūſancto d̓r: a pr̄e ꝓcedit: pr̄ ꝟo a nullo. Sicut gͦ prgenuit: filiꝰ genitꝰ ē. ita pr̄ miſit: filiꝰ miſſus ēSꝫ quēadmodū qͥ genuit ⁊ qͥ genitꝰ ē: ita ⁊ qͥmiſit ⁊ qͥ miſſus ē vnū ſunt: qꝛ pr̄ ⁊ filiꝰ vnumſunt. Ita etiā ſpūſſctūs vnū cū eis ē: qꝛ hͨ triavnū ſūt. Sicut em̄ natū eē ē filio a pr̄e eē: itamitti ē filio cognoſci ꝙ ab illo ſit: ⁊ ſic̄ ſpūiſancto donū dei eſſe eſt a patre ꝓcedere: ita mitti ē cognoſci ꝙ ab illo ꝓcedat. Nec poſſumꝰdicere ꝙ ſpūſſanctꝰ: ⁊ a filio non ꝓcedat. Neqꝫ em̄ fruſtra idē ſpūs: ⁊ pr̄is ⁊ filij ſpūs dicit̉Nec video qͥd aliud ſignificare voluerit: cuꝫſufflans in faciē diſcipuloꝝ ait. Accipite ſpm̄ſanctū. Neqꝫ em̄ flatꝰ ille corporeꝰ cuꝫ ſenſucorꝑaliter tangendi ꝓcedēs ex corꝑe ſubſtātia ſpūſancti fuit: ſꝫ demōſtratio ꝑ cōgruā ſignificationē: nō tm̄ a patre: ſed a filio ꝓcedere ſpm̄ſanctū. Quis em̄ dementiſſimꝰ dixerit: aliū fuiſſe ſpm̄ quē ſufflans dedit: ⁊ aliumquem poſt aſcenſionē ſuam miſit? Unus em̄ſpūs: eſt ſpiritus dei: ſpiritus patris ⁊ filij: ſpirituſſanctus qui operatur omnia in om̄ibꝰ.Sed ꝙ bis datus eſt: diſpenſatio certe ſignifii.cationis fuit: de qua ſuo loco quantuꝫ dominus dederit diſſeremus. Quod ergo dn̄s aitQuem ego mittā vobis a patre: oſtendit ſpiritū patris ⁊ filij: qꝛ etiam cū dixiſſet: quē mittet pater: addidit: in nomine meo: nō tn̄ dixit: quem mittet pater a me: quēadmodū dixit: quē ego mittā vobis a patre: videlicꝫ oſtēdens ꝙ totius diuinitatis: vel ſi melius dicit̉deitatis: prīcipiū pater eſt. Qui ergo ex pr̄eprocedit ⁊ filio: ad eū refert̉ a qͦ natꝰ eſt filiꝰ

Ibidē.

Ibidē. ꝯ

1. Gal̓.

1. Thi

Iob̓. i

Fap̄. 7

Ibidē

Ibidē

Fap.Thidā1. Thi. 3Gal̓. 41. Coru

Iob̓. i.1. Cotͣ. īIob̓. i

Ioh̓. 15

1. Corꝭ. 12

Ecci. 2

Ioh̓. 20