Liber
ſpūs mediatoris: qꝛ nulla pena pctī vſqꝫ admortē carnis eiꝰ acceſſerit: qꝛ nō eā deſeruitinuitus: ſꝫ qꝛ voluit: qn̄ voluit: quomō voluitQuippe dei ꝟbo ad vnitatē cōmixtꝰ ē homo.Hinc ait. Ptātem habeo ponēdi aīam meaꝫet ptātem habeo iteꝝ ſumēdi eā. Remo tollet eā a me: ſꝫ ego pono eam a me ⁊ itoꝝ ſumoeā. Et hoc maxīe mirati ſūt: ſicut euāgeliumloquit̉: qͥ p̄ſentes erāt: cū poſt illā vocē: ī quafigurā pctī nr̄i edidit: ꝯtinuo tradidit ſpiritūLonga em̄ morte cruciabant̉ ligno ſuſpenſiUn̄ latronibꝰ vtiaꝫ morerent̉: ⁊ de ligno an̄ſabbatū deponerent̉: crura cōfracta ſunt. Ile aūt qꝛ mortuꝰ inuentus eſt: miraculo fuit.hoc etiā pilatū legimus fuiſſe miratū: cū abip̄o ſepeliendū corpus dn̄i peteret̉. Ille itaqꝫdeceptor qͥ fuit homī mediator ad mortē: falſoqꝫ ſe opponit ad vitā: noīe purgatiōis ꝑſacra et ſacrificia ſacrilega qͥbus ſuꝑbi ſeducūtur: qꝛ nec ꝑticipationē mortis nr̄e hr̄e potuit: nec reſurrectionē ſue: ſimplā qͥdē ſuā mortē ad duplā nr̄am potuit afferre. Simplā vero reſurrectionē in qua ⁊ ſacramentū eēt renouatiōis nr̄e: ⁊ eiꝰ q̄ in fine futura ē euigilatiōis exemplū: nō vtiqꝫ potuit. Ille ꝓinde qͥſpū viuus carnē ſuā mortuā reſuſcitauit: verus vite mediator illū ſpū mortuū ⁊ mortismediatorē a ſpiritibꝰ in ſe credentium forasmiſit: vt nō regnaret intrinſecꝰ: ſꝫ forinſecusoppugnaret: nec tn̄ expugnaret. Cur ſe ipſequoqꝫ temptandū p̄buit: vt ad ſuperandasetiā temptatiōes eiꝰ mediator eēt: nō ſolū ꝑadiutoriū: veꝝetiā ꝑ exemplū. At ille primitus vbi ꝑ oēs aditus ad interiora moliēs irrepere: expulſus ē: poſt baptiſma in heremo cōpleta om̄i temptatione illecebroſa: qꝛ viuumſpū: mortuꝰ ſpū nō inuaſit: quoquo mō auidus mortis hūane cōuertit ſe ad faciendammortē: quaꝫ potuit: ⁊ ꝑmiſſus ē in illud qd̓ exnobis mortale viuꝰ mediator acceperat. Etvbi potuit aliqͥd facere: ibi ex om̄i ꝑte deuictꝰeſt: ⁊ vn̄ acceꝑit exteriꝰ ptātem dn̄ice carnisoccidende: inde interior eiꝰ ptās qua nos tenebat occiſa ē. Factū ē em̄ vt vincula pctōrūmultoꝝ: in multis mortibꝰ ꝑ vniꝰ vnā mortēquā pctm̄ nullū p̄ceſſerat: ſoluerent̉. Quamꝓpterea dn̄s ꝓ nobis indebitaꝫ reddidit: vtnobis debita nō noceret. Neqꝫ em̄ iure cuiuſqͣꝫ ptātis exutus ē carne: ſꝫ ip̄e ſe exuit. Namqui poſſet nō mori ſi nollet: ꝓculdubio qꝛ voluit mortuus ē: ⁊ ideo pͥncipatus ⁊ ptātes expoliauit: fiducialiter triūphās eas ī ſemetipſo. Morte ſua qͥppe vno veriſſimo ſacrificioꝓ nobis oblato: qͥcquid culparū erat vn̄ nos
pͥncipatꝰ ⁊ ptātes ad luēda ſupplicia iure detinebāt purgauit: aboleuit: extinxit: ⁊ ſua reſurrectiōe in nouā vitā nos p̄deſtinatos vocauit: vocatos iuſtificauit: iuſtificatos glorificauit. Ita diabolus hoīem quē ꝑ ꝯſenſionēſeductū: tāqͣꝫ iure integro poſſidebat: ⁊ ipſenulla corruptiōe carnis ⁊ ſanguinis ſeptus:ꝑ iſtā corꝑis mortalis fragilitatē: nimis egenō ⁊ infirmo tanto ſuꝑbior: quāto velut ditior ⁊ fortior: quaſi pānoſo ⁊ erumnoſo dn̄abit̉in morte carnis amiſit. Quo em̄ cadentē nōſecutꝰ impulit pctōrē: illuc deſcendentē ꝑſecutꝰ cōpulit redemptorē. Sic in mortis ꝯſortio filiꝰ dei nobis fieri dignatus ē amicꝰ: quonō ꝑueniendo meliorē ſe nobis atqꝫ maiorē)putabat inimicus. Dicit em̄ redemptor nr̄.Maiorē dilectionē nemo habet: qͣꝫ vt animāſuā ponat ꝓ amicis ſuis. Quocirca etiā ipſodn̄o ſe credebat diabolus ſuꝑiorē: inquantūilli dn̄s in paſſionibꝰ ceſſit: qꝛ ⁊ de ip̄o intelle Ictū eſt qd̓ in pſalmo legit̉. Minuiſti eū paulominꝰ ab angelis: vt ab iniquo velut equoiure aduerſum nos agēte: ip̄e occiſus innocens eū iure equiſſimo ſuꝑaret: atqꝫ ita captiuitatē ꝓpt̓ pctm̄ factaꝫ captiuaret: noſqꝫ liberaret a captiuitate ꝓpter pctm̄ iuſta: ſuoiuſto ſanguine iniuſte ſuo: mortis chirographū delens ⁊ iuſtificandos redimēs pctōresHinc etiā diabolꝰ ad hec ſuos illudit: qͥbꝰ ſe ꝑſua ſacra velut purgandis: ⁊ potius implicādis atqꝫ mergendis: falſus mediator opponit: ꝙ ſuꝑbis facillime ꝑſuadet irridere atqꝫcōtemere mortē xp̄i: a qua ip̄e quāto ē alienior: tanto ab eis credit̉ ſanctior atqꝫ diuinior. Qui tn̄ apud eū pauciſſimi remāſerūt: agnoſcentibꝰ gētibꝰ: ⁊ pia hūilitate bibētibus:p̄ciū ſuū: eiuſqꝫ fiducia deſerētibꝰ hoſtē ſuū:et ꝯcurrentibꝰ ad redemptorē ſuū Neſcit .n.diabolꝰ quō illo ⁊ inſidiante ⁊ furēte vtat̉ adſalutē fideliū ſuoꝝ excelſiſſima ſapīa dei: a fine ſuꝑiore qd̓ ē initiū ſpiritalis creature: vſqꝫꝗd finē inferiorē: qd̓ eſt mors corꝑis: ꝑtendēs ⁊fortiter ⁊ diſponēs oīa ſuauit̉. Attingit enimvbiqꝫ ꝓpter ſuā mundiciā: ⁊ nihil inqͥnatumin eā incurrit. I morte aūt carnis alieno diabolo vnde nimiū ſuꝑbus incedit: mors alterius generis p̄parat̉ in eterno igne tartari: qͥnō ſolū cū terrenis: ſed etiā cū aereis corꝑibus excruciari ſpūs poſſint. Suꝑbi autē homines qͥbus xp̄s (qꝛ mortuꝰ ē) viluit: vbi nostam maguo p̄cio emit ⁊ iſtā mortē reddūt cūhoībꝰ ꝯditioni erūnoſe nature: que trahitura pͥmo pctō: ⁊ in illā cū illo p̄cipitabunt̉. Quēꝓpterea xp̄o p̄poſuerunt: quia eos in iſtā de
Mar. 15
Ioh̓. i0
Ioh̓. 17
Acl. j3
Cap̄. 8
Psͣ. 2
Lolo¬ī
Ibidē. 7
I8