Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

a Perpetuas. donec vixerint. ſic.. de capel. moͣ. c. i.ff. ſoco. l. i. et facit qd̓ dixi. s. e. ſi gracioſe temꝑales.ergo puta vſqꝫ ad qnͥquēniū vel ſimile tempꝰ reuocate ſunt. ſed quid dicēs ſi ꝯceſſa fuit indulgentia poſſet eſſe ꝑpetua. puta donec erit in ſeruicō talis pnͥcipisvel ſimilis. dicunt quidam talem indulgentiam non reuocatam. qꝛ quodexpreſſe non mutatur. ⁊cͣ. C. de ap.p̄cipimus. ſed contrariū credo. et puto hic caſuꝫ. nōneſi habeo indulgentiam donec in ſcolis fuero dicit̉ hi.ppetua. et ſufficit indulgētia poſit eſſe perpetua.ff. de cōdi. inde. l.ſuffic̄. et quod no. ſol̓. c. vlt̓. ī glo.i. in fi.b Multis. Reuocari ergo debebatquia tendebat adnoxam. s. de deci.ſuggeſtuꝫ. facitad hūc caſum. s.cl̓i. non reſidē. cuꝫad hoc ſint.c Fructibꝫ. quiiure cōi tantū reſidentibꝫ dari d̓bēt. de cleri. non reſiden. per totum.cōſuetudinē tn̄ pt̄ induci ꝯtrariū vel de ſpēali ſtatuto.d Bn̄ficōꝝ ſuoꝝ. p̄textu huiꝰ. ꝯſti. oēſīdulgētie ambicōſa ē. fructꝰ ſolū illoꝝ bn̄ficōꝝ canonice obtinēt poterūt ꝑcipe̓. s. e. ſi gracioſe. §. vlti.e Diſtribucōnibꝫ. que interdū manualia bn̄ficia interdum victualia nuncupantur. decleri. non reſi. de cetero.. e. li. e. ti. c. vno. et. s. de preben. licet.f Exceptis. jſta nondant̉ etiā ſtudētibꝫ in theologia. de p̄ben. licet. nec his qui ſunt in ſeruicō epiſcopi vl̓dn̄i pape. de cleri. non reſi. c. de cetero. et. c. dilectꝰ.vt ibi no. nec debent hee diſtribucōnes dari etiam preſentibus qui diuinis non interſunt officijs. nec valetſuetudo in contrarium. et qui percipiūt ad reſtōnem tenentur.. de cleri. non reſi. c. vno.g In ſcolis eſſent. vt legēdi ꝓficiēdi eis oportunitas ꝯcedatur in honorē et augmentū vniuerſalis ecc̄ie.que viris lr̄atis permaxime noſcitur indigere. s. de magiſtris. c. i. et per totum. et. de elec. cum ex eo. et nonſolum papa ſed etiā inferiores p̄lati dant clerico licenciam ſe obhas cauſas abſentandi. et videt̉ b̓n. intellige̓ de ep̄is. vt no. de cle. non reſi. int̓. iiij. jnno. hoſti.intelligūt etiā de īferioribus p̄latis. dec̓. e. ti. rea. ibi platoꝝ ſuoꝝ. ⁊cͣ. diſpenſacōneꝫ aūt de qua loqͥt̉dec̓. de elec. cuꝫ ex eo. dico ſoli ep̄i et ip̄oꝝ ſuꝑioresfacere pn̄t de eis ſolis caueat̉ ibidem. et ibi dicamh Altera. eas obtinēt ex diſpēſacōne. vel ſunt tl̓esecc̄ie ſimul pn̄t de iure teneri. qd̓ dic vt dixi. s. e. gr̄a.i Romana curia. hodie hꝫ pͥuilegia ſtudij. vt.. deuit̓. c. ij. quā dec̓. etiā videt̉ hi qui ſunt in ſtudio deiure coī poſſent ꝑciꝑe fructus ſuoꝝ beneficōruꝫ quod

nos ꝙͣ nōnulli pred̓. nr̄iro.. indulgētias ꝑpetuas multis cōceſſimꝰ deꝑcipiendis fructibus bn̄ficiorū ſuoꝝ diſtribucōnibuſquotidianis tantū exceptis ſiue in ſcolis eſſent ſiuein eccleſiarum ſuarū altera reſideret. aut ī romanacuria morā traheret ſeu alio certo loco. vel etiā vbicunqꝫ ex quo inſolētie oriuntur vagandi diſſolucōis preꝑat̉ materia. miuiūtur cultus diuinus. quedeſideramus augeri. officium pleꝝqꝫ ꝓpter quodbeneficiū eccleſiaſticū da

non eſt verum. ſed illud intellige vt ibi dicam.k Alio certo loco. puta quia ī indulgētia d̓r ꝑpetuodonec in domicilio ſuo habitauerint fructus predictospercipere poſſint.¶Vbicūqꝫ. qꝛ ſic gn̓aliter ſe habēt indulgentia.m Vagandi. qd̓ face̓ non debēt clerici. xlvj. di. cl̓icumnam et per horamab eccleſia non debent abeſſe. vt. xcij. di. c. vlt̓.n Diſſolucōnis. moribꝫ et habitu eſt ī clericis amputāda. xxiiij. di.qui ep̄us. et. c. ſe.xxj. q iiij. c. i. ettotū. de vi. hoc.cl̓i. cleriei. et.. depreben. ſingl̓a.o Augeri. s.ſti. c. penl̓.p Datur. vndeuatus officō et bn̄ficō priuatus ītelligitur cum ſit eiꝰſequela. lxxxj. di.eos. et. c .ſ. qui ſacerdotū. xxxij. di.p̄ter. ibi de.et. s. de cl̓i. excoī.mi. latores de ap.paſtoralis. cuꝫ ſi.q Emēdare. xxx/v. q. ix. ſentenciā.de re iudi. oliꝫ.xxij. q. iiij. magne. de ap. ceſſante. de ſen. ex. ſacro. īaut̓. de nupc̓. circa pnͥci. ibi imꝑator non erubeſcimus ſiquid melius hoꝝ que prius ip̄i diximus adinueniamusꝯpetentempͥoribꝫ impone̓ correctōnē ne ab alijs corrigi expectemꝰ. ad idem. de accū. qualiter et qn̄. j.r Quantū poſſumus. ſi. s. in prohemio huius li.s Cauere. no. futura p̄cauēda. xxiij. di. in nomine dn̄i.de ꝓcur̓. c. i. de ſer. nonor. c. i. et exēpla pn̄tia. ⁊cͣ. lxxxjdi. plurimos. ff. locum. ſi quis domum. §. i.t Indulgētias. ꝑpetuas .ſ. nam de his. s. dixerat.v Vel dignitatibꝫ. ſi ergo dignitati vel eccl̓ie datumeſſet tale pͥuilegiū hāc dec̓. reuocatū eſt. et potuiteſſe qꝛ tantus fauor ꝑſonis debetur. ſicut dignitatibus vel eccleſijs. de elec. cum nobis olim. in fi.x Et eaꝝ. ꝓuidit hucuſqꝫ circa p̄terita nūc cauet ciry Tꝑibꝫ. qͥd ſi tales īdulgētias de nouo ca futuraconcedat. valent. qꝛ non potuit ſibi legeꝫ impone̓. aſibi non licerēt r̓cedere. ad. ff. del̓. iij. l. ſi qͥs ī pnͥ. ff.ſocō duobꝫ. §. papinianꝰ. ī fi. et pͥmā ꝯſtitucōneꝫ tollit ſcd̓am. licet de ip̄a faciat mēcionē. s. ti. ꝓxi liz Indicamus. ſi. C. de legi. digna vox īdicare cetpotuit. ſꝫ legem impone̓. qꝛ par in parē non habꝫ imperium. s. de elec. innotuit. cum ſuis ꝯcor.Ooſuētudinē. p̄textu ꝯſuetudīs etiam iurate velqͣntocūqꝫ tꝑe obẜuate pt̄ qͥs niſi vnicumſonatū digͥtatē vel aliud ꝑpetuū officiū ſimul cum canonia et p̄bēda ī aliqͣ eccleſia abſqꝫ diſpēſacōe ſe. ap. obtinere vel iam obtentatene̓. et ꝯtra p̄ſūptū irritū ē oīnob Non extitit. ſi. s. de. ſig̓. ſuꝑ qͥbuſdaꝫ. et ſi conſuetudo iſta alias legitima fuiſſet eſſet neceſſe ī ea tituluꝫ

tur omittit̉ nos volētes emēdare p̄terita. et qͣntuꝫpoſſumus aduerſus futura cauere omnes hmōi etſimiles īdulgētias perſonis non eccleſijs vel dignitatibꝫ datas penitꝰ reuocamus et earū ꝯceſſionemnoſtris volumꝰ exulare tꝑibꝰ. quodqꝫ nobis licerepatimur noſtris ſucceſſoribꝫ indicamus. SOni.viij. De conſuetudine.Onſuetudineꝫquā ī vr̄a ecc̄iaẜuatā aſſeritistāto tꝑe qd̓ īcōtrariū mēorian extitit vi-