Liber
. 7 qͥppe dixerat. Mea doctrina nō ē mea: ſꝫ eiꝰ16 qͥ me miſit. De ſpū aūt ſctō. Nō em̄ loquet̉ aſemetip̄o: ſꝫ q̄cūqꝫ audiet loquet̉ qꝛ d̓ meo accipiet ⁊ annūciabit vob̓. Sꝫ qꝛ reddidit cāmAcur dixerit: de meo accipiet. Ait em̄. Oīa q̄cūqꝫ hꝫ pr̄ mea ſūt: ꝓpterea dixi: qꝛ d̓ meo accipiet: reſtat vt intelligat̉ etiā ſpūſſctūs d̓ patre hr̄e ſicut ⁊ filiꝰ. Quō: niſi ẜm id qd̓ ſupra.15 diximꝰ. Cū autē venerit ꝑaclitꝰ quē ego mittā vob̓ a pr̄e: ſpm̄ ꝟitatis qͥ a pr̄e ꝓcedit: illeteſtimoniū ꝑhibebit d̓ me. Procedēdo itaqꝫa pr̄e d̓r nō loqͥ a ſemetip̄o: ⁊ ſic̄ nō ex eo ſit vtmīor ſit filiꝰ: qꝛ dixit. Non pōt filiꝰ a ſe facereqͥcqͣꝫ niſi qd̓ viderit pr̄eꝫ faciētē. Nō em̄ hͦ exforma ẜui dixit: ſꝫ ex forma dei: ſic̄ iā on̄dimꝰ.Hec aūt ꝟba nō indicāt ꝙ minor ſit: ſꝫ ꝙ d̓ pr̄eſit: ita nō hinc efficit̉ vt mīor ſit ſpūſſctūs: qꝛ15 dictū ē d̓ illo: Nō em̄ loquet̉ a ſemetip̄o ẜꝫ quecūqꝫ audiet: loquet̉. Scd̓m hͦ em̄ dictū eſt: ꝙde pr̄e ꝓcedit. Cū ꝟo ⁊ filiꝰ d̓ pr̄e ſit: ⁊ ſpūſſāctus a pr̄e ꝓcedat: cur non ambo filij dicant̉nec ambo geniti: ſꝫ ille vnꝰ filiꝰ vnigenitꝰ: hicaūt ſpūſſctūs: nec filiꝰ: nec genitꝰ: qꝛ ſi genitus vtiqꝫ filius: alio loco ſi deus donauerit: etquantū donauerit diſſeremus.De clarificatione quā et pater filiū: ⁊ filiꝰpatrem clarificat. Ca. IIIIErūtamē h̓ euigilēt: ſi pn̄t: qͥ hͦ etiā ſiv bi ſuffragari putauer̄t: qͣſi ad demōſtrādū pr̄eꝫ filio maiorē: qꝛ dixit filiꝰ17 Pr̄ clarifica me: ⁊ ecce ſpūſſctūs clarificauiteū. Nunqͥd nā ⁊ ip̄e maior ē illo? Porro aūt ſiꝓpterea ſpūſſctūs clarificat filiū: qꝛ d̓ filij accipiet: iō ⁊ d̓ eiꝰ accipiet: qꝛ oīa q̄ hꝫ pr̄ ip̄iꝰ ſūt16 manifeſtū ē: qꝛ cū ſpūſſctūs gl̓ificat filiū: pat̓gl̓ificat filiū. Un̄ cognoſcit̉ ꝙ oīa q̄ hꝫ pr̄: nōtm̄ filij: ſꝫ etiā ſpūſſctī ſūt: qꝛ potēs ē ſpūſſctūsgl̓ificare filiū: quē gl̓ificat pr̄. Ꝙ ſi ille qͥ gl̓ificat: eo quē gl̓ificat maiorē: ſināt vt eqͣles ſintqͥ ſe inuicē gl̓ificāt. Scriptū ē aūt ꝙ ⁊ filiꝰ glorificet pr̄em. Ego te inqͥt gl̓ificaui ſuꝑ terrā.Sane caueant ne putet̉ ſpūſſctūs maior ambobꝰ: qꝛ gl̓ificat filiū quē gl̓ificat pr̄: ip̄m autēnec a pr̄e nec a filio ſcriptū ē glorificari.Quō intelligenda ſit miſſio: ſiue filij: ſiueſpirituſſancti.Capl̓mEd in his ꝯuicti: ad illud ſe cōuertūtſ vt dicāt: maior ē qͥ mittit: qͣꝫ qͥ mittit̉.Proinde maior ē pr̄ filio: qꝛ filiꝰ a patre ſe miſſū aſſidue cōmemorat. Maior eſt ⁊ſpūſancto: qꝛ de illo dixit ieſus: Quē mittet4 pr̄ in noīe meo. Et ſpūſſctūs vtroqꝫ mīor ē:qꝛ ⁊ pr̄ eū mittit ſic̄ cōmemorauimꝰ. Et filius
cū dic̄. Si aūt abiero mittā eū ad vos. Quain q̄ſtione pͥmū q̄ro: vn̄ ⁊ quō miſſus ſit filiusEgo inqͥt a pr̄e exiui: ⁊ veni in hunc mundū.Ergo a pr̄e exire: ⁊ venire in hūc mundū: hͦeſt mitti. Quid igit̉ ē qd̓ de illo idē ip̄e euāgeliſta dicit: In hoc mūdo erat: et mūdus ꝑ eū Ifactus ē: ⁊ mūdus eū nō cognouit? Deindecōiungit. In ſua ꝓpria venit. Illuc vtiqꝫ miſſus ē: quo venit. At ſi in hūc mūdū miſſus ē:qꝛ exijt a pr̄e ⁊ venit in hūc mundū: ⁊ ī hͦ mūdo erat. Illuc gͦ miſſus ē vbi erat. Nam et illud qd̓ ſcriptū ē in ꝓph̓a deū dicere. Celū et ꝑterrā ego impleo. Si de filio dictū ē: ip̄m enīnōnulli volūt intelligi: vel ꝓph̓is: vel ī ꝓphetis locutū: qͦ miſſus ē niſi illuc vbi erat? Ubiqꝫ em̄ erat qͥ ait: Celū ⁊ terrā ego impleo. Si qaūt de pr̄e dictū ē: vbi eē potuit ſine ꝟbo ſuo:⁊ ſine ſapīa ſua: q̄ ꝑtēdit a fine vſqꝫ ad finem ⁊fortiter: ⁊ diſponit oīa ſuauit̉. Sed neqꝫ ſineſpūſancto vſqͣꝫ eē potuit. Itaqꝫ ſi vbiqꝫ ē deꝰvbiqꝫ ē etiā ſpūs eiꝰ. Illuc gͦ ⁊ ſpūſſctūs miſſus ē vbi erat. Nā ⁊ ille qͥ nō īuenit locū: quoeat a facie dei et dicit? Si aſcēdero in celū tu vibi es: ſi deſcendero ī infernū ades: vbiqꝫ volēs ītelligi pn̄tē deū: pͥus noīauit ſpm̄ eiꝰ. Nāſic ait. Quo abibo a ſpū tuo: et qͦ a facie tuafugiā? Quocirca ſi ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſctūs illuc mi.tit̉ vbi erat: q̄rendū ē quō intelligat̉ iſta miſſio: ſiue filij: ſiue ſpūſſctī. Pr̄ enī ſolꝰ: nuſqͣꝫ legit̉ miſſus. Et de filio qͥdē ita ſcribit apl̓s. Cuaūt venit plenitudo tꝑis: miſit deꝰ filiū ſuū:factū ex muliere: factū ſub lege: vt eos qͥ ſublege erāt redimeret. Miſit inqͥt filiū ſuū ſactū ex muliere. Quo noīe qͥs catholicꝰ neſciat: nō cū pͥuationē ꝟginitatis: ſꝫ differētiā ſexus hebreo loq̄ndi more ſignificare voluiſſeCū itaqꝫ ait Miſit deꝰ filiū ſuū factū ex muliere: ſatis on̄dit eoip̄o miſſū filiū quo factusē ex mīiere. Ꝙgͦ d̓ deo natꝰ ē: ī hͦ mūdo erat.Ꝙ aūt de maria natꝰ ē in hūc mūdū miſſusaduenit. Proinde mitti a pr̄e ſine ſpūſanctonō potuit. nō ſolū qꝛ intelligit̉ pr̄ cū eū miſitid ē fec̄ ex femīa: nō vtiqꝫ ſine ſpūſctō feciſſeUerūetiā ꝙ manifeſtiſſime atqꝫ aꝑtiſſime īeuāgelio dicit̉ ꝟgini marie q̄rēti ab angelo:quō flet iſtud: ſpūſſciūs ſuꝑueniet in te ⁊ virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Et Matheusˡdicit. Inuēta ē in vtero hn̄s de ſpūſctō. Ꝙet apud Eſaiā ꝓph̓am ip̄e xp̄s intelligit̉ d̓ aduētu ſuo futuro dicere: Et nūc dn̄s miſit me⁊ ſpūs eiꝰ: fortaſſe aliqͥs cogit vt dicamꝰ etiāʸa ſeip̄o miſſū eē filiū qꝛ ille marie ꝯceptꝰ ⁊ p̄toꝑatio trinitatis ē: qͣcreante oīa creant̉. Etquō iā inqͥt: pr̄ eū miſit ſi ip̄e ſe miſit? Cui pri-
Ioh̓. 14
Ioh̓. 17
Ioh̓. 16
Ioh̓. 16
Ioh̓. 7
Ioh̓. 15
4oh̓. ⁊Ioh̓. 16
Ioh̓. .
Ibidō
Eſa. 48
Lucꝭ. ī
Mat. ī
Ibigͣ
Gal̓. 4
Ibidē
Ubi. sͣ
Pō. g
Sap̄. 3
Ioh̓. i
Ioh̓. 16
Hiere. 23