Primus
dei ẜm id qd̓ in forma dei equalis ē patri videre iniqͥ nō pn̄t. Oꝑtet aūt vt iudicē viuorū ⁊ mortuoꝝ corā quo iudicabunt̉: ⁊ iuſti videant ⁊ iniqͥ. Rolite inqͥt hͦ mirari: qm̄ venithora in qͣ oēs qͥ in monumētꝭ ſunt audiēt vocem eiꝰ: ⁊ ꝓdiēt qͥ bona geſſerūt ī reſurrectionē vite: qͥ mala geſſerūt in reſurrectioneꝫiudicij. Ad hͦ gͦ oꝑtebat vt ideo acciꝑet hancptātē qꝛ filiꝰ hoīs ē: vt reſurgentes oēs viderent eū in forma in qua videri ab hoībꝰ pōtſed alij ad dānationē: alij ad vitā et̓nā. Queē aūt vita et̓na: niſi illa viſio q̄ nō cōcedit̉ impijs: vt cognoſcāt te inqͥt vnū veruꝫ deū: etquē miſiſti ieſuꝫ xp̄m? Quō ⁊ ip̄m ieſuꝫ xp̄mniſi quē ad modū vnū verū deū qͥ on̄det ſeipſum illis? Nō quō on̄det ſe etiaꝫ puniēdis informa filij hoīs: ẜm illā viſionē bonus eſt: ẜm72 quā viſionē deus apparet mūdis corde: qm̄qͣꝫ bonꝰ deꝰ iſrael rectis corde. Qn̄ aūt iudicem videbūt mali: nō eis videbit̉ bonꝰ: quiac. j nō ad eū gaudebūt corde: ſꝫ tūc ſe plangentoēs tribꝰ terre: in numero vtiqꝫ oīm maloꝝ⁊ infideliū. Propter hͦ etiā illi qͥ euꝫ dixeratmagiſtrū bonū: querēs ab eo ꝯſiliū ꝯſequen.19 de vite eterne: rn̄dit: Quid me interrogasde bono: nemo bonꝰ niſi vnꝰ deꝰ: cū ⁊ hoīemalio loco dicat bonū ip̄e dn̄s: Bonꝰ hō inqͥtde bono theſauro cordis ſui profert bona:malꝰ hō de malo theſauro cordis ſui profertmala. Sꝫ qꝛ ille vitā et̓nā q̄rebat. Uita autēct̓na ē in illa cōtemplatiōe: qͣ nō ad penā videt̉ deꝰ: ſꝫ ad gaudiū ſempit̓nū. Et nō intelligebat cū qͦ loq̄bat̉: qͥ tm̄mō filiū hoīs arbitrabat̉. Quid me īterrogas inqͥt de bono: id ē.jiſtā formā quā vides qͥd īterrogas de bono⁊ vocas me ẜm quod vides magiſtrum bonum: hec forma filij hominis eſt. hec formaaccepta eſt: hec forma apparebit in iudicio:non tm̄ iuſtis: ſed ⁊ impijs: ⁊ huiꝰ forme vilio nō erit in bonū eis qͥ male agūt? Eſt autēviſio forme mee in qua cū eēm: nō rapinamarbitratus ſum eē equalis deo: ſꝫ vt hanc acciperē meip̄m exinaniui. Ille gͦ vnꝰ deꝰ pr̄ etfiliꝰ ⁊ ſpūſſcūs: qͥ nō apparebit niſi ad gaudiūqd̓ nō auferet̉ a iuſtis. Qui gaudio futuro ſuſpirabat qͥ dicit: Unā petij a dn̄o hāc reqͥrā:26vt inhabitē in domo dn̄i ꝑ oēs dies vite meevt cōtempler delectationē dn̄i. Unꝰ gͦ deusipſe ē ſolꝰ bonꝰ: ad hͦ qꝛ nemo eū videt̉ ad luctum ⁊ planctū: ſꝫ tm̄ ad ſalutē ⁊ leticiā verāScd̓m illā formā ſi me intelligis bonus ſumSi aūt ẜm hāc ſolā: qͥd me interrogas de bonō: ſi int̓ illos es qͥ videbūt in quē pupuger̄t
⁊ ip̄a viſio malū eis erit. qꝛ penalis erit. Exiſta ſnīa dixiſſe dn̄m: qͥd me interrogas d̓ bo 4no: nemo bonꝰ niſi vnꝰ deꝰ. Hnis documētisq̄ cōmemoraui ꝓbabile ē: qꝛ illa viſio dei qͣꝯtēplabimur incōmutabilē atqꝫ hūanis oculis inuiſibilem dei ſub̓am q̄ ſolis ſcīs ꝓmittitur: quā dicit apl̓s paulꝰ: Facie ad faciē: ⁊ de j.qͣ dicit apl̓s ioānes: Sil̓es ei erimꝰ: qm̄ vide j.bimus eū ſicuti ē: ⁊ de qͣ d̓r: Unaꝫ petij a dn̄o ꝓhāc reqͥrā: vt ꝯtēpler delectationē dn̄i: ⁊ de qͣdic̄ ip̄e dn̄s: Et ego diligā eū ⁊ on̄dā meipſuꝫ ⁊illi: ꝓpter quā ſolā fide corda mūdamꝰ: vt ſimus beati mūdicordes: qm̄ ip̄i deū videbūtEt ſi qͣ alia de iſta viſione dicta ſunt: q̄ copioſiſſime ſparſa ꝑ oēs ſcripturas inuenit: qͥſqͥsad eā q̄rēdā: oculū amoris ītēdit: ſola ē ſummū bonū noſtrū: cuiꝰ adipiſcēdi cā p̄cipimuragere qͥdqͥd recte agimus. Uiſio ꝟo illa filijhoīs q̄ p̄nūciata ē: cū ꝯgregabunt̉ oēs gentes ante eū ⁊ dicēt ei: Dn̄e qn̄ te vidim eſurientem ⁊ ſitientē ⁊ cetera: nec bonū erit impijs qͥ mittent̉ in ignē et̓nū: nec ſūmū bonuꝫerit iuſtis. Adhuc em̄ vocat eos ad regnumqd̓ eis paratū ē ab initio mundi. Sic̄ em̄ illisdicet: Itē in ignē eternū. ita iſtis: venite benedicti pr̄is mei: poſſidete paratū vobis regnū. Et ſicut ibūt iſti in cōbuſtionē eternā:ſic iuſti in vitā eternā. Quid ē aūt vita et̓naniſi vt cognoſcant te inqͥt vnū verū deum: ⁊ Iquē miſiſti Ieſum xp̄m: Sꝫ iā in ea claritatede qͣ dic̄ pr̄i: quā habui apud te pͥuſqͣꝫ mūdusfieret. Tūc em̄ tradet regnū deo ⁊ pr̄i: vt in jtret ẜuꝰ bonꝰ in gaudiū dn̄i ſui: ⁊ abſcondeteos qͦs poſſidet deꝰ in abſcōdito vultꝰ ſui acōturbatiōe hoīm: eoꝝ ſcꝫ qͥ tūc ꝯturbabuntur audiētes illā ſententiā: a qͦ auditu maloiuſtꝰ nō timebit: ſi mō ꝓtegat̉ in tabernaculo: id ē in fide recta catholice eccleſie a cōtradictione linguarū: id ē a calūnijs hereticoꝝSi ꝟo ē aliꝰ intellectꝰ ꝟboꝝ dn̄i qͥbꝰ ait: quidme interrogas de bono: nemo bonꝰ niſi vnꝰdeus: dū tn̄ nō ideo credat̉ maioris bonitatis eē pr̄is qͣꝫ filij ſub̓a: ẜm quā ꝟbū ē: ꝑ qd̓ facta ſunt oīa: nihilqꝫ abhorret a ſana doctrina ſecuri vtamur: nō vno tm̄: ſꝫ qͦt qͦt reperiripotuerint. Tāto em̄ fortiꝰ conuincunt̉ heretici: qͣꝫto plures exitus patēt ad eorū laqueos euitandos. Sed ea que adhuc cōſideranda ſunt: ab alio petamus exordio.Explicit liber primus de trinitate.
at.
hil̓.
Eat. 12
sͣ. 2c
at. 19
oh̓. 17
Apoc̓. j.
sͣ. 72
Ibi. sͣ
Mat. 2vIbidIob̓. 17
Mat. 25
Mat. 25IbidēIbid
.Coꝝ. j.ꝑaſ. B
pͣ. iij
Ioh̓.
1. Coꝝ.j. Ioh̓. 3psͣ. 26
Mat. 19
Mat. 15
Ioh̓. 14ꝑat. 5