Liber
carꝑe: qn̄ qͥdē nec ipſis ſanctis diuinorū librorum auctoritatibꝰ vllo mō qͥſqͣꝫ recte tribuerit: tā multos ⁊ varios errores hereticorum:cū oēs ex eiſdeꝫ ſcpͥturis: falſas atqꝫ fallacesopiniōes ſuas conent̉ defendere. Admonetme plane: ac mihi iubet ſuauiſſimo imꝑio lexxp̄i: hͦ ē caritas: vt cū aliqͥd falſi in libris meisme ſenſiſſe hoīes putāt: qd̓ ego nō ſenſi: atqꝫidipſum falſum: alteri diſplicet: alteri placet:malim me rep̄hēdi a rep̄henſore falſitatis: qͣꝫab eius laudatore laudari. Ab illo em̄ qͣꝫuisego nō recte qͥ hͦ nō ſenſerim: error tn̄ ipſe recte vituꝑat̉. Ab hͦ aūt nec ego recte laudor: aqͦ exiſtimor id fenſiſſe qd̓ vituꝑat veritas: necipſa ſententia quā vituꝑat ꝟitas. Ergo in nomine dn̄i ſuſceptum opus aggredimur.Que eſſe ꝓpria diuine trinitatis cenſeruntocatholici tractatores. Ca. IIIIMnes qͦs legere potui qͥ an̄ me ſcri-pſerūt de trinitate: q̄ ē deꝰ: diuinoꝝolibroꝝ veterū ⁊ nouoꝝ: catholici tractatores hͦ intenderūt: ẜm ſcpͥturas docere:ꝙ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs. vnius eiuſdēqꝫ ſub̓einſeꝑabili equalitate diuinā inſinuēt vnitatē.Ideoqꝫ nō ſint tres dij ẜꝫ vnꝰ deꝰ: qͣꝫuis pat̓ filium genuerit: ⁊ iō filiꝰ nō ſit qͥ pat̓ ē: filiuſqꝫ apr̄e ſit genitꝰ: ⁊ iō non ſit pater qͥ filiꝰ ē: ſpūſqꝫſcūs: nec pater ſit: nec filiꝰ: ſꝫ tm̄ pr̄is ⁊ filij ſpiritus: patri ⁊ filio etiā ipſe coequalis: ⁊ ad trinitatis ꝑtinēs vnitatē: n̄ tn̄ eandē trinitatemnatā de ꝟgine maria: ⁊ ſub pontio pilato crucifixam ⁊ ſepultā: tertio die reſurrexiſſe: ⁊ incelū aſcēdiſſe: ſꝫ tm̄mō filiū. Nec eandē trinitatē deſcēdiſſe in ſpecie colūbe ſuꝑieſuꝫ baptiſatū. Aut die pētecoſtes poſt aſcēſionē dn̄i:ſonitū facto de celo qͣſi ferret̉ flatꝰ vehemēs:⁊ linguis diuiſis velut ignis: ſꝫ tm̄mō ſpm̄ſcm̄Nec eandē trinitatē dixiſſe de celo: Tu es fi7lius meꝰ. Siue cū baptiſatꝰ ē a ioāne: Siue īmonte qn̄ cū illo erant tres diſcipuli: Aut qn̄ſonuit vox dicēs: Et clarificaui ⁊ iteꝝ clarificabo: ſꝫ tm̄mō patris vocē fuiſſe ad filiū factā:qͣꝫuis pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs: ſic̄ inſeꝑabiles ſuntita inſeꝑabiliter oꝑent̉. hec etiā mea fides ēqm̄ hec eſt catholica fides.De queſtionibus qͥbus mouent̉ de trinitate querentes.Ca.Ed in ea nōnulli ꝑturbant̉: cū audiunt deū patrē: ⁊ deū filiū: ⁊ deū ſpm̄ſcm̄: ⁊ tn̄ hāc trinitatē nō tres deos:ſꝫynū deū: ⁊ quēadmodū id intelligāt q̄rūt: p̄
ſertim cū dicit̉ inſeꝑabilit̓ oꝑari trinitatem inoī re quā deꝰ oꝑat̉: ⁊ tn̄ qͣndā vocē pr̄is ſonuiſſe: q̄ vox filij nō ſit. In carne aūt natū ⁊ paſſum: et reſurrexiſſe: ⁊ in celū aſcēdiſſe nō niſi 4filiū. In colūbe āt ſpē veniſſe: nō niſi ſpm̄ſcm̄intelligere volūt: quō ⁊ illā vocē q̄ nō niſi patris ſuit trinitas fecerit: ⁊ illā carnē in qͣ nō niſi filiꝰ de ꝟgine natꝰ ē: eadē trinitas creauerit⁊ illā colūbe ſpēm in qͣ nō niſi ſpūſſcūs apparuit: illa ipſa trinitas oꝑata ſit: alioqͥn nō inſepabiliter trinitas oꝑat̉: ſꝫ alia pater facit: alia filius: alia ſpūſſcūs. Aūt ſi q̄dā ſimul faciūt: quedam ſine inuicē: iam nō inſeꝑabilis trinitas.Mouet etiā quō ſpūſſcūs in trinitate ſit: quēnec pater: nec filiꝰ: nec ambogenuerint: cuꝫſit ⁊ pr̄is ⁊ filij ſpūs. Quia gͦ q̄rūt iſta hoīes:⁊ tedio nob̓ ſunt: ſi qͥd hinc ex dono dei ſapit īfirmitas nr̄a: ediſſeramꝰ eis vt poſſumꝰ: neqꝫ ꝓcū inuidia tabeſcēte iter habeamꝰ. Si dicimꝰnos de talibꝰ rebus nihil cogitare ſolere: mētimur. Si aūt fatemur habitare iſta in cogitationibꝰ nr̄is: qm̄ rapimur amore indagande ꝟitatis: flagitāt iure charitatis: vt eis indicemus qͥd hinc excogitare potuerimꝰ: nō qͥaiā acceperim. aut ꝑfectꝰ ſim. Nā ſi Paulꝰ apo ⁊ſtolus: qͣꝫtomagis ego longe infra illiꝰ pedesiacēs: nō me arbitror apprehēdiſſe: ſꝫ ꝓ modulo meo: ſi ip̄a q̄ retro ſunt obliuiſcor: ⁊ in anteriora me extēdo: ⁊ ẜm intentionē ſeqͥr ad palmam ſuꝑne vocatiōis: qͣꝫtū eiuſdē vie ꝑegrini: ⁊ qͥ ꝑuenerim vn̄ mihi in fine reliquꝰ curſus ē: vt illis aꝑiam: deſiderat̉ a me: illis deſiderātibꝰ: qͥbꝰ me ẜuire cogit libera charitas.Oꝑtet aūt vbi donabit deus vt eis miniſtrādo q̄ legāt: ip̄i qͦꝫ ꝓficiāt: ⁊ eis cupiēs rn̄dereq̄rētibꝰ: ip̄e qͦꝫ inueniā qd̓ q̄rebā. Ergo ſuſcepi hͨ iubēte atqꝫ adiuuāte dn̄o deo nr̄o: nō taꝫcognita cū auctoritate diſſerere qͣꝫ ea cū pietate diſſerendo cognoſcere.De trinitate pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti qͥ ſuntvnus ⁊ ſolus ⁊ verus deus. Ca. VI.Ui dixerūt dn̄m nr̄m ieſū xp̄m nō eēqdeū. aut nō eē verū deū: aut nō cumpr̄e vnū ⁊ ſolū deū: aut nō eē īmortalem: qꝛ mutabilē: manifeſtiſſima diuinorū teſtimonioꝝ ⁊ cōſona voce cōuicti ſunt: velutſunt illa. In pͥncipio erat ꝟbū: ⁊ ꝟbū erat apd̓deū: ⁊ deus erat ꝟbū. Manifeſtū ē em̄ quodꝟbū dei: filiū dei vnicū accepimꝰ: de qͦ pꝰ dic̄.Et ꝟbū caro factū ē: ⁊ habitauit in nob̓: ꝓpt̓natiuitatē incarnatiōis eiꝰ q̄ facta ē in tꝑe exꝟgine. In eo aūt declarat̉: nō tm̄ deū eē: ſꝫ eti
De ꝯſēdiſt.
Mar. 1Mat. 15Ioh̓. 12
Mat. 3
Act. 2
xat.3
Gap̄. 6
Phil̓.
Ibidē
Iob̓.