Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

Secundus

ſiue terrenis ignibꝰ accendat̉: nec hūanarūtantū carniū: ſed etiā beluinaꝝ: vſqꝫ ad minutiſſimos quoſqꝫ ꝟmiculos. Qm̄ia em̄ hec7 vident iſtā lucē: at illa vita lux hoīm erat: neclōge poſita ab vnoqͣꝫ nr̄m. In illa em̄ viuimꝰ mouemur ſumꝰ. Sꝫ lux in tenebris lucetet tenebre cōprehēderūt.De incarnatiōe ꝟbi vt participes eiꝰ eſſepoſſimus.Kapl̓m. IIEnebre aūt ſunt ſtulte mētes hoīm:t praua cupiditate atꝫ infidelitate cecate. Has vt curaret atꝫ ſanaret ver: qd̓ facta ſunt oīa: caro factū ē: habitauit ī nobis. Illumīatio qͥppe nr̄a ꝑticipatōbi dei eſt: illiꝰ ſcꝫ vite lux ē hoīm. Huic autēꝑticipationi prorſus inhabiles minꝰ idoneieramᶻ: ꝓpter īmundiciā pctōꝝ. Mūdādi eigo eram. Porro iniquoꝝ ſuꝑboꝝ vnadatio ē ſanguis iuſti: humilitas dei: vt adtemplandū deū qd̓ natura ſumꝰ:daremur: factū qd̓ natura ſumꝰ: qd̓ pctō nīſumꝰ Deꝰ em̄ natura ſumus: hoīes natura ſumꝰ: iuſti pctō ſumꝰ. Deꝰ itaqꝫ factus iuſtus: interceſſit deo hoīe pct̄ōre. Nonem̄ cōgruit pctōr iuſto: ſꝫ cōgruit hominiAdiungens nob̓ ſil̓itudinē hūanitatis ſue:abſtulit diſſilitudinē iniqͥtatis nr̄e Et factusꝑticeps mortalitatis nr̄e: fecit nos ꝑticipesdiuinitatis ſue. Merito qͥppe mors pctōrisveniēs ex dānatiōis neceſſitate: ſoluta eſtmortē iuſti venientē ex miſericordie volūtate: ſimplū eiꝰ ꝯgruit duplo nr̄o. Hec em̄gruētia: ſiue ꝯueniētia: vel cōcinnātia: vl̓ſonātia: vel ſi cōmodiꝰ dicit̉: qd̓ ē vnū ad duoin om̄i cōpaginatiōe: vel ſi meliꝰ d̓r coaptation creature: valet plurimū Hāc em̄ coapttionē: ſic̄ mihi nūc occurrit dicere volui: quāgreciharmoniā vocāt. Neqꝫ nūc locꝰ eſt: vtoſtendā qͣꝫtū valeat cōſonantia ſimpli adduplū: que maxīa in nob̓ reperit̉: vt ſit nobis inſita naturaliter: a quo vtiqꝫ niſi ab eo noscreauit: vt nec imperiti poſſint ſentireſiue ip̄i cātantes: ſiue alios audientes: hācqͥppe voces acutiores grauioreſqꝫ ꝯcordāt:ita vt qͥſquis ab ea diſſonuerit: ſcīam (cuius expertes ſūt pl̓imi) ſꝫ ip̄m ſenſū auditꝰ noſtri vehemēter offendat. Sed hoc vt demōſtret̉: longo ẜmōe opꝰ ē: ip̄is aūt auribꝰ exhiberi pōt ab eo nouit ī regl̓ari monochordoDe ſimplo ſaluatoris nr̄i qd̓ ad duplū noſtrū cōcurrit cōgruit. Ca. IIIErū qd̓ inſtat imp̄ſentiaꝝ quantumvdonat deus: ediſſerēdū ē: quēadmodum ſimplū dn̄i et ſaluatoris nr̄i io

ſu xp̄i: duplo noſtro cōgruat quodāmōcinat ad ſalutē. Nos certe (qd̓ nemo chriſtianus amdigit) anima corꝑe mortui ſumꝰ:aīa ꝓpter pctm̄: corꝑe ꝓpter penam pctī: ac hoc corꝑe ꝓpter pctm̄. Utriqꝫ aūt rei noſtre. id ē aīe et corpori: medicina reſurrectiōe opus erat: vt in melius renouaret̉: qd̓erat in deterius cōmutatū. Mors aūt anīeimpietas eſt: mors corꝑis corruptibilitas: quā ſit aīe a corꝑe abſceſſus. Sicut enimaīa deo deſerēte: ſic corpus aīa deſerēte: moritur: vn̄ illa fit inſipiens: hoc exanime. Reſuſcitat̉ em̄ aīa pnīam: ī corꝑe adhuc mortali renouatio vite inchoat̉ a fide: qua creditur in qui iuſtificat impiū: boniſqꝫ moribꝰauget̉ roborat̉ de die in diē̄: cuꝫ magis magiſqꝫ renouat̉ interior homo. Corpus ꝟoquā exterior: quāto ē hec vita diuturniortanto magis magiſqꝫ corrumpit̉: vel etate:vel morbo: vel varijs afflictionibꝰ: donec veniat ad vltimā ab hoībus mors vocat̉. Eiaūt reſurrectio differt̉ in finē: ip̄a iuſtificatio noſtra perficiet̉ ineffabiliter. Tūc eniꝫſimiles ei erimꝰ: qn̄ videbimꝰ ſicuti ē Nūcvero qͣꝫdiu corpus qd̓ corrūpit̉ aggrauat animam: vita humana ſuꝑ terrā tota temptatio eſt: non iuſtificabit̉ in ꝯſpectu eius omīsviuēs: incōꝑatione iuſticie qua equabimurangelis: et glorie que reuelabit̉ in nob̓. Demorte aūt anīe a morte corporis diſtinguenda: quid plura documenta cōmemorē: dominꝰ in vna ſentētia euāgelica vtrāqꝫ mor cuiuis facile diſcernendā poſuerit: vbi ait.Sine mortuos ſepelire mortuos ſuos. Sepeliēdū quippe corpꝰ mortuū erat: ſepultoresaūt eius ꝑinfidelitatis impietatē in aīa mortuos intelligi voluit quales excitant̉ dicitSurge qui dormis exuirge a mortuis: illuminabit te xp̄s. Deteſtat̉ aūt quandā mortēapl̓us dicēs de vidua: Que autem in delitijsagit viuēs mortua ē. Anima igit̉ iam pia quefuit impia: ꝓpter iuſticiā fidei dicit̉ ex mortereuixiſſe atqꝫ viuere. Eorpus aūt non tantūmoriturū ꝓpter anīe abſceſſum qui futuruseſt: ſed ꝓpter infirmitatē tantū carnis ſanguinis: quodā loco in ſcripturis etiā mortuūdicit̉ loquēte apoſtolo. Corpus quidē inquitmortuum eſt ꝓpter peccatū: ſpiritus aūt vita eſt ꝓpter iuſticiā: hec vita ex fide facta eſt:qm̄ iuſtus ex fide viuit. Sed quid ſequitur.Si aūt ſpūs eius qui ſuſcitauit ieſum a mortuis habitat in vobis: qui ſuſcitauit chriſtuꝫieſum a mortuis: viuificabit mortalia corpora veſtra: inhabitantē ſpm̄ eius ī vobis.

Actꝭ. 17

Ephe. 5i. Thi. 5

i. Ioh̓. 3.Sap̄.Iob. 7Psͣ. 142

Rom̄. s

Abac̄. 2Rom. 8

Eol. B