Liber

roſi tali ẜuitute: creature ẜuire ꝓhibemur:qn̄ qͥdē dictū ē: Dn̄m deū tuū adorab̓: ⁊ illi ſoli ẜuies. Un̄ ⁊ apl̓s deteſtat̉ eos qͥ coluerūt ⁊ẜuierūt potiꝰ creature qͣꝫ creatori. Nō ē vtiqꝫcreatura ſpūſſcūs: cui ab oībꝰ ſcīs talis ẜuitꝰexhibet̉: dicēte apl̓o: Nos em̄ ſumꝰ circūciſioz ſpūi dei ẜuiētes. Plures em̄ codices etiā latini ſic hn̄t: qͥ ſpūi dei ẜuimꝰ: greci aūt oēs: autpene oēs. In nōnullis aūt exēplaribꝰ latinisinuenimꝰ: nō ſpūi dei ẜuimꝰ: ſꝫ ſpū deo ẜuimꝰSꝫ qͥ in hͦ errāt: ⁊ auctoritati grauiori cederedetractāt. Aūquid ⁊ illud variū in codicibusreꝑiūt. Reſcitꝭ qꝛ corꝑa vr̄a tēplū ſunt ſpūſſcīqͥ in vob̓ ē quē habetꝭ a deo? Quid aūt īſaniꝰmagiſqꝫ ſacrilegū ē: qͣꝫ vt qͥſqꝫ dicere audeatmēbra xp̄i tēplū eē creature minorꝭ ẜm ipſosqͣꝫ xp̄us ē? Alio em̄ loco dic̄. Corꝑa vr̄a mēbracͣ ſunt xp̄i. Si aūt q̄ mēbra ſunt xp̄i: tēplū ē ſpūſſcī: nō ē creatura ſpūſſcūs: qꝛ cui corpꝰ nr̄m tēplū exhibemꝰ: ncc̄e ē vt huic eā ẜuitutē debe.gͣ amꝰ: qͣ nō niſi deo ẜuiēdū ē: Un̄ ꝯſeq̄nter dic̄Glorificate gͦ ⁊ portate deū in corꝑe veſtro.Ꝙ vnigenitꝰ dei filiꝰ ꝓpt̓ formā ẜui minorpr̄e dicat qͥ in forma dei eqͣlis ē pr̄i. Ca. VIIIs ⁊ talibꝰ diuinaꝝ ſcpͥturaꝝ teſtimoh nijs: qͥbꝰ vt dixi pͥores nr̄i copioſiꝰ vſiexpugnauerūt hereticorū tales calūnias vel errores: inſinuat̉ fidei nr̄e vnitas⁊ eqͣlitas trinitatꝭ. Sꝫ qꝛ ml̓ta in ſcīs libris ꝓpter īcarnationē ꝟbi dei: q̄ ꝓſalute nr̄a reꝑanda facta ē: vt mediator dei ⁊ hoīm eēt hō xp̄sieſus: ita dicunt̉: vt maiorē filio pr̄em ſignificent: vel etiā aꝑtiſſime on̄dāt: errauerūt homines minꝰ diligēter ſcrutātes vel intuētesvniuerſam ſeriē ſcpͥturaꝝ: ⁊ ea q̄ de xp̄o ieſuẜm hoīem dicta ſunt ad eiꝰ ſub̓am q̄ an̄ incarnationē ſempit̓na erat: ⁊ ſempit̓na ē: trāſferre conati ſunt. Et illi qͥdē dicūt minorē filiumeēqͣꝫ pr̄ ē: qꝛ ſcpͥtū ē: ip̄o dn̄o dicēte: Pr̄ maiorme ē. Ueritas aūt on̄dit ẜm iſtū modū etiaꝫſeip̄o minorē filiū. Quō em̄ nō etiā ſeip̄o mil̓. 2 nor factꝰ ē: qͥ ſemetip̄m exinaniuit: formā ſerſerui accipiēs? Neqꝫ em̄ ſic accepit formā ẜuivt amitteret formā dei: in qua erat eqͣlis pr̄i.Sic gͦ accepta eſt forma ẜui: vt nō amitteret̉forma dei: cū ⁊ ī forma ẜui: ⁊ in forma dei idēip̄e ſit filiꝰ vnigenitꝰ dei pr̄is: in forma dei eqͣ.2º lis pr̄i: in forma ẜui: mediator dei ⁊ hoīm homo xp̄s ieſus. Quis nō ītelligat ꝙ in formadei etiā ipſe ſeipſo maior eſt: in forma aūt ẜuietiā ſeip̄o minor eſt. Nō itaqꝫ īmerito ſcriptura vtrūqꝫ dicit: ⁊ eqͣlē pr̄i filiū: ⁊ patrē maiorēfilio. Illd̓ em̄ ꝓpt̓ formā dei: hͦ aūt ꝓpter formā ẜui: ſine vlla ꝯfuſiōe ītelligit̉. Et hͨ nob̓ re

gula: ꝑ oēs ſacras ſcripturas diſſoluēde huiꝰq̄ſtiōis: ex vno capite epl̓e pauli apl̓i ꝓmittit̉vbi manifeſtiꝰ iſta diſtīctio cōmēdat̉. Ait em̄:Qui cū in forma dei eēt: nō rapinā arbitrat peſt eſſe ſe eqͣlē deo: ſꝫ ſemetip̄m exinaniuit formā ẜui accipiēs: in ſimilitudīeꝫ hoīm factꝰ: ethabitꝰ inuētꝰ vt hō. Eſt gͦ dei filiꝰ deo pr̄i natura eqͣlis: habitu minor. In forma em̄ ẜui quāaccepit: mīor eſt pr̄e In forma aūt dei in quaerat etiā an̄qͣꝫ hāc accepiſſet eqͣlis eſt pr̄i. Informa dei ꝟbū ꝑ qd̓ facta ſūt oīa. In forma ātẜui: factꝰ ex muliere factꝰ ſub lege: vt eos quiſublege erāt redimeret. Proīde ī forma deifecit hoīeꝫ. In forma ẜui factꝰ eſt hō. Nā ſi pr̄tm̄ ſine filio feciſſꝫ hoīem: nō ſcriptū eēt. Faciamꝰ hoīeꝫ ad imaginē ⁊ ſimilitudīeꝫ nr̄am.Ergo qꝛ forma dei accepit formā ẜui: vtrūqꝫdeꝰ: ⁊ vtrūqꝫ hō. Sꝫ vtrūqꝫ deꝰ ꝓpt̓ accipiētēdeū. Utrūqꝫ aūt hō ꝓpter acceptuꝫ hoīem.Neqꝫ em̄ illa ſuſceptiōe alteꝝ eoꝝ in alteruꝫꝯuerſū atqꝫ mutatū eſt. Neqꝫ diuinitas qͥppein creaturā mutata eſt vt deſiſteret eē diuinitas: nec creatura in diuinitatē vt deſiſteret eſſe creatura.De ſubiectione qua filius ſubijciēdus dicitur patriCa. VIII.Llud aūt qd̓ dicit apoſtolꝰ: Cū autē.ei oīa ſubiecta fuerit: tūc ⁊ ip̄e filiusſubiectꝰ erit ei qͥ illi ſubiecit oīa. Autideo dictū eſt: ne qͥſqͣꝫ putaret habitū xp̄i qͥ exhūana creatura ſuſceptꝰ eſt: ꝯuerſuꝫ iri poſtea in ipſā diuinitatē: vel vt certiꝰ exp̄ſſerī: deitatē q̄ nō eſt creatura: ſꝫ ē vnitas trinitatꝭ incorporea ⁊ īcōmutabilis: ⁊ ſibimet ꝯſubſtātialis ⁊ coeterna natura. Aut ſi qͥſqͣꝫ ꝯtēdit: vtaliqͥ ſenſer̄t ita dictū: Et ipſe filiꝰ ſubiectꝰ eritei qͥ illi ſubiecit oīa: vt ipſā cōmutationē ſubiectionē ⁊ ꝯuerſionē credat futurā creature īipſā ſubſtātiā vel eſſentiā creatoris .i. vt q̄ ſuerat ſubſtātia creature: fiat ſubſtātia creatoris. Certe vel hoc ꝯcedit: qd̓ nō hꝫ vllā dubitationē: nōdū hͦ fuiſſe factū: cuꝫ dn̄s diceret:Rater maior me eſt. Dixit em̄ hͦ nō ſolū an̄qͣꝫꝓaſcēdiſſꝫ in celū: verū etiā an̄qͣꝫ paſſus reſurrexiſſet a mortuis. Illi aūt qͥ puiāt humanaꝫin eo naturā in dei ſubſtātiā mutari atqꝫ conuerti: ⁊ ita dictū: Tunc ⁊ ipſe filiꝰ ſubiectꝰ erit īei qͥ illi ſubiecit oīa: ac ſi diceret̉: tūc ⁊ ipſe filiꝰhoīs ⁊ a ꝟbo dei ſuſcepta hūana natura commutabit̉ in eiꝰ naturā: qͥ ei ſubiecit oīa: tūc ſuturū putant: cū poſt diē iudicij tradiderit regnū deo ⁊ pr̄i. Ac ꝑ hͦ etiā ẜm iſtā opinionemadhuc pr̄ maior ē: qͣꝫ q̄ d̓ ꝟgīe ẜui forma acce Ipta ē: Ꝙ ſi ⁊ aliqͥ hͦ affirmāt: ꝙ iā fuerit ī dei

1. Coꝝ. 6

Ubi. sͣRoma. ī

j. Thi. 2

1. Thi.

Ioh̓. 14.

Phil̓. 3

Phil̓. 2

Ibid ?

vi. ꝯͣ

Phil̓. 2

Ioh̓. 14

Fen̄. ī

Ibidē

Ubi. sͣ

Iob̓. 14

1. Coꝝ. 15

1. Coꝝ. 15