Secundus
mū rn̄deo q̄rēs vt dicat ſi pōt. Quō pr̄ eumſctīficauit ſi ſe ip̄e ſctīficauit: vtrūqꝫ em̄ ideꝫo dn̄s ait. Quē pr̄ inqͥt ſctīficauit ⁊ miſit in hūcmundū: vos dicitis qꝛ blaſphemat qm̄ dixi fi7liꝰ dei ſuꝫ. Alio aūt loco ait. Et ꝓ eis ſanctifico meip̄m. Itē q̄ro quō eū pr̄ tradidit: ſi ipſes ſe tradidit. vtrūqꝫ em̄ dicit apl̓s paulꝰ Qui filio inqͥt ꝓprio nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nob̓ oībꝰ tradidit illū. Alibi aūt d̓ ip̄o ſaluatore ait. Qui medilexit: ⁊ tradidit ſeip̄ꝫ ꝓ me. Credo rn̄debitſi hec ꝓbe ſapit. qꝛ vna volūtas ē pr̄is ⁊ filij:⁊ inſeꝑabilis oꝑatio. Sic gͦ ītelligat illā incarnatōeꝫ ⁊ ex ꝟgine natiuitatē: in qͣ filiꝰ ītelligitur miſſus: vna eadēqꝫ oꝑatiōe pr̄is ⁊ filij inſeꝑabilit̓ eē factā: non vtiqꝫ inde ſeꝑato ſpūſctō: de qͦ aꝑte d̓r. Inuēta ē ī vtero hn̄s d̓ ſpūſctō. Nā etiaꝫ ſi ita q̄ramꝰ enodatiꝰ fortaſſisqd̓ dicimꝰ apꝑebit: quō miſit d̓s filiū ſuū. Iuſſit vt veniret atqꝫ ille iubenti obtꝑans venitan rogauit: an tātūmō admonuit. Sꝫ qd̓libꝫhoꝝ ſit: v̓bo vtiqꝫ factū ē. Dei aūt v̓bū: ip̄e ēdei filiꝰ. Quapropt̓ cū eū pr̄ ꝟbo miſit a pr̄e ⁊ꝟbo eiꝰ factū ē vt mitteret̉. Ergo a pr̄e ⁊ filiomiſſus ē idē filiꝰ: qꝛ ꝟbū pr̄is ē ip̄e filiꝰ. Quisem̄ ſe tam ſacrilega induat opiniōe vt putettꝑale ꝟbū a pr̄e factū eē: vt eternꝰ filiꝰ mitteret̉ ⁊ ī carne apꝑeret ex tꝑe? Sꝫ vtiqꝫ ī ip̄o d̓iꝟbo qd̓ erat ī pͥncipio apd̓ deū: ⁊ deꝰ erat ī ip̄aſcꝫ ſapīa dei: ſine tꝑe erat quo tꝑe illū ī carneue apꝑere oꝑteret. Itaqꝫ cū ſine vllo initio tꝑisī pͥncipio eēt ꝟbū: ⁊ ꝟbū eēt apd̓ deū: ⁊ d̓s eētꝟbū: ſine vllo tꝑe ī ip̄o ꝟbo erat. qͦ tꝑe ꝟbū cadē rōfieret ⁊ hītaret in nobis. Que plenitudotꝑis cū veniſſet: miſit deꝰ filiū ſuū factum exml̓iere .i. factū ē ī tꝑe vt īcarnatū ꝟbū hoībꝰapꝑeret: qd̓ in ip̄o ꝟbo ſine tꝑe erat: in qͦ tꝑefieret. Ordo qͥppe tēpoꝝ in eterna dei ſapīa ſine tꝑe ē. Cū itaqꝫ hͦ a pr̄e ⁊ filio factū eſſet: vtin carne filiꝰ apꝑeret: cōgruēter dictꝰ eſt miſſus ille qͥ in ea carne apꝑuit: miſiſſe aūt ille qͥin ea nō apꝑuit. Qm̄ illa q̄ coram corporeisocl̓is foris gerunt̉: ac interiore apꝑatu nature ſpiritalis exiſtūt: ꝓpterea cōueniēter miſſa dicunt̉. Forma porro illa ſuſcepti hoīs: filij ꝑſona ē: nō etiā pr̄is. Quapropter pr̄ īuiſibilis vna cū filio ſecū īuiſibili: eundē filiū viſibilē faciendo: miſiſſe eū dictꝰ ē: qͥ ſi eo mō viſibilis fieret: vt cuꝫ pr̄e īuiſibil̓ eē deſiſteret .i. ſiſub̓a īuiſibilis ꝟbi in creaturā viſibilē mutataet trāſiēs ꝟteret̉: ita miſſus a pr̄e intelligeret̉filius: vt tm̄ miſſus nō etiā cū pr̄e mittēs īueniret̉. Cū ꝟo ſic accepta ē formā ſerui vt maneret incōmutabilis forma dei: manifeſtū ē:ꝙ a pr̄e ⁊ filio nō apparētibꝰ factū ſit ꝙ apꝑe-
ret in filio .i. vt ab inuiſibili pr̄e cū inuiſibiliſilio: idē ip̄e filiꝰ viſibilis mitteret̉. Cur gͦ ait. IEt a meip̄o nō veni? Iā hoc ẜm formā ẜui dictū eſt: ẜm quā dictū ē. Ego nō iudico quēqͣꝫ. ISi gͦ miſſus d̓r inquātū apparuit foris in creatura corꝑali: qͥ intus ī natura ſpiritali oculismortaliū ſꝑ occultꝰ ē: iā in ꝓmptū ē ītelligereetiā de ſpūſancto cur miſſus ⁊ ip̄e dicat̉. Facta ē em̄ q̄dā creature ſpēs ex tꝑe in qua viſibiliter on̄deret̉ ſpūſſāctꝰ: ſiue cū in ip̄m dn̄mcorꝑali ſpecie velut colūba deſcēdit: ſiue cuꝫdecē diebꝰ ꝑactis poſt eius aſcenſionem: diepēthecoſtes factꝰ ē ſubito de celo ſonꝰ: quaſiferret̉ flatus vehemēs: ⁊ viſe ſūt illis linguediuiſe tanqͣꝫ ignis: qͥ ⁊ inſedit ſuꝑ vnūquēqꝫeoꝝ. Hec oꝑatio viſibiliter exp̄ſſa: ⁊ oculis oblata mortalibꝰ: miſſio ſpūſſancti dicta ē: nonita vt appareret eiꝰ ip̄a ſub̓a: qua ip̄e īuiſibilis⁊ in cōmutabilis ē: ſicut pr̄ ⁊ filiꝰ: ſꝫ vt exterioribꝰ viſis hoīm corda cōmota a temꝑali manifeſtatiōe veniētis: ad occultā eternitatemſemꝑ pn̄tis cōuerterent̉.Quid ſit qd̓ nunqͣꝫ legit̉: aut pr̄ maior ſpirituſctō: aut ſpūſſctūs mīor pr̄e. Ca. VIDeo aūt nuſqͣꝫ ſcriptū ē ꝙ deꝰ paterimaior ſit ſpūſancto: vel ſpūſſanctusminor deo pr̄e: qꝛ non ſic ē aſſumptacreatura: ī qua apꝑeret ſpirituſſctūs: ſicut aſſumptꝰ ē filiꝰ hoīs: in qua forma ip̄ius ꝟbi deiꝑſona p̄ſentaret̉: nō vt hr̄et ꝟbū dei: ſicut alijſapiētes ſancti: ſꝫ p̄ ꝑticipibꝰ ſuis. Nō vtiqꝫ ꝙampliꝰ hēbat verbū dei vt eēt qͣꝫ ceteri excellētiore ſapīa: ſꝫ ꝙ ip̄m ꝟbū erat. Aliud ē enimverbū in carne: aliud ꝟbum caro. Itē aliud ēverbū in homīe: aliud ꝟbum hō. Caro em̄ ꝓhomīe poſita ē in eo ꝙ ait. Uerbū caro factūeſt: ſicut illd̓. Et videbit oīs caro ſalutare deiNō em̄ ſine aīa vel ſine mēte: ſꝫ ita oīs caro:ac ſi diceret̉: oīs hō. Nō gͦ ſic ē aſſumpta creatura: in qua apꝑeret ſpūſſctūs: ſicut aſſūptaeſt caro illa ⁊ hūana illa forma ex ꝟgīe mariaNeqꝫ em̄ collumbā btīficauit ſpūs: vel illumflatū: vel illuꝫ ignē: ſibiqꝫ ⁊ ꝑſone ſue in vnitatē habitūqꝫ cōiunxit in eternū. Haud ꝟo mutabilis ⁊ cōuertibilis ē natura ſpūſſcī. vt nōhec ex creatura fierēt: ſꝫ ip̄e in illud atqꝫ illudmutabiliter verteret̉: ſicut aqua in glaciem.Sꝫ apparuer̄t iſta ſic̄ oꝑtune apꝑere debuer̄tcreatura ſeruiēte creatori: ⁊ ad nutū eiꝰ incōmutabiliter in ſeip̄o ꝑmanētis: adeū ſignificandū ⁊ demōſtrandū: ſicut ſignificari ⁊ demonſtrari mortalibꝰ oportebat mutata atqꝫcōuerſa. Proinde quāqͣꝫ illa columba ſpiritꝰdicta ſit: ⁊ de illo igne cuꝫ diceret̉. Uiſe ſunt
2
Rom̄. 8
Ioh̓. 19
Ioh̓. jª
Hat. ī
Gal̓.
IbidēGal̓..
Ioh̓.
Ibidē
Ioh̓. gAbidē
Actꝭ. 2
Ioh̓. īLucꝭ. 3
Actꝭ. 2