Druckschrift 
Augustinus de Trinitate
Einzelbild herunterladen
 

Liber

carꝑe: qn̄ qͥdē nec ipſis ſanctis diuinorū librorum auctoritatibꝰ vllo qͥſqͣꝫ recte tribuerit: multos varios errores hereticorum: oēs ex eiſdeꝫ ſcpͥturis: falſas atqꝫ fallacesopiniōes ſuas conent̉ defendere. Admonetme plane: ac mihi iubet ſuauiſſimo imꝑio lexxp̄i: ē caritas: vt aliqͥd falſi in libris meisme ſenſiſſe hoīes putāt: qd̓ ego ſenſi: atqꝫidipſum falſum: alteri diſplicet: alteri placet:malim me rep̄hēdi a rep̄henſore falſitatis: qͣꝫab eius laudatore laudari. Ab illo em̄ qͣꝫuisego recte ſenſerim: error tn̄ ipſe recte vituꝑat̉. Ab aūt nec ego recte laudor: a exiſtimor id fenſiſſe qd̓ vituꝑat veritas: necipſa ſententia quā vituꝑat ꝟitas. Ergo in nomine dn̄i ſuſceptum opus aggredimur.Que eſſe ꝓpria diuine trinitatis cenſeruntocatholici tractatores. Ca. IIIIMnes qͦs legere potui an̄ me ſcri-pſerūt de trinitate: ē deꝰ: diuinoꝝolibroꝝ veterū nouoꝝ: catholici tractatores intenderūt: ẜm ſcpͥturas docere: pater filiꝰ ſpūſſcūs. vnius eiuſdēqꝫ ſub̓einſeꝑabili equalitate diuinā inſinuēt vnitatē.Ideoqꝫ ſint tres dij ẜꝫ vnꝰ deꝰ: qͣꝫuis pat̓ filium genuerit: filiꝰ ſit pat̓ ē: filiuſqꝫ apr̄e ſit genitꝰ: non ſit pater filiꝰ ē: ſpūſqꝫſcūs: nec pater ſit: nec filiꝰ: ſꝫ tm̄ pr̄is filij ſpiritus: patri filio etiā ipſe coequalis: ad trinitatis ꝑtinēs vnitatē: tn̄ eandē trinitatemnatā de ꝟgine maria: ſub pontio pilato crucifixam ſepultā: tertio die reſurrexiſſe: incelū aſcēdiſſe: ſꝫ tm̄mō filiū. Nec eandē trinitatē deſcēdiſſe in ſpecie colūbe ſuꝑieſuꝫ baptiſatū. Aut die pētecoſtes poſt aſcēſionē dn̄i:ſonitū facto de celo qͣſi ferret̉ flatꝰ vehemēs: linguis diuiſis velut ignis: ſꝫ tm̄mō ſpm̄ſcm̄Nec eandē trinitatē dixiſſe de celo: Tu es fi7lius meꝰ. Siue baptiſatꝰ ē a ioāne: Siue īmonte qn̄ illo erant tres diſcipuli: Aut qn̄ſonuit vox dicēs: Et clarificaui iteꝝ clarificabo: ſꝫ tm̄mō patris vocē fuiſſe ad filiū factā:qͣꝫuis pr̄ filiꝰ ſpūſſcūs: ſic̄ inſeꝑabiles ſuntita inſeꝑabiliter oꝑent̉. hec etiā mea fides ēqm̄ hec eſt catholica fides.De queſtionibus qͥbus mouent̉ de trinitate querentes.Ca.Ed in ea nōnulli ꝑturbant̉: audiunt deū patrē: deū filiū: deū ſpm̄ſcm̄: tn̄ hāc trinitatē tres deos:ſꝫynū deū: quēadmodū id intelligāt q̄rūt:

ſertim dicit̉ inſeꝑabilit̓ oꝑari trinitatem in re quā deꝰ oꝑat̉: tn̄ qͣndā vocē pr̄is ſonuiſſe: vox filij ſit. In carne aūt natū paſſum: et reſurrexiſſe: in celū aſcēdiſſe niſi 4filiū. In colūbe āt ſpē veniſſe: niſi ſpm̄ſcm̄intelligere volūt: quō illā vocē niſi patris ſuit trinitas fecerit: illā carnē in niſi filiꝰ de ꝟgine natꝰ ē: eadē trinitas creauerit illā colūbe ſpēm in niſi ſpūſſcūs apparuit: illa ipſa trinitas oꝑata ſit: alioqͥn inſepabiliter trinitas oꝑat̉: ſꝫ alia pater facit: alia filius: alia ſpūſſcūs. Aūt ſi q̄dā ſimul faciūt: quedam ſine inuicē: iam inſeꝑabilis trinitas.Mouet etiā quō ſpūſſcūs in trinitate ſit: quēnec pater: nec filiꝰ: nec ambogenuerint: cuꝫſit pr̄is filij ſpūs. Quia q̄rūt iſta hoīes: tedio nob̓ ſunt: ſi qͥd hinc ex dono dei ſapit īfirmitas nr̄a: ediſſeramꝰ eis vt poſſumꝰ: neqꝫ inuidia tabeſcēte iter habeamꝰ. Si dicimꝰnos de talibꝰ rebus nihil cogitare ſolere:timur. Si aūt fatemur habitare iſta in cogitationibꝰ nr̄is: qm̄ rapimur amore indagande ꝟitatis: flagitāt iure charitatis: vt eis indicemus qͥd hinc excogitare potuerimꝰ: qͥa acceperim. aut ꝑfectꝰ ſim. ſi Paulꝰ apoſtolus: qͣꝫtomagis ego longe infra illiꝰ pedesiacēs: me arbitror apprehēdiſſe: ſꝫ modulo meo: ſi ip̄a retro ſunt obliuiſcor: in anteriora me extēdo: ẜm intentionē ſeqͥr ad palmam ſuꝑne vocatiōis: qͣꝫtū eiuſdē vie ꝑegrini: ꝑuenerim vn̄ mihi in fine reliquꝰ curſus ē: vt illis aꝑiam: deſiderat̉ a me: illis deſiderātibꝰ: qͥbꝰ me ẜuire cogit libera charitas.Oꝑtet aūt vbi donabit deus vt eis miniſtrādo legāt: ip̄i qͦꝫ ꝓficiāt: eis cupiēs rn̄dereq̄rētibꝰ: ip̄e qͦꝫ inueniā qd̓ q̄rebā. Ergo ſuſcepi iubēte atqꝫ adiuuāte dn̄o deo nr̄o: taꝫcognita auctoritate diſſerere qͣꝫ ea pietate diſſerendo cognoſcere.De trinitate pr̄is filij ſpūſſancti ſuntvnus ſolus verus deus. Ca. VI.Ui dixerūt dn̄m nr̄m ieſū xp̄mqdeū. aut verū deū: aut cumpr̄e vnū ſolū deū: aut īmortalem: qꝛ mutabilē: manifeſtiſſima diuinorū teſtimonioꝝ cōſona voce cōuicti ſunt: velutſunt illa. In pͥncipio erat ꝟbū: ꝟbū erat apd̓deū: deus erat ꝟbū. Manifeſtū ē em̄ quodꝟbū dei: filiū dei vnicū accepimꝰ: de pꝰ dic̄.Et ꝟbū caro factū ē: habitauit in nob̓: ꝓpt̓natiuitatē incarnatiōis eiꝰ facta ē in tꝑe exꝟgine. In eo aūt declarat̉: tm̄ deū: ſꝫ eti

De ꝯſēdiſt.

Mar. 1Mat. 15Ioh̓. 12

Mat. 3

Act. 2

xat.3

Gap̄. 6

Phil̓.

Ibidē

Iob̓.