Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

Primus

dei ẜm id qd̓ in forma dei equalis ē patri videre iniqͥ pn̄t. Oꝑtet aūt vt iudicē viuo mortuoꝝ corā quo iudicabunt̉: iuſti videant iniqͥ. Rolite inqͥt mirari: qm̄ venithora in oēs in monumētꝭ ſunt audiēt vocem eiꝰ: ꝓdiēt bona geſſerūt ī reſurrectionē vite: mala geſſerūt in reſurrectioneꝫiudicij. Ad oꝑtebat vt ideo acciꝑet hancptātē qꝛ filiꝰ hoīs ē: vt reſurgentes oēs viderent in forma in qua videri ab hoībꝰ pōtſed alij ad dānationē: alij ad vitā et̓nā. Queē aūt vita et̓na: niſi illa viſio cōcedit̉ impijs: vt cognoſcāt te inqͥt vnū veruꝫ deū: etquē miſiſti ieſuꝫ xp̄m? Quō ip̄m ieſuꝫ xp̄mniſi quē ad modū vnū verū deū on̄det ſeipſum illis? quō on̄det ſe etiaꝫ puniēdis informa filij hoīs: ẜm illā viſionē bonus eſt: ẜm72 quā viſionē deus apparet mūdis corde: qm̄qͣꝫ bonꝰ deꝰ iſrael rectis corde. Qn̄ aūt iudicem videbūt mali: eis videbit̉ bonꝰ: quiac. j ad gaudebūt corde: ſꝫ tūc ſe plangentoēs tribꝰ terre: in numero vtiqꝫ oīm maloꝝ infideliū. Propter etiā illi euꝫ dixeratmagiſtrū bonū: querēs ab eo ꝯſiliū ꝯſequen.19 de vite eterne: rn̄dit: Quid me interrogasde bono: nemo bonꝰ niſi vnꝰ deꝰ: hoīemalio loco dicat bonū ip̄e dn̄s: Bonꝰ inqͥtde bono theſauro cordis ſui profert bona:malꝰ de malo theſauro cordis ſui profertmala. Sꝫ qꝛ ille vitā et̓nā q̄rebat. Uita autēct̓na ē in illa cōtemplatiōe: ad penā videt̉ deꝰ: ſꝫ ad gaudiū ſempit̓nū. Et intelligebat loq̄bat̉: tm̄mō filiū hoīs arbitrabat̉. Quid me īterrogas inqͥt de bono: id ē.jiſtā formā quā vides qͥd īterrogas de bono vocas me ẜm quod vides magiſtrum bonum: hec forma filij hominis eſt. hec formaaccepta eſt: hec forma apparebit in iudicio:non tm̄ iuſtis: ſed impijs: huiꝰ forme vilio erit in bonū eis male agūt? Eſt autēviſio forme mee in qua eēm: rapinamarbitratus ſum equalis deo: ſꝫ vt hanc acciperē meip̄m exinaniui. Ille vnꝰ deꝰ pr̄ etfiliꝰ ſpūſſcūs: apparebit niſi ad gaudiūqd̓ auferet̉ a iuſtis. Qui gaudio futuro ſuſpirabat dicit: Unā petij a dn̄o hāc reqͥrā:26vt inhabitē in domo dn̄i oēs dies vite meevt cōtempler delectationē dn̄i. Unꝰ deusipſe ē ſolꝰ bonꝰ: ad qꝛ nemo videt̉ ad luctum planctū: ſꝫ tm̄ ad ſalutē leticiā verāScd̓m illā formā ſi me intelligis bonus ſumSi aūt ẜm hāc ſolā: qͥd me interrogas de bo: ſi int̓ illos es videbūt in quē pupuger̄t

ip̄a viſio malū eis erit. qꝛ penalis erit. Exiſta ſnīa dixiſſe dn̄m: qͥd me interrogas bo 4no: nemo bonꝰ niſi vnꝰ deꝰ. Hnis documētis cōmemoraui ꝓbabile ē: qꝛ illa viſio deiꝯtēplabimur incōmutabilē atqꝫ hūanis oculis inuiſibilem dei ſub̓am ſolis ſcīs ꝓmittitur: quā dicit apl̓s paulꝰ: Facie ad faciē: de j. dicit apl̓s ioānes: Sil̓es ei erimꝰ: qm̄ vide j.bimus ſicuti ē: de d̓r: Unaꝫ petij a dn̄ohāc reqͥrā: vt ꝯtēpler delectationē dn̄i: dedic̄ ip̄e dn̄s: Et ego diligā on̄dā meipſuꝫilli: ꝓpter quā ſolā fide corda mūdamꝰ: vt ſimus beati mūdicordes: qm̄ ip̄i deū videbūtEt ſi alia de iſta viſione dicta ſunt: copioſiſſime ſparſa oēs ſcripturas inuenit: qͥſqͥsad q̄rēdā: oculū amoris ītēdit: ſola ē ſum bonū noſtrū: cuiꝰ adipiſcēdi p̄cipimuragere qͥdqͥd recte agimus. Uiſio ꝟo illa filijhoīs p̄nūciata ē: ꝯgregabunt̉ oēs gentes ante dicēt ei: Dn̄e qn̄ te vidim eſurientem ſitientē cetera: nec bonū erit impijs mittent̉ in ignē et̓nū: nec ſūmū bonuꝫerit iuſtis. Adhuc em̄ vocat eos ad regnumqd̓ eis paratū ē ab initio mundi. Sic̄ em̄ illisdicet: Itē in ignē eternū. ita iſtis: venite benedicti pr̄is mei: poſſidete paratū vobis regnū. Et ſicut ibūt iſti in cōbuſtionē eternā:ſic iuſti in vitā eternā. Quid ē aūt vita et̓naniſi vt cognoſcant te inqͥt vnū verū deum: Iquē miſiſti Ieſum xp̄m: Sꝫ in ea claritatede dic̄ pr̄i: quā habui apud te pͥuſqͣꝫ mūdusfieret. Tūc em̄ tradet regnū deo pr̄i: vt in jtret ẜuꝰ bonꝰ in gaudiū dn̄i ſui: abſcondeteos qͦs poſſidet deꝰ in abſcōdito vultꝰ ſui acōturbatiōe hoīm: eoꝝ ſcꝫ tūc ꝯturbabuntur audiētes illā ſententiā: a auditu maloiuſtꝰ timebit: ſi ꝓtegat̉ in tabernaculo: id ē in fide recta catholice eccleſie a cōtradictione linguarū: id ē a calūnijs hereticoꝝSi ꝟo ē aliꝰ intellectꝰ ꝟboꝝ dn̄i qͥbꝰ ait: quidme interrogas de bono: nemo bonꝰ niſi vnꝰdeus: tn̄ ideo credat̉ maioris bonitatis pr̄is qͣꝫ filij ſub̓a: ẜm quā ꝟbū ē: qd̓ facta ſunt oīa: nihilqꝫ abhorret a ſana doctrina ſecuri vtamur: vno tm̄: ſꝫ qͦt qͦt reperiripotuerint. Tāto em̄ fortiꝰ conuincunt̉ heretici: qͣꝫto plures exitus patēt ad eorū laqueos euitandos. Sed ea que adhuc cōſideranda ſunt: ab alio petamus exordio.Explicit liber primus de trinitate.

at.

hil̓.

Eat. 12

. 2c

at. 19

oh̓. 17

Apoc̓. j.

. 72

Ibi.

Mat. 2vIbidIob̓. 17

Mat. 25

Mat. 25IbidēIbid

.Coꝝ. j.ꝑaſ. B

. iij

Ioh̓.

1. Coꝝ.j. Ioh̓. 3psͣ. 26

Mat. 19

Mat. 15

Ioh̓. 14ꝑat. 5