haberent adiutoria ſibi facta de celo. etnūc ſꝑarent ab oīpotente ſibi affuturaꝫvictoriā. Et allocutꝰ eos de lege ⁊ ꝓphetis āmonēs etiā certamīa q̄ fecerāt priꝓmptiores ꝯſtituit eos. Et ita animuseoꝝ erectis ſil̓ on̄debat gentiū fallaciā ⁊iuramētoꝝ p̄uaricationem. Singulosaūt illoꝝ armauit nō clipei ⁊ haſte munitione. ſed ſermonibꝰ optimis ⁊ exhortationibꝰ expoſito digno fide ſomnio. ꝑqd̓ vniuerſos letificauit. erāt aūt hmorviſus. Oniā qui fuerat ſummus ſacerdos viꝝ bonū ⁊ benignū. verecūdū viſu.modeſtū moribꝰ ⁊ eloquio decoꝝ ⁊ quiaꝑuero in ꝟtutibꝰ exercitatus ſit. manꝓtendentē. orare ꝓ oī ppl̓o iudeoꝝ. poſthoc apparuiſſe ⁊ aliū viꝝ etate ⁊ gl̓ia mirabilē. ⁊ magni decoris habitudinē circa illū. Rn̄dentem vero oniā dixiſſe. hicē fratꝝ amator ⁊ ppl̓i iſrl̓. Hic eſt q̄ multū orat ꝓ ppl̓o ⁊ vniuerſa ſancta ciuitatehieremias ꝓpheta dei. Extendiſſe auteꝫhieremiā dexterā. ⁊ dediſſe iude gladiuꝫaureū dicētē. Accipe ſctm̄ gladiū munꝰa deo in qͦ deijcies aduerſarios ppl̓i meriſrl̓. Exhortati itaqꝫ iude ẜmōibꝰ bonisvalde de qͥbꝰ extolli poſſet impetus ⁊ animi iuuenū ꝯfortari ſtatuerūt dimicare⁊ ꝯfligere fortit̉ vt virtus de negocijs iudicaret eo ꝙ ciuitas ſancta ⁊ tēplū ꝑiclitarent̉. Exat em̄ ꝓ vxoribꝰ et filijs. itēqꝫꝓ frībꝰ ⁊ cogͣtis minor ſollicitudo. maximus ꝟo ⁊ primus ꝓ ſctītate timor erattēpli. ſed ⁊ eos q̄ in ciuitate erāt nō minima ſollicitudo habebat ꝓ his qui congreſſuri erant. Et iam cū om̄es ſꝑarētiudiciū futuꝝ. hoſteſqꝫ adeſſent atqꝫ exercitus erat ordinatus beſtie equiteſqꝫoportuno loco ꝯpoſiti. conſiderans machabeus aduentu multitudinis ⁊ apparatu variū armoꝝ. ac ferocitatem beſtiarum. extendēs manus in celū. ꝓdigia facientem dn̄m inuocauit. qui nō ẜm armoꝝ potentiā. ſed prout ipſi placet datdignis victoriā. Dixit aūt inuocans hocmodo. Tu dn̄e qui miſiſti āgelū tuumſub eſechia regē iuda. ⁊ interfeciſti de caſtris ſennacherib centū octogintaqͥnqꝫ
milia. ⁊ nūc dn̄ator celoꝝ mitte angelūtuū bonū ante nos in timore ⁊ tremoremagnitudinis brachij tui vt metuāt q̄cū blaſphemia veniūt aduerſus ſanctuꝫppl̓m tuū. Et hic qͥdē ita ꝑorauit. Nicanor aūt ⁊ qui cū ip̄o erāt cū tubis ⁊ canticis admouebāt. Iudas vero ⁊ qͥ cumeo erāt. inuocato deo ꝑ orationes ꝯgreſſi ſunt. manu qͥdē pugnātes. ſed ⁊ dn̄mcordibꝰ orantes ꝓſtrauerūt nō minustrigītaquinqꝫ milia pn̄tia dei magnificedelectati. Cūqꝫ ceſſaſſent ⁊ cū gaudio redirent cognouerūt nicanorē ruiſſe cumarmis ſuis. Facto itaqꝫ clamore ⁊ ꝑturbatione ſuſcitata patria voce oīpotentēdn̄m bn̄dicebant. Precepit autē iudasqͥ ꝑ oīa corꝑe ⁊ aīo mori ꝓ ciuibꝰ paratꝰerat. caput nicanoris ⁊ manū cū hūeroabſciſam hieroſolimā perferri. Quo cūꝑueniſſet ꝯuocatis ꝯtribulibꝰ et ſacerdotibꝰ ad altare. accerſijt ⁊ eos qui ī arce erāt. Et oſtēſo capite nicanoris ⁊ manu nepharia quā extēderat ꝯͣ domū ſanctā oīpotētis dei magnifice gloriatus ē.Linguā etiā impij nicanoris p̄ciſaꝫ iuſſit ꝑticulatim auibꝰ dari. manū aut demētis ꝯͣ tēplū ſuſpēdi. Om̄es igit̉ celibn̄dixerūt dn̄m dicentes. bn̄dictus quilocū ſuū incōtaminatū ẜuauit: Suſpēdit aūt nicanoris caput in ſumma arcevt euidēs eēt ⁊ manifeſtuꝫ ſignū auxilijdei. Itaqꝫ oēs cōi cōſilio decreuer̄t nullo mō diē iſtū abſqꝫ celebritate p̄terire.hr̄e aūt celebritatem terciadecima diemēſis adar. q̄ dr̄ voce ſirica pridie mardochei die. Igit̉ his erga nicanoreꝫ geſtis. ⁊ ex illis temꝑibꝰ ab hebreis ciuitete poſſeſſa. ego qͦꝫ in his faciā finē ẜmoni. Et ſiquidē bn̄ vt hiſtorie cōpetit hoc⁊ ipſe velim. ſi aūt minus digne cōcedēdum eſt mihi. Sicut em̄ vinū ſemperbibere aūt ſemꝑ aquam ꝯtrariū eſt. alterius autem vti delectabile. ita legentibus ſi ſemꝑ exactus ſit ſermo. non eritgratus hic ergo erit conſummatus.Explicit ſecundus liber Machabeoꝝ.