Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Itē noͣ licet ſit idē cōſiſtoriū ep̄i et eius officialis ita non appellatur de officiali ad ep̄m. tamē ſi officialisep̄i recuſatur. ſuſpicōnis coram ep̄o eſt ꝓbanda..offi. del̓. ſi ꝯtra vnū. ī fi. vn̄ licꝫ dicamꝰ appellacō etrecuſacō paria ſint. non ē veꝝ omīa. vt recitari ſolet. de ap. ſuꝑ eo. ij. vn̄ ī recuſacōe recurrit̉ ad parē ⁊obtinet ec̄ ī d̓legatisdatis clauſula.ſi oēs. vt ī eadēdec̓. ſi ꝯtra. in pnͥ.cōſuetudoOn eſt. valetſcripta ep̄s inquirendo. puniendo et corrigendoſubditoꝝ exceſſꝰſui capitl̓i ꝯſiliumreqͥre̓ non teneat̉. corrigit̉ qd̓ no. oſti. s. de hisfi. a. ſine ꝯſenſu.c. nouit. et. c. eanoſcitur. in fi.b Preſcpͥta. ſuꝑ vide quod no.conſue. c. vlt̓.c Canonice .ſ.boͣ fide titl̓o qd̓dic vt.. de p̄ſcpͥ. c.d Cōſuetu­ .i.do. deſcribit̉ius qd̓dā moribꝫ inſtitutū qd̓ lege ſuſcipit̉ cuꝫ defiēlex. i. di. ꝯſuetudo.ꝓbat ei em̄ non credit̉. licet ep̄se Quā allegat ſit. vj. q. ij ſi tm̄. et. c. placuit.f Corrigēdis. iſta oīa gn̓ali demādacōe ep̄i trāſeunt ī officialē.. de of. vi. e. ij. nec bn̄ficōꝝ coll̓o. e. t. c.g Exceſſibꝫ. ad qͦs corrigēdos ꝓcedit̉ multis vlt̓.modis vt.. de ſimo. lꝫ heli. tur de iure coī. xv. q. vijh Teneat̉. ad qd̓ al̓s tene­ ep̄s nulliꝰ. exceſ. p̄la.c. i. alias irrita eſſet ſnīa ſua. vt ibi. ꝯcor. his fi. aprela. nouit. et. c. qͣnto. et de tl̓ibꝫ ſenioribꝫ ītelligit̉ deaccu. qͣlit̓. ij. de ſi. lꝫ heli. xv. q. vij. ſi qͥd. lxxxvj. di. ſi qͥdcih̓ adde. qd̓ no. xv. q. vij. ep̄s. of. or. c. irrefragabiliVm in. reſcpͥtū apl̓icū prebēda pͥmo vacat̉amādatur alicui ꝓuideri. laudabilis illiꝰ ecc̄ie conſuetudo tollit̉. hinc ē ſi ibi ē ꝯſuetudoꝙ ātiqͥoreſcanoīci vacātes prebēdas poſſint aptare gͣdatī illoobſtāte mādato pot̓it antiqͥor vacantē optare p̄bēdamet expectatis. xx. dies optare volētibꝫ. executor deoptata ꝓuidebit eidem. ſi aūt prebenda vacantem īcuria papa ꝯferret tūc illā antiquior optare non poteritk Tua. ī bon̄. ē talis ꝯſuetudo. et ī multis alijs ecc̄ijs.l Cōſuetudo. ſimpl̓r dixit ꝯſuetudo. dixit preſcpͥta. igit̉ vbi conſuetudo rōnabil̓ ē et ꝯtͣ ius ſufficit ſi ſit lōgēua. lꝫ. xl. ānis preſcpͥta ſit. vn̄ dixit jo.tūc ſuffice̓ ſpaciū. x. ānoꝝ no. xij. di. cōſuetudo. et fac̄ his no. jnno. et hoſt. s. e. ti. c. vl. et ꝯpoſt. ibidē inpͥma glo. vbi dic̄ ſic iudicatū fuiſſe papa ī mediolan̄.ecc̄ia in qua erat ꝯſuetudo ẜuata. xxv. ānis. ātiquiorcanonicus poſſet mutare domū. et ꝓnūciauit papa illāvale̓. lꝫ. xl. anis preſcpͥta eſſet. ſi papa putaſſetpreſcpͥcōeꝫ reqͥri ita addidiſſet. vt. s. addidit. c. ꝓxi.iſta ꝟo ꝯſuetudo innitit̉ rōni et equitati iuris. vt patꝫin glo. ſe. et qd̓ dicit de ꝯſuetudīe. puto verum etiamin ſtatuto. ad hoc. s. e. li. de ꝯſti. c. i. et quod ibi dixi.n Antiquiores. etate ſꝫ tꝑe quo ī ecc̄ia militauerūt

On eſt tam̄ aliasſit p̄ſcp̓ta canōīceſuetudo qua allegat ep̄usreprobanda in inqͥrendis puīendis corrigendis ſb̓ditorū exceſſibꝫ ꝯſiliū ſui capituli require̓me teneat̉. Idem. Vmi tua ecc̄īa ī quaꝯſuetudo habet̉ antiquiores ca̓nonici gradatimmeliores ſi volueriūt poſſint cuꝫ vacant ſe velalios optare p̄bedas pro

uideri mandamꝰ alicuiprebendanulli alij de iuredebita ꝓximo inibi vacatura hmōi obſtāte madato. poterūt ipſi antiqͥores iuxta ꝯſuetudine eandem optare cum prebedavacabit. et illa que optata non fuerit. ſi nulli ſit debita erit illi quo ſcripſimus ꝯferendā. In prebēdis vero apud ſede apoſtolicā vacatibꝫ de ipẜ romanū pon. ordinatur

et idem ſi eſſet ꝯſuetudo de antiqͥoribꝫ de etate. ve l maioribꝫ ordine. vel aliā equitatē ꝯtinēs. Et noͣ ꝯſuetudo iſta innitit̉ eqͥtati canoīce vult antiquiores p̄ferri canoīcos ad. lxj. di. qͥd ꝓderit.. c. ſe. ad fi. lxxiiij.di. ep̄oꝝ. ſi. ſcꝫ pͥmo antiqͥor mutare poſſit. et ſim Gradatim? mutare nolu̓it pͥmꝰ pot̓it mutare ſecūdus. nolēte ſecundo terciꝰ. et ſicde ſingulis. et hocvult dicere.o Meliores.em̄ inmores optare volūt. de cle.reſid̓. c. i. nec vultquis iactare pecunias ſuas. ff. debac̓. de indebito. et no. ī p̄bēdis diſtinctis nonreprobatur imꝑitas. vt vna ſit melior altera facitad ea no. ma.ob. ſtatuimꝰ. qͥd ſiin tali ecc̄ia mino magis forte ex ſibi grata mutare velit optare antiqͥor canonicus. nunquid poterit. videt̉... de preb̓. cui de ſacerdotali ꝯtrariū credo. qꝛ quodfauore ⁊cͣ.. de re. iur̓. qd̓ ob graciam. C. legi. qd̓ fauore. ff. de legi. nulla iur̓. ī fi. et ar. ff. de vſu ha. l.vlt̓. et ſatiſfactū creditori ītelligit̉ quōcunqꝫ ſatiſfiat.ad dec̄. cui de. dico illud in mandatō ſpēale cuiꝰ formam tranſgredi non licꝫ vt ibi pꝫ. alias regl̓ariter contra. qꝛ cui licet plus et minus.. de reg̓. iur. cui licet.p vacāt. non vacātes optare vel acceptarept̄. ſed. qꝛ ꝯſuetudo id hꝫ. idem em̄ de vacantibus crederem ſi conſuetudo eſſet eadem rōne.q Vel alios. eſt regl̓a qd̓ id pt̄ qͥs aliū qd̓ ſe.. de re. iur̓. pt̄ quis. ſuis ꝯcor. de tn̄ dic vt ibi dixir De iuredebita. hoc ſatis patet poteſt fieri mutacō. ꝯſuetudo em̄ eſt ius qd̓dam. vt. s. dixi. ſꝫ de ꝯſuetudine debet̉ hec pbenda antiquiori qui mutare voluerit. ergo de iure. igit̉ eſt de iure p̄benda debita impetrāti. ſꝫ alia optata vt.. papa rn̄det. et idembabatur olim per dec̓. de ꝯceſ. p̄ben. ex parte. in fi.s Proxīo. et ſi adiceret̉. de ꝓxima ītelligēdū eſſꝫ.alias qua rōne de ſcd̓a et tercia. et ſic de ſingul̓. ꝓbatur. ff. de. ob. qui kalendis. ri de p̄benda ⁊cͣt Mādato. mādatur tibi ꝓuidē­ bēda. ncc̄e ē vnāv fuerit. ex quo em̄ vacat p̄­ remane̓ optatāde illa igitur ꝓuideat̉ impetranti. zonis. s. t. ꝓx. tibix Nulli. puta pͥori tꝑe impetrati­ et.. p̄b̓. cui.y Vacātibꝫ. iſte olī de ꝯſuetudīe cō­ et. c ſi poſtqͣm.ferebant̉ a papa de accuſa. accedēs. hodie ꝟo de iur̓ cōiſedes apoſtolica illa ꝯfert.. de p̄bē. lꝫ. et de qͥbꝫ beneficijs vel p̄bendis ītelligant̉. dic. vt. e. ti. pn̄ti. et. c. ſe.z Ordinatur. Sꝫ quare dicit. alius de ip̄is ordīare non poſſit. vt dixi. s. glo. ꝓx. Dico interdū alios de talibꝫ ordinat̉ puta papa de ipſis ꝓuiditinfra menſem vt.. p̄b̓. ſtatutū. et tūc hr̄et locū..iſte. locū hēat ſolū papa ꝓuidit. vt ptꝫ lr̄aꝫ. ſꝫpone deſpēali ptāte. tributa a dn̄o papa qꝛ generalis