Liber
ſoluerimus: ⁊ reſurrectionis ꝓmiſſum receperimꝰ. Siue qd̓ etiā nūc inqͣꝫtū dei ſapīaꝫ ꝑquā facta ſūt oīa: ſpiritalit̓ ītelligimꝰ: intātūcarnalibꝰ affectibꝰ morimur: vt mortuū nob̓hūc mūdū deputātes: noſqꝫ ip̄i huic mundomoriamur: ⁊ dicamꝰ qd̓ ait apl̓s. Mūndꝰ mihi crucifixꝰ ē: ⁊ ego mūdo. De hac em̄ morteiteꝝ dic̄. Si āt mortui eſtis cū xp̄o: qͥd adhucvelut viuētes d̓ hͦ mūdo decernitis? Nō gͦ immerito: nēo pōt faciē .i. ip̄am manifeſtationēſapīe dei videre ⁊ viuere. Ip̄a em̄ ē ſpēs: cuiꝯtēplande ſuſpirat oīs qͥ affectat deū diligere ex toto corde: ⁊ ex tota aīa: ⁊ ex tota mēteAd quā ꝯtēplandā etiā ꝓximū qͣꝫtū pōt edificat: qͥ diligit ⁊ ꝓximū ſicut ſeip̄m. In qͥbꝰ duobus p̄ceptꝭ: tota lex pēdet ⁊ ꝓph̓e. Qd̓ ſignificat̉ etiā in ip̄o moyſe. Nā cū dixiſſet ꝓpt̓ dilectionē dei qͥ p̄cipue flagrabat. Si īueni gratiā ī ꝯſpectu tuo: on̄de mihi temetip̄m manifeſte: vt ſim inueniēs gr̄aꝫ an̄ te: cōtinuo ꝓpt̓dilectionē etiaꝫ proximi ſubiecit atqꝫ ait. Etvt ſciā qꝛ ppl̓s tuꝰ ē gens hͨ. Illa ē gͦ ſpēs q̄ rapit oēm aīaꝫ rōnalē deſiderio ſui: tāto ardentiorē: quāto mūdiorē: ⁊ tāto mūdiorē: quātoad ſpiritalia reſurgentē. Tāto aūt ad ſpiritalia reſurgentē: qͣꝫto a carnalibꝰ morientē Sꝫdū ꝑegrinamur a dn̄o: ⁊ ꝑ fidē ambulamus:nō ꝑ ſpēm: poſteriora xp̄i: hͦ ē carnē ꝑ ip̄am fidē videre debemꝰ .i. in ſolito fidei fundamento ſtātes: qd̓ ſignificat petra: ⁊ eā de tali tutiſſima ſpecula intuentes: in catholica .ſ. eccl̓ia:de quā dictū ē. Suꝑ hanc petrā edificabo eccleſiā meā. Tanto em̄ certiꝰ diligimꝰ: qͣꝫto videre deſideramꝰ faciē xp̄i: quā tāto ī poſterioribꝰ ſuis agnoſcimꝰ: qͣꝫto nos prior dilexeritxp̄s. Sed in ip̄a carne fides reſurrectiōis eiſaluos facit atqꝫ iuſtificat. Si em̄ crediderisinqͥt in corde tuo: qꝛ illū deꝰ ſuſcitauit a mortuis: ſaluꝰ eris. Et iteꝝ. Qui traditꝰ ē inquitpropter delicta nr̄a: ⁊ reſurrexit propt̓ iuſtificationē nr̄am: id̓oqꝫ reſurrectio corꝑis dn̄i ēmeritū fidei nr̄e. Nā mortuā eē illā carneꝫ incruce paſſiōis: etiā inimici eiꝰ credūt: ſꝫ reſurrexiſſe nō credūt. Qd̓ firmiſſime nos credētes: tāqͣꝫ de petre ſoliditate ꝯtuemur: vn̄ certa ſpe adoptionē expectamꝰ: redēptionē corporis nr̄i: qꝛ hͦ in mēbris xp̄i ſperamꝰ: q̄ noſipſi ſumꝰ: qd̓ ꝑfectum eē in ip̄o tanqͣꝫ in capitenr̄o fidei ſanitate cognoſcimꝰ. In̄ nō vult niz. ſi cū trāſierit videri poſteriora ſua: vt ī eiꝰ reſurrectōꝫ credat̉ Paſca eī hebreū ꝟbū d̓r qd̓3. tranſitū interp̄tamur. Un̄ ⁊ Ioh̓es euāgeliſta dicit. An̄ diē feſtū paſce: ſciēs iēſus qꝛ venit eiꝰ hora: vt trāſeat ex hͦ mūdo ad patrem
1Hoc āt qͥ credūt: nec tn̄ ī catholica fide .ſ. inſciſmate aliqͦ: aut in hereſi credūt: nō de locoqui eſt penes eū vidēt poſteriora dn̄i. Quidem̄ ſibi vult qd̓ ait dn̄s. Ecce locꝰ ē penes me ꝑet ſtabis ſuꝑ petrā? Quis locꝰ terrenꝰ eſt penes dn̄m: niſi hͦ ē penes eū qd̓ eū ſpiritalit̓ attingit? Nā qͥs locꝰ nō ē penes dn̄m: qͥ attīgit:a fine vſqꝫ ad finē fortiter: ⁊ diſponit oīa ſuauiter? Et cuiꝰ dictū ē. Celū mihi ſedēs ē: ⁊ terra ſcabellū pedū eiꝰ. Et qͥ dixit. Quā domuꝫedificabitꝭ mihi: aut qͥs locꝰ qͥetis mee: nōnemanꝰ mea fecit hͨ oīa? Sꝫ vicꝫ intelligit̉ locꝰpenes eū in qͦ ſtat̉ ſuꝑ petrā: ip̄a eccl̓ia catholica: vbi ſalubrit̓ videt paſca dn̄i .i. trāſitū dn̄i⁊ poſteriora eiꝰ .i. corpꝰ eiꝰ qͥ credit ī reſurrectionē eiꝰ. Et ſtab̓ inqͥt ſuꝑ petrā: ſtatī vt traſiet mea maieſtas. Reuera em̄ ſtatī vt trāſijtmaieſtas dn̄i in clarificatione dn̄i: qua reſurgens aſcendit ad pr̄em: ſolidati ſumꝰ ſuꝑ petrā. Et ip̄e Petrꝰ tūc ſolidatꝰ ē: vt cū fiduciap̄dicaret: quē pͥuſqͣꝫ eēt ſolidatus: ter timorenegauerat: iā qͥdē p̄deſtinatiōe poſitꝰ in ſpecula petre: ſed adhuc manu dn̄i ſibi ſuꝑpoſita ne videret. Poſteriora em̄ eiꝰ viſurꝰ eratet nōdū ille trāſierat vtiqꝫ a morte ad vitamnondū reſurrectiōe clarificatꝰ erat. Nā ⁊ qd̓ſequit̉ in exodo: ⁊ dicit. Tegā manū meā ſuper te: donec tranſeā: ⁊ auferā manū meā: ettūc videbis poſteriora mea. Multi iſraelitequoꝝ tūc figura erat moyſes: poſt reſurrectionē dn̄i crediderūt in eū: tanqͣꝫ iā vidētes poſteriora eiꝰ: remota manu eiꝰ ab oculis ſuis.Un̄ ⁊ Eſaie talē prophetiā euāgeliſta cōmemorat. Incraſſa cor ppl̓i huiꝰ: ⁊ aures eorumoppila: ⁊ oculos eoꝝ graua. Deniqꝫ ī pſalmonō abſurde intelligit̉ ex eoꝝ ꝑſonā dici. Qm̄die ac nocte grauata eſt ſuper me manꝰ tua.Die fortaſſe cū manifeſta miracula faceret:nec ab eis agnoſceret̉. Nocte aūt cū ī paſſione moreretur: quādo certiꝰ putauerūt ſicutquēlibet hoīem ꝑemptū ⁊ extinctū. Sed qm̄cū tranſiſſet vt eiꝰ poſteriora viderent̉: p̄dicante ſibi apoſtolo petro: qꝛ oportebat xp̄mpati ⁊ reſurgere: cōpuncti ſunt dolore penitentie: vt fieret in baptizatis: quod in capitepſalmi dicit̉. Beati quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates: ⁊ quoꝝ tecta ſūt peccata. Proptereacū dictum eēt. Grauata eſt ſuꝑ me manꝰ tuatanqͣꝫ dn̄o tranſeunte: vt iam remoueret manū ⁊ viderent̉ poſteriora eius: ſequit̉ vox dolentis ⁊ cōfitentis: ⁊ ex fide reſurrectiōis dn̄ipeccatoꝝ remiſſionē accipientis. Cōuerſusſum inquit in erūna mea dū infigeret̉ ſpina.Peccatū meū cognoui: et iniuſticiaꝫ meam
Rom̄. 10
Rom̄. 4
Mat. 27
Mat. 16
Exo.Ioh̓. 13.
Exo. 33
Gal̓.Colo. 2
2 Co.
Ibidē
Sap̄. g.
Eſa. oMat ī
Exo 33
Exod̓. 3.
Eſa. 69.Ibidē
Actꝭ. 2.
Mat. 26
Psͣ. 31
Ibidē
Psͣ. 31
Ibidē
Exod̓. 3