ad Hebreos

ad deū: vt repropitiaret delicta ppl̓i. Ineo em̄ in qͦ paſſus eſt ipſe ⁊ tētatꝰ poteseſt ⁊ eis q̄ tētant̉ auxiliari.IIINde frēs ſancti vocationis celevſtis ꝑticipeſ: ꝯſiderate aplꝫ ⁊ pōtifice ꝯfeſſionis nr̄e ieſum: qͥ fidelis eſt ei qͥ fecit illū ſicut ⁊ moyſes inom̄i domo eiꝰ. Amplioris em̄ gl̓ie iſte p̄moyſe dignus habitus ē: quāto ampliorem honorē hꝫ domus: q̄ fabricauit illaꝫ.Oīs em̄ nāqꝫ domus fabricat̉ ab aliquoQui aūt oīa creauit: deus eſt/ Et moyſes qͥdem fidelis erat in tota domo eiustanqꝫ famulus in teſtimoniū eoꝝ q̄ dice̓da erant. Chriſtus ꝟo tanqͣꝫ filius in domo ſua. Que domus ſumus nos ſi fiduciā ⁊ gl̓iam ſpei vſqꝫ ad finē firmā retineamus. Quapropter ſicut dicit ſpūſſcūsHodie ſi vocē eius audieritis nolite obdurare corda vr̄a: ſicut in exacerbationeẜm diē tētationis in deſerto. Ubi tentauerūt me pr̄es vr̄i: ꝓbauerūt ⁊ viderūtoꝑa mea qͣdraginta annis. Propter qd̓infenſus fui gn̓ationi huic ⁊ dixi: ſempererrant corde: Ipſi aūt nō cognoueruntvias meas: qͥbꝰ iuraui ī ira mea ſi introibūt in requie meā. Uidete frēs ne forteſit in aliquo vr̄m cor malū īcredulitatisdiſcedendi a deo viuo. Sed adhortamīvoſmetipſos per ſingulos dies donec hodie cognoīat̉: vt nō obduret̉ quis ex vob̓fallacia peccati. Participes em̄ xp̄i effectiſumus tn̄ initiū ſubſtantie eius vſqꝫ adfinē firmū retineamus dū dicit̉: hodie ſivocem eius audieritis nolite obdurarecorda veſtra: quēadmoduꝫ in illa exacerbatione. Quidam em̄ audientes exacerhauerūt: ſed nō vniuerſi qͥ ꝓfecti ſuntab egypto ꝑ moyſen. Quibꝰ aūt infenſus eſt quadraginta annie. Nonne illisqui peccauerunt: quoꝝ cadauera ꝓſtrataſunt in deſerto. Quibꝰ aūt iurauit nonintroire in requiē ipſius: niſi illis qui increduli fuerūt. Et videmus qꝛ nō potuerūt introire in requiem ipſius ꝓpter incredulitate.IIIItImeamꝰ ergo: ne forte relicta

em eius exiſtimet̉ aliqͦs ex nobis deeſſeEtem̄ ⁊ nobis nunciatū eſt quēadmodū ⁊ illis: ſed nō ꝓfuit illis ſermo auditus nō admixtus fidei ex his q̄ audier̄t.Ingrediemur em̄ in requiem qͥ credidimus: quēadmodū dixit. Sicut iurauiin ira mea: ſi introibūt in requiē meam.Et qͥdem oꝑbꝰ ab inſtitutione mūdi ꝑfectis. dixit em̄ in qͦdam loco de die ſeptima ſic. Et reqͥeuit deus die ſeptima aboībꝰ operibꝰ ſuis. Et in iſto rurſum. Siintroibūt in requiē meā. Qm̄ ergo ſuꝑeſt introire quoſdā in illā: ⁊ hī qͥbꝰ prioribꝰ annūciatū eſt. nō introierunt ꝓpterincredulitatē. iterū terminat diē quendā hodie in dauid dicendo: poſt tantumtꝑis ſicut ſupͣ dictū eſt: hodie ſi vocē eiꝰaudieritis nolite obdurare corda veſtraNam ſi eis ieſus requiē p̄ſtitiſſet nunqͣꝫde alia loqueret̉ poſt hac die. Itaqꝫ relinquit̉ ſabbatiſſimus ppl̓o dei. Qui em̄ ingreſſus eſt in requiem eius etiā ipſe requieuit ab oꝑbꝰ ſuis ſicut ⁊ a ſuis deusFeſtinemus ergo ingredi in illā requiē.vt ne in idip̄m quis incidat incredulitatis exemplū. Uiuus eſt em̄ ſermo dei ⁊efficax ⁊ penetrabilior om̄i gladio ancipiti: ⁊ ꝑtinges vſqꝫ ad diuiſionē aīe ac ſpiritus. cōpagū quoqꝫ ac medullaꝝ: ⁊ diſcretor cogitationū ⁊ intentionū cordis.Et nō eſt vlla creatura inuiſibilis in cōſpectu eius: oīa aūt nuda ⁊ aꝑta ſūt oculis eius: ad quē nobis ẜmo. Habentesergo pontificem magnū qui penetrauitcelos ieſum filium dei teneamus ſpei noſtre confeſſionē. Non em̄ habemus pontificem qui nō poſſit comꝑati infirmitatibꝰ nr̄is: tentatū aūt ꝑ oīa ꝓ ſimilitudine abſqꝫ peccato. Adeamus ergo cū fiducia ad thronū gratie eius: vt miſericordiam ꝯſequamur: ⁊ gratiā inueniamusin auxilio oportuno.Unis nāqꝫ pontifex ex hoībꝰ aſo ſumptus ꝓ hoībꝰ ꝯſtituit̉ inlhisq̄ ſunt ad deū vt offerat dona etſacrificia ꝓ pctīs Qui ꝯdolere poſſit hisqui ignorant ⁊ errant: qm̄ ⁊ ipſe circundatus eſt infirmite: ⁊ propterea debet

ad deci. vieo em̄ ineſt ⁊ eisē

A

B

Gen̄. 2.

PNumeri. 12.

jͣ. io. c.

pͣs. 94.

pͣs. .94.

D

DEccl̓. 1j.pͣs. 33.

jͣ. 8. a.Ro. 8. h.1. Coꝝ. 12. b.2. Coꝝ. 3. c.Ephe. 2. b.

A