Primus

inuentꝰ ē: nō ſeip̄o qui fuit: ſed ſeip̄o qͥ eſt: qꝛIforma ẜui accepta formā dei nō amiſit: ſic̄ ſcripturaꝝ que in ſuꝑiori libro cōmemorauimꝰteſtimonia docuerūt. Sūt tn̄ quedā in diuinis eloquijs ita poſita vt ambiguū ſit ad quāpotiꝰ regulā referant̉: vtꝝ ad eā qua intelligimꝰ minorē filiū ī aſſumpta creatura: an adeā qua intelligimꝰ: nō quidē minorē eſſe filiūſed equalē patri: tn̄ ab illo hūc eē deū de deolumē de lumīe. Filiū qͥppe dicimꝰ deū de deo:pr̄em aūt deū tantū nō de deo. Un̄ manifeſtū eſt ꝙ filiꝰ habeat aliū de quo ſit ⁊ cuiꝰ filiꝰſit: pater aūt nō filiū de quo ſit habeat: ſꝫ tantū cui pater ſit. Omīs em̄ filiꝰ de pr̄e ē qd̓ eſt:et pr̄i filiꝰ ē. Nullꝰ aūt pr̄ de filio ē qd̓ eſt: ſed filio pater eſt. Quedā itaqꝫ ita ponunt̉ in ſcripturis de patre ⁊ filio vt indicēt vnitatē eqͣlitatēqꝫ ſub̓e: ſicuti eſt: Ego ⁊ pr̄ vnū ſumꝰ. et:2 Cū in forma dei eſſet: nō rapinā arbitratꝰ eſteſſe ſe equalē deo. ⁊ quecūqꝫ talia ſunt. Quedā ꝟo ita vt minorē on̄dant filiū ꝓpter formāſerui: id eſt ꝓpter aſſumptā creaturā mutabilis hūaneqꝫ ſub̓e: ſicuti ē qd̓ ait: Qm̄ patermaior me eſt. et: Pater nō iudicat quēqͣꝫ: ſedj.om̄e iudiciū dedit filio. Nā paulopoſt ꝯſequēter ait: Et ptātem dedit ei iudiciū facere: qm̄t filius hoīs eſt. Quedā porro ita vt nec mīornec equalis ſit on̄dat̉: ſed tm̄ ꝙ de pr̄e ſit intidē met̉. vt eſt illud: Sicut habet pater vitā in ſemetip̄o: ſic dedit filio vitā habere in ſemetipde ſo. et illud: Neqꝫ em̄ pōt filiꝰ a ſe facere qͥcqͣꝫ:niſi qd̓ viderit pr̄em facientē. Quod ſi ꝓpterea dictū acceperimꝰ: qꝛ in forma accepta excreatura mīor ē filius: ꝯſequēs erit vt pͥor pater ſuꝑ aquas ambulauerit: aut alicuiꝰ alterius ceci nati de ſputo ⁊ luto oculos aperuerit⁊ cetera: q̄ filiꝰ in carne apꝑens inter hoīesfecit: vt poſſet ea facere qui dixit: nō poſſe filiū a ſe facere quicqͣꝫ: niſi qd̓ viderit pr̄em facientē. Quis aūt vel delyrꝰ ita ſentiat? Reſtat gͦ vt hec ideo dicta ſint: qꝛ incōmutabiliseſt vita filij ſicut pr̄is: ⁊ tn̄ de pr̄e ē: ⁊ inſeꝑabilis ē oꝑatio pr̄is ⁊ filij. Sꝫ tn̄ ita oꝑari filio deillo ē: de quo ip̄e ē: id ē de pr̄e. Et ita videt filius pr̄em: vt quo eū videt: hocip̄o ſit filiꝰ. Nōem̄ aliud illi ē eſſe de pr̄e: id eſt naſci de pr̄e: qͣꝫvidere pr̄em. Aut aliud videre oꝑantē qͣꝫ ꝑiter oꝑari: ſꝫ ideo nō a ſe: qꝛ nō ē a ſe. Et iō qd̓vviderit pr̄em facientē: hec eadē facit ⁊ filiꝰ ſimilit̓: qꝛ de pr̄e eſt. Neqꝫ em̄ alia ſil̓it̓ ſicut pictor alias tabulas pingit: quēadmodū aliasab alio pictas vidit. Nec eadē diſſimilit̓: ſicutcorpꝰ eaſdē lr̄as expͥmit: quas animꝰ cogitauit: ſꝫ quecūqꝫ inquit pater facit: hec eadē fi-

lius facit ſil̓r. Et hec eadē dixit ⁊ ſil̓iter: ac perhͦ inſeꝑabilis ⁊ par ē oꝑatio patri ⁊ filio: ſed apatre ē filio. Ideo nō pōt filiꝰ a ſe facere qͥcqͣꝫ Ibiniſi qd̓ viderit pr̄em facientē. Ex hac gͦ regl̓aqua ita loquunt̉ ſcripture: vt nō aliū alio minorē: ſed tm̄ velint on̄dere quis de quo ſit: n̄nulli eū ſenſū ꝯceperūt: tanqͣꝫ minor filiꝰ diceret̉. Quidā aūt noſtri indoctiores: ⁊ ī his minime eruditi: dū hec ẜm formā ſerui conant̉acciꝑe: ⁊ eos rectꝰ intellectꝰ nō ſequit̉: ꝑturbant̉. Qd̓ ne accidat: tenēda ē hec regula: īnō minor filiꝰ: ſed ꝙ de pr̄e ſit intimat̉: quibꝰverbis: nō ineqͣlitas: ſꝫ natiuitas eiꝰ on̄dit̉.De his ſcripture locis in quibꝰ dubiū eſt:an̄ ꝓpter aſſumptā creaturā minorē patre indicent filiū: an vero hͦ tantū ꝙ licet equalempr̄i: tn̄ qꝛ de pr̄e ſit doceant. Ca. IIUnt ergo quedā in ſanctis libris: vtdicere ceperā: ita poſita vt ambiguum ſit quo nā referēda ſint: vtꝝ ad illud qd̓ ꝓpter aſſūptā creaturā mīor ē filiꝰ: anad illud ꝙ qͣꝫuis eqͣlis: tn̄ qꝛ de pr̄e ſit indicat̉Et mihi quidē videt̉ ſi eo mō ambiguum ē:vt explicari diſcerniqꝫ nō poſſit: ex vtralibetregula ſine ꝑiculo poſſe intelligi: ſicut eſt qd̓ait: Mea doctrina nō eſt mea: ſꝫ eiꝰ qͥ me mi­ Iſit. Nā ⁊ ex forma ſerui pōt accipi: ſicut iā ī libro ſuꝑiori tractauimꝰ: ⁊ ex forma dei in quaſic equalis eſt pr̄i vt tn̄ de pr̄e ſit. In dei qͥppeforma: ſicut nō ē aliud filiꝰ: aliud vita eiꝰ: ſedip̄a vita filiꝰ ē: Ita nō ē aliud filiꝰ: alid̓ doctrina eiꝰ. ſed ip̄a doctrina filiꝰ eſt: ac ꝑ hoc ſic̄ idqd̓ dictū ē. dedit filio vitā: nō aliud intelligit̉qͣꝫ genuit filiū qͥ ē vita. Sic etiā cū d̓r: Deditfilio doctrinā: bn̄ intelligit̉: genuit filiū qͥ eſtdoctrina. vt qd̓ dictū ē: Mea doctrina nō eſtmea: ſꝫ eiꝰ qͥ me miſit: ſic intelligat̉: ac ſi dictūſit: ego non ſum a memetipſo: ſed ab ip̄o quime miſit.De his qui ſpm̄ſanctū nō minorē pr̄e indicant: ſed tm̄ ꝙ de pr̄e ꝓcedit. Ca. III.Am ⁊ de ſpūſancto: de quo nō eſt dictū. ſemetip̄m exinaniuit formā ſernui accipiēs. Ait tn̄ ip̄e dn̄s: Cū aūt vonerit ille ſpūs veritatis: docebit vos oēm veritatē. Nō em̄ loquet̉ a ſemetip̄o: ſꝫ q̄cūqꝫ audiet loquet̉: ⁊ q̄ vētura ſunt ānunciabit vob̓.Ille me clarificabit: qꝛ de meo accipiet: ⁊ annunciabit vobis. Poſt hec ꝟba: niſi ꝯtinuo ſecutꝰ dixiſſet: Oīa q̄cunqꝫ hꝫ pr̄ mea ſunt: ꝓpterea dixi: qꝛ de meo accipiet: ⁊ annūciabitvobis: crederet̉ fortaſſe ita natus de xp̄o ſpirituſſanctus: quēadmodū ille de pr̄e. De ſe

Mat. īIoh̓.

4bilIgh

Ioh̓. c

Ioh̓. 10Phil̓. 2

Ibidē

Ibidē

Ibidē

IbidēIbidē

Ibidē

Ubi. sͣ

Ioh̓. 7

Phil̓. 2

Ioh̓. 16