de iure ad remen̄. ē curiāappellandū. ¶ Ab archidyaconis vero alijſqꝫ inferioribus p̄latis ſuffraganeis ſubiectis eiſdē et eorum officialibꝫ ad ſuffraganeos ip̄os debet et nōad eandē curiā omiſſis dictis ſuffraganeis appellari niſi aliud remen. ecc̄īe d̓conſuetudine cōpetat inhac ꝑte. ¶ Cū aūt ad p̄fatam curiā ab eorundeꝫſuffraganeoꝝ vl̓ ſuorumofficialiū audiētiā fueritappellatū remen̄. arep̄usqui ꝓ tꝑe fuerit vel officiales ip̄ius nullatenus ī appellacōnis cauſa interpoſite ante diffinitiua ſentēciam citent ꝑteſ. nec eciāalijs illā ꝯmittāt appellacōis eiuſdē cauſa ꝓbabili ſeu legitima nō exp̄ſſa.¶ Si vero vocatis ꝑtibꝫvel nullatenus aut non infra. x. dies poſt interlocutoriā vel diffinitiuā ſente

ciā appellatū fuiſſe ſeu aliquid aliud ſil̓e ſicqꝫ nō eēꝑ appellacōꝫ ad eundē archiep̄m. vel eius officialēdeuolutū negociū ꝓponatur. ijdem niſi prius ip̄isconſtiterit cauſam ip̄amad eos taliter fuiſſe delatam ꝓhibere ne illa velnead executōem ꝓcedaturſnīe non p̄ſumat. ¶ Qd̓ ſiobijciatur ex iniuſta cauſa ſeu minꝰ ltīma ante ſentēciā appellacōꝫ interpoſitā extītiſſe et ex eo nō eēappellacionem hmōi admittendā nequeunt p̄dicti archiep̄us vel eius officialis ꝓhibere ne ꝓcedatur in cauſa niſi pͥus appl̓lacōe recepta velut emiſſa ex cauſa ꝓbabili ꝯgnoſcere incipiāt d̓ cauſa huiuſmodi an ſit vera. ¶ Siaūt poſt ſentētiā ī caſibꝫa iure ꝓhibitis utpote aſententia ſuper maīfeſtoet notorio crimine vel de

a ¶ Curiā. niſi appellare veſſet ad papaꝫ ad quē omiſſomedio appellat̉. ij. q. vj. ad romanam. et. c. quiſquis. etidem in legato. de of. lega. c. i. ubi de hoc. et. ij. q. vj. c.iij. ſecus ẜm. l. ff. de ap. l. imꝑatores.b ¶ Prelatis. qui iuriſdictionem hn̄t. quod dic ut. sͣ. deof. or. cū ab ecc̄īaꝝ. c Curiā remen. de qua. sͣ. dixitd ¶ Cōſuetudine.que dat iuriſdictōnem. sͣ. d̓ fo. ꝯpe.cū ꝯtingat. sͣ. e. li.e. ti. romana. d̓ of.ord̓ romana. et ī hͦcaſu poſſumus intellige̓. sͣ. de p̄bē.referēte. d̓ no. oꝑ.nū. ſignificātibusIdē ſi pͥuilegio cūiſta ſunt paria. ix.q. iij. ꝯqueſtus. sͣde of. ord̓. duo ſil̓.in. §. debet.e ¶ Qui ꝓ tempore. quaſi di. iſtud n̄eſt ius ſpeciale etꝑſonale. quod extīgͣuatur cum perſona. īmo ꝑpetuum ē.sͣ. de tranſact. d̓ cetero. et in alijs archiep̄is eciā ſeruādū eſt. sͣ. de of. or.romana. ad fi.f ¶ Diffinitiuamqꝛ in appellacōibꝰa diffinitiua nō eſtneceſſe cauſam exprimere. ut dixi. ē.e. cordi. et ſic ibinō haberet locumquod ſequitur.g ¶ Citent. et ſi citauerīt impune nōparetur. ff. de iur̓dict. o. iud̓. l. ul. ethoc intelligaſ ubicunqꝫ quis citaturab aliquo. et conſtat ꝙ citatus noneſt de iuriſdictōnecitātis. nō teneturcomparere niſi cauſa talis in citatorio exprimatur. perquā appareat illū iuriſdictōꝫ habere ſi vera ſit illa cauſaff. qui ſatiſdare co. l. ſi vero. ff. de fer̄. l. i. ī dubio melius eſt comparere. xxiij. q. i. quid culpatur. ff. de iud̓. ſiqͥs ex aliena. ⁊ adde qd̓ no. iij. q. ij. ſi epiſcopus. de accuſac̄. veniens.h ¶ Exp̄ſſa dupliciter poteſt intelligi .ſ. ꝙ archiep̄s niſi videat in appellacōe exp̄ſſam ꝓbabilē cauſam. nec citabit nec ꝯmittet. vel dic exp̄ſſa. in citatorio vel incōmiſſione. qꝛ in ꝯmiſſione vel citacōne expͥmet ꝓbabilēcauſamob quā ſitappellatū Sed cōtra. sͣ. e. ti. ſi duobꝫvbi archiepiſcopus cauſam in citacione non exp̄ſſit. et

tamen tenuit citacō. ſed illud ꝑ iſtud ſupͣplendū eſt. velcitare nō debet ut hic. ſi citauerit exp̄ſſione nō facta tenet. ut ibi. quia multa fieri ⁊cͣ. ẜm hoſt.i ¶ Interlocutoriā. ergo interlocutoria tranſit in rē iudicataꝫ niſi ab ip̄a. jͣ. x. dieſ fuerit appellatū. sͣ. d̓ elec. cūdilecti. in fi. qd̓ veꝝ eſt quo ad partem. ſed non quo adiudicem. qd̓ dic ut.sͣ. e. ti. cū ceſſanteet. jͣ. e. c. ul.k ¶ Simile. ut ſi dicatur appll̓acōi renūciatū tacite. velexp̄ſſe. sͣ. de of. delega. gratū. vl̓ dicatur ex probabilicauſa nō appellatū.jͣ. ꝓx. ℟n̄. vel dicat nō appellatū inſcriptis. eo caſu qͦdebuit in ſcriptisappellari. sͣ. e. c. i.ante ergo ꝙͣ d̓ hisconſtiterit prioꝝiudicuꝫ non impediet officium.l ¶ Taliter .i. talēfuiſſe appellacōemq̄ deuoluat negocium. licꝫ forte cauſa ſit falſa.in ¶ Illa. ſcꝫ qn̄ appellatum eſt anteſentenciam.n ¶ Sententie. qn̄appellatū eſt adiffinitiua.o ¶ Preſumāt. primō em̄ debet de iuriſdictōe conſtareet ꝯgnicō an ſit iudex exerciciū iuriſdictionis p̄cedere.sͣ. de ℟p. ſuꝑ lr̄iſad fi. jnnoc̄.p Minus legitima. cum cā non eſtin iure exp̄ſſa. ff. d̓leg̓. nō poſſunt. sͣ.e. paſtoralis. ī pnͥ.et hoc arbitrabit̉.pͥmo iudex an legitima ſit cā. et ſi male arbitretur appellari poterit. ff. qͥ ſatiſda. co. l. arbitrio. et. l. ſe. ſi at̄ cauſam in iure exp̄ſſaꝫ negaret eē legitimā nō audiet̉. ff. d̓ꝓbac̄. ab ea ꝑte. tibꝫ vel iudici a quo fuit appellatuꝫq ¶ Prohibere. ꝑ vl̓ forte tercō deputato forte adexecucōꝫ ſnīaꝝ. qͦ ad ꝯmiſſionē faciendā ſufficiat ꝙr ¶ Vera. lꝫ em̄. ꝓbabilis ſit cauſa. ut. sͣ. §. cū aūt. ꝓbari tn̄ habꝫ veritas cauſe appel. niſi ſe offerens ꝓbaturū corā iudice a qͦ appellauit nō fuerit admiſſus. ut. sͣ. eint̓poſita. et dic ut ibi. gͦ fortius hͦ in non ꝓhibitiſ lon ¶ Prohibitiſ. multo­ cū hēbit. ar. a mīori. sͣ. d̓ el̓ c.t ¶ Cotorio. ī quo non admittit̉ appello cū in cunctis