MachabeorūII
aūt iudas armatoſ eē locis opportunisne forte ab hoſtibꝰ repēte mali aliqͥd oriret̉. Et ꝯgruū colloquiū fecerūt. Morabat̉ auteꝫ nicanor hieroſolimis. nihilqꝫiniq̄ agebat. gregeſqꝫ turbaꝝ q̄ ꝯgregate fuerāt. dimiſit. Habebat aūt iudā ſꝑchaꝝ ex aīo. ⁊ erat viro īclinatus. Rogauitqꝫ eū ducere vxorem filioſqꝫ ꝓcreare.Nuptias fecit. quiete egit cōmuniterqꝫviuebāt. Alchimꝰ aūt vidēs charitateꝫilloꝝ adinuicē ⁊ ꝯuentōnes. venit ad demetriū ⁊ dicebat nicanoreꝫ rebꝰ alienisaſſentire. Iudāqꝫ regni inſidiatorē ſucceſſorē ſibi deſtinaſſe. Itaqꝫ rex exaſꝑatus ⁊ peſſimis huiꝰ crimīationibꝰ irritatus ſcripſit nicanori dicēs gͣuiter quidēſe ferre de amicicie cōuētione. iubere tn̄machabeū citius vinctū mittere anthiochiā. Quibꝰ cognitis nicanor ꝯſternabat̉. ⁊ gͣuiter ferebat. ſi ea q̄ conuenerātirrita faceret. nihil leſus a viro. ſed qꝛ regi reſiſtere nō poterat. opportunitatemobẜuabat qͣ p̄ceptū ꝑficeret. At machabeus vidēs ſecū auſteriꝰ agere nicanorē⁊ ꝯſuetū occurſum ferocius exhibente.intelliges nō ex bono eē auſteritatē iſtāpaucis ſuoꝝ cōgregatis occultauit ſe anicanore. ꝙ cū ille cogͦuit fortit̉ ſe a virop̄uentū venit ad maximū ⁊ ſanctiſſimū/templū. ⁊ ſacerdotibꝰ ſolitas hoſtias offerentibꝰ. iuſſit ſibi tradi viꝝ. Quibꝰ cūiuramēto dicentibꝰ neſcire ſe vbi eēt. q̄querebat̉ extendēs manū ad tēplū iurauit dicens. Niſi iudā mihi vinctū tradideritis. iſtud dei phanū ī planitiē deducam. ⁊ altare effodiaꝫ. ⁊ tēplū hoc liberopr̄i conſecrabo. Et his dictis abijt. Sacerdotes aūt ꝓtendentes manus in celō inuocabant eū q̄ ſemꝑ ꝓpugnator eētgentis ip̄oꝝ hec dicentes. Tu dn̄e vniuerſoꝝ q̄ nullius īdiges. voluiſti tēpluꝫhabitationis tue fieri in nobis. Et nūcſancte ſanctoꝝ oīm dn̄e. ꝯſerua ī eternūimpollutā domū iſtā q̄ nuꝑ mundata ē.Raęias aūt quidā de ſenioribꝰ a hieroſolimis delatus ē nicanori. vir amatorciuitatis. ⁊ bn̄ audiēs qui ꝓ affectu pat̓iudeoꝝ appellabat̉. Hic multꝭ temꝑibꝰ
ꝯtinētie ꝓpoſitum tenuit in iudaiſmocorpuſqꝫ ⁊ aīam tradere ꝯtentus ꝓ ꝑſeuerātia. Uolēs aūt nicanor manifeſtare odiū qd̓ habebat ī iudeos milites qͥngētos vt eū ꝯp̄henderet. Putabat em̄ſi illū decepiſſet ſeſe cladē iudeis maximā illatuꝝ. Turbis aūt irruere ī domūeiꝰ ⁊ ianuā dirūꝑe atqꝫ ignē admouerecupientibꝰ. cū iā ꝯprehenderet̉ gladio fepetijt. eligens nobiliter mori potius qͣꝫſubdituſ fieri pctōribꝰ. ⁊ ꝯͣ natales ſuosindignis iniurijs agi. Sꝫ cū ꝑ feſtinatione nō certo ictu plagā dediſſet. ⁊ turbe inter oſtia irrūperēt. recurrēs audact̓ad muꝝ p̄cipitauit ſemetip̄m virilit̓ inturbas qͥbꝰ velocit̉ locū dantibꝰ caſui exvenit ꝑ mediā ceruicē. Et cū adhuc ſpiraret accenſus aīo ſurrexit ⁊ cū ſanguiseius magno fluxū deflueret ⁊ gͣuiſſimiſvulneribꝰ eſſet ſaucius. curſu turbā ꝑtrāſijt ⁊ ſtans ſupra quandā petrā p̄ruptā ⁊ iam exanguis effectus. ꝯplexꝰ inteſtina ſua vtriſqꝫ manibꝰ ꝓiecit ſuperturbas. inuocans dominatorem vite acſpūs. vt hec illi iteꝝ redderet. atqꝫ ita vita defunctus eſt.XVIcanor autem vt comperit iunᵐ dam eſſe ī locis ſamarie cogitauit cum omni impetu die ſabbati ꝯ̄mittere bellum. Iudeis vero quiillum per neceſſitatem ſequebantur dicentibus. ne ita ferociter ⁊ barbare feceris. ſed honorem tribue die ſanctificatōnis. ⁊ honora eum qui vniuerſa conſpicit. At ille infelix interrogauit ſi ē potēsin celo qui imꝑauit agi diem ſabbatorum. ⁊ reſpondentibus illis. ē dominuſviuus ipſe in celo potēs qui iuſſit agi ſeptimā diē. At ille ait. Et ego potēs ſuꝫſuper terraꝫ qui impero ſumi arma ⁊ negocia regis impleri. Tamen nō obtinuit. vt conſilium perficeret. Et nicanor q̄dem cuꝫ ſumma ſuperbia erectus cogitauerat cōmune tropheum ſtatuere deiuda. Machabeus aūt ſemꝑ confidebatcū om̄i ſpe auxilium ſibi a domino affuturum. ⁊ hortabat̉ ſuos ne formidarentad aduentum nationum. ſed in mente