quo quis iuiure cōfeſſusextitit ꝓmulgata vel ſimilibꝫ appellatū eſſe dicat̉pn̄t ne ſnīa executōi mandetur poſtꝙͣ cognoſce̓ ceperint vtrū ſit recipiendavel nō appellacō ab eo interpoſita inhibere. ¶ Inaliū quoqꝫ qui circa re d̓qua inter appellāte ⁊ appellatū ꝯtrouerſia vertit̉aliquid poſt eoꝝ inhibitione attemptat nō valentoccaſiōe hmōi iuriſdictōne aliꝙͣ vendicare. ¶ Cūvero is qui ad remenſemcuriā ſuꝑ aliqua cauſa vocē appellacōis emittit nichilominus in cauſis alijsordinarij ſui iuriſdictioniſubiciatur remen̄. archiepiſcopꝰ vel officialiſ ip̄ius nequaꝙͣ iuriſdictōneꝫip̄aꝫ ī alijs īpediāt aūt abeiuſdē ordinarij pt̄ate to

taliter eximāt taliter appellātes. ¶ Debēt aūt adeos ab ep̄is p̄fate ꝓuīcieſuꝑ cauẜ in quibꝫ tꝑalemiuriſdictionē exercet niſiforte de ꝯſuetudine aut pͥuilegio ſiue iure alio ſpeciale ſit appellandum adaliū appellari. ¶ Sentencias quoqꝫ interdicti velſuſpenſionis ſeu excōmuīcationiſ in appellantē abeo a quo appellatū ꝓponitur ꝓmulgatas nullatenus niſi vocatis partibuſ⁊ de appellacōe legitimeꝯgnito reuocet aut denūcient eſſe nullas. ¶ Cumautē ad remen̄. arep̄m abaudiēcia ſuffraganei ſuiſuꝑ aliqͣ cā fuerit an̄ ſnīaꝫappellatū. idē ar̓ep̄s poſtꝙͣ d̓ appll̓one ꝯgnito ꝯſtiterit ea minꝰ rōabilē extitiſſe caꝫ ad eūd̓ fuffraga-

.sͣ. e. cū ſit romana. et. c. ꝑuenit. et. c. cōſuluit. et dic notorio ꝑ euidentiā rei ut differat ab eo notorio iuris ꝑꝯfeſſiōꝫ de quo ſequit̉. ternatiuā. nā videt̉ ꝙ tria cōa ¶ Vel de qͦ. no. al­ curre̓ debeāt. ad hoc ꝙ in crimīenō debeat appellari .ſ. ꝙ ſit ꝯfeſſus teſtibus cōuictus etargum̄tis ſuꝑatus. ij. q. vj. §. ſūt quoꝝ. ꝟ. nullus. C. qͦrū ap. nō reci. l. ij.et dixit dn̄s azo. ꝙni ſi om̄ia iſta triaꝯcurrāt reſeruāturꝯdemnatō beneficiuꝫ appellādi. alijdicunt et forte bn̄ꝙ cōfeſſus in iurenon auditur appellans. ſi tamē ita ſitꝯfeſſus ꝙ ſtanduꝫſit ꝯfeſſioni nō tormentoꝝ formidīeterritus. et hͦ tamin ciuili ꝙͣ in criminali niſi vellet allegare ſe ſic erroe̓ facti ꝯfeſſum in quocaſu poſſꝫ appellae̓ut ſuū corrige̓t error ē. ff. ad tpill̓.i. §. ul. et hͨ opīo ſatis ꝑ hāc lr̄am ꝓbatur que diſiūctiue loquit̉. nec poſet negari crime ꝑcōfeſſionē fore notoriuꝫ. sͣ. de coha.cleri. vr̄a. et in notorio nō admittit̉appellacō ut ī ꝓx.b ¶ In iure. glo.aliaſ nō p̄iudicae̓.ꝯfeſſio ſuꝑ crimīe.sͣ. de ꝯfeſ. c. ul. ſaluo eo qd̓ habes. deexceſ. pla. ꝙͣ ſit gͣc ¶ Cōſil̓ibꝫ. ueputa ſi appelleturne teſtamentum aperiatur. vel ne ſcriptus heres ī poſſeſſionem mittatur. ff. de ap. recipiēdis. vel non. l. penul. et ul. sͣ. e. conſtitutis. ij. vel per contumacem in nōveniendo. ut. xxiiij. q. iij. de illicita.d ¶ Mandetur. ergo notorius criminoſus et confeſſusin iure auditur appellans contra iura ſuperius ſignata.poteſt dici ꝙ notorius criminoſus appellare poteſt. ſꝫiudex non tenetur appellacōni deferre. ut ī ꝯtrarijs. adidē. sͣ. de ap. paſtoralis. niſi expͥmeret cauſā rōnabilemputa ſe timore tormentoꝝ ꝯfeſſuꝫ ut ſuꝑius dixi. vl̓ ꝑerrorē. ff. de ꝯfeſ. l. ul. et pe. al̓ gͦ an̄ꝙͣ ſuꝑior de appellacōe ꝯgſcat et īhibeat. pt̄ iudex ſnīaꝫ exeqͥ. poſtea non.jͣ. e. nō ſolū. appellāte appellato ⁊ iudice. iſte em̄ aliꝰe ¶ Aliū. ab­ nō trāſtulit ad arep̄m cām ſuā. et id̓o pt̄ſimpliciter adu̓ſariū corā ſuo iudicē ꝯuenire et nō corāarepo cū nullā habeat pr̄atē in ip̄m. de of. or. paſtoralis. sͣ. e. romana. ī pij. ad hoc. sͣ. e. cū teneamur. tales er

go citare non pt̄ qd̓ veꝝ eſt niſi iuriſdictōꝫ ſuam impedirent. jͣ. de peniſ. romana. ſit exp̄ſſus in iure. sͣ. de of.f ¶ Huiuſmodi. cū caſus iſte non­ ord̓. paſtoralis.g ¶ Aliqua cā. in illa tantū exemptus eſt appellās a iuriſd ctōe ſui iudicis. arep̄us gͦ in alijs cauẜ in quibus remanet ī iuriſdictōe ordinarij nullā hꝫ pt̄atē. ut h̓ dicit.ad hoc. sͣ. e. ꝓpoſuit. vbi de hoc. licem̄ ip̄e ſubditꝰ appellans fortaſſispoſſit illū recuſae̓ut ſuſpectum. ut. sͣ.e. ad hec ſi vna. arep̄us tamē de hͦ ſeintromittere nonhabet. ut hic.h Eo s .ſ. arep̄osi ¶ Temꝑalē. quāin criminibꝫ ꝑ alios exercēt. qd̓ dicut. jͣ. e. li. ne cle. vl̓mo. c. ul. et hoc qd̓hic Sr ꝓbabamusolim ꝑ dec̓. sͣ. de. d̓lic. pu. c. ij. ubi d̓ hͦ.sͣ. de ma. et ob. ſolite. et ibi eciā d̓ hͦet vide qd̓ nō. oſt.in ſūma. e. ti. §. dequo ad queꝫ. ꝟ. ſꝫpone. et. ꝟ. ſe.k ¶ Conſuetudinep̄ſcripta. alias nōvaleret. sͣ. de conſue. c. ul.l ¶ Alio. puta ī cāfeudi. sͣ. d̓ fo. ꝯpe.ex tranſmiſſa. et. cverū d̓ ma. et obe.ſolite.m ¶ Excommunicationis. in hoc ſunt iſta paria. ad hoc.jͣ. de ſen. ex. is cui in fi.n ¶ Vocatis partibus. sͣ. e. c. §. ſi vero. nā merita cauſarū ⁊cͣ. C. ſi ꝑ vim vel alio mō. l. ul. et ꝯcor. ad hͦ. sͣ. d̓ of.or. cū ab eccleſiaꝝ. abſoluāt. et intelligo hoc veruo ¶ Reuocet. vel­ vbi periculum non eſt in mora. quiatunc bene poſſent abſoluere. et ſi nōnullas nūciare velreuocare. ad hoc. sͣ. e. qua fronte. §. i. de ſē. ex. ſacro. ibiabſqꝫ periculo. am quia aliud ſi a ſententia. quia ibip ¶ Ante ſententi­ aggreditur iudex ſtatim ꝯgnitionem pnͥcipalis nego. ij. qd̓ dic ut no. sͣ. e. ut debitus. inglo. penl̓. quis aūt habeat exequi ſententiā latam periudicem ap. vide qd̓ no. sͣ. de offi. d̓leg̓. pa ſtoral̓. §. pͥ.q ¶ Cognito. legitime. ſcꝫ partibus p̄ſentibus vel altera per contumaciam abſente. sͣ. e. interpoſita.r ¶ Racōnabilem. vt qꝛ peccatū fuit in dec̓. cordi. vl̓ indec̓. ut debitus. vel cauſa non eſt reꝑta vera. Ioh̓s an.