¶ Certia pars.īmediate poſt ꝓlatā ſnīam btōs cū iubilo deducet in gl̓iam:et reprobos a facie ſua ꝓiectos ſil̓ deuoluet et p̄cipitabit pariter in iehennā. ſicut dicit̉ math. xxv. Ibūt hii ī ſuppliciū eternū .ſ. reprobi. iuſti aūt invitā eternā. ¶ C ii. ¶ In diſceptatione fit ordo ꝯtrarius. quia iudicis ſūme boni ꝓpriū eſt priusrecordari bona facta bonoꝝ qͣ maloꝝ: poſtmodū vero ī exitu vtrūqꝫ. prius noīat penā maloꝝ ut nos pͥus q̄ timoris ſūtmala deuitare diſcamus: poſtmodū vero q̄ ſūt honoris bonaappetere ſtudeamus uel. quia reprobi ex ꝯdigno ꝯdēnatiōisſue ſupplicia meruerūt. electi vero gl̓iam ex dei mīa potiusquā ex meritis obtinebūt. Itē quia pus volet purgare mund̓reyrobos expellendo. om̄ſqꝫ mūdi totius feces et fetores acelemētoꝝ oīm purgamenta cū eis in baratrū deuoluendo:ut illis eiectis mūdus pulcher et mūdus remaneat: ad ꝯſolationē electoꝝ in nouā pulchritudinē innouādus. ſicut infradeclarabit̉. Hic aūt ſciendū eſt ꝙ ignis ille ꝯflagratōnis quomūdi facies purgabit̉: ut dictū eſt faciē iudicis antecedet. ſicut ait pſal̓. Ignis an̄ ipſū an̄cedet etꝯcomitabit̉. ſicut ait idēIgnis in ꝯſpectu eius exardeſcet. et ſequet̉ quia ꝓlata ſnīa cōtra malos. Ite maledicti in ignē eternū. Ille tꝑālis ignis iuſſu iudicis qͣſi flatu potenti repentino et rapido: ſil̓ inuoluensreprobos demerget pariter in infernū. O qͣtus luctus oīm. ꝙͣtus vlulatus et gemitus. qͣta doloris acerbitas. qͣta et qͣ ineffabilis calamitas reproboꝝ: in actuali et eterna ſeparatione agl̓ia et gl̓ioſo ꝯſortio beatoꝝ: quā tūc quidā videbūt ut ſciātq̄ et qͣta ꝑdiderāt: eā nunꝗͣ in ꝑpetuū aſpecturi: ſed ineſtimabiliter plus dolebūt de tā vili eiectione et ſeparatōne ꝑpetuaa ꝯſortio et aſpectu diuino/ tāqͣ videlicꝫ de irrecuꝑabili amiſſione ſūmi boni. ¶ §. iii. ¶ Et aduerte ꝙ cū deus magis ſit ītimus aīe ꝙͣ ipſamēt ſibiipſi: ac totū bonū aīe magis ſit ipſeq̓ ipſa ſibi: dolorē incomparabiliter acriorē ſentit anima cuiuſſibet in ſeparatione ſui a deo qͣ ſi ipſa diſcinderetur et a ſeipſa violenter ſi eſſet poſſibile ſecaretur. ac plus vellet totūbonū ſuū perdere qͣ bonū diuinū. hoc eſt plus appeteret noneſſe ſimpliciter: ꝙͣ ſic eſſet. Rurſus cum de amiſſiōe alicuiusboni tantus debeat eſſe dolor quantū eſt de eius adeptioneI. iii.