Liber

cū filiū eius ẜm rectā fidei regulā nouimus.Si gͦ deꝰ pater locutus ē ad primū hoīem: etip̄e deambulabat in ꝑadiſo ad veſperaꝫ: ⁊ abeiꝰ facie ſe in medio ligni ꝑadiſi pctōr abſcōderat: cur nō iā ip̄e intelligat̉ apꝑuiſſe abraeet moyſi: ⁊ qͥbus voluit: ⁊ quēadmodū voluit ꝑ ſubiectā ſibi cōmutabilē atqꝫ viſibilē creaturā: cū ip̄e in ſeip̄o atqꝫ ī ſub̓a ſua q̄ eſt incōmutabilis atqꝫ īuiſibilis maneat? Sꝫ fieri potuit vt a ꝑſona ad ꝑſonā occulte ſcpͥtura tran.sͣ ſiret: ⁊ cū pr̄em dixiſſe narraſſet. Fiat lux ⁊cͣ.q̄ ꝑ verbū feciſſe cōmēorat̉: iā filiū indicaretlo qͥ ad pͥmū hoīem: nō aꝑte hoc explicās: ſedeis qͥ poſſent intelligendū intimans. Qui gͦhabet vires: quibꝰ hoc ſecretū poſſit mentisacie penetrare: vt ei liqͥdo appareat: vel poſſe etiā pr̄em: vel nō poſſe niſi filiū: vel etiamſpm̄ſanctū: ꝑ creaturā viſibilē hūanis oculisapparere. ꝑgat ī hec ſcrutāda: ſi pōt: etiā verbis enūciāda atqꝫ tractādo. Res tn̄ qͣꝫtuꝫ adhoc ſcripture teſtimoniū attinet: vbi deꝰ cuꝫhoīe locutꝰ eſt: qͣꝫtū eſtimo occulta ē. Quiaetiā: vtꝝ ſoleret adā corporeis oculis deū videre: nō euidēter apparet: cū p̄ſertim magnaſit q̄ſtio: cuiuſmodi oculi eis aꝑti fuerint: qn̄vetitū cibū guſtauerūt. Hi em̄ anteqͣꝫ guſtaſſent clauſi erant. Illud tn̄ nō temere dixeri:ſi ꝑadiſū corꝑalē quendā locū: illa ſciptura inſinuat: deambulare ibi deū: niſi in aliqͣ corporea forma: nullo mō potuiſſe. Nā ⁊ ſolas voces factas qͣs audiret hō: nec aliquā formaꝫvideret: dici pōt: nec qꝛ ſcriptū eſt. Abſcōditſe adā a facie dn̄i: ꝯtinuo ſequit̉ vt ſoleret faciē eiꝰ videre. Quid ſi em̄: nō qͥdē videre ip̄epoterat: ſꝫ videri ip̄e metuebat: ab eo cuiꝰ vocē audierat: ⁊ deambulātis pn̄tiam ſenſerat?4Nā ⁊ cayn dixit deo. A facie tua abſcōdā menec iō fateri cogimur eū ſolere cernere faciēdei corporeis oculis: in qͣlibet forma viſibili:qͣꝫuis de facinore ſuo: vocē interrogātis ſecūqꝫ loq̄ntis audiſſet. Cuiuſmodi aūt loq̄la tūcdeꝰ exterioribꝰ hoīm auribꝰ inſonaret: maxime ad pͥmū hoīem loquēs: ⁊ īuenire difficileeſt: ⁊ nō hoc iſto ẜmone ſuſcepimꝰ. Uerūtamē ſi ſoli voces ⁊ ſonitꝰ fiebāt: quibꝰ quēdāſenſibil̓ pn̄tia d̓i: pͥmis illis hoībꝰ p̄beret̉: cuiibi ꝑſonā dei pr̄is nō intelligā: neſcio. qn̄ qͥdē17 eiꝰ ꝑſona oſtēdit̉: ⁊ in ea voce: cū ieſus ī mōt3te corā tribꝰ diſcipulis: p̄fulgēs apparuit. ⁊ ī illa: vbi ſuꝑ baptizatū colūba deſcēdit. ⁊ in illavbi ad pr̄em de ſua clarificatiōe: clamauit: eiqꝫ rn̄ſum eſt. Et clarificaui ⁊ iteꝝ clarificaboNō qꝛ fieri potuit vox ſine oꝑe filij ⁊ ſpūſſancti (Trinitas quippe inſeꝑabilit̓ oꝑat̉) ſed qͥa

ea vox facta eſt: que ſoliꝰ ꝑſonā pr̄is on̄deretſicut humanā illā formā ex virgine maria trinitas oꝑata eſt: ſed ſolius filij ꝑſona eſt. Uiſibilē nanqꝫ ſolius filij ꝑſonaꝫ: inuiſibilis trinitas oꝑata eſt. Nec nos aliquid ꝓhibet: illasvoces factas ad adam: nō ſolū a trinitate factas: intelligere: ſꝫ etiam ꝑſonā demōſtrātiseiuſdē trinitatis: accipere. Ibi em̄ cogimur:nō niſi pr̄is accipere: vbi dictuꝫ eſt. Hic ē filimeus dilectus. Neqꝫ enim ieſus etiam ſpirituſſancti filiꝰ: aut etiā ſuꝰ filiꝰ credi aūt intelligi poteſt: ⁊ vbi ſonuit. Et clarificaui ⁊ iterū Iclarificabo. nō niſi pr̄is ꝑſonaꝫ fatemur. Reſpōſio quippe ē ad illā dn̄i vocē: qua dixeratPater clarifica filiū tuū: qd̓ nō potuit dicere.niſi deo patri tm̄: nō et ſpirituiſancto: cuiꝰ nōeſt filiꝰ. Hic aūt vbi ſcriptū eſt: et dixit dn̄s deus ad adā. Cur non ip̄a trinitas intelligit̉: nihil dici pōt? Similiter etiā qd̓ ſcriptū euꝫ. Et 3dixit dn̄s ad abraā. Exi de terra tua: ⁊ de cōgnatione tua: ⁊ de domo pr̄is tui: nō eſt apertū: vtꝝ ſola vox facta ſit ad aures abrae: an ⁊aliquid oculis eius apparuerit. Paulopoſtaūt aliqͣꝫto aꝑtiꝰ dictū ē. Et viſus ē dn̄s abraeet dixit illi. Semī tuo dabo terrā hāc. Sꝫ necibi exp̄ſſum eſt: in qua ſpecie viſus ſit ei dn̄s:aut vtꝝ pater: an filius: an ſpūſſanctꝰ: viſusſit. Niſi forte iō putant filiū viſum eſſe abraeqꝛ non ſcriptū eſt: viſus eſt ei deus: ſed viſuseſt ei dn̄s. Tanqͣꝫ em̄ ꝓprie videt̉ filiꝰ dn̄s vocari: dicente apl̓o. Nā ⁊ ſi ſunt qui dicunt̉ dij i.ſiue in celo: ſiue in terra: ſicuti ſunt dij multi:et dn̄i multi: nobis tn̄ vnus deus pater: ex qͦomnia: ⁊ nos in ip̄o: ⁊ vnus dn̄s ieſus xp̄s: ꝑquē oīa ⁊ nos ꝑ ip̄m. Sed et cū deꝰ pr̄ multislocis inueniat̉ dictus dn̄s: ſicuti ē illud. Dn̄sꝓdixit ad me filiꝰ meus es tu: ego hodie genuite. ⁊ illud. Dixit dn̄s dn̄o meo: ſede a dextris. ꝓmeis Cū etiā ſpūſſanctꝰ dn̄s dictꝰ inueniat̉:vbi apl̓us ait. Dn̄s aūt ſpūs ē. Et ne qͥſqͣꝫ arbitret̉ filiū ſignificatū: et iō dictū ſpm̄ ꝓpterincorporeā ſub̓am: ſecutꝰ cōtexuit. Ubi aūtſpūs dn̄i: ibi libertas. Spiritū autē dn̄i nemoeſſe dubitauerit ſpm̄ſcm̄. Neqꝫ hic ergo euidenter apparet: vtꝝ aliqua ex trinitate ꝑſona: an deus ip̄a trinitas: d̓ quo vno deo dictūeſt. Dn̄m deū tuū adorabis: ⁊ illi ſoli ſeruiesviſus fuerit abrae. Sub ilice aūt mābre: tresviros vidit: quibꝰ ⁊ īuitatis hoſpicioqꝫ ſuſceceptis et epulantibꝰ: miniſtrauit. Sic tn̄ ſcriptura illā remgeſtā narrare cepit: vt non dicat: viſi ſunt ei tres viri: ſꝫ viſus ē ei dn̄s. Atqꝫinde cōſequenter exponens: quō ei ſit viſusdn̄s: attexit narrationeꝫ de tribꝰ viris: quos

Aot. 151Mar. 3

Ioh̓. 19

Geſ̄i. 6

Ubi. sͣ

Gen̄. 3

eut̓. 6

Osͣ. .10.

Mat.3

Ulbi ō̄

Abidē

Ioh̓. 12

Ge. 18

Eeij. 3

Psͣ. 2

1 .Cox. 8.

Ibidē. 12

Ibidē

.§. cx.