Non ſit bonum imꝑio: nec ꝓlongeturdies eius: ſed qͣſi vmbra tranſeant: quinō timent facie dn̄i. Et eſt alia vanitasque fit ſuꝑ terrā. Sunt iuſti quibꝰ mala ꝓueniūt quaſi oꝑa egerint impioꝝ etſunt impij qui ita ſecuri ſunt qͣſi iuſtoꝝſcā habeāt. Sꝫ ⁊ hoc vaniſſimū iudico.Laudaui igit̉ leticiā ꝙ nō eſſet hominibonū ſub ſole. niſi ꝙ comederet ⁊ biberet atqꝫ gauderet ⁊ hoc ſoluꝫ ſecū auferret de labore ſuo omnibꝰ diebꝰ vite ſuequos dedit ei deus ſub ſole Et appoſuicor meū vt ſcirē ſapientiā ⁊ intelligerēdiſſenſionem que verſatur in terrā. Eſthomo qui diebꝰ ⁊ noctibꝰ ſomnū nō capit oculis. Et intellexi ꝙ oīm operū deinullā poſſit homo inuenire rōem eoruꝫque fiūt ſub ſole. et quāto plus laborauerit ad querendū: tanto minus inueniat. Etiā ſi dixerit ſapiens ſe noſſe: nōpoterit reꝑire. Om̄ia hec tractaui in corde meo: vt curioſe intelligerem. IXUnt iuſti atqꝫ ſapientes: ⁊ oꝑag eoꝝ in manu dei. Et tn̄ neſcithomo vtruꝫ amore an odio dignus ſit: ſed oīa in futurū ſeruātur incerta: eo ꝙ vniuerſa eque eueniāt iuſto⁊ impio. bono ⁊ malo. mundo ⁊ immūdo. immolanti victimas ⁊ ſacrificia cōtementi. Sicut bonus: ſic ⁊ pcc̄or vtꝑiuruſ. ita qui verū deierat Hoc eſt peſſimū inter oīa que ſub ſole fiūt: qꝛ eadēcūctis eueniūt: Un̄ ⁊ corda filioꝝ hoīmimplentur malicia ⁊ ꝯtēptū in vita ſuaet poſt hec ad inferos deducent̉. Nemoeſt qui ſemꝑ viuat: ⁊ qui huius rei habeat fiduciā. Melior eſt canis viuus leone mortuo. Uiuentes enī ſciūt ſe eſſemorituros: mortui vero nihil nouerūtamplius: nec hn̄t vltra mercedē: qꝛ obliuioni tradita eſt memoria eoꝝ. Amorqͦꝫ ⁊ odiū ⁊ inuidie ſiml̓ ꝑierūt: nec hn̄tpartē in hoc ſeculo. ⁊ in oꝑe qd̓ ſub ſolegeritur. Uade ergo ⁊ comede in leticiapanē tuū. et bibe cū gaudio vinū tuū qꝛdeo placent oꝑa tua. Omni tꝑe ſint veſtimenta tua candida et oleū de capitetuo nō deficiat. Perfruere vita cū vxo-

re quam diligis. cunctis diebꝰ vite inſtabilitatis tue: qͥ dati ſunt tibi ſub ſoleoī tꝑe vanitatis tue. Hec eſt enī ꝑs invitā: ⁊ in labore tuo quo laboras ſub ſole. Quodcūqꝫ facere p̄t manus tua inſtanter oꝑare. qꝛ nec opus. nec rō. nec ſapientia. nec ſciētia erūt apud inferos qͦtu properas. Uerti me ad aliud. et vidiſub ſole. nec velociū eſſe curſum. nec fortiū bellū. nec ſapientiū panē. nec doctoꝝdiuitias. nec artificū gr̄am: ſed tꝑus caſumqꝫ in omnibꝰ. Neſcit homo finē ſuūſed ſicut piſces capiūtur hamo: et aueslaqueo ꝯprehendūtur ſic capiuntur homines in tꝑe malo: cū eis exemplo ſuꝑuenerit. Hanc qͦꝫ ſub ſole vidi ſapientiam ⁊ ꝓbaui maximā. Ciuitas parua etpauci in ea viri. Uenit cōtra eā rex magnus ⁊ vallauit eā: extruxitqꝫ munitiones ꝑ gyrū ⁊ ꝑfecta eſt obſidio. Inuentuſqꝫ eſt in ea vir pauꝑ ⁊ ſapīēs ⁊ liberauit vrbem ꝑ ſapientiā ſuā. et nullus deinceps recordatus eſt hoīs illius pauperis; Et dicebā ego meliorē eſſe ſapientiam fortitudine. Quō ergo ſapientiapauꝑis ꝯtempta eſt. et verba eius nonſunt audita. Uerba ſapientiū audiuntur in ſilentio: pluſqͣꝫ clamor principisinter ſtultos. Melior eſt ſapientia qͣꝫ arma bellica: et qͥ in vno peccauerit: multa bona perdet.XUſce moriētes ꝑdunt ſuauitam tē vnguenti. Precioſior eſt ſapientia. paruaqꝫ gloria. ad tꝑsſtulticia. Cor ſapiētis in dextera eius etcor ſtulti in ſiniſtra illius. Sed ⁊ in viaſtultus ambulans: cū ipſe inſipiens ſitoēs ſtultos eſtimat. Si ſpūs ptāteꝫ habentis aſcenderit ſuꝑ te. locū tuū ne dimiſeris: qꝛ curatio faciet ceſſare peccatamaxima. Eſt malū qd̓ vidi ſub ſole quaſi ꝑ erroreꝫ egrediens a facie principis.Poſitū ſtultuꝫ in dignitate ſublimi etdiuites ſedere deorſum Uidi ſeruos inequis ⁊ principes ambulantes ſuꝑ terram quaſi ſeruos. Qui fodit foueamincidet in eam. et qui diſſipat ſepemmordebit eum coluber. Qui tranſfert