Secundus

ficandū inuiſibilē atqꝫ intelligibilē deū: noni ſolū pr̄em: ſed ⁊ filiū: ⁊ ſpm̄ſanctū: ex qͦ omīaidē ꝑ quē oīa: in quo oīa: qͣꝫuis īuiſibilia dei a creatura mūdi: ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta cōſpiciant̉: ſempiterna qͦꝫ virtꝰ eiꝰ ⁊ diuinitas. Sꝫ.19 qd̓ attinet ad id qd̓ nūc ſuſcepimꝰ: nec in mote ſyna video queadmodum appareat ꝑ illaoīa q̄ mortaliū ſenſibꝰ terribiliter on̄debāt̉:vtꝝ deꝰ trinitas: an pater: an filiꝰ: an ſpūſſanctus ꝓprie loq̄bat̉ Uerūtamē ſi qͥd hinc ſineaffirmādi temeritate modeſte atqꝫ cunctanter cōiectare cōcedit̉: ſi vna ex trinitate ꝑſo.z1na pōt intelligi. cur nō ſpm̄ſcm̄ potiꝰ intelligimꝰ: qn̄ ⁊ tabulis lapideis: lex ip̄a q̄ ibi dataeſt: digito dei ſcripta eē dicit̉: qͦ noīe ſpm̄ſcm̄ īeuāgelio ſignificari nouimꝰ? Et qͥnquaginta dies nūerant̉ ab occiſione agni ⁊ celebratione paſce vſqꝫ ad diē qͦ hec fieri cepta ſūt inmōte ſyna. Sicut poſt dn̄i paſſionē: ab eiꝰ reſurrectiōe qͥnqͣginta dies nūerant̉: vt venitꝓmiſſus a filio dei ſpūſſcūs. Et in ip̄o eiꝰ adj. 2uētū quē in apl̓oꝝ actibꝰ legimꝰ: ꝑ diuiſioneꝫlinguaꝝ ignis apꝑuit: qͥ et inſedit ſuꝑ vnumquēqꝫ eoꝝ. Qd̓ exodo ꝯgruit: vbi ſcriptū eſt.19 Syna aūt mōs fumabat totꝰ: ꝓpterea ꝙ deſcēdit in eū deꝰ in igne. Et aliqͣꝫto poſt. Aſpectus inqͥt maieſtatis dn̄i: tanqͣꝫ ignis ardensſuꝑ verticē mōtis corā filijs iſrael. Aut ſi hecideo facta ſunt: qꝛ nec pr̄: nec filiꝰ illic eo mōpn̄tari poterāt ſine ſpūſancto: qͦ ip̄am legemſcribi oꝑtebat. Deū qͥdē nō ꝑ ſub̓am ſuā q̄ inuiſibilis ⁊ incōmutabilis manet: ſꝫ ꝑ illā ſpēmcreature illic apparuiſſe cognoſcimꝰ. Sꝫ aliquā ex trinitate ꝑſonā ſigno qͥdā ꝓpͥo qͣꝫtumad mei capacitatē ſenſus ꝑtinet nō videmꝰUtꝝ deꝰ ꝑ ſuā ſub̓am Moyſi apparuerit:an ꝑ viſibilē creaturā. Ca. XVISt etiā quo moueri pleriqꝫ ſolēt: qꝛ.22 eſcriptū ē. Et locutꝰ ē dn̄s ad moyſenfacie ad faciē: ſicut qͥs loqͥt̉ ad amicūſuū: cū paulopoſt dicat idē moyſes. Si gͦ īueni gr̄am an̄ te: on̄de mihi temetip̄m manifeſte: vt videā te: vt ſim inueniens gratiā antete: ⁊ vt ſciā qꝛ populus tuꝰ ē gēs hec. Et pauidē lopoſtiteꝝ. Dixitqꝫ moyſes ad dn̄m. On̄demihi maieſtatē tuā. Quid ē hoc ꝙ in omībꝰque ſupra fiebāt: deꝰ videri ꝑ ſuā ſub̓am putabat̉? Un̄ a miſeris creditus ē: nō ꝑ creaturā: ſed ꝑ ſeip̄m viſibilis filius dei: ⁊ ꝙ intrauerat in nebulā moyſes ad hoc intraſſe videbatur: vt ocl̓is quidē populi on̄deret̉ caligo nebuloſa: ille aūt intꝰ verba dei tanqͣꝫ eiꝰ facieꝫue ꝯtēplatꝰ audiret. Et quō dictū ē. Locutꝰ eſtdn̄s ad moyſen facie ad faciē: ſicut qͥs loquit̉

ad amicū ſuū. Ecce idē dicit. Si inueni gr̄amante te: on̄de mihi temetip̄m manifeſte. Nouerat vtiqꝫ qd̓ corꝑaliter videbat: ⁊ verā viſionē dei ſpiritaliter reqͥrebat. Locutio qͥppeilla que fiebat in vocibus ſic modificabat̉: tāquā eēt amici loquētis ad amicū. Sed deumpr̄em qͥs corporeis oculis videt̉: Et in princi 3pio erat verbū: ⁊ verbū erat apud deū: ⁊ de­ Ius erat verbū: per quod facta ſunt omīa: qͥscorporeis oculis videt? Et ſpiritū ſapientie:quis corporeis oculis videt̉? Quid eſt autēOſtende mihi temetip̄m manifeſte vt videā Ete: niſi oſtende mihi ſubſtantiam tuaꝫ? hocaūt ſi nō dixiſſet moyſes: vtcūqꝫ ferendi eētſtulti: qͥ putāt per ea que ſupra dicta vl̓ geſtaſunt: ſubſtantiā dei oculis eius fuiſſe cōſpicuam. Cū vero hic apertiſſime demōſtret̉: necdeſideranti hoc fuiſſe ꝯceſſum: quis audeatdicere per ſimiles formas que huic quoqꝫ viſibiliter apparuerāt: nō creaturā deo ſeruiētem: ſed hocip̄m qd̓ deus ē cuiuſqͣꝫ oculis apparuiſſe mortaliū? Et hoc quideꝫ qd̓ poſteadn̄s dicit ad moyſen. Nō poteris videre facIem̄ meā: ⁊ viuere. Non em̄ videbit homo faciē meā et viue̓t. Et ait dn̄s Ecce locꝰ penesAme eſt: ⁊ ſtabis ſuꝑ petrā: ſtatim vt tranſibitmea maieſtas: ⁊ ponā te in ſpecula petre: et ⁊tegā manū meā ſuꝑ te: donec tranſeā: ⁊ aufeferā manū meā: ⁊ tūc videb̓ poſteriora meanam facies mea nō apparebit tibiQuod ex ꝑſona domini ieſudicta intelligenda ſint Moyſi: ponam te ſuper petram:et auferam manū meam: et poſteriora meavidebis.Ca.XVIIOn incōgruenter ex ꝑſona dominin noſtri ieſu xp̄i p̄figuratum ſolet intelligi: vt poſteriora eiꝰ accipiatur caro eius: in qua de virgine natus ē: ⁊ mortuus ⁊ reſurrexit: ſiue propter poſterioritatemmortalitatis poſteriora dicta ſint: ſiue ꝙ eaꝫꝓpe finē ſeculi: hoc ē poſterius ſuſcipere dignatus ē. Facies autē eius illa dei forma: in fquā rapinā arbitrat̉ eē equalis deo pr̄i: quānemo vtiqꝫ pōt videre ⁊ viuere: ſiue qꝛ poſthāc vitā in qͣ ꝑegrinamur a dn̄o: ⁊ vbi corpus Sꝫqd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam: videbimꝰ facie i. ꝑad faciē: ſic̄ dicit apl̓s. De hac em̄ vita in pſamo dicit̉. Uerūtamen vniuerſa vanitas oīs Nhomo viuēs. Et iteꝝ. Qm̄ nō iuſtificabit̉ co­ Prā te om̄is viuens. In qua vita etiam ẜm Io i. ⁊hannē: nōdū apparuit quod erimus. Scimꝰautē inquit qꝛ cū apparuerit: ſimiles ei erimꝰquoniā videbimꝰ eum ſicuti eſt. Qd̓ vtiqꝫ pꝰhāc vitā intelligi voluit: cuꝫ mortis debitum

Exod̓. 19

Exot̓. 33

Exod̓. x1

Rom̄.j.Ibidē

Exo. 1.

Actꝭ. 2

Iibidē

Ibidē

Phil̓ ⁊.

Exr̄. 91. Coꝝ. 13

Pāͣ. 3gPsͣ. 1421. Ioh̓. 3

hidēAbidē

AbidēUbi. sͣ

Ioh̓. jIbidē

Fxop̓. 33

Ubi. sͣ