eſau ⁊ hiſmael cū de ſtirce ſint abrae minime tn̄ in filijs reputāt̉. His taliter altricantibꝰ. apl̓us ſe mediu interponensita ꝑtiū dirimit q̄ſtiones vt neutrū eoꝝſua iuſticia ſalutē meruiſſe ꝯfirmet. ambos vero apl̓os ⁊ ſcient̓ ⁊ grauit̓ deliquiſſe. Iudeos q̇dem ꝙ ꝑ p̄uaricationē legꝭdeū inhonorauerīt: gentes vero ꝙ cū cōgnitū de creatura creatorē vt deū debuerint venerari. gl̓iam eius in manu factamutauerint ſimulacra. Utroqꝫ etiā ſil̓iter veniā cōſecutos: eqͣles eſſe veriſſimarōne demonſtrat. p̄ſertim cū in eadē lege p̄dictū ſit ⁊ iudeos ⁊ gētes ad xp̄i fidēvocādos eſſe on̄dat. Quāobrē viciſſimeos humilians ad pace ⁊ ꝯcordiā cohortatur.Explicit ꝓlogus. Incipit argumentū.Homani ſunt ꝑtis italie. Hipuenti ſunt a falſis apl̓is etſub noīe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i in legem ⁊ ꝓphetas erant inductiHos reuocat apl̓s ad verā ⁊ euangelicāfidē: ſcribens eis a corintho.Explicit argumentū. Incipit epl̓a beatiPauli apl̓i ad Rhomanos. Capl̓.Aulus ſeruus ieſu chriſti vocatus apl̓s ſegregatusLin euāgelium dei qd̓an̄ ꝓmiſerat ꝑ ꝓphetas ſuos in ſcripturꝭſanctis de filio ſuofactus eſt ei ex ſemine dauid ẜm carnēp̄deſtinatus eſt filius dei in virtute ẜmſpm̄ ſanctificatiōis ex reſurrectōe mortuoꝝ ieſu xp̄i dn̄i nr̄i per quē accepimusgrāꝫ ⁊ apl̓atū ad obediendū fidei in oībꝰgētibꝰ ꝓ noīe eiꝰ in qͥbꝰ eſtis ⁊ vos vocati ieſu xp̄i. oībꝰ qͥ ſunt rhome dilectis deivocatis ſanctis. Gr̄a vob̓ ⁊ pax a deo pr̄e⁊ dn̄o noſtro ieſu xp̄o. Primū quidemgr̄as ago deo meo ꝑ ieſum xp̄m ꝓ oībusvob̓: qꝛ fides vr̄a annunciat̉ in vniuerſomūdo Teſtis em̄ mihi eſt deꝰ cui ſerui
in ſpū meo in euāgelio filij eius: ꝙ ſineintermiſſione memoriā vr̄i facio ſemꝑin or̄onibꝰ meis. obſecrās ſi qͦ modo tandē aliqn̄ ꝓſpeꝝ iter habeā in volūtate deiveniēdi ad voſ. De ſidero em̄ videre vosvt aliquid impartiar vobis gr̄e ſpirital̓ad ꝯfirmādos vos .i. ſimul ꝯſolari in vobis ꝑ eā q̄ inuicē eſt fidē vr̄am atqꝫ meāNolo aūt vos ignorare frēs: qꝛ ſepe ꝓpoſui venire ad vos. ⁊ ꝓhibitꝰ ſum vſqꝫ adhuc. vt aliquē fructu habeā in vob̓ ſicut⁊ in ceteris gentibꝰ. Grecis ac barbarisſapiētibꝰ ⁊ inſipiētibꝰ debitor ſum. itaqꝫꝙ in me ꝓmptū eſt ⁊ vobis q̄ rhome eſtꝭeuāgelizare. Non em̄ erubeſco euāgeliūUirtus em̄ dei eſt in ſalutē oī credenti.iudeo primū ⁊ greco. Iuſticia em̄ dei ineo reuelat̉ ex fide in fidē: ſicut ſcriptū eſtIuſtus autē ex fide viuit. Reuelat̉ em̄ira dei de celo ſuꝑ oēm impietatē ⁊ iuſticiā hoīm eoꝝ q̄ veritatē dei in iniuſticiadetinēt: qd̓ notū eſt dei manifeſtū eſt inillis. Deus em̄ illis manifeſtauit. Inuiſibilia em̄ ipſius a creatura mūdi ꝑ ea q̄facta ſunt intellecta ꝯſpiciunt̉: ſempiterna qͦꝫ eius virtus ⁊ diuinitas: ita vt ſintinexcuſabiles. qꝛ cū cogͦuiſſent deū nō ſicut deū glorificauerūt aut grās egeruntſed euanuerūt in cogitatiōibꝰ ſuis: ⁊ obſcuratū eſt infipiens cor eoꝝ/ Dicentesem̄ ſe eſſe ſapientes: ſtulti facti ſunt. Etmutauerūt gl̓iam incorruptibilis dei inſil̓itudinē imaginis corruptibilis hoīs.⁊ volucrū ⁊ qͣdrupēdū ⁊ ẜpentiū. Propt̓qd̓ tradidit illos d̓s in deſideria cordiseoꝝ in īmundiciā: vt ꝯtumelijs afficiūtcorꝑa ſua in ſemeipſis. Qꝛ ꝯmutauer̄tveritatē dei in mēdaciū: ⁊ coluerūt ⁊ ſeruierunt creature potius qͣꝫ creatori. q̄ eſtbn̄dictus in ſecula amē. Propterea tradidit illos deus in paſſiōes ingnominieNā ſemīe eoꝝ īmutauerūt naturalē vſūin eū vſū q̄ eſt ꝯͣ naturā. Sil̓r aūt ⁊ maſculi relicto naturali vſu feīe. exarſeruntin deſiderijs ſuis in inuicē: maſculi ī maſculos turpitudinē oꝑantes. ⁊ mercedēquā oportuit errori ſui in ſemetipſis recipientes. Et ſicut nō ꝓbauerunt deum
B
Abac. 2.Heb̓. io. d.
E
i. Coꝝ. 3. dEphe 4.6.
A
M
Timo .i. a