Druckschrift 
Sermones quattuor novissimorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertia pars.mo quis poterit ſuſtinere. illa ꝓlata fuerit nulla potētiapoterit infirmari. nulla ſapiētia reuocari. nulla p̄ce. nullo vep̄cio poterit mitigari. nec ab ea ad aliū iudicē poterit appellari. ber. Veniet qui male iudicata reiudicabit. male iuratacōfutabit qui faciet iudiciū iniuriā patientibus: et arguet inequitate māſuetis terre. veniet certo qui per ꝓphām mi-natur: cum accepero tꝑs ego iuſtitias iudicabo. Quid facietde iniuſtis iudiciis qui etiaꝫ iuſtitias iudicabit. Veniet inꝙͣdies iudicii vbi plus valebunt pura corda ꝙͣ acuta verba: etſcientia bona marſupia plena: qn̄ quidē iudex ille nec fal-letur verbis. nec flectet̉ donis. Hoc penſandū eſt iudex illeiuſtiſſimus nulli parcet. nulli deferet. nullūqꝫ palpabit. eiſubtrahet ꝑſonā cuiuſꝗͣ qui eſt oīm dn̄ator. nec vllius verebit̉magnitudinē. qm̄ puſillū et magnū ipſe fecit. et equaliter cura eſt illi de oībus. Hoc tn̄ ſaluo exiguo ꝯcedet̉ mīa. potē-tes aūt potenter tormenta patient̉. fortioribus enim forti-or inſtat cruciatio. zelus et furor viri parcet in die vindi-cte. nec acquieſcet cuiuſꝗͣ precibus. nec recipiet redemptiōedona plurima. ꝓuer. vi. Paragra. viii. Eya fratres ca-riſſimi timeamus illam ſententiā: caueamuſqꝫ totis niſibusne incidamus in eam: quia horrendū eſt incidere in manusdei viuentis. hebre. x. Curramus ad curiā mīe ꝯdonātis antejͣꝯueniamur ad curiā iuſtitie punientis: ſcd̓m ꝯſiliū apl̓i adhe. iiii. Adeamus fiducia ad thronū gratie: ut mīamſequamur et grām inueniamus in auxilio oportuno. Vndebtūs aug. ait. mīe tꝑs nūc eſt: iuſtitie tꝑs poſt erit. Vn̄ tpūsmīe vocat auerſos. donat pctā ꝯuerſis. patiens eſt ſuperpctōres donec ꝯuertant̉. qn̄cunqꝫ ꝯuertunt̉ p̄terita obliuiſcit̉.futura ꝓmittit. hortat̉ pigros. ꝯſolat̉ afflictos. docet ſtudio-ſos. adiuuat dimicātes. neminē deſerit laborantem et exclamantē ad ſe. donat vn̄ ſibi ſacrificet̉. ipſe tribuit vn̄ placeturMagnū mīe tꝑs vos trāſeat frēs/ nōvos trāſeat. futuꝝ ēiudiciū: erit tūc pnīa ſed infructuoſa. ſap. v. Dicēt īpii intrale pnīam agētes et āguſtia ſpūs gemētes. Tūc iudex a ſe-ueritate ſua flecti pot̓it. nec eius ſnīa īmutari valebit. nūcautem ꝓnus ad mīam. incōparabiliter plus deſiderat grāmI. ii.