Eccleſiaſtes

lapides affligetur in eis. ⁊ qui ſcindit ligna vulnerabit̉ ab eis. Si retuſum fuexit ferrū: et hoc nō vt prius ſed hebetatum fuerit multo labore exacuet̉. et poſtinduſtriā ſequet̉ ſapiētia. Si mordeatſerpens in ſilentio: nihil eo minus habet qui occulte detrahit. Uerba oris ſapientis gratia: et labia inſipientis precipitabūt eum. Initiū verboꝝ eius ſtulticia: ⁊ nouiſſimū oris illius error peſſimus. Stultꝰ verba multiplicat. Ignorat homo quid an̄ ſe fuerit: et quid poſtſe futurum ſit. quis ei poterit indicare:Labor ſtultoꝝ affliget eos qui neſciuntin vrbe ꝑgere. Ue tibi terra cuius rexpuer eſt. et cuius principes mane comedunt. Beata terra cuius rex nobilis eſt⁊ cuius principes veſcuntur in tꝑe ſuo.ad reficiendū ⁊ nō ad luxuriā. In pigritijs humiliabitur cōtignatio et in infirmitate manuū ꝑſtillabit domos. In riſu faciunt panē ⁊ vinū. vt epulentur bibentes. Et pecunie obediūt oīa. In cogitatione tua regi nō detrahas: et in ſecreto cubiculi tui non maledixeris diuiti. quia et aues celi portabunt vocemtuam: et qui habent pennas annunciabunt ſententiam.XIItte panē tuū ſuꝑ tranſeūtesm aquas: qꝛ poſt tꝑa multa inuenies illū. Da ꝑtes ſeptē necnōet octo: qꝛ ignoras quid futurū ſit maliſuꝑ terram. Si replete fuerint nubes:imbrem ſuꝑ terrā effundent. Si ceciderit lignū ad auſtrū aut ad aquiloneꝫ:in quocūqꝫ loco ceciderit ibi erit. Quiobſeruat ventū nō ſeminat et qui conſiderat nubes nunqͣꝫ metet. Quomodoignoras que ſit via ſpūs. et qua ratōneꝯpingantur oſſa in ventre pregnantis:ſic neſcis oꝑa dei qui fabricator eſt oīmMane ſemina ſemen tuū. et veſpere neceſſet manus tua qꝛ neſcis quid magisoriatur hoc aūt illud. et ſi vtrūqꝫ ſimulmelius erit. Dulce lumen ⁊ delectabileeſt oculis videre ſolem. Si annis multis vixerit homo ⁊ in his omnibꝰ letusfuerit: meminiſſe debet tenebroſi tꝑis

et dierum multoruꝫ: qui cum venerintvanitatis arguentur preterita. Letare.ergo iuuenis in adoleſcentia tua: et inbono ſit cor tuum in diebus iuuentutis tue et ambula in vijs cordis tui. etin intuitu oculorum tuorum. et ſcito ꝙpro omnibus his adducet te deus in iudicium.XIIUfer iram a corde tuo et amoaue maliciaꝫ a carne tua. Adoleſcentia enim ⁊ voluntas vanaſunt. Memento creatoris tui in diebꝰiuuētutis tue: anteqͣꝫ veniat tꝑus afflictōnis tue. ⁊ appropinquēt anni de quibus dicas: nō mihi placēt. Ant eqͣꝫ tenebreſcāt ſol ⁊ lumen ⁊ ſtelle ⁊ luna. et reuertantur nubes poſt pluuiā. Qn̄ ꝯmouebuntur cuſtodes domus. ⁊ mutabūtviri fortiſſimi. et ocioſe erūt molentesin minuto numero et tenebreſcent videntes ꝑ foramina. et claudent oſtia inplatea in humilitate vocis molentis. etconſurgēt ad vocē volucris. et obſurdeſcent oēs filie carminis. Excelſa quoqꝫtimebūt. et formidabūt in via. florebitamigdalus. impinguabitur locuſta. etdiſſipabit̉ capparis. Qm̄ ibit homo indomum eternitatis ſue ⁊ circūibunt inplatea plangētes. Anteqͣꝫ rumpat̉ funiculus argēteuſ ⁊ recurrat vitta aurea ⁊ꝯteratur hydria ſuꝑ fontē. et cōfringat̉rota ſuꝑ ciſternā. et reuertatur puluisin terrā ſuā vnde erat. ⁊ ſpūs redeat addeum qui dedit illū. Uanitas vanitatūdixit eccleſiaſtes. et om̄ia vanitas. Cūqꝫ eſſet ſapientiſſimus eccleſiaſtes. docuit ppl̓m ⁊ enarrauit que fecerat. et inueſtigans compoſuit ꝑabolas multas.Queſiuit verba vtilia ⁊ conſcripſit ſermones rectiſſimos: ac veritate plenos.Uerba ſapientiuꝫ ſicut ſtimuli ⁊ quaſiclaui in altū defixi: que ꝑ magiſtroꝝ confiliuꝫ data ſunt a paſtore vno. His amplius fili mi ne requiras. Faciendi plures libros nullus eſt finis: frequenſqꝫmeditatio carnis afflictio eſt. Finē loquendi pariter om̄es audiamus. Deūtime et mandata eius obſerua. Hoc eſt