¶ Pars ſcd̓a.ip̄os trahebat ad tartarū: ut qui ꝑ alterius volūtatē et factūid eſt ade amiſit originalē iuſtitiā. et reus erat obligatus adpenā dāni .i. carentiā diuine viſionis. ꝑ alterius voluntatē etremediū rediret ad īnocentiā: et reduceret̉ ad eternā gloriāut ſicut primo vnius delicto regnauit mors ꝑ vnū. ſicut dicitapl̓us roma. v. multo magis vita rediret ꝑ vnū ieſū chriſtūqui mortuus eſt et reſurrexit) īmo qui et interpellat ꝓ nobisNec delet ſolū originale peccatū in puulis verūetiā actualediluit in adultis: cooꝑante fide et libera volūtatē. In deleti-on enim actualis peccati requirit̉ motꝰ liberi arbitrii. ſicutip̄m actuale peccatū cōmittit̉ ꝑ conſenſū ꝓpriū ipſius peccātis. Vnde ait apl̓us roma. v. Si vnius delicto multi mortuiſūt: multo magis gratia dei et donum in gr̄a vnius homīsieſu chriſti in plures abūdauit. Si enī in vnius delicto morsregnauit ꝑ vnū: multo magis abūdantiā gratie et donatio-nis et iuſtitie accipiētes in vita regnabūt ꝑ vnū ieſū chriſtūꝗ in cruce manus exꝑādit. mēbra diſtēdit. dilatat viſcera. pectus porrigit. latus aꝑit vt ſāguine ſuo viuificet ſobolē: ut recurrat nō tā filius ꝑuulꝰ advbera pie matris ꝙͣ adultꝰ. velutfilius ꝓdigus ad viſcera pii prīs: ut lucide videamꝰ et viuacitlētiamuſ: ꝙ claui eius ꝗ mortē nrām moriēdo deſtruxit nōtā illius ꝯfixerūt mēbra ꝗͣ nr̄a viſcera trāſfixerūt. nec tā illi īflixere dolorē ꝗͣ in nobis ꝯfixerūt amorē. Extēſio ſiꝗdē cor-ꝑis in argumentū fuit et indiciū dilatatōnis amorꝭ. Rurſusmors nr̄a occaſional̓r nobis ē medicinalis. iuſtis ꝗdē medi-cinal̓ ē. ꝗa placēs deo factus dilectꝰ/ et viuēs int̓ pctōres trāſlatus ē. Sicut dr̄ ſapi. 3. Et qͣre raptus ē: ne malicia īmutaretintellectū eius/ aut ne fictio deciꝑet aīam illiꝰ. ꝗa eī placitaerat deo aīa illius. ꝓpt̓ hͦ ꝓperauit illū educere de medio in-ꝗtatū. Iuſtus aūt ſi morte p̄occupatꝰ fuerit: ī refrigerio eritvn̄ ait ꝗdā. Iuſti mors ſubita quā p̄ceſſit bona vita n̄ aufertmerita ſi moriat̉ ita Iniuſtis aut medicīal̓ ē mors. nā morseſt eis finis pctī. reatus diminutio. Nā et ſi eſſet vita ꝓlixioreēt forſitan et culpa numeroſior. expedit igr̄ ipio mori ma-gis ꝙͣ viuere: ne ſi diutius viueret peccaret āplius ⁊ acerbiuspuniret̉. Itē mortis ſnīa eſt irreuocabilis. vn̄ ſapi. ii. dr̄ Non