Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

Liber

ſpūs mediatoris: qꝛ nulla pena pctī vſqꝫ admortē carnis eiꝰ acceſſerit: qꝛ deſeruitinuitus: ſꝫ qꝛ voluit: qn̄ voluit: quomō voluitQuippe dei ꝟbo ad vnitatē cōmixtꝰ ē homo.Hinc ait. Ptātem habeo ponēdi aīam meaꝫet ptātem habeo iteꝝ ſumēdi. Remo tollet a me: ſꝫ ego pono eam a me itoꝝ ſumo. Et hoc maxīe mirati ſūt: ſicut euāgeliumloquit̉: p̄ſentes erāt: poſt illā vocē: ī quafigurā pctī nr̄i edidit: ꝯtinuo tradidit ſpiritūLonga em̄ morte cruciabant̉ ligno ſuſpenſiUn̄ latronibꝰ vtiaꝫ morerent̉: de ligno an̄ſabbatū deponerent̉: crura cōfracta ſunt. Ile aūt qꝛ mortuꝰ inuentus eſt: miraculo fuit.hoc etiā pilatū legimus fuiſſe miratū: abip̄o ſepeliendū corpus dn̄i peteret̉. Ille itaqꝫdeceptor fuit homī mediator ad mortē: falſoqꝫ ſe opponit ad vitā: noīe purgatiōis ꝑſacra et ſacrificia ſacrilega qͥbus ſuꝑbi ſeducūtur: qꝛ nec ꝑticipationē mortis nr̄e hr̄e potuit: nec reſurrectionē ſue: ſimplā qͥdē ſuā mor ad duplā nr̄am potuit afferre. Simplā vero reſurrectionē in qua ſacramentū eēt renouatiōis nr̄e: eiꝰ in fine futura ē euigilatiōis exemplū: vtiqꝫ potuit. Ille ꝓindeſpū viuus carnē ſuā mortuā reſuſcitauit: verus vite mediator illū ſpū mortuū mortismediatorē a ſpiritibꝰ in ſe credentium forasmiſit: vt regnaret intrinſecꝰ: ſꝫ forinſecusoppugnaret: nec tn̄ expugnaret. Cur ſe ipſequoqꝫ temptandū p̄buit: vt ad ſuperandasetiā temptatiōes eiꝰ mediator eēt: ſolūadiutoriū: veꝝetiā exemplū. At ille primitus vbi oēs aditus ad interiora moliēs irrepere: expulſus ē: poſt baptiſma in heremopleta om̄i temptatione illecebroſa: qꝛ viuumſpū: mortuꝰ ſpū inuaſit: quoquo auidus mortis hūane cōuertit ſe ad faciendammortē: quaꝫ potuit: ꝑmiſſus ē in illud qd̓ exnobis mortale viuꝰ mediator acceperat. Etvbi potuit aliqͥd facere: ibi ex om̄i ꝑte deuictꝰeſt: vn̄ acceꝑit exteriꝰ ptātem dn̄ice carnisoccidende: inde interior eiꝰ ptās qua nos tenebat occiſa ē. Factū ē em̄ vt vincula pctōrūmultoꝝ: in multis mortibꝰ vniꝰ vnā mortēquā pctm̄ nullū p̄ceſſerat: ſoluerent̉. Quamꝓpterea dn̄s nobis indebitaꝫ reddidit: vtnobis debita noceret. Neqꝫ em̄ iure cuiuſqͣꝫ ptātis exutus ē carne: ſꝫ ip̄e ſe exuit. Namqui poſſet mori ſi nollet: ꝓculdubio qꝛ voluit mortuus ē: ideo pͥncipatus ptātes expoliauit: fiducialiter triūphās eas ī ſemetipſo. Morte ſua qͥppe vno veriſſimo ſacrificio nobis oblato: qͥcquid culparū erat vn̄ nos

pͥncipatꝰ ptātes ad luēda ſupplicia iure detinebāt purgauit: aboleuit: extinxit: ſua reſurrectiōe in nouā vitā nos p̄deſtinatos vocauit: vocatos iuſtificauit: iuſtificatos glorificauit. Ita diabolus hoīem quē ꝯſenſionēſeductū: tāqͣꝫ iure integro poſſidebat: ipſenulla corruptiōe carnis ſanguinis ſeptus: iſtā corꝑis mortalis fragilitatē: nimis ege infirmo tanto ſuꝑbior: quāto velut ditior fortior: quaſi pānoſo erumnoſo dn̄abit̉in morte carnis amiſit. Quo em̄ cadentēſecutꝰ impulit pctōrē: illuc deſcendentē ꝑſecutꝰ cōpulit redemptorē. Sic in mortis ꝯſortio filiꝰ dei nobis fieri dignatus ē amicꝰ: quo ꝑueniendo meliorē ſe nobis atqꝫ maiorē)putabat inimicus. Dicit em̄ redemptor nr̄.Maiorē dilectionē nemo habet: qͣꝫ vt animāſuā ponat amicis ſuis. Quocirca etiā ipſodn̄o ſe credebat diabolus ſuꝑiorē: inquantūilli dn̄s in paſſionibꝰ ceſſit: qꝛ de ip̄o intelle­ Ictū eſt qd̓ in pſalmo legit̉. Minuiſti paulominꝰ ab angelis: vt ab iniquo velut equoiure aduerſum nos agēte: ip̄e occiſus innocens iure equiſſimo ſuꝑaret: atqꝫ ita captiuitatē ꝓpt̓ pctm̄ factaꝫ captiuaret: noſqꝫ liberaret a captiuitate ꝓpter pctm̄ iuſta: ſuoiuſto ſanguine iniuſte ſuo: mortis chirographū delens iuſtificandos redimēs pctōresHinc etiā diabolꝰ ad hec ſuos illudit: qͥbꝰ ſeſua ſacra velut purgandis: potius implicādis atqꝫ mergendis: falſus mediator opponit: ſuꝑbis facillime ꝑſuadet irridere atqꝫcōtemere mortē xp̄i: a qua ip̄e quāto ē alienior: tanto ab eis credit̉ ſanctior atqꝫ diuinior. Qui tn̄ apud pauciſſimi remāſerūt: agnoſcentibꝰ gētibꝰ: pia hūilitate bibētibus:p̄ciū ſuū: eiuſqꝫ fiducia deſerētibꝰ hoſtē ſuū:et ꝯcurrentibꝰ ad redemptorē ſuū Neſcit .n.diabolꝰ quō illo inſidiante furēte vtat̉ adſalutē fideliū ſuoꝝ excelſiſſima ſapīa dei: a fine ſuꝑiore qd̓ ē initiū ſpiritalis creature: vſqꝫꝗd finē inferiorē: qd̓ eſt mors corꝑis: ꝑtendēsfortiter diſponēs oīa ſuauit̉. Attingit enimvbiqꝫ ꝓpter ſuā mundiciā: nihil inqͥnatumin incurrit. I morte aūt carnis alieno diabolo vnde nimiū ſuꝑbus incedit: mors alterius generis p̄parat̉ in eterno igne tartari: ſolū terrenis: ſed etiā aereis corꝑibus excruciari ſpūs poſſint. Suꝑbi autē homines qͥbus xp̄s (qꝛ mortuꝰ ē) viluit: vbi nostam maguo p̄cio emit iſtā mortē reddūthoībꝰ ꝯditioni erūnoſe nature: que trahitura pͥmo pctō: in illā illo p̄cipitabunt̉. Quēꝓpterea xp̄o p̄poſuerunt: quia eos in iſtā de

Mar. 15

Ioh̓. i0

Ioh̓. 17

Acl. j3

Cap̄. 8

Psͣ. 2

Lolo¬ī

Ibidē. 7

I8