Druckschrift 
Biblia : Mit Capitulare lectionum et evangeliorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

quēadmodū ꝓ ppl̓o ita etiā ꝓ ſemetipſoofferre ꝓ peccatis. Nec qͥſqͣꝫ ſumit ſibi honorē: ſed q̇ vocat̉ a deo tāqͣꝫ aaron. Sic⁊ xp̄s nō ſemet ip̄m clarificauit vt pontifex firet. ſed qͥ locutus eſt ad eū/ Filiusmeus es tu. ego hodie genui te. Quēadmodū ⁊ in alio loco dicit/ Tu es ſacerdos in eternū ẜm ordinē melchiſedechQui in diebus carnis ſue preces ſupplicationeſqꝫ ad eum qui poſſit illum ſaluūfacere a morte. cum clamore valido ⁊ lachrymis offerens: exauditus eſt ꝓ ſua reuerentia. Et quidē cum eſſet filius dei:didicit ex his que paſſus eſt obedientiā.⁊ ꝯſummatus factus eſt om̄ibꝰ obtēperantibꝰ ſibi cauſa ſalutis eterne appellatus a deo pontifex iuxta ordinē melchiſedech. De quo nobis grandis ẜmo ⁊ interp̄tabilis ad dicenduꝫ: qm̄ imbecillesfacti eſtis ad audiendū. Etem̄ cum deberetis magiſtri eſſe ꝓpter tp̄s rurſum indigetis vt vos doceamini que ſint elem̄ta exordij ſermonū dei: et facti eſtis qͥbꝰlacte opus ſit. nō ſolido cibo. Om̄is em̄qui lactis eſt ꝑticipes: expers eſt ſermonis iuſticie. Paruulus em̄ ē. Perfectorū aūt eſt ſolidus cibus: eoꝝ que in ipſaꝯſuetudine exercitatos hn̄t ſenſus ad diſcretionē boni ac mali.VIUapropter intermittentes inqchoationis xp̄i ẜmonē. ad ꝑfectionē feramur nō rurſum iacientes fundamētū pnīe ab oꝑbꝰ mortuis⁊ fidei ad deū. baptiſmatū doctrine impoſitionis qͦꝫ manuū. ac reſurrectionismortuoꝝ ⁊ iudicij eterni. Et hͦ faciemusſiquidē ꝑmiſerit deus. Impoſſibile em̄eſt eos q̄ ſemel ſunt illuminati. guſtauerūt etiam donū celeſte. ⁊ participes factiſunt ſpūſſancti: guſtauerūt nihilominꝰbonū dei verbū virtuteſqꝫ ſeculi venturi. ⁊ plapſi ſunt: rurſus renouari ad penitentiā. rurſum crucifigētes ſibimetip̄isfilium dei ⁊ oſtentui hn̄tes. Terra em̄ ſepe venientē ſuꝑ ſe bibens imbrē ⁊ germinans herbā oportunā illis a quibꝰ colit̉accipit benedictionē a deo. ꝓferens autēſpinas ac tribulos reproba eſt ⁊ maledi

cto ꝓxima: cuius ꝯſūmatio in cōbuſtionē. Confidimus aūt de vobis dilectiſſimi meliora ⁊ viciniora ſaluti: taꝫ ⁊ ſi italoquimur. Nō em̄ iniuſtus deus vt obliuiſcat̉ oꝑis vr̄i ⁊ dilectōis quā oſtendiſtis in noīe ipſius: qui miniſtratis ſanctis ⁊ miniſtratis. Cupimus aūt vnūquēqꝫ vr̄m eandē oſtentare ſollicitudinē ad expletionē ſpei vſqꝫ in finē vt nonſegnes efficiamini: veꝝ imitatores eorūqui fide ⁊ patientia hereditabūt ꝓmſſiones. Abrae nāqꝫ ꝓmittens deus: qm̄ neminē habuit ꝑ quē iuraret maiore iurauit per ſemetip̄m dicens. niſi benedicēsbenedicaꝫ te. ⁊ multiplicans multiplicabo te. ⁊ ſic longanimiter ferens adeptuſeſt repromiſſionē. Hoīes em̄ ꝑ maiorēſui iurant. ⁊ oīs ꝯtrouerſie eoꝝ finis adꝯfirmationem eſt iuramentū. In quoabūdantius volens deus oſtendere pollicitationes heredibus īmobilitatē conſilij ſui interpoſuit iuſiurandū: vt ꝑ duas res īmobiles quibꝰ īpoſſibile eſt mentiri deū fortiſſimū ſolatiū habeamus q̄ꝯfugimus ad tenendā ꝓpoſitam ſpem:quā ſicut anchorā habemus aīe tantā acfirmā ⁊ incedentē vſqꝫ ad interiora velaminis: vbi p̄curſor ꝓ nobis introiuit ieſus ẜm ordinem michiſedech: pontifexfactus ineternū.VIIIc em̄ melchiſedech rex ſalemhſacerdos dei ſummi q̄ obuiauitabrae regreſſo a cede regū. et benedixit ei: cui et decimas omniū diuiſitabraā: primū quidē qui interpretat̉ rexiuſticie. Deinde aūt ⁊ rex ſalē qd̓ eſt rexpacis: ſine patre: ſine matre. ſine genealogia: neqꝫ initiū dierū neqꝫ finem vitehabens: aſſimilatus autē filio dei manetſacerdos in perpetuū. Intuemini auteꝫquātus ſit hic: cui ⁊ decimas dedit de p̄cipuis abraā patriarcha. Et quidē de filijs leui ſacerdotiū accipientes: mandatū habent decimas ſumere a ppl̓o ẜm legem. id eſt a fratribꝰ ſuis: qͣꝫqͣꝫ ⁊ ipſi exierint de lūbis abrae. Cuius aūt generatio nō annūerat̉ in eis. decimas ſū ſit ababraā. ⁊ hunc q̇ habebat repromiſſiones

B

pͣs. 2.

pͣs. 109.

C

C

D

Q

A

AGen̄. 14.

jͣ. io. d.

B