oſtendere. jͣ. d̓ p̄ſcpͥ. c. l. videt̉ em̄ ꝯſuetudo talis ius inducere. ff. de aqua plu. ar. l. i. §. i. Sꝫ cū cōſuetudo taliscorruptela ſit lōgitudo tāti tꝑis n̄ ꝓdeſt. et ē fi. jͣ. c. ꝓxa ¶ Prepoſituras. certa digͥtas ī eccīa. lꝫ alias omnes qͥpreſunt p̄poſiti dicantur. s. de ꝟ. ſig. ꝙͣuis.b ¶ Officia. ꝑpetua. vt. jͣ. ſequitur. c ¶ Aterū cū reliqͦ.id eſt digͥtatē cuꝫꝑſonatu vel p̄poſitura. vel adminiſtracōe vel officoppetuo inſimul cūprebenda ꝓut ſtatim ſequitur.d. ¶ In ea eadeꝫ eccleſiae ¶ Licite. xxij. qij. faciat.f ¶ Se. ap. no caſū ī quo ſolꝰ papdiſpenſat. duos ſimiles hēs. jͣ. de p̄bē. cum ſingula.g ¶ Canonibꝫ. lxxdi. ſanctoꝝ. et decōceſ. p̄be. lr̄as. ⁊hoc idem dicebatꝯſtō vrbani quecip̄. ꝓuiſionis. vn̄Eͣcta fuit dec̓. iſta.h ¶ Ambicōis .s.de p̄bē. qꝛ intant̉de elec. dudum. ij.i Iuramēto. ſpeciali vel gn̓ali nōcuro. qꝛ ſi ſpēalit̓iurarūt hāc ꝯſuetudinē exp̄ſſe ẜuare fuit iuramentūtemerariū. et nō ẜuandū. et de eo ꝙ iurauit poſſet ⁊ deberet imponi pn̄ia. de iur̓iur̓. ſic̄ ſi generaliter iurauit ſeſeruatuꝝ cōſuetudines ip̄iꝰ eccl̓ie iuramentuꝫ iſtud adpoſſibilia eticita tantum extendit̉ vt. jͣ. de iur̓ut̓. c. i.k ¶ Vinculū .i. vinculās vel obligās ī iniqͥtate ⁊ cōcor.xxij. q. iiij. inter cet̓a. s. de iur̓iur̓. qͣnto. et. jͣ. d̓ iur̓r̓. c. i.l ¶ Vnū officiū. ꝯcor. lxxxix. di. ſingula. s. de he̓ti. cū exiniūcto. et. jͣ. de p̄bē. cū ſingl̓a. que ponit ſil̓eꝫ caſū. et ēſi. s. de cele. miſ. referente. et de conſe. di. i. ſufficit.m ¶ Niſi vnicū. gͦ videt̉ ꝙ de diſpenſacōne inferioris apapa vnicū ꝑſonatū vel officiū cū canonicatū ⁊ p̄bēdapoſſit hr̄e. ⁊ ſic poſſet approbari illa opinio poſita perb̓. de ꝯceſ. p̄ben. lr̄as. in fi. vlt̓. glo. et ideꝫ credo ſi hoceſſet d̓ ſtatutō vel ꝯſuetudīe ecc̄īe. s. de ℟ p. eā te. ibi erat idē archidyaconꝰ ⁊ canoīcꝰ. ad idē. jͣ. d̓ p̄b̓. qꝛ ſepesͣ. de ꝯceſ. p̄b̓. poſtulaſtis. jͣ. de ap. a collone. et. jͣ. d̓ p̄b̓.cū in eccl̓ia. in qͥbꝫ hēs ꝙ ep̄s p̄bēdariꝰ et canonicꝰ eſtn ¶ Quocūqꝫ noīe. vnde ꝑ h̓ etiā camerlenga. ī ecc̄ia.riā vel maſſariā vel yconomatū ꝑpetuū credo ꝓhibitū.o ¶ Vel iam obiēta. qͥd gͦ de obtētis. q̄ro qͥd retinere etqͥd dimittere poterit. videtur ꝙ ſibi det̉ opcio. ar. s. d̓p̄bē. referentē. et. c. p̄terea. ⁊ meliꝰ. jͣ. de p̄b̓. cū ſinguIa. §. i. vel dicat̉ ꝙ ſcd̓o adeptū retine̓ poterit et nō primū. cū vacauerit pͥmū ip̄o iure. ꝑ p̄dictā dec̓. d̓ ꝯceſ. p̄ben. lr̄as. ad dec̓. cum ſingula. dici poſſet ꝙ in alio caſūIoquitur. jo. an.p Omnino. vt poſſumus dicere ꝙ omnibus careat quiomīa illicite ꝯcupiuit. facit. s. de tranſſa. licet. et. c. qn̄

delicꝫ qd̓ ipſiꝰ ecc̄ie canonici duos ꝑſonatꝰ a̓ duasdignitates vel p̄poſituraſſeu admīſtracōeſ. aut duoofficia vel eoꝝ alteꝝ cumreliquo inſimul ⁊ p̄bendaꝫpoſſint ī ea licite abſqꝫ diſpenſacōe ſe. ap. obtinerecorruptelā cum ſacris ſit īimica canonibꝫ et de abicōis radice ꝓceſſerit merito r̓putātes ea aucͣte apl̓ica reprobamus voſqꝫ adipſiꝰ obſeruāciā etiā ſi iuramēto firmata extiterit.cū iuramentū iniquitatisviculū non exiſtat. decernimꝰ n̄ teneri ſtatuētes vtcū vnuꝫ officiū vix dignevaleat aliqͥs adimplē. nul

et melius. jͣ. de preden. cum fingula. i. ℟ n̄. in fi.On putamus. non valet conſuetudo ꝙ de officialiepiſcopi ad epiſcopum appelletur.e Quantocūqꝫ. ec ſi ꝯtrariū n̄ ſit memoria. s. c. proxīos ¶ De facto. bene dicit. quia de iure non vt. jͣ. dicam.t Officiali. gn̓ali .ſ. ſecꝰ em̄ ſi delegatus eſſet ad cauſāſpēaleꝫ ab ep̄o qꝛtunc ad ipſū ep̄mappellari dꝫ. d̓ of.del̓. ſuꝑ qōnuꝫ. d̓ap. dilecti. et ibi d̓h̓. ff. qͥs et a qͦ ap.ſit. l. i. et re ꝓbataeſt ꝑ iſtud. c. glo.gof. qui no. in fūma. de offi. vi. §. jt̄dubitari. ꝙ d̓ officiali ep̄i dꝫ ad epiſcopū appellari. etaddē qd̓ dicā. jͣ. deap. rōna. i. ℟ n. ⁊reprobata ē glo.b̓. poſita in ip̄o. c.dilecti filij pͥor. deap. vbi dicebat ꝙd̓ ꝯſuetudīe poterat induci ꝙ d̓ o fficiali ad ep̄m appellaret̉. ſicut iducitur ex ea. ꝙ omiſſo medio appellaret̉. et idem dicebat oſti. jͣ. d̓ ap. romana. .i. ℟ n̄. et eadē rōne. ſed falſūeſt vt hic vides ⁊poteſt eē rō quiaappellacō eſt d̓ minori iudice ad maiorē ꝓuocacō. vt no. ſūmiſte. gof. et alij in ti. de ap. ſꝫ hic non ꝓuocabat̉ ad maiorē. ſed ad parem vel eundē. vt h̓ vidēs. Patet ergo ex ip̄iꝰ appellacōnis deſcpͥcōne ꝙ h̓ appellacō dici nō pt̄. vn̄ ꝯſuetudine induci non poterit id ꝓpt̓ qd̓ appellacōnis ſubſtātiadeſcpͥcōne mutetur. ex qua rōne ſequit̉ ꝙ non valeret cōſuetudo ꝙ ad minoreꝫ appellaret̉. ſic̄ vides in ſil̓i quia n̄valet pactū factū in p̄cario. ꝑ qd̓ ip̄iꝰ precarij naturamutet̉. vt ſi vſqꝫ ad certum tempꝰ detur etiam ante tēpus reuocabit̉. ff. de p̄ca .ſ. cū p̄cario. Preterea licet interlocutoriā ſuā iudex reuocet. diffinitīam n̄. qd̓ dic vtno. de ap. cū ceſſante. Cū gͦ officialis ſnīa ſit ep̄i n̄ miꝝſi ipſe adiri non poteſt. et non ob. ꝙ ꝑ conſuetudinē piappellari omiſſo medio. quia appellare gradatim non ēde ſubſtancialibꝫ appellacōnis ed de circūſtancijs vndeappellatur ad papa et ad legatum omiſſo medio. et circuſtancie ꝯtractuū ꝑ pactuꝫ tolli poſſunt. s. de cōmo..c. vno. dep̄o. bona fides. ſic et iſta circūſtantia per cōſuetudinem. vt predicta dec̓. romana.v ¶ Ab eodem ad ſeip̄m. id eſt de officiali ad officialem.vel verius. id eſt de epiſcopo ad epiſcopum.x Auditorium. jͣ. de ap. romana .i. ℟n̄.y ¶ Vtriuſqꝫ. ep̄i et officialis. ca collacōne. vbi d̓ ep̄oz ¶ Videat̉. ꝯtra. jͣ. de ap. ea­ ad eundem ep̄m appellatur. ſolutio non eſt idē ꝯſiſtoriū ep̄i inqͣntū eſt canonicus. et eius inqͣntum eſt ep̄s. ⁊ ideo ſi collacōni interfuit vt canonicus. ad eum bn̄ poterit appellari. vt ibi. ⁊eodem mō rn̄deri pt̄ ad iura ꝑ b̓. īducta ī ſupradc̄a glo

li liceat de cetero n̄ vnicūꝑſonatū vl̓ dignitate autp̄poſiturā ſiue admīſtracione vel officiū ꝑpetua qͦcūqꝫ nomīe cenſeant̉ cumprebēda inſimul abſqꝫ diſpenſacōne dicte ſedis ineadē ecc̄īā obtine̓. vel iamobtēta tene̓ qd̓ ſi a quoꝙͣſecꝰ preſumptū fuit irritūſit oīno. Idem.On putamꝰ illaꝫꝯſuetudine ꝙͣ tocqꝫ tꝑe de facto ẜuata. ꝯſona rōni ꝙ ab officiali ep̄iad eūdē ep̄m valeat appellari. ne ab eodē ad ſeipſuꝫcum ſit idem auditoriumvtriuſqꝫ appellacō int̓poſita videatur. Idem.