Liber
Uanqͣꝫ ⁊ ꝓph̓aꝝ nomē nō oīno alienū ē a lr̄is eoꝝ. Sꝫ plurimū intereſt:qvtꝝ exꝑimēto p̄teritoꝝ futura cōijciant̉. Sicut medici multa p̄uidendo: etiā lr̄ismādauerūt: q̄ ip̄i exꝑta notauerūt. Sicut deniqꝫ agricole vel etiā naute multa p̄nūciantTalia em̄ ſi ex lōgis interuallis tꝑm fiant: diuinationes putant̉. An ꝟo iā vētura p̄ceſſerint: ⁊ lōge viſa veniētia nūcient̉: pro acutoſenſu vidtiū: qd̓ cū faciūt acree ptātes diuinare credūt̉. Tāqͣꝫ ſi qͥſqͣꝫ de mōtis ꝟtice aliquē longe videat venientē: ⁊ ꝓxime in campohabitātibꝰ an̄ nūciet. An ab angelis ſanctis qͥbus ea deꝰ ꝑ ꝟbū: ſapīamqꝫ ſuā indicatvbi ⁊ futura ⁊ p̄terita ſtāt: vel qͥbuſdā p̄nūcient̉ hoībꝰ: vel ab eis audita: rurſus ad alioshoīes trāſmittant̉. An ip̄oꝝ hoīm quorūdamētes intantū euehant̉ ſpūſctō: vt nō ꝑ angelos: ſꝫ ꝑ ip̄as futuroꝝ inſtātes cauſas: in ipſa ſūma reꝝ arce ꝯſpiciant Audiūt em̄ iſta etaeree ptātes: ſiue angelis ea nunciantibꝰ: ſiue hoībꝰ: ⁊ tm̄ audiūt qͣꝫtū opꝰ eē ille iudicat:cui ſubiecta ſunt oīa. Multa etiā p̄dicunt̉ inſtinctu quodā impulſu ſpū neſcientiū: ſic̄ caiphas neſciuit qͥd dixit: ſꝫ cū eēt pōtifex ꝓph̓auit. Ergo de ſucceſſionibꝰ ſeculoꝝ: ⁊ de reſurrectione mortuoꝝ: ph̓os nec illos ꝯſulere debemꝰ qͥ creatoris eternitatē (in quo viuimusmouemur ⁊ ſumꝰ) qͣntū potuerūt intellexer̄tQuia ꝑ ea q̄ facta ſunt cognoſcētes deū: nōſicut deū gl̓ificauer̄t: aut gr̄as eger̄t: ſꝫ dicentes ſe eſſe ſapiētes: ſtulti facti ſunt. Et cū idonei non eēt: in eternitatē ſpiritalis incōmutabiliſqꝫ natura aciē mētis tā ꝯſtanter infigere vt in ip̄a ſapīa ꝯditoris atꝫ rectoris vniuſitatꝭ viderēt volumīa ſecl̓oꝝ: q̄ ibi iā eēt ⁊ ſꝑeēt. Hic āt futura eēt: vt nō eēnt: atꝫ vt ibividerēt ꝯuerſiōes in meliꝰ: n̄ ſolū aīaꝝ: ſꝫ etiācorpoꝝ hūanoꝝ vſqꝫ ad ſui mod i ꝑfectioneꝫCū gͦ ad hͦ ibi videnda nullo mō eēt idoneine ad illud qͥdē digni habiti ſunt: vt eis iſta ꝑſctōs angelos nūciarent̉: ſiue forinſecꝰ ꝑ ſenſus corꝑis: ſiue interioribꝰ reuelat: om̄ibꝰ inſuū exp̄ſſis: ſicut pr̄ibꝰ nr̄is vera pietate p̄ditis: hec demōſtrata ſunt: qͥ ea p̄dicētes: vel d̓pn̄tibꝰ ſignis: vel de ꝓximis rebꝰ ita vt p̄dixerāt: factꝭ fidē faciētes: auctoritatē cui de lōgefuturis vſqꝫ in ſeculi finē crederet̉: hr̄e meruerūt. Ptātes aūt aeree ſuꝑbe atqꝫ fallaces:etiā ſi ꝗdā de ſocietate ⁊ ciuitate ſanctoꝝ: ⁊ d̓vero mediatore a ſanctis ⁊ ꝓphetis: vel angelis audita ꝑ ſuos vates dixiſſe reꝑiunt̉: idegerūt vt ꝑ hec aliena vera etiā fideles dei ſipoſſent ad ſua falſa traducerent. Deꝰ auteꝫ
ꝑ neſcientes id egit: vt veritas vndiqꝫ reſonaret fidelibꝰ ī adiutoriū: impijs ī teſtīoniū.De fide qua credimꝰ tꝑalit̓ geſta: ⁊ ꝟitateque reddet eterna.Ca. XVIIIUa igit̉ ad eterna capeſcēda idoneiqnō eramꝰ: ſordeſqꝫ pctōꝝ nos p̄grauabāt tꝑaliū rerū amore cōtracte: etde ꝓpagine mortalitatis tanqͣꝫ naturalit̓ molite: purgādi eramꝰ. Purgari aūt vt ꝯtꝑaremur eternꝰ: nō niſi ꝑ tꝑalia poſſemꝰ: qͣlibet iāꝯtemꝑati tenebamur. Sanitas em̄ a morbopl̓imū diſtat: ſꝫ medici curatio niſi morbo congruat: nō ꝑduci ſanitatē. Inutilia tꝑalia decipiūt egrotos: vtilia tꝑalia ſuſcipiūt ſanādoset traijciūt ad eterna ſanatos. Mens auteꝫrationalis ſicut purgata contemplationemdebet rebus eternis: ſic purganda temporalibꝰ fidē. Dixit qͥdā ⁊ illoꝝ qͥ quondā apd̓ grecos ſapiētes habiti ſunt. Ꝙͣtū ad id qd̓ ortūeſt eternitas valet: tm̄ ad fidē veritas. Et ꝓfecto ē vera ſnīa. Qd̓ em̄ nos tꝑale dicimus:hoc ille qd̓ ortū ē appellauit. Ex qͦ genere etiam nos ſumꝰ: nō tm̄ ẜm corpꝰ: ſꝫ eriā ẜm animi mutabilitatē. Nō em̄ ꝓprie vocat̉ eternūqd̓ aliqua ex ꝑte mutat̉. Inqͣntū igit̉ mutabiles ſumꝰ: intantū ab et̓nitate diſtamus. Promittit̉ aūt nobis vita eterna ꝑ veritatē: a cuius ꝑſpicuitate rurſus tantū diſtat fides nr̄aquantū abeternitate mortalitas. Nūc gͦ adhibemꝰ fidē rebꝰ tꝑaliter geſtis ꝓpter nos: ⁊ꝑ ip̄m mūdamur: vt cū ad ſpēm venerimus:quē admodū ſuccedit fidei veritas: ita mortalitati ſuccedat eternitas. Quapropt̓ qm̄ fides nr̄a fiet veritas: cū ad id qd̓ nobis credētibꝰ ꝓmittit̉: ꝑuenerimꝰ. Promittit̉ aūt nob̓vita eterna: ⁊ dixit veritas: nō q̄ fiet ſicut futura ē fides nr̄a: ſꝫ q̄ ſꝑ ē veritas: qꝛ ibi ē ⁊ eternitas. Dixit gͦ ꝟitas Hec ē aūt vita eterna: vtcognoſcāt te vnū veꝝ deū: ⁊ quē miſiſti ieſuꝫxp̄m. Cuꝫ fides nr̄a videndo fiet ꝟitas: tuncmortalitatē nr̄am cōmutatā tenebit eternitas. Qd̓ donec fiat: ⁊ vt fiat: qꝛ rebꝰ ortis accōmodamꝰ qͥdē fidē credulitatis: ſicut ī eternis ſperamus veritatē ꝯtemplatōis: ne fideſmortalis vite diſſonaret a ꝟitate eterne vite Pip̄a veritas pr̄i coeterna de terra orta filiꝰ deiſic venit vt fieret filiꝰ hoīs: ⁊ ip̄e in ſe exciꝑetfidē nr̄am: qua nos ꝑduceret̉ ad veritatē ſuāqui ſic ſuſcepit mortalitatē nr̄am: vt nō amitteret eternitatē ſuā. qͣꝫtum em̄ ad id qd̓ ortuꝫeſt eternitas valet: tantuꝫ ad fidem veritas.Ita gͦ nos purgari oportebat: vt ille nobis fieret ortꝰ qͥ maneret eternus: ne alter nobis
Roma.
Actꝭ. j
Ioh̓ 1.
Psͣ.84
Ioh̓. 17