Secundus
abraam ꝑ pluralē numeꝝ inuitat: vt hoſpitioſuſcipiat: ⁊ poſtea ſingularit̓ ſicut vnū alloqͥtur. Et ſicut vnꝰ ei de Sara filiū pollicet̉ quēdn̄m dicit ſcriptura: ſicut in eiuſdē narrationis exordio. Uiſus ē inqͥt dn̄s abrae. Inuitat ergo ⁊ pedes lauat: ⁊ deducit abeuntestanqͣꝫ hoīes. Loquit̉ aūt tanqͣꝫ cū dn̄o deo: ſiue cū ei ꝓmittit̉ filiꝰ: ſiue cū ei ſodome imminens interius indicat̉.De tribꝰ viris abrae viſis cuꝫ quibꝰ ſicutcū domino loquitur Ca.XIOn paruā neqꝫ tranſitoriā ꝯſideran tionē poſtulat iſte ſcripture locꝰ. Siem̄ vir vnus viſus fuiſſet: iaꝫ illi quidicunt: ⁊ pͥuſqͣꝫ de ꝟgine naſceret̉ ꝑ ſuā ſub̓aꝫviſibilē filiū: qͥd alid̓ qͣꝫ ip̄m eſſe clamarēt: qm̄de patre inquiunt dictū ē. Inuiſibili ſoli deo?Et tamē poſſeꝫ adhuc q̄rere: quō ante ſuſceptā carnē̓: habitu eſt inuentus vt hō: qn̄ quij.dē ei pedes loti ſunt: ⁊ humanis epulis epulatus ē? Quō iſtud fieri poterat: cū adhuc in2forma dei eſſet: nō rapinā arbitratꝰ eē equal̓deo? Nunquid em̄ iā ſemetip̄m exinanierat:formā accipiēs in ſimilitudinē hoīm factus:et habitu inuentus vt hō? Cuꝫ hͦ fecerit perpartū virginis nouerimus. Quō igit̉ anteqͣꝫ hoc feciſſet: vt vir vnꝰ apparuit abrae: anilla forma vera nō erat? Poſſem iſta q̄rere:ſi vir vnus apparuiſſet abrae: idēqꝫ dei filiuscrederet̉. Cū ꝟo tres viri viſi ſunt: nec quiſquā in eis vel forma vel etate vel ptāte maior ceteris dictꝰ eſt: cur non hic accipiamꝰ viſibiliter inſinuatā ꝑ creaturam viſibilē trinitatis equalitatē: atqꝫ in tribus ꝑſonis vnameandemqꝫ ſubſtantiā. Nā ne qͥſqͣꝫ putaret ſicintimatū vnū in tribus fuiſſe maiorē: vt eumdn̄m dei filiū intelligendū: duos aūt alios angelos eiꝰ qꝛ cum tres viſi ſint: vni domīo illicloquit̉ abraam: ſancta ſcriptura futura talibus cogitationibus ⁊ opinionibꝰ cōtradicē.19 do: nō p̄termiſit occurrere: quādo paulopoſtduos angelos dicit veniſſe ad loth: in quibꝰet ille vir iuſtus qui de ſodomoꝝ incēdio meruit liberari: ad vnū dn̄m loquit̉. Sic em̄ ſcri18. ptura loquit̉ dicens. Abijt aūt dn̄s poſtqͣꝫ ceſſauit loqui ad abraam: ⁊ abraam reuerſus ēad locum ſuum.De duobus angelis qui ī humana formaapparuerunt loth: et in quibꝰ dn̄s ſingulari19ter appellatur. Ca. XIIEnerūt aūt duo angeli in ſodomisv veſpere. Hic aūt attentiꝰ cōſiderandū eſt: quod oſtendere inſtitui. Cudtribus certe loquebat̉ abraaꝫ: ⁊ eū dn̄m ſin-
gulariter appellauit. Forte inquiet aliquis:vnū ex tribus agnoſcebāt dn̄m: alios aūt duos angelos eius. Quid ſibi ergo vult: qd̓ cōſequēter dicit ſcriptura. Abijt aūt dn̄s poſtqͣꝫ Eceſſauit loquens ad abraaꝫ: ⁊ abraam reuerſus eſt ad locū ſuuꝫ. Uenerūt aūt duo ange Ili in ſodomis veſpere. An forte ille vnus abſceſſerat: qui dominꝰ agnoſcebat̉ in tribꝰ: etduos angelos qui cum illo erant ad cōſumēdā ſodomā miſerat? Ergo fequētia videamUenerūt inqͥt duo angeli in ſodomis veſꝑe ⁊Loth autē ſedebat ad portaꝫ ſodomoꝝ. Etcum vidiſſet eos lothſurrexit in obuiam illiset adorauit in faciē ſuꝑ terram et dixit. Eccedomini: diuertite in domuꝫ pueri veſtri. Hicmanifeſtum eſt ⁊ duos angelos fuiſſe: ⁊ ī hoſpitiū pluraliter īuitatos: ⁊ honorifice appellatos dominos: cum fortaſſe homines putarent̉. Sed rurſum mouet: qua niſi angeli deicognoſcerent̉: nō adoraret loth in faciē ſuꝑterram. Cur ergo tanqͣꝫ tali humanitate indigentibus: ⁊ hoſpitium prebetur et victus.Sed quodlibet hic lateat: illud nūc qd̓ ſuſcepimus exeqͣmur. Duo apparent: angeliambo dicunt̉: pluraliter īuitant̉. Tanqͣꝫ cū duobus pluraliter loquit̉: donec exeatur a ſodomis. Deinde ſequit̉ ſcriptura: et dicit. Et factū eſt poſtqͣꝫ eos eduxerūt foras: dixeruntSaluās ſalua animā tuā ne deſpexeris retroneqꝫ ſtes in hac vniuerſa regiōe. In monteꝫvade: ⁊ ibi ſaluaberꝭ: ne forte cōprehēdaris.Dixit aūt lothad eos. Rogo dn̄e: qm̄ īuenitpuer tuꝰ an̄ te miſcd̓iam: ⁊cͣ. Quid ē hͦ qd̓ dixit ad eos. Rogo dn̄e: ſi iā ille diſceſſerat quidn̄s erat: et angelos miſerat. Cur d̓r. Rogodn̄e: ⁊ nō rogo domini Aut ſi vnū ex eis voluit appellare: cur ait ſcpͥtura. Dixit aūt lothIad eos: rogo dn̄e: qm̄ īuenit puer tuꝰ ante temiſcd̓iaꝫ: an ⁊ hic intelligimꝰ in pl̓i nūero duas ꝑſonas. Cū aūt ijdē duo tanqͣꝫ vnꝰ cōpellant̉ vniꝰ ſub̓e vnū dn̄m deū: ſꝫ qͣs duas ꝑſonas h̓ ītelligimꝰ: an pr̄is ⁊ filij: an pr̄is ⁊ ſpūſſancti: an filij ⁊ ſpūſſcī? Hoc forte cōgruentiꝰqd̓ vltimū dixi. Miſſos em̄ ſe dixerūt: qd̓ d̓ filio et d̓ ſpirituſancto dicimꝰ Nā pr̄em miſſuꝫnuſquā ſcripturaꝝ nobis occurrit.De viſionē moyſi quideū vidit in oreb ꝑignem in rubo. Ca. XIIIOyſes auteꝫ quādo ad ppl̓m iſraelmex egypto educendū miſſus eſt: ſic eidominū apꝑuiſſe ſcpͥtū ē. Paſcebatinqͥt oues ietro ſoceri ſui ſacerdotꝭ madian:et egit oues in deẜtū: ⁊ venit ī mōtē dei orebApꝑuit autē illi angelꝰ dn̄i in flāma ignis de-
b 4
i. Thi. ī
Gen̄. 10
Gen̄. 1s.
Geſi. 19
Geſj. 19
Phui.
Ibid
Genj. ig
Exo. 3
Ubi. sͣ
Ip19
Ibidē. j
Ibidē
Ibidē