Quartus
ſuꝑbientē ꝑduxit ad mortē. Ita xp̄s humilishoīem obedientē reduxit ad vitam. Quia ſicut ille elatus cecidit ⁊ deiecit ꝯſentientē: ſiciſte hūiliatꝰ ſurrexit ⁊ erexit credentē Quiaem̄ nō ꝑuenerat diabolus quo ip̄e ꝑduxerat(mortē qͥppe ſpūs in impietate geſtabat) ſedmortē carnis nō ſubierat: qꝛ nec indumentūſuſceperat: magnꝰ homī videbat̉ pͥnceps ī legionibꝰ demonū: ꝑ quas fallaciaꝝ regnū exercet: ſic hoīem ꝑ elatiōis typū: potētie qͣꝫ iuſticie cupidiorē: aut ꝑ falſam philoſophiā magna inflans: aut ꝑ ſacra ſacrilega irretiēs: inquibꝰ etiā magice fallacie curioſiores ſuꝑbioreſqꝫ aīas deceptas: illuſaſqꝫ p̄cipitat: ſubditū tenēs: pollicēs etiā purgationē anīe: ꝑ easquas theletas appellāt: trāſfigurādo ſe in angelū lucis ꝑ multiformē machinationē: in ſignis ⁊ ꝓdigijs mendacij.De facilitate ludificationū quibus homines ab īmundis ſpiritibꝰ fallunt̉ Ca XIIcile ē em̄ ſpiritibꝰ neqͥſſimis: ꝑ aefrea corꝑa facere multa: q̄ mirenturaīe terrenis corꝑibꝰ aggrauate: etiam melioris affectꝰ. Si em̄ corꝑa ip̄a terrenanōnullis artibꝰ ⁊ exercitatiōibꝰ modificata:in ſpectaculis theatricis tāta miracula hominibꝰ exhibēt: ut hi qͥ nūqͣꝫ viderūt talia narrata vix credāt: Quid magnū ē diabolo ⁊ angelis eiꝰ: de corꝑeis elemētis: ꝑaerea corꝑa facere: q̄ caro miret̉? Aut etiā occultis inſpiratōibꝰ: ad illudēdos hūanos ſēſꝰ: phātaſmataimaginū machinari: qͥbꝰ vigiāltes dormiēteſve d̓cipiat: vl̓ furētes exagitet? Sꝫ ſic̄ fieri p̄tvt hō vita ac moribꝰ melior. ſpectet nequiſſimos hoīes: vel in fune ābulātes: vel ml̓timodis motibꝰ corpoꝝ ml̓ta incredibilia faciētesnec vllo mō facere talia ꝯcupiſcat: nec eos ꝓpterea ſibi p̄ponēdos exiſtimet. Sic aīa fidelis ⁊ pia: non ſolū ſi videat: veꝝetiā ſi ꝓpt̓ fragilitatē carnis: exhorreat miracula demonūnō id̓o tn̄: aut nō ſe poſſe talia dolebit̉: aut obhͦ illos meliores eē iudicabit: cū ſint p̄ſertim īſocietate ſctōꝝ: qͥ ꝑ ꝟtutē dei: cui cūcta ſubiecta ſunt ⁊ mīme fallacia: ⁊ multo maiora fecerunt: ſiue homīes: ſiue angeli boniDe falſis ⁊ deceptorijs purificationibus.Capl̓m XIIEquaqͣꝫ igit̉ ꝑ ſacrilegas ſil̓itudīesn et impias curioſitates ⁊ magicas cōſecratiōes aīe purgāt̉ ⁊ rerōciliant̉deo: qꝛ falſus mediator nō traijcit ad ſuꝑioraſꝫ potiꝰ obſidēs intercludit viā ꝑ affectus: qͦstāto maligniores: qͣꝫto ſuꝑbiores ſue ſocietatis inſpirat. Qui nō pn̄t ad euolādū pennas
nuttire ꝟtutū: ſed potiꝰ ad demergendū pōdera exaggerare vitioꝝ: tāto grauiꝰ aīa ruitura: qͣꝫto ſibi videt̉ euecta ſublimius. Proin Ade ſicut magi fecerunt diuinitꝰ moniti: qͦs adhūilitatē dn̄i adorādam: ſtella ꝑduxit. Ita etnos: nō qua venimꝰ: ſꝫ ꝑ aliā viā in patriā redire debemꝰ: quā rex hūilis docuit: ⁊ quā rexſuꝑbus hūili regi aduerſariꝰ obſidere nō poſſit. Et nobis em̄ vt adoremus hūilē xp̄m: celiIenarrauerūt gl̓iam dei: cū in oēm terrā exijtſonꝰ eoꝝ: ⁊ in fines orbis terre verba eorum 1Uia nobis fuit ad mortē ꝑ pctm̄ in adā. Pervnū qͥppe hoīem pctm̄ intrauit in hūc mūdū⁊ ꝑ pctm̄ mors: ⁊ ita in oēs hoīes ꝑtrāſijt: in qͦoēs peccauerūt. Huiꝰ vie mediator diaboluſfuit ꝑſuaſor pctī: ⁊ p̄cipitator in mortē. Namet ip̄e ad oꝑandā duplā mortē nr̄am: ſimplaꝫattulit ſuā. Per impietatē nāqꝫ mortuꝰ eſt inſpū: carne vtiqꝫ mortuꝰ nō ē. Nobis aūt ⁊ impietatē ꝑſuaſit: ⁊ ꝓpter hāc vt ī mortē carnisvenire mereremur: effecit. Unū gͦ appetiuimus iniqua ſuaſiōe: alteꝝ nos ſecutū ē iuſtadānatiōe: ꝓpterea qͥppe ſcpͥtū ē. Deꝰ morteꝫnō fecit: qꝛ cā mortis ip̄e nō fuit: ſꝫ tū ꝑ eiꝰ retributionē iuſtiſſima mors irrogata ē pctōri.Sicut ſuppliciuꝫ iudex irrogat reo: cā tn̄ ſupplicij nō ē iuſticia iudicis: ſed meritū crimīs.Quo gͦ nos mediator mortꝭ tranſmiſit ⁊ ipſenō venit .i. ad mortē carnis: ibi nobis dn̄s deus nr̄ medicinā emēdatiōis inſeruit: quā illenō meruit: occulta ⁊ nimis arcana ordinatione diuine alteqͣꝫ iuſticie. Ut gͦ ſic̄ ꝑ vnū hoīeꝫmors: ita ꝑ vnū hoīem fieret r̄ſurrectio mortuoꝝ Quia magꝭ vitabant hoīes qd̓ euitarenō poterāt mortē carnis: qͣꝫ mortē ſpūs .i. magis penā: qͣꝫ meritū pene: nā n̄ peccare: aut n̄curat̉: aut paꝝ curat̉: non mori autē qͣꝫuis nōobtineat̉ vehem̄ter ſatagit̉. Uite mediatoron̄dens: ꝙ nō ſit mors timēda q̄ ꝑ hūanā conditionē iā euādi nō p̄t: ſꝫ potiꝰ impietas q̄ ꝑ fidē caueri pōt: occurrit nobis ad finē quo venimꝰ: ſꝫ nō qua venimꝰ. Nos em̄ ad morteꝫ ꝑpctm̄ venimꝰ ille ꝑiuſticiā: ⁊ iō cū ſit mors noſtra pena peccati: mors illius facta eſt hoſtiapro peccato.Mortē xp̄i nō fuiſſe neceſſitatis nr̄e: ſꝫ voluntatis ſue ac ptātis. Ca. XIIIUapropter cū ſpūs corꝑi preponat̉q morſqꝫ ſit ſpūs a d̓o deſeri: mors autcorꝑis a ſpū deſeri: eaqꝫ ſit pena inmorte corꝑis: vt ſpūs qꝛ volēs deſeruit deū:deſerat corpꝰ inuitus: vt cū ſpūs deū deſerūerit qꝛ voluit: deſerat corpꝰ etiam ſi nolueritnec deſerat cū voluerit niſi aliquā ſibi vim qͣip̄m corpus perimat̉ intulerit: demonſtrauit
d 2
2. Corͣ. n1
Mat. 2
Osͣ. 18
Roma. 5
Sap̄. i.
Roma. 5