Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

vno ſolorſicut pꝫ pͥmo Reg. .xxviij. vbi ſcriptura loqͥt̉de ſuſcitatione ſamuelis: cū dixit illa mulier phitoniſſaUidi heloym aſcēdētes de t̓ra: ſeqͥt̉ ꝟbū ſaul̓: Qualiseſt forma eiꝰ ⁊cͣ. Itē nō ſolū loqͥt̉ ſcriptura ſic de hͦ nomine heloym: ſꝫ et̓̄ de aliqͥbꝰ alijs: ꝟbi gr̄a: Ezech̓. .xlvj.dr̄ ſic. In die aūt kalendaꝝ vitulū d̓ armēto immaculatū ⁊c̄. in hebraico āt ponit̉ Thamin qd̓ ſignificat immaculatū: ſꝫ Thaminū: qd̓ eſt plurale hꝰ noīs thaminvel Themaū: ⁊ ꝯiūgit̉ cū vitulo in ſingulari: ⁊ ꝑ hoc tn̄nō int̓pretat̉ aliqͣ pluralitas: gͦ ⁊cͣ. Itē aliqn̄ ꝟba pl̓al̓numeri cōiūgūt̉ cū noībꝰ ⁊ ꝓnoībꝰ ſingl̓aris nūeri: ꝟbigr̄a Cātiē. jͣ. Trahe me pꝰ te: curremꝰ ⁊cͣ. ⁊ ſic nō valetargumētū qͦ ꝯcludebat̉ pluralitas ꝑſonaꝝ ex hͦ ꝙ nomina diuina ꝑiūgūt̉ cū ꝟbis pluralis nūeri: vt vr̄ ⁊ ſicꝑ iſta loca ſcripture arguit ꝯͣ p̄dicta: Sꝫ per iſta nullomō infringūt̉ ea q̄ dicta ſt̉: qꝛ ẜꝫ expoſitores hebraicosſamuel nō ſurrexit ſolus ſꝫ moyſes cū eo: dicūt .n. ꝙ ſamuel ſurrexit tūc nō ꝟtute magica: ſꝫ ꝟtute dīna ſeu ꝑmiſſiōe: qd̓ dcm̄ ꝯuenit cū illa opinione: quā tāgit auguſti. ī epl̓a ad ſimplicianū: et hr̄ in glo. j. Regū. xxiiij.ſuꝑ locū illū dicūt iudei ꝙ ſamuel timuit ad diuinū iudiciū euocari. iō rogauit moyſen vēire ſecū vt eēt ſibiteſtꝭ ꝙ integre ſeruaſſet legē ab eo ſcriptā. mulier igit̉phitōniſſa q̄ ſolū ſamuelē vocauerat vidēs aliū ip̄m afſociātē admirās dixit ī pl̓ali. Deos video aſcēdentesd̓ t̓ra .i. hoīes dīnos ⁊ indicauit modū ſue viſiōis ſaulilꝫ breuiꝰ ſcribat̉. jͣ. Re. xviij. Saul āt nō q̄ſiuit niſi de figura ip̄iꝰ qͥ pͦ apꝑuerat ⁊ nō de aſſociātē ip̄m: ⁊ ꝑꝑ hͦ q̄ſiuit in ſingl̓ari. d. qͣlis eēt forma eiꝰ: qꝛ cū ſolo ſamuelivolebat loqͥ: ⁊ ſic pꝫ ex dictis doctoꝝ hebraicoꝝ paſſuꝫiſtū exponētiū: ꝙ nō infringit̉ nr̄m argumētū p̄dictuꝫ:ſꝫ ꝯfirmat̉ magis: qꝛ heloym de duobꝰ dr̄. Si āt dicat̉ẜm aliā opinionē quā et̄ tāgit Aug. ꝙ n̄ fuit vere ſamuel qͥ apꝑuit: tūc rn̄deo ꝙ duo alij apꝑuer̄t: vꝫ demō pͥuatꝰ illi mulieri magice: ⁊ q̄dā forma repn̄tans ſamuelē: ⁊ ꝑꝑ hoc dixit ī plurali: video deos ⁊cͣ. ſaul aūt nō niſi de vno q̄ſiuit .ſ. de ſamuele quē vocari fecerat. Adſcd̓ꝫ argumē. dicēdū eſt ꝙ thamin qd̓ ſignificat īmaculatos ī pl̓ali: nō ꝯiūgit̉ cū vitulo ī ſingulari: vt ip̄e arguit ⁊ male: ſed cū gtō pluralis numeri: n̄ .n. hn̄t variationē caſuū: ſicut nos: ſꝫ tm̄ variant̉ noīa ẜm numeruꝫpluralē ⁊ ſingl̓arē: ⁊ eſt ſenſus. In die āt kalēdaꝝ vitulū de armēto īmaculatoꝝ .i. de nūero illoꝝ īmaculatoꝝqͥ ad hoc reẜuabant̉: faciet ſacrificiū ⁊cͣ. Ad cꝰ euidētiā eſt notandū ꝙ ex ſtatuto legis in prin. cuiuſlibꝫ mēſis debebat offerri vitulꝰ vnꝰ immaculatꝰ: ⁊ iō ordinauerūt ſacerdotes in vno loco ꝓpe tēplū vt tales vituliẜuarent̉ ſaltē. xij. ad minꝰ: ⁊ d̓ illis ſaltē ad hoc reſeruatis ſꝑ accipiebat̉ ille qͥ in prīcipio mēſis ſeu kalendaꝝqd̓ idē eſt offerebat̉: de tali aūt oblatiōe loqͥt̉ Ezech̓. inloco p̄dicto: ⁊ iō ad hͦ d̓notādū poſuit thaminū ī pl̓aliad innuēdū ꝙ vnꝰ d̓ ill̓ pl̓ibꝰ ſic debeat offerri: ⁊ ſic pꝫ ꝙp̄dicta nō infringūt ea q̄ dcā ſt̓ d̓ hoc noīe heloym: ꝓptqd̓ antiqͥ doctores hebreoꝝ alit̓ nitebāt̉ ſolue̓ p̄dictuꝫargumētū: vt patuit ex p̄dictꝭ: Ad terciū ē dicēdū ꝙ liber cāticoꝝ a doctoribꝰ hebraicis exponit̉ de deo ⁊ ſynagoga ſic̄ d̓ xp̄o: ⁊ et̓ a doctoribꝰ catholicꝭ: vt. jͣ. dicet̉Igit̉ vꝫ illos illa ꝟba: Traheme pꝰ te: ſt̄ ꝟba ſynagoge: qͥ dr̄ ſpōſa dei: iō talis ſpōſa nō ē vna ꝑſona ſingularis: ſꝫ collectio fideliū: ⁊ iō ad hͦ denotādū ſubdit̉ ī plurali: Curremꝰ: ⁊ iō hoc ponit̉ ad denotādū pluralitatēꝑſonaꝝ: ⁊ iō ex hͦ nō infrīgit̉ argumētū d̓ hoc noīe heloym ⁊ alijs noībꝰ diuinis: et̓ d̓ noīe dn̄i tetragrāmatonq̄ ꝯiūgit̉ cū ꝟbis pl̓aris nūeri: ad denotādū ibi aliquāpl̓alitatē ꝑ modū p̄dictū: ſꝫ magꝭ ꝑ hoc argumētū p̄dictū ꝯfirmat̉. Quedā et̄ alia īducit auctor p̄dicti libelliad ſuū ꝓpoſitū q̄ omitto ad pn̄s: tū qꝛ p̄dictis ſolutisalia patet: tū qꝛ intendo libellū iſtū improbare d̓ oīa decurrēdo: qꝛ ibi multa ꝯͣ fidē xp̄ianā tangunt̉. Itē nonſolū arguit̉ pl̓alitas ꝑſonaꝝ in diuinis ex hoc noīe heloym: vt ip̄e ſupponit. d. ꝙ innitimur baculo arundineoꝯfracto: ſed eandē pluralitatē clarius exprimūt ꝓph̓e

in multis locis: verbi gr̄a: in pſal. xliiij. qui nō pōt expont:niſi ad lr̄am de xp̄o: vt diffuſiꝰ declaraui ſuꝑ epl̓am ad bebreos. c. j. ⁊ ibidē dr̄ de xp̄o: Sedes tua in ſeculū ſecl̓i vitga equitatis virga regni tui: Dilexiſti iuſticiā ⁊ odiſti iniquitatē: ꝓperea vnxit te deus deus tuus. In hac auctoritate exprimitur xp̄s tanqͣꝫ deꝰ vnctus: qꝛ in hūana natura aſſumpta vnctus eſt plenitudine gr̄e. exprimit̉ hic etiam deus vngens ip̄m tanqͣꝫ ꝑſona diſtincta ab ipſo vncto: qꝛ ſcriptura ſacra de ip̄o vngente loqͥt̉ tanqͣꝫ de aliaꝑſona. Notandū etiā ꝙ ex ꝑte dei vngentis duplicat̉hoc nomē deꝰ: cū dixit: Unxit te deꝰ deꝰ tuꝰ. ad denotāduꝫꝑſonā pr̄is ⁊ ſpi. ſ. Et ſic pꝫ ex hac auctoritate pluralitasꝑſonaꝝ ⁊ diuinitas ip̄ius xp̄i: ꝓpter qd̓ ad idē ꝓpoſitū ꝓbandū inducit eā apl̓s ad hebre. jͣ. c. Itē psͣ. cix. dr̄. Dixitdn̄s dn̄o meo ⁊cͣ. ⁊ ꝙ iſta ſint verba pr̄is ad filiū: vt pꝫ pertrāſlationē chaldaicā q̄ dicit ſic: Dixit dn̄s ꝟbo ſuo ſedea dextris meis. Patet etiā ꝑ id qd̓ ſequit̉ in eodem psͣ.Ex vtero an̄ luciferū genui te. qꝛ nō pōt ꝯpetere niſi filiodei. ꝑ hoc .n. ꝙ dr̄ h̓: Deꝰ ꝟbū ex vtero .i. genitꝰ de ſb̓a dei:on̄ditur diuīe eēntie vnitas dīne eēntie: qꝛ deitas plurificari nō pōt: ꝑ hoc aūt qd̓ dr̄ genitꝰ de ſubſtantia dei: oſtenditur diſtinctio ꝑſonaꝝ: qꝛ nulla res ſeip̄am gignit: ſimiliter ꝑ hoc qd̓ dr̄: Sede a dextris meis. vna em̄ ꝑſona nondr̄ ſedere ad dexterā ſuip̄iꝰ: et ſic ex hac auctoritate patꝫpluralitas ꝑſonaꝝ: et maxime qꝛ hic ꝑſal. nō pōt exponiad lr̄am niſi de xp̄o: ſicut priꝰ declaraui in epl̓a ad hebre..j. c. ꝓpter quod ſaluator allegat eā in hoc ſenſu: Math.xxij. ⁊ apl̓s vbi. sͣ: Itē pluralitas ꝑſonaꝝ non ſolū exprimitur in ſcriptura veteris te. ſed etiā determinata pluralitas: vt btā trinitas: Eſa. xiviij. Non a prīcipio in abſcōdito locutꝰ ſum ex ꝑte an̄qͣꝫ fieret ibi erā ⁊ nūc dn̄s deusmiſit me ⁊ ſpūs eius. Iſta ſunt verba dei loquētis: vt patet ex textu immediate precedenti: ſil̓r ex hoc ꝙ immediate ſubdit̉: Hoc dicit dn̄s deꝰ redēptor tuꝰ ſanctꝰ iſrl̓. Inhac aūt auctoritate immediate premiſſa Eſa. expreſſe loquitur deus de datiōe legis: qꝛ fuit data in manifeſto: qͥade die et audiente toto ppl̓o vocē dei loquētis: vt pꝫ Exo.xix. ⁊ xx. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit: Non a principio in abſcōditolocutus ſum .i. quando lex primo fuit data: ⁊ immediateſubdit̉: Et nunc me miſit deus ⁊ ſpiritus eius. vbi deꝰ dicit ſe miſſum a deo ⁊ ſpū eius. Nūc aūt eſt ita ꝙ inter mittentem ⁊ miſſum ſꝑ eſt diſtinctio perſonalis: igit̉ eſt diſtīctio ꝑſonaꝝ in diuinis .ſ. trinitas .ſ. dei miſſi ⁊ dei mittentis ⁊ ſpūs eius. deū aūt miſſum dicimus deum incarnatū .ſ. filiū: deū aūt mittentē ⁊ ſpm̄ eius dicimꝰ pr̄em et ſpiritumſanctū: ⁊ ſic ptꝫ trinitas ꝑſonaꝝ. Ad euadēdumaūt iſtud dcm̄. Ra. ſa. vnū mendaciū adinuenit ſuꝑ locūiſtū. d. ꝙ oēs ꝓphete fuerūt cū moyſe in monte ſynai ⁊ ibiaccepert ꝓph̓ias ſuas: ſicut ⁊ moyſes legē: ſed poſtea illasꝓphetias denūciauerūt ppl̓o tꝑe a deo determinato: ⁊ iōdicit ꝙ verba predicta ſunt verba Eſa. ab iſto loco: Ex tēpore anteqͣꝫ fierent ibi erā .i. a tꝑe datione legis de qua fitſermo ibi fui in monte ſynai. et qd̓ ſequitur: Et nunc memiſit d̓s ⁊cͣ. refert̉ ad tp̄s qͦ Eſa. miſſus eſt ad annūciādūppl̓o illa q̄ priuſ acceperat in monte ſynai a dn̄o. ſed iſtuddcm̄ patet eſſe falſum multipliciter: nā immediate p̄mittitur verbū domini loquentis de datione legis: cū dicit̉:Non a principio in abſcondito locutus ſum: et ideo immediate ſubditur: Ex tꝑe anteqͣꝫ fieret ibi eram: ⁊ ſic exmodo loquendi patet ꝙ eſt verbum eiuſdem: et ſic patetꝙ illud ſcd̓m nō eſt verbū Eſa. ſed ipſius dei: ſicut ⁊ pͥmūꝘ aūt primū ſit verbum dei loquentis de datione legispatet ꝑ litterā p̄cedentem: qꝛ ibi p̄mittit̉: Ego primus etego nouiſſimus manus mea fundauit terra ⁊c̄. qd̓ nō p̄tdici de Eſa. Iteꝫ glo. hebraica que apud eos auctenticareputatur ſuꝑ illū locū: Exo. xx. ca. Ego ſum dn̄s deus tuus ⁊cͣ. dicit ſic: Si dicis in ſecreto fuit ſermo .ſ. legis nonne iam dictum eſt Eſa. xlviij. Non a principio in abſcondito locutus ſum: et ſic pꝫ ꝑ iſtam gloſaꝫ apud eos aucͣtēticatā ꝙ iſtud verbū Eſa. in ꝑſona dr̄ loquentis dei: ⁊ hocde datione legis. Itē ſuꝑ illud Exo. xix. Venerunt in ſolitudine ſyuai. dicit ſic glo. auctentica hebraica: Data eſt