ẜm formā iuris electiſ quide ip̄a ꝯgnoſcat ſepe ꝯtīgit ꝙ ip̄is in ideꝫ ꝯuenirenolentibus nec terciū aduocātibꝫ cū quo ambo vl̓alter eorū ꝓcedāt ad deciſioneꝫ ipſius negocij vttenentur iudex ꝓferat excōmuicacōis ſententiamꝯtͣ ip̄oſ. quā ip̄i tū ꝓpterodium tum ꝓpter fauoreꝫꝑtiū diutius vilipendūt.quare cauſa ip̄a plus d̓bito ꝓrogata non ꝓcedit̉ad cognicōꝫ negocij pr̄incipalis. ¶ Volētes igit̉morbo hmōi neceſſariamadhibere medelā ſtatuimꝰ ut ip̄is arbitris ꝑ iudicē ꝯpētēſ terminꝰ p̄figat̉
infra quē in ideꝫ cōueniātvel terciū ꝯcorditer aduocet cū quo ambo vl̓ altereorū eiuſdē ſuſpicōnis negociū t̓mīare ꝓcurēt. alioqṅ iudex extūc ī pnͥcipalinegocio ꝓcedere n̄ omitOmana Itat. Idēpeccia. ⁊ infra cū ſuffraganeorū remen̄. ecc̄ieſuorūqꝫ officialiū qͥ gn̓aliter decauẜ ad ip̄orū forūꝑtinentibꝫ eorū vices ſuꝑplēdo ꝯgnoſcūt vnū ⁊ idēcōſiſtoriū ſiue auditoriuꝫſit cenſendum ab ip̄is officialibus non addictosſuffraganros ne ab eiſdem ad ſeipſos interponiappellatio videatur. ſed
qd̓ dic ut no. sͣ. e. li. d̓ of. del̓. ſi cōtra vnū. et corā ip̄o iudice qui recuſatur dandus eſt libellus recuſatorius. sͣ.c. ſecundo requiris. C. de iudi. aꝑtiſſimi.a ¶ Formā iuris. sͣ. e. cū ſpeciali. et nō debēt laici eē tales arbitri. qꝛ cū habeāt teſtes ꝯpelle̓ et alia face̓ q̄ ꝑtinēt ad hunc articulū talis ſpūalis iuriſdictio n̄ cade̓tin eos ẜm b̓. ad hͦ.xcvj. di. bene qͥdēde iud̓. decernimꝰIt ē non debēt eſſeſuſpecti. alias poſſent ſicut iudices r̓cuſari. Item nec d̓bēt eſſe multum remoti. sͣ. e. ſcd̓o reris. et. c. cū ſpēalItē debēt eſſe ī locis ꝯpetentibꝫ ubipoſſit hū̄i copia ꝑitorū. sͣ. e. li. d̓℟ pſtatutum.b ¶ Cognoſcant. ⁊ꝓnūciēt. ff. d̓ iud̓.de qua re. sͣ. de cāpoſ. cum ſuper. etinfra patet.c ¶ Proferat. qd̓poteſt. sͣ. de of. deleg̓. ſuſpicōnis.d ¶ Odiū. caueanttales arbitri iurisa pena. sͣ. t. ꝓx. c. ilicet arbitri ꝯpromiſſarij illā timerenō hēant. ut ibi die ¶ Vilipēdūt. et ex eo magiſligātur. sͣ. de ſen.ex. per tuas.f ¶ Ip̄a .ſ. recuſacōnis.nariū vel delegatūg ¶ Morbo. sͣ. e. li. de excep. pia. ꝯtra. sͣ. d̓ of. del̓. ſuh ¶ Per iudicē. ip̄m recuſatū ordi ſpicōnis. So. iſtacorrigit illā ẜm b̓. et ſic. o. reuolanit ad. a. id ē hͦ extremū ius ad illud qd̓ olī erat an̄ dec̓. ſuſpicōis. ſꝫ dic ꝙ decre. iſta n̄ corrigit illā. illa em̄ dec̓. loqͥt̉ ī termīo ꝑti bꝫaſſignādo ad ꝓbandū id ē ꝑti q̄ ſuſpicōꝫ vult ꝓbare.quē nō qui recuſat̉. ſꝫ arbitri aſſigͣre debēt. ut ibi. iſtaloquit̉ in termīo aſſignato arbitris ad cām finiēdā quēnō arbiter ſꝫ iudex recuſatus debet ſtatuere.i CCōpetēs. ꝙ ſiminus ꝯpetentē t̓minū aſſignarꝫ locꝰeſſꝫ appellacōi. s. de dila. c. i. nō nōdū ſit ꝑ ip̄os nek ¶ Alioquī .ſ. ſi elapſo termi gocium terminatū.l ¶ mittat. vior ꝙ ꝯſtō iſta ſit iniqua. ſic ꝓbo. pon eꝙ iudex in veritate ſit ſuſpc̄us ſuſpicōe q̄ ꝓponitur contra ip̄m. arbitri fauorē ꝑtiū vel ꝑtis nō finiūt negociūin termīo. iudex ꝓcedit in principali. et ſic īutilit̓ ꝓpoītur recuſacō quo gͦfiet cū h̓ cōpellat̉ corā iudice ſuſpecto reꝰ litigare. dicūt quidā ꝙ ꝑſpetet a iudice ut ẜmacta corā arbitris acta negociū finiat. ad hͦ. sͣ. de teſti.pn̄tata. et ſimale ꝓnūciauerit appellet. vel dic ꝙ ſi arbitri nolūt ꝓnūciare vel male ꝓnūciāt appellādū ē ad papā. sͣ. e. li. de of. del̓. de arbitris. ꝑtes ſic̄ et xj. eiusOmana. hꝰ dec̓. xj. ſūt. dc̄a. pͥmum ꝙ de officialiſep̄i nō ad ep̄m ſꝫ ad arep̄m appellat̉. ſcd̓ꝫ ꝙ d̓ ſubdi
to cp̄i ad ep̄m nō ad ad arep̄m appellat̉ niſi aliud eſſꝫ d̓ꝯſuetudine. terciū ꝙ arep̄s cām appellacōis ad ip̄m interpoſite non dꝫ ꝯmittere vel ꝑtes citare n̄ ī appellacōne ꝓbabiliſ cā ſit exp̄ſſa. quartū ꝙ ſi neget̉ ꝑ ap. negociū deuo lutū nō īhibebit arep̄s iudicē priucipalis cauſe ꝓcede̓. nͥ pͥus de deuolucōe ꝯſtiterit. qͥntū ꝙ ſi d̓r exiniuſta cā appellatū īhibere non pt̄.niſi prius receptaap. ut ꝓbabili incipiat cognoſce̓ d̓cauſe veritate. ſextū ꝙ licꝫ dicat̉ appellatū a diffinitiua in caſu ꝓhibitoa iure exqͣꝯg̓ſcered̓ hͦ ceꝑit. pt̄ nhibere ne ſnīa execucōni mandet̉. ſeptimū ꝙ arep̄us interciā ꝑſonā poſtinhibicōꝫ ſuā ī cāper ap. delata adip̄m aliqͥd innouātem iur̓ſdictōꝫ exercere nō pt̄. Octauū ꝙ arep̄us appellāte in alijs cauẜ aiur̓ſdictōe ep̄i nonpt̄ eximere. Nonod̓r ꝙ ab ep̄is ī cauſis quibꝫ iur̓ſdictōnē tꝑalē hn̄t. d̓ iure debꝫ ad arep̄umappellari. niſi ſpēale ius aliud inducat. Decimo. ꝙ cēſuram ecciaſiaſticāin appellantē ꝓlatam ꝑ epiſcopū. archiep̄s reuocare nō poteſt. niſi partibꝫ vocatis. et de cā legitime ꝯgnito. Vndecimo et ultimo d̓r ꝙ exqͦ arep̄s ꝓnūciauerit male appellatū anteſententtia debꝫ cauſam ad ſuffraganeū remittere.n ¶ Gn̓aliter. nota ꝑ hanc lr̄aꝫ ꝙ officialis eſt ordinarius nō delegatus. et ſic ē reprobata opīo gof. qui no. īſumma. d̓ of. vi. §. Item dubitari. ꝙ officialis ep̄i delegatus ē nō ordinarius. et ob hͦ dicebat de ip̄o ad ep̄umeē appellandū. et hͦ id̓ videbat̉ tene̓ b̓. sͣ. ne p̄ la. vi. ſu..c. ij. in glo. ij. vbi dicit ꝙ ep̄s nō pt̄ de iure ordinariūdare. ſꝫ ſolū pnͥceps vel lex. ſꝫ dici poſſet ꝙ ꝑ hoc nō negat officialē eſſe ordinariū quia dici poſſet ꝙ hꝫ a lege. vn̄ et ip̄e b̓. brix. et īno. et oſt. et oēs no. officialē ordīariū eē ꝙ ex hͦ dc̄o neceſſario ꝯclud̓r h̓. et ꝓba hͦ ut dixi. sͣ. de of. vica. lꝫ. ad hͦ. sͣ. de of. vica. ſua. ī aūt̓. d̓ iud̓. t̓ca pnͥ. col. vj. nō tn̄ ꝑ oīa. ut. sͣ. d̓ of. del̓. ſi ꝯtͣ vnū. §.o ¶ Idē. fraganeos. etiā ſi ꝯſuetudo eſſꝫ ꝙ ap ul.p ¶ Suf pellari poſſet ad eos. ut. sͣ. d̓ ꝯſue. c. ij. e. lj.q ¶ Ad ſe ip̄os. qd̓ eē nō pt̄. appel et vide qd̓ ibi dixi.latio eī ē d̓ mīori ad maiorē. ⁊cͣ. ſi aūt appellat̉ de officiali ad ep̄m nō appellat̉ de minori ad maiorē imo de eod̓ad euudem. et ſic non poteſt dici appellatio.r ¶ De iure. q. d. de ꝯſuetudīe poſſꝫ ſecus īduci. ad hoc.j. c. ꝓx. et hoc tenēt moderij. quod eſt falſuꝫ. ut. sͣ. deconſue. c. ij. vbi de hoc. Io. an.