Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

Primus

am eiuſdē pr̄e ſub̓e: qꝛ cum dixiſſet: deusē erat verbū: erat inqͥt in pͥncipio apud deū.oīa ip̄m facta ſunt: ſine ip̄o factum ē nihil.Neqꝫ em̄ dicit oīa niſi facta ſunt .i. oēm creaturā. Un̄ liqͥdo apparet ip̄ꝫ factū quēfacta ſunt oīa. Et ſi factꝰ ē: creatura ē.Si aūt creatura ē: eiuſdeꝫ pr̄e ſub̓e eſt.Oīs em̄ ſub̓a deꝰ ē: creatura ē: creatura ē: deꝰ ē. Et ſi ē filiꝰ eiuſdē ſub̓e cuiꝰē pr̄. facta ſub̓a ē. Si facta ſub̓a ē: oīa perip̄m facta ſunt: at oīa ip̄m facta ſunt. Uniꝰigit̉ eiuſdēqꝫ pr̄e ſub̓e ē: id̓o tm̄ deus:ſꝫ verꝰ deꝰ. Qd̓ idē ioh̓es aꝑtiſſime in epl̓aſua dic̄. Scimꝰ filiꝰ dei venerit dederit nobis ītellectū vt cognoſcamꝰ deū verū: ſimꝰin vero filio eiꝰ ieſu xp̄o. Hic ē verꝰ deꝰ: viteterna. Hinc etiā ꝯſeq̄nter intelligit̉: tm̄ de pr̄e dixiſſe apl̓m paulū: Qui ſolꝰ hꝫ immortalitatē: ſꝫ de vno ſolo deo qd̓ ē ip̄a trinitas. Neqꝫ em̄ ip̄a vita eterna mortalis eſt ẜmaliquā mutabilitatē: ac filiꝰ dei: qꝛ vita eterna ē: pr̄e etiā ip̄e intelligit̉ vbi dictū eſt:Qui ſolꝰ hꝫ īmortalitatē. Eiꝰ em̄ vite eterne nos ꝑticipes facti nr̄o īmortales efficimur. Sꝫ aliud ē ip̄a cuiꝰ ꝑticipes efficimurvita eterna: aliud nos eiꝰ ꝑticipatiōe viueo mus ineternū. Si em̄ dixiſſet: Quē tꝑibꝰprijs on̄det pr̄ btūs ſolꝰ potēs: rex reguꝫ:dn̄s dn̄antiū: ſolꝰ hꝫ īmortalitatē: nec ſic inde ſeꝑatū filiū oꝑteret ītelligi. Neqꝫ em̄ qꝛ ipſe filiꝰ alibi loquēs voce ſapīe (ip̄e ē em̄ dei ſapiētia) ait: Gyrū celi circuiui ſola: ſeꝑauit a ſepatrē Ꝙͣtomagꝭ ē ncc̄e vt tm̄mō de pr̄epter filiū ītelligat̉ qd̓ dictū ē: ſolꝰ hꝫ īmortaē litatē: ita dictū ſit: vt ẜues inqͥt mādatū ſine macula: irrep̄hēſibile vſqꝫ in aduentū dn̄inr̄i ieſu xp̄i: quē tꝑibꝰ ꝓprijs on̄det btūs: ſolus potēs rex regū: dn̄s dn̄antiū: ſolꝰ hꝫ īmortalitatē: lucē hītat īacceſſibilē: quē nēohoīm vidit: nec videre pōt: cui ē honor gl̓iain ſecl̓a ſecl̓oꝝ amē. In qͥbꝰ ꝟbis: nec pr̄ ꝓprienoīatꝰ ē: nec filiꝰ: nec ſpūſſcūs: ſꝫ btūs ſoluspotēs: rex regū dn̄s dn̄antiū: qd̓ ē vnꝰ ſolus verꝰ deꝰ ip̄a trinitas. Niſi forte ſequunt̉:ꝑturbabūt hūc intellectū: qꝛ dixit: quē nemohoīm vidit: nec videre pōt: etiā ad chriſtū ꝑtinere ẜm diuinitatē eiꝰ accipiat̉: quēviderūt iudei: tn̄ carnē vider̄t crucifixer̄t.Uideri aūt trinitas hūano viſu nullo p̄tſeo viſu videt̉: vidēt: hoīes: ſꝫ vltrahoīes ſūt. Recte ip̄e deꝰ trinitas intelligit̉:btūs ſolꝰ potēs: on̄dēs aduētū dn̄i nr̄i Ieſuxp̄i: tꝑibꝰ ꝓprijs. Sic em̄ dcm̄ ē: ſolꝰ hꝫ īmortai litatē: quo dcm̄ ē: facit mirabilia ſolꝰ. Qd̓ ve

lim ſcire de dcm̄ ē accipiāt ſi de pr̄e tm̄: quō veꝝ ē: ip̄e filiꝰ dic̄: Quecunqꝫ em̄ pr̄ fac̄:eadē filiꝰ fac̄ ſil̓iter. An qͥcqͣꝫ ē inter mirabilia mirabiliꝰ qͣꝫ reſuſcitare viuificare mortuos? Dic̄ āt idē filiꝰ: Sic̄ pr̄ ſuſcitat mortuosviuificat: ſic filiꝰ qͦs vult viuificat. quō ſolpr̄ fac̄ mirabilia: ꝟba nec pr̄eꝫ tm̄: nec filium tm̄ ꝑmittāt intelligi: ſꝫ vtiqꝫ deū vnū veꝝſolū .i. pr̄em filiū ſpm̄ſcm̄. Itē dicit ideꝫapl̓s: Nob̓ vnꝰ deꝰ pr̄: ex oīa nos in ip̄o: etvnꝰ dn̄s ieſus xp̄s: queꝫ oīa nos ip̄m: qͥsdubitet oīa creata ſūt dicere: ſic̄ btūs iohānes: ip̄m facta ſunt? Quero itaqꝫ de dicat alio loco: qm̄ ex ip̄o: ipſū: in ipſo ſuntoīa: ipſi gl̓ia in ſecl̓a ſecl̓oꝝ amē? Si em̄ de pr̄e filio ſpūſcō: vt ſingulis ꝑſonis ſingula tribuant̉. Ex ipſo .i. ex pr̄e: ipſum .i. filiū. in ipſo. i. ī ſpūſcō: māifeſtū ē qd̓ pr̄ filiꝰ ſpūſſcūsvnꝰ deꝰ ē: qn̄ ſingulariter intulit. Ipſi gl̓ia inſecl̓a ſecl̓oꝝ. Un̄ em̄ cepit hūc ſenſū? ait:O altitudo diuitiaꝝ ſapīe ſcīe pr̄is: aut filijaūt ſpūſſcī: ſꝫ ſapīe ſcīe dei: qͣꝫ inſcrutabiliaſūt iudicia eiꝰ: inueſtigabiles vie eiꝰ. Quisem̄ cogͦuit mentē dn̄i? aut qͥs ꝯſiliariꝰ eiꝰ fuit?aut qͥs pͥor dedit illi retribuet̉ ei? Qm̄ ex ipſo: ipſuꝫ: in ipſo ſūt oīa: Ipſi gl̓ia in ſecl̓aſecl̓oꝝ amē. Si āt de pr̄e tm̄mō intelligi volūt: quō oīa pr̄eꝫ ſunt: ſicut d̓r: Et oīafiliū: ſicut ad corinthios: vbi ait: Et vnꝰ dn̄sieſus chriſtꝰ: quē oīa. Et ſicut in euāgelio iohānis. Oīa ipſuꝫ fcā ſūt? Si em̄ alia pr̄emalia filiū: oīa pr̄eꝫ: nec oīa filiū. Siaūt oīa pr̄em: oīa filiū: eadē pr̄emfiliū. Eqͣlis ē pr̄i filiꝰ: īſeꝑabilis oꝑatio patris filij: qꝛ ſi vel filiū fecit pr̄ quē fecit ipſe filiꝰ: oīa filiū facta ſunt: at oīa filiū facta ſūt. Ipſe igit̉ factꝰ non ē vt pr̄e faceretoīa facta ſunt: qͣꝫqͣꝫ nec ab ipſo ꝟbo tacueritapl̓s: aꝑtiſſime oīno dixerit. Qui cuꝫ in deiforma eēt: rapinā arbitratꝰ ē ſe eqͣlē d̓oHic deū ꝓprie pr̄eꝫ appellās: ſicut alibi: caputāt chriſti deꝰ. Sil̓r ſpūſcō collecta ſūt teſtimonia: qͥbꝰ an̄ nos diſputauer̄t abūdātivſi ſūt: qꝛ ipſe deꝰ creatura. ſi creatura tm̄ deꝰ ( hoīes dicti ſūt dij) ſedetiā verꝰ deꝰ. Ergo pr̄i filio ꝓrſus eqͣlis: ītrinitatꝭ vnitate cōſub̓alis coeternꝰ. Maxime ꝟo illo loco ſatꝭ claret: ſpūſſcūs non ſitcreatura: vbi iubemur ẜuire creature: ſedcreatori. eo iubemur charitatē ſoruire īuicē: ſꝫ ecōuerſo tm̄ deo ẜuit̉. Und̓idolatre dicunt̉ ſimulachris ẜuitutē exhibent debet̉ deo. Scd̓m hāc em̄ ẜuitutē dcm̄ē. Dn̄m deū tuū adorab̓: illi ſoli ẜuies. Pora 4

Ecc̄i. 24

1. Thi. 5Ibidē

Thi. ?

Chi.

1. Ioh̓.

Ubi.Pa. n

IIbi.

idē

Ioh̓.

itͣ

Ibidē

Ioh̓. 5

Ioh̓. īRom̄. ii

Phil̓. 2

1. Corꝭ. 11

Ubi.

Deut oOat.

Ibidē

1. Corꝭ. g

Ioh̓. ī

1. Corꝭ. 8