Liber

Huic ergo duple morti nr̄e: ſaluator impendit ſimplā ſuā: et ad faciendā vtrāqꝫ reſuſcitationē nr̄am: in ſacramēto ⁊ exemplo p̄poſuit ⁊ ꝓpoſuit vnā ſuā Neqꝫ .n. fuit pctōr aūt impius vt ei tanqͣꝫ ſpū mortuo in interiore hoīerenouari opus eēt: ⁊ tanqͣꝫ reſipiſcēdo ad vitā iuſticie reuocari: ſed indutꝰ carne mortaliet ſola moriēs: ſola reſurgens ea ſola nob̓ advtrūqꝫ ꝯcinuit: cuꝫ in ea fieret interioris homīs ſacramentū: exterioris exēplū. Interioris em̄ hoīs nr̄i ſacramēto data ē illa vox: ꝑti:nens ad mortē aīe nr̄e ſignificādā: nō ſolū inpſalmo: veꝝ etiā in cruce. Deus meꝰ deꝰ meus vt qͥd me dereliquiſti? Cui voci congruitapl̓s dicēs. Scientes qꝛ vetus hō nr̄ ſil̓ crucifixus eſt cū illo: vt euacuet̉ corpꝰ peccati: vtvltra non ſeruiamꝰ pctō. Crucifixio qͥppe interioris hoīs penitētie dolores intelligūtur:et ꝯtinētie quidā ſalubris cruciatus: ꝑ quammortē mors impietatis ꝑimit̉: in qua nos nōdereliquit deus. Et ideo ꝑ talē crucē euacuatur corpꝰ peccati: vt iā nō exhibeamꝰ mēbranr̄a arma iniqͥtatis pctō: qꝛ ⁊ interior homoſi vtiqꝫ renouat̉ d̓ die in diē: ꝓfecto verꝰ ē an̄qͣꝫ renouet̉. Intus nanqꝫ agit̉: qd̓ idē apl̓s dicit. Exuite vos veterē hoīem: ⁊ induite nouū. Qd̓ ita cōſequēter exponit. Qua ꝓpterdeponētes mēdaciū: loqͥmini veritatē. Ubiaūt deponit̉ mendaciū: niſi intus vt inhabitet in mōte ſancto dei: qui loquit̉ veritatē incorde ſuo. Neſurrectio ꝟo corꝑis dn̄i: ad ſacramentū interioris reſurrectiōis nr̄e ꝑtinere oſtēdit̉: vbi poſtqͣꝫ r̄ſurrexit ait ml̓ieri. Noli me tangere: nōdū em̄ aſcendi ad pr̄em meum. Cui myſterio ꝯgruit apl̓s dicēs. Si autreſurrexiſtis cū xp̄o: que ſurſuꝫ ſunt queritevbi xp̄s eſt ad dexterā dei ſedēs. Que ſurſuſunt ſapite: hoc eſt em̄ xp̄m non tangere: niſicum aſcenderit ad pr̄em: nō de xp̄o ſaꝑe carnaliter. Iam ꝟo ad exēplū mortis exteriorishoīs nr̄i dn̄ice carnis mors ꝑtinet: qꝛ ꝑ taleꝫpaſſionē maxime hortatꝰ ē ẜuos ſuos: vt nōtimeāt eos qui corpꝰ occidūt: aīam autē nōpoſſunt occidere. Propter qd̓ dicit apl̓s: vtſuppleā q̄ deſunt preſſuraꝝ xp̄i in carne meaEt ad exemplū reſurrectōis exterioris hoīsnr̄i ꝑtinere inuenit̉ r̄ſurrectio corꝑis dn̄i: quiad diſcipulos ait. Palpate ⁊ videte: qꝛ ſpūsarnē ⁊ oſſa non habet: ſicut me videtis hr̄eEt vnus ex diſcipulis etiā cicatrices eius cōtrectans: exclamauit dicens. Dn̄s meꝰ ⁊ deus meus. Et cū illius carnis tota integritasapꝑeret: demōſtratū eſt in ea ꝙ ſuos exhortās dixerat. Capillus capitis vr̄i nō peribit.

Un̄ em̄ pͥmo: noli me tāgere: nōdū em̄ aſcendi ad pr̄eꝫ meū. ⁊ vn̄ anteqͣꝫ aſcēdat ad pr̄eꝫa diſcipulis tangit̉: niſi qꝛ illic inſinuabat̉ interioris hoīs ſacramentū: hic p̄bebat̉ exterioris exemplū. An forte quiſqͣꝫ ita ē abſurdusatqꝫ auerſus a vero: vt audeat dicere a viris euꝫ tactū anteqͣꝫ aſcenderet: a mulieribꝰaūt cū aſcendiſſet. Propter hͦ exēplū futurenr̄e reſurrectiōis in corꝑe qd̓ p̄ceſſit in domino: dicit apl̓s. Initiū xp̄s: deinde qͥ ſunt xp̄i.De corꝑis em̄ reſurrectiōe illo loco agebat̉:ꝓpter quā etiā dicit: Trāſfigurauit corpꝰ humilitatis nr̄e: conforme corꝑe ſue gl̓ie. Unaergo mors nr̄i ſaluatoris: duabꝰ mortibꝰ noſtris: ſaluti fuit. Et vna eius reſurrectio: duas nobis reſurrectiōes p̄ſtitit: cū corpꝰ eiꝰ invtraqꝫ re. id ē ⁊ in morte ⁊ in reſurrectiōe etſacramento interioris hoīs nr̄i: et exēplo exterioris medicinali quadā cōuenientia miniſtratum eſt.De rōne ſimpli ad duplū ꝑ ternarium numeꝝ atqꝫ ſenariū. Ca. IIIIEc aūt ratio ſimpli ad duplū orit̉ qͥh dem a ternario numero. Unū quippe ad duo: tria ſunt. Sed hͦ totuꝫ qd̓dixi: ad ſenariū ꝑuenit. Unū em̄ ⁊ duo ⁊ triaſex fiūt. Qui nūerꝰ ꝓpterea ꝑfectꝰ dicit̉: qͥaꝑtibus ſuis cōplet̉. Habet em̄ illas tres: ſextā: tertiā: dimidiā. Nec vlla ꝑs alia q̄ dici poſſit quota ſit: inuenit̉ in eo. Sexta gͦ eiꝰ vnū ē:tertia duo: dimidia tria. Unum aūt ⁊ duo ⁊tria cōſumāt eundē ſenariū. Cuiꝰ ꝑfectionēnobis ſancta ſcpͥtura cōmēdat in eomaximeꝙ deus ſex diebꝰ ꝑfecit oꝑa ſua: ⁊ ſexto die factus ē hō ad imaginē dei: ⁊ ſexta etate generis humani: filius dei venit: ⁊ factus ē filiꝰ hominis: vt nos r̄formaret ad imaginē dei. Eaqͥppe nūc etas agit̉: ſiue milleni āni ſingulisdiſtribuant̉ etatibꝰ: ſiue ī diuinis lr̄is meōrabiles atqꝫ inſignes quaſi articulos tēpoꝝ veſtigemꝰ: vt pͥma etas inueniat̉ ab adaꝫ vſqꝫad noe: inde ſecūda vſqꝫ ad abraam. Et deīceps ſicut matheus euangeliſta diſtinxit: ababraam vſqꝫ ad dauid: a dauid vſqꝫ ad tranſmigrationē in babyloniaꝫ: atqꝫ inde vſqꝫ adꝟginis ꝑtum Que tres etates cōiuncte illisduabus: qͥnqꝫ faciūt. Proinde ſextā inchoauit natiuitas dn̄i: q̄ nunc agit̉ vſqꝫ ad occultū tꝑis finē. Hunc ſenariū numeꝝ quandamtꝑis gerere figurā: etiā in illa ratiōe triꝑtitediſtributionis agnoſcimꝰ: qua vnū tp̄s cōputamus an̄ legē: alteꝝ ſub lege: tertiū ſub gr̄a.In quo tꝑe ſacramentū renouatiōis accepimus: vt in fine tꝑis etiā reſurrectiōe carnis:

Ibidē

Luc̄. 24

Mat. 10Colo. ī

Ioh̓. 20

Ibide

Psͣ. 21Rom̄.

Luc̄. jIoh̓. ī

Ga.

Pridē

Gen̄. ī

Mat. ī

1. Coꝝ. 15Phil̓: