Secundus
nō operui. Dixi ꝓnūciabo aduerſū me iniuſticiā meā dn̄o: ⁊ tu remiſiſti īpietatē pctī meiNeqꝫ em̄ tāto carnis nubilo debemꝰ ī uolui:vt putemꝰ faciē qͥdē dn̄i eē īuiſibilē: dorſū ꝟoviſibile: qn̄ qͥdē in forma ſerui vtrūqꝫ viſibiliter apꝑuit. In forma āt dei abſit vt tale aliqͥdcogitet̉. Abſit vt verbū dei ⁊ ſapīa dei ex vnaꝑte habeat faciē: ex alia dorſum ſic̄ corpꝰ humanū: aut oīno vlla ſpecie vl̓ motiōe: ſiue loco: ſiue tꝑe ꝯmutet̉. Qua ꝓpt̓ ſi ī illis vocibꝰq̄ fiebāt in exodo: ⁊ illis oībꝰ corꝑalibꝰ demōſtrationibꝰ dn̄s ieſus xp̄s on̄debat̉: aut aliasxp̄s ſic̄ loci huiꝰ ꝯſideratio ꝑſuadet: al̓s ſpūſſctūs: ſicut ea q̄ ſupra diximꝰ admonēt: nō hͦefficit̉ vt deꝰ pr̄ nunqͣꝫ tali aliqͣ ſpecie pr̄ibꝰ viſus ſit. Multa em̄ talia viſa facta ſūt illis tꝑibus nō euidēter noīato ⁊ deſignato ī eis velpr̄e vel filio: vel ſpūſctō: ſꝫ tn̄ ꝑ qͣſdā valde ꝓbabiles ſignificatiōes nōnullis indicijs exiſtētibꝰ: vt nimis temerariū ſit dicere: deū patrē nūqͣꝫ pr̄ibꝰ aūt ꝓph̓is ꝑ aliqͣs viſibiles formas apparuiſſe. Hāc em̄ opinionē illi peꝑer̄tqͥ nō potuerūt ī vnitate trinitatis ītelligere.j. qd̓ dictū ē: Regi aūt ſeculoꝝ īmortali īuiſibiē. gli ſoli deo: ⁊ quē nemo hoīm vidit: nec viderepōt. Qd̓ de ip̄a ſub̓a ſūma ſūmeqꝫ diuīa ⁊ incōmutabili: vbi et pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs: vnuset ſolus deꝰ ꝑ ſanā fidē ītelligit̉. Uiſiōes aūtille ꝑcreaturā ꝯmutabileꝫ deo incōmutabiliſubditā facte ſunt: nō ꝓprie ſicuti ē: ſꝫ ſignificatiue: ſicut ꝓ reꝝ cauſis ⁊ tꝑibꝰ oꝑtuit oſtendētes deum.De viſiōe Danielis in qua illi ⁊ pr̄is ⁊ filijꝑſona apꝑuit ī ſpecie corꝑali Ca. XVIIIUāqͣꝫ neſcio quēadmodū iſti intelliq gāt qd̓ danieli apꝑuit antiquꝰ dierūa qͦ filiꝰ hoīs ꝙ ꝓpt̓ nos eē dignatꝰ ēaccepiſſe ītelligit̉ regnū: ab illo ſcꝫ qͥ eidicit īpsͣ. Filiꝰ meꝰ es tu: ego hodie genui te: poyſtula a me ⁊ dabo tibi gētes hereditatē tuaꝫ:⁊ qͥ oīa ſubie cit ſub pedibꝰ eiꝰ. Si gͦ danieli:⁊ pr̄ dās regnū: ⁊ filiꝰ accipiēs: apparuerūt īſpecie corꝑali: quō iſti dicūt: pr̄em nūqͣꝫ viſūeē ꝓph̓is: ⁊ iō ſolū debere intelligi inuiſibilēquē nemo hoīm vidit nec videre pōt. Ita .n.i. jnarrauit dāniel: Aſpiciebā inqͥt donecthrojͣni poſiti ſunt: ⁊ vetuſtꝰ dieꝝ ſedebat: ⁊ indumētū eiꝰ qͣſi nix albū ⁊ capillꝰ capitꝭ eiꝰ qͣſi lana mūda. Thronꝰ eiꝰ flāma ignis: rote eiusignis flagrās: ⁊ flumē ignis trāſibat ī ꝯſpectueiꝰ: ⁊ mille milia deẜuiebāt ei: ⁊ dena milia denū miliū aſſiſtebāt ei. Et iudiciū collocauit ⁊libri aꝑti ſūt ⁊cͣ. Et paulo poſt. Aſpiciebā indē qͥt in viſu noctꝭ: ⁊ ecce cū celi nubibꝰ qͣſi filius
hoīs erat: ⁊ vſqꝫ ad veterē dieꝝ ꝑuenit: ⁊ oblatus ē ei. Et ip̄i datꝰ ē pͥncipatꝰ ⁊ honor ⁊ regnū: et oēs ppl̓i tribꝰ ⁊ lingue ip̄i ſeruiēt. Poteſtas eiꝰ: ptās et̓na q̄ nō p̄teribit: ⁊ regnumeiꝰ qd̓ nō corrūpet̉. Ecce pr̄ dās: ⁊ filiꝰ accipiens regnū ſempiternū: ⁊ ſūt ambo ī ꝯſpectuꝓphetātis viſibile ſpē. Nō gͦ īcōueniēter credit̉ etiā pr̄ deꝰ eo mō ſolere apꝑere mortalibꝰNiſi forte aliqͥs dicat: iō nō eē viſibilē pr̄em:qꝛ incōſpectu ſomniātis apꝑuit. Ideo aūt viſibilē filiū ⁊ ſpm̄ ſctm̄: qꝛ moyſes illa oīa vigilās vidit. Quaſi ꝟo ꝟbū et ſapīam dei viditmoyſes carnalibꝰ oculis: aut videri ſpūs velhūanus pōt qͥ carnē iſtā viuificat: vel ip̄e corporeꝰ qͥ ventus dicit̉: qͣꝫtominꝰ ille ſpūs dei qͥoīm hoīm et angeloꝝ mētes ineffabili excellētia diuine ſub̓e ſuꝑgredit̉. Aut qͥſqͣꝫ tali p̄cipitet̉ errore: vt audeat dicere filiū ⁊ ſpm̄ſanctū etiā vigilantibꝰ hoībꝰ eē viſibiles: patrēaūt nō niſi ſomniātibꝰ. Quō gͦ de pr̄e ſolo accipiūt: Quē nemo hoīm vidit: nec videre p̄tAn cū dormiūt hoīes: tūc nō ſunt hoīes: autqͥ formare ſil̓itudinē corꝑis pōt ad ſe ſignificandū ꝑ viſa ſomniantiū: nō pōt formare ipſam corporeā creaturā ad ſe ſignificādū oculis vigilātiū: cū eiꝰ ip̄a ſub̓a qͣ ē ip̄e qd̓ ē nullacorꝑis ſil̓itudine dormiēti: nulla corporea ſpēvigilāti poſſit on̄di. Sꝫ nō ſolū pr̄is: veꝝētiāfilij ⁊ ſpūſſctī: ⁊ certe qͥ vigilātiū mouent̉ viſis: vt nō pr̄em: ſꝫ tm̄ filiū vel ſpm̄ ſctm̄ credātcorꝑalibꝰ hoīm apparuiſſe ꝯſpectibꝰ vt omittā tantā latitudinē ſanctaꝝ paginarū: ⁊ tammultiplicē earū intelligentiā: vnde nemo ſani capitis affirmare debet: nuſqͣꝫ ꝑſonā patrꝭꝑ aliquā ſpeciē corporalē vigilantiū ocul̓ demonſtratā. Sed vt hoc vt dixi omittaꝫ: quiddicūt de pr̄e nr̄o Abraam. cui certe vigilanti⁊ miniſtranti: cuꝫ ſcriptura p̄miſiſſet dicens6Uiſus eſt dn̄s Abrae non vnus aut duo: ſedtres apparuerūt viri: quoꝝ nullus excelſiusalijs eminuiſſe dictꝰ eſt: nullus honoratiꝰ effulſiſſe: nullus imꝑioſiꝰ egiſſe? Quapropterqm̄ in illa triꝑtita noſtra diſtributiōe: primūquerere inſtituimꝰ: vtꝝ pater: an filiꝰ: an ſpirituſſctūs: an aliqn̄ pater: aliqn̄ filiꝰ: aliqn̄ ſpirituſſctūs: an ſine vlla diſtinctiōe ꝑſonaꝝ: ſic̄dicit̉: deꝰ vnꝰ ⁊ ſolus: id eſt trinitas ip̄a: per illas creature formas pr̄ibꝰ apparuerit: interrogatis qͣ potuimꝰ qͣꝫtum ſufficere viſum eſt:ſanctarum ſcripturaꝝ locis: nihil aliud quātum exiſtimo diuinoꝝ ſacramentoꝝ modeſta et cauta ꝯſideratō ꝑſuadet: niſi vt temerenō dicamꝰ que nā ex trinitate ꝑſona cuilibetpatrū ⁊ ꝓphetaꝝ in aliquo corꝑe vel ſil̓itudi
1. Thi.Dan̄
1. Thi. 1Ibidē. 6
Ibid.
Psͣ. 3
Geſ. 18
Thi. 6