Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

Liber

rubo. Et vidit qꝛ in rubo ignis rederet: rubus ꝟo cōburebat̉: ait moyſes. Ibo videbo viſū iſtud: qd̓ magnū vidi: qm̄burit̉ rubus. vidit dn̄s qꝛ venit videre:clamauit ad dn̄s rubo dicēs. Ego ſū deꝰpr̄is tui: deꝰ abraā: deꝰ iſaac: deus iacob.Et pͥmo angelꝰ dn̄i dictꝰ ē: deinde deꝰ.qͥd angelꝰ ē deꝰ abraā: deꝰ iſaac: deus iacob? Pōt recte ītelligi ip̄e ſaluator: dic̄apl̓s. Quoꝝ pr̄es: ex qͥbꝰ xp̄s ẜm carnē: ēſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictꝰ ī ſecl̓a. Qui ſuꝑ oīa ē d̓sbn̄dictꝰ in ſecl̓a: abſurde etiā ip̄e intelligit̉ deꝰ abraā: deꝰ iſaac: deꝰ iacob. Sꝫ curpͥus angelus dn̄i dictꝰ ē: de rubo ī flāma ignis apꝑuit: vtꝝ qꝛ vnꝰ ex multꝭ angel̓ erat: ſꝫ diſpenſationē ꝑſonā dn̄i ſui gerebat: an aſſumptū erat aliqͥd creature: qd̓ ad pn̄s negociū viſibilit̓ apꝑeret: vn̄ voces ſenſibilit̓ ederent̉: qͥbꝰ pn̄tia dn̄i ſubiectā creaturam corporeis etiā ſenſibꝰ hoīs ſic̄ oꝑtebat exhiberetur? Si em̄ vnꝰ ex angel̓ erat: qͥs facile affirmare poſſit vtꝝ ei filij ꝑſona nūciāda īpoſitafuerit: an ſpūſſcī: an dei pr̄is: an ip̄iꝰ oīno trinitatis: ē vnꝰ ſolꝰ deꝰ: vt diceret. ego ſuꝫdeꝰ abraā: deꝰ iſaac: deꝰ iacob? Neqꝫ enīpoſſumꝰ dicere deū abraā: deū iſaac: deūiacob: filiū dei: et pr̄em: aūt ſpm̄ſcm̄:aut ip̄am trinitatē quā credimꝰ intelligimvnū deū. Audebit aliqͥs negare deū abraaꝫ:et deū iſaac: deū iacob? Ille em̄ ē illorupatꝝ deꝰ ē deꝰ. Porro ſi ſolū pr̄ deꝰ ēſicut oēs etiā heretici ꝯcedūt: ſꝫ etiam filiꝰ qd̓velint nolint cogunt̉ fateri: dicēte apl̓o Quieſt ſuꝑ oīa deꝰ bn̄dictꝰ in ſecl̓a: ſpūſſcūs. dicēte ip̄o apl̓o. Clarificate deuꝫ in corꝑe vr̄o ſupra diceret̉. neſcitis qm̄ corꝑa vr̄a templū in vobis ē ſpūſſcī: quē habetis a deo: hitres vnꝰ deus: ſicut catholica ſanitas credit ſatis elucet quā ī trinitate ꝑſonam: vtꝝaliquā an ip̄ius trinitatis gerebat ille angeſi vnꝰ ex ceteris angelis erat. Si aūt in vſumrei pn̄tis aſſūpta creatura ē et hūanis oculis appareret: auribꝰ inſonaret. appellaretur angelꝰ dn̄i: dn̄s et deꝰ: pōt deꝰ pat̓intelligi: ſꝫ aut filiꝰ: aut ſpūſſcūs. qͣꝫqͣꝫ ſpm̄ſanctū alicubi angelū dictū non recolā: ſꝫ ex oꝑeo poſſit intelligi. Dictū em̄ de illo ē. Que vētūra ſunt ānūciabit vobis. Et vtiqꝫ angelꝰ grece: latine nūcius interp̄tat̉. De dn̄o aūt ieſuq xp̄o euidētiſſime legimꝰ apud ꝓphetā: magni ꝯſiliū angelꝰ dictꝰ ſit: ſpūſſcūs: deifiliꝰ ſit deus et dn̄s angeloꝝ.De apparitiōe dei in exitu iſrael de egiptoCapitulū. XIIII

in exitu filioꝝ iſrl̓ de egypto ſcriiptū ē. Deꝰ aūt p̄ibat illos: die quidē Ein colūna nub̓ on̄debat illis viā:cte aūt ī colūna ignis: deficiebat colūnanubis die: colūna ignis nocte an̄ populuꝫ.Quis dubitēt ſubiectā creaturū eandēqꝫ corporeā: ſuā ſub̓aꝫ deū ocl̓is apꝑuiſſe mortaliū: ſꝫ vtꝝ pr̄em: an filiū: an ſpm̄ſcm̄:an ip̄am trinitatē vnū deū ſil̓r apꝑet. Necibi diſtīguit̉ qͣꝫtū exiſtimo: vbi ſcpͥtū eſt. Et Imaieſtas dn̄i apꝑuit ī nube: locutꝰ ē dn̄s admoyſen dicens: exaudiui murmur filiorumiſrael: et cetera.De his que diuinitus geſta ſunt in monteſyna.Capl̓m.XVAm ꝟo de nubibꝰ vocibꝰ fulgoribus tuba fumo ī mōte ſyna diceret̉. Syna aūt mōs fumabat totꝰꝓpterea deſcēdiſſet deꝰ ī igne ī: aſcendebat fumꝰ tāqͣꝫ fumꝰ fornacꝭ: mēte ꝯfuſusē oīs ppl̓s vehemēter: fiebant aūt voces tubeꝓdeūtes fortit̉ valde. Moyſes loq̄bat̉: deus rn̄debat ei voce. Et paulopꝰ data lege indecē p̄ceptis: ꝯſequēter d̓r. Et oīs ppl̓s videbat voces lāpades voces tube mōtē fumantē. Et paulopꝰ. Et ſtabat inqͥt oīs ppl̓s alōge. Moyſes aūt ītrauit ī nebulā vbi eratdeꝰ: dixit dn̄s ad moyſen ⁊cͣ. Quid hinc di niſi nemo vecors ē: credat ſumū. ig: nubes et nebulā. ſi qua ſunt hmōi: ꝟbiſapīe dei qd̓ ē xp̄s: vel ſpūſſcī ſub̓am? Naꝫde pr̄e deo: nec arriani vnqͣꝫ auſi ſūt dicere.Ergo creatura ẜuiēte creatori facta ſunt illaoīa: hūanis ſenſibꝰ diſpēſatiōe ꝯgrua preſentata: niſi forte qꝛ dictū ē: moyſes aūt intrauit in nebulā vbi erat deꝰ: arbitrabiturcarnalis cogitatio a ppl̓o qͥdē nebulā viſā: intra nebulā ꝟo moyſen oculis carneis vidiſſefiliū dei: quē delyrātes heretici in ſua ſub̓a viſū volūt Sane viderit moyſes oculis carneis: ſi oculis carneis p̄t videri: ſapīadei qd̓ ē xp̄s: ſꝫ vel ip̄a cuiuſlibꝫ hoīs qͣliſcūqꝫ ſapientꝭ. Aut qꝛ ſcpͥtū ē de ſenioribꝰ iſrael:qꝛ viderūt locū vbi ſteterat deꝰ iſrael: quiaſub pedibꝰ eiꝰ tanqͣꝫ opus lapidis ſapphyri:tanqͣꝫ aſpectꝰ firmamēti celi. Propterea credendū ē ꝟbū ſapīaꝫ dei ſuā ſub̓am in ſpācio loci terreni ſtētiſſe: ꝑtēdit a fine vſqꝫ adfinē fortit̉: diſponit oīa ſuauit̉: ita mutabile verbum dei: per quod facta ſunt omniavt modo ſe cōtrahat: diſtēdat. Mundetdn̄s a talibꝰ cogitationibus corda fideliumſuoꝝ: ſed ſubiectā: vt ſepe diximꝰ: creaturāexhibent̉ oīa viſibilia ſenſibilia: ad ſigni-

Rom̄. 9

1. Coꝝ.Ibidē

Rom̄.

Ioh̓. ſ

Exo.

Eſa. 9

Exop̓. ic

Exo. 13

Tticū 16

Ubi.

Ioh̓. j

Sap̄. g.

Exo. 24