ad Hebreos

bn̄dixit. Sine vlla aūt ꝯtradictione qd̓minus eſt a meliore bn̄dicit̉. Et hic quidē decimas moriētes hoīes accipiūt: ibiautē ꝯteſtat̉ qꝛ viuit. Et vt ita dictū ſitꝑ abraā ⁊ leui qͥ decimas accepit decimatus eſt. Adhuc em̄ in lūbis patris eratqn̄ obuiauit ei melchiſedech. Si gͦ ꝯſūmatio ꝑ ſacerdotiū leuiticū erat. ppl̓usem̄ ſub ipſo legē accepit: quid adhuc neceſſariū fuit ẜm ordine melchiledech alium ſurgere ſacerdotē ⁊ nō ẜm ordinemaaron dici. Tranſlato aūt ſacerdotio: neceſſe eſt vt ⁊ legis trāſlatio fiat. In quoem̄ hec dicunt̉ de alia tribū eſt. de qͣ nullus altario preſio fuit. Manifeſtū eſt em̄ꝙ ex iuda ortus ſit dn̄s nr̄: in qua tribunihil de ſacerdotibꝰ moyſes locutus eſtEt amplius adhuc manifeſtum ē. ſi ẜmſimilitudinē melchiſedech exurgat aliſacerdos qui nō ẜm legem mandati carnalis factus eſt: ſꝫ ẜm virtutem vite inſolubilis. Conteſtat̉ em̄: qm̄ tu es ſacerdos in eternū ẜm ordine melchiſedechReprobatio q̄dem ſit p̄cedentis mandati: ꝓpter infirmitatē eius ⁊ in vtilitatemNihil em̄ ad ꝑfectū adduxit lex. Introductio vero melioris ſpei per qua ꝓximamus ad deū. Et qͣꝫtum eſt: nō ſine iureiurando. Alij qͥdem ſine iureiurādo ſacerdotes facti ſunt. Hic aūt cū iureiurādo per eū qui dixit ad illū/ Iurauit dn̄s⁊ nō penitebit eū: tu es ſacerdos in eternū. In tantū melioris teſtamenti ſponſor factus eſt ieſus. Et alij quidem plures facti ſunt ſacerdotes: idcirco ꝙ morte ꝓhiberent̉ ꝑmanere: hic aūt eo ꝙ maneat in eternū: ſempiternū habet ſacerdotiū. Unde ⁊ ſaluare in perpetuū pōtaccedens ꝑ ſemetip̄m ad deū: ſꝑ viuensad interpellandū ꝓ nobis. Talis em̄ decebat vt nobis eſſet pontifex: ſanctus innocens impollutus ſegregatus a peccatoribꝰ ⁊ excelſior celis factus. Qui nō hꝫneceſſitatē quotidie quēadmodū ſacerdotes prius ꝓ ſuis delictis hoſtias offerre deinde ꝓ ppl̓o. Hoc em̄ fecit ſemel ſeofferendo. Lex em̄ ꝯſtituit hoīes ſacerdotes infirmitatē habentes ſermo autem

iuriſiurandi qui poſt legē eſt filiū in eternū ꝑfectum.VIIIApitulū aūt ſuꝑ ea q̄ dicuntur.c Talē habemus pontificem. quiꝯſedit in dextera ſedis magnitudinis in celis ſanctoꝝ miſter. ⁊ tabernaculi veri: qd̓ fixit deus ⁊ nō hō. Oīs em̄pontifex ad offerendū munera ⁊ hoſtiasꝯſtituit̉. Un̄ necene eſt ⁊ hūc habere aliquid qd̓ offerat: Si gͦ eſſet ſuꝑ terrā neceſſet ſacerdos cū eſſent qui offerrēt ẜmlegem munera qͥ exēplari ⁊ vmbre deſeruiūt celeſtiū. ſicut rn̄ium eſt moyſi cumꝯſūmaret tabernaculū/ Uide inquit oīafacito ẜm exemplar qd̓ tibi oſtenſum eſtin monte. Nunc aut melius ſortitus eſtmīſteriū quāto ⁊ melioris teſtamēti mediator ē. qd̓ in melioribꝰ repromiſſiōibꝰſancitū ē. Nam ſi illd̓ priꝰ culpa vacanꝫnō vtiqꝫ ſecūdi locus inquiret̉. Uituperans em̄ eos dicit. Ecce dies venient dicit dn̄s ⁊ cōſummabo ſuꝑ domū iſrl̓ ⁊ ſuper domū iuda teſtamentū nouū nō ẜmteſtamentū qd̓ feci patribus eoꝝ in diequa apprehendi manū eoꝝ vt educeremillos de terra egypti: qm̄ ipſi nō ꝑmanſerūt in teſtamēto meo: ⁊ ego neglexi eosdicit dn̄s: Quia hoc eſt teſtamētū quoddiſponam domui iſrael poſt dies illos dicit dn̄s. dando leges meas in mente eorū ⁊ in corda eoꝝ ſuꝑſcribam eas/ ⁊ eroeis in deum: ⁊ ipſi erunt mihi in populum Et nō docebit vnuſquiſqꝫ ꝓximuꝫſuum ⁊ vnuſquiſqꝫ fratrem ſuū. dicenscognoſce dominū quoniam omnes ſcient me a minore vſqꝫ ad maiorem? quiaꝓpitius ero iniquitatibus eoꝝ. ⁊ peccatorum eorum iam nō memorabor. Dicendo autem nouum: veterauit prius. Qd̓autem antiquatur ⁊ ſeneſcit: ꝓpe interitum eſt.IXAbuit quidem ⁊ prius iuſtificahtiones culture: ⁊ ſanctū ſeculare. Tabernaculū em̄ factum eſtprimū: in quo erant candelabra ⁊ menſa ⁊ ppoſitio panū que dicit̉ ſancta. poſtvelamentū autē ſecundū tabernaculumqd̓ dicit̉ ſancta ſanctoꝝ: aureū habens

B

As. 4. b.

B

Exo. 25.Act̓. .5.C.

C

C

D

pͣs. 109.

Eſa. 43.Apoc̄. 21. b.Hiere. z1.

D

A