Epiſtola

Qui aūt timetˢ nō ē ꝑfectꝰin caritate. Nos gͦ diligamꝰ deū: qm̄ deꝰ prior dilexitnos.. Siqͥs dixerit qm̄ diligo deū ⁊ frēm ſuum oderit:mēdax ē.ˣ Qui eī nō diligitfrēm ſuū quē vidit:ʸ deumquē nō videtꝰ quō p̄t diligēEt hͦ mādatum habem adeo: vt qͥ diligit deum: diligat ⁊ frem ſuū. Ca. v.Ouis qͥ creditᵇ quogiam ieſusᶜ eſt rū̄e. exdeo natus eſt. Et omīs quidiligit eū qͥ genuit: diligitᶠ ⁊

eū qͥ natꝰ ē ex eo. ᵍ In hͦ cogͦſcimus: qm̄ diligimꝰ natosdei cū deū diligamꝰ:ᵖ ⁊ mandata eiꝰ faciamꝰˡ Hec ē eī caritas deiᵏ vt mādata eiꝰ cuſtodiamꝰ: ⁊ mādata eiꝰ grauia nō ſunt.ᵐ Qm̄ om̄e qd̓natū eſt ex deoⁿ vincit md̓m⁊ hec ē victoria que vincitmundū:ᵖ fides nr̄a.q Quiseſt āt qͥ vincit mūdū: niſi qͥcreditʳ quoniā ieſus ē filiuſdei?ˢ Hīc eſtᶜ qui venitᵛ ꝑ aquāˣ et ſāguīeꝫʸ ieſus chriſtus. Non in aqua ſolum

hꝫ .i. timori ſeruili debet̉ pena: qꝛ facit cauere pctm̄ ſolummō ne puniat̉ nō ꝓpter deteſtatōeꝫ vicij nec ꝓpter vitandā offenſam dei: ſicut ml̓ier hn̄s volūtatē adulterandi abſtinet aliqn̄ timēs a viro puniri. r Qui āt timet. hocmo. s Nō eſt ꝑfectꝰ ī caritate .i. nō hꝫ caritatē ip̄m ꝑficientē. Alio modo exponit̉ detīore initiali qui facitcauere pctm̄ ꝑtimꝓpter penā et ꝑtimꝓpter offenſaꝫ: tamen pͥncipal̓r propter offenſaꝫ dei ethic timor dei inqͣꝫtuꝫ reſpicit penaꝫſꝑ minuit̉ creſcētecaritate. et iō cū dr̄timor nō ē ī caritate: ſubintelligit̉ ꝑfecta. t Nosgͦ. Premiſſa caritatis ꝯmēdatiōe: hicꝯn̄r inducit ad caritateꝫ hn̄daꝫ. ⁊ pͥmo ad caritatē deidicens. t Nosgͦ diligamꝰ deum:qm̄ ⁊c̄. exponat̉ vts. eodē cap. Conſequēter inducit adSiquis dixerit qm̄ diligo ⁊cͣ. mēcaritatē ꝓximi. d. vdax eſt. qꝛ dilectio ꝓximi includitur in dilectōne dei: ⁊ adhͦ inducit rōnem. d.x Qui em̄ nō diligit frēm ſuumquē vidit ⁊cͣ. Ad cuiꝰ intellectum ſciendū ꝙ dupl̓r eſt aliquid cā dilectōis: vno mō ſicut id qd̓ eſt rō diligendi et hͦmo bonū alicuiꝰ eſt cā diligendi ip̄m: nam vnūquodqꝫ diligit̉ inqͣꝫtum bonū. Alio mō ſicut id qd̓ eſt via quēdā adacquirendū dilectōeꝫ: ⁊ hoc mō viſio alicuiꝰ eſt cā dilectionis eiꝰ: nō tn̄ ſic ꝙ ea rōne ſit diligibile: qꝛ ē viſibile: ſed qꝛp̄ viſionem hmōī ducit̉ quis ad dilectōeꝫ eiꝰ: igit̉ nō oportet ꝙ illud qd̓ eſt magis viſibile ſit magis diligibile vl̓ qd̓magis diligat̉ ſꝫ bn̄ eſt illud qd̓ priꝰ nobis occurrit ad diligendum: ⁊ hoc modo arguit apl̓s: ꝙ ꝓximꝰ eo ꝙ eſt magis nobis cognitꝰ occurrit magis nobis diligendꝰ: ꝓpterqd̓ ſi aliqͥs ꝓximū nō diligit argui pōt ꝙ deū nō diligat: n̄qꝛ ꝓximꝰ ſit magꝭ diligēdꝰ: ſꝫ qꝛ nobis pͦ occurrit diligēdꝰvt dictū eſt. Un̄ dicit greg. omel̓. xxxvij. Ex his q̄ animusnouit ſurgit ad incognita q̄ nō nouit: vt ꝑ hoc ꝙ ſcit notū diligere diſcat incognita amare ⁊ dilige: ⁊ ſic intelligit̉qd̓ dr̄ hic. x Qui em̄ nō diligit fra. ſu. quem vi. ⁊ ſic occurrit ſibi prīo diligendꝰ rōne ſil̓itudinis in ſpē: Excl̓. xiij.Om̄e aīal diligit ſibi ſil̓e ⁊cͣ. y Deū quē nō videt. ⁊ ſicprimo nō occurrit diligendꝰ. z Quō pōt diligere qͣſidiceret nō eſt ꝓbabile: qꝛ dilectio ꝓximi eſt quēdā via addilectionē dei: nō tn̄ ſequit̉ ꝓpter hͦ ꝙ ſit maior vel ꝑfectior: ſꝫ magis ecōuerſo: nā illud qd̓ ē priꝰ in via generatiōiseſt poſteriꝰ ordine ꝑfectōis: ſicut pꝫ de puericia ⁊ ſtatu virili. z Et hͦ mādatū hēmus a deo. Mat. xxij. vbi p̄ceptū de dilectōne ꝓximi ꝯiungit̉ mādato de dilectōne dei.In ca. iiij. vbi dr̄ in poſtill̓. Qm̄ deꝰ caritas ē. Nō ē ꝑ hͦintelligēdū ꝙ deꝰ ſit caritas mouēs immediate volūtatē.Additio.Uāuis rōnes quas tangit poſtill̓. ad oſtendendūꝙ nō eſt intelligendū deū eſſe caritatē mouentemimmediate voluntatē ad actū diligendi meritorium ſine aliqͦ habitu mēdio ſint efficaces: ⁊ cōiter a doctoribus teneant̉. Tamen videndū eſt quid dicendū ſit ad auctoritates ſanctoꝝ precipue auguſtini ex quibus videturꝙ deus eſt illa dilectio qua homo diligit ꝓximū: vt in. viijde trini. dicit ⁊ in. xv. de trini. ꝙ ita dictū eſt. Deꝰ caritas ēſicut dr̄. Deꝰ ſpūs eſt: ſꝫ manifeſtatū eſt ꝙ deꝰ eēntial̓r dicitur ſp̄s: gͦ ⁊ caritas ē ip̄e deꝰ eēntial̓r. Ad qͣs aucͣtes reſpōdēdū eſt ẜm ſctm̄ tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiij. art. ij. ī rn̄ſiōe pͥmi

argumenti: ꝙ ip̄a eſſentia diuina charitas eſt: ſicut etſapīa eſt ⁊ ſicut bonitas eſt: vn̄ ſicut boni dicūt̉ bonitate q̄ deus eſt ⁊ ſapientes ſapīa q̄ deus: qꝛ bonitas q̇ formaliter boni ſumus ē ꝑticipatio q̄dā diuine bonitatꝭ⁊ ſapīa q̄ formaliter ſapiētes ſumus: ē ꝑticipatō diuīeſapīe: ita etiamcharitas qͥ foraliter diligimꝰ ꝓximū ē ꝑticipatio quedā diuīecharitatꝭ. Hicem̄ modꝰ loq̄ndi ꝯſuetꝰ ē apd̓platonicos: qͦꝝdoctrinis augu.fuit imbutꝰ: qd̓qͥdā nō aduertētes ex ꝟbis eꝰſumpſerūt occaſioneꝫ errādi. hͨille. Ca. v.Mnis(qͥ creditHec eſttercia ꝑs principalis tractatushuius epl̓e: in qͣtractat. b. Ioh.de ct̓na ꝟbi emanatiōe. Et diuidit̉ in duas partes qꝛ primo continuat ſe p̄dictis immediate de dilectione ꝓximi. ſcd̓o tractat de emanation vbi: ibi. Hec eſt victoria. Circa primū dicit:aOīs qͥ credit. Fide charitate formata. b Qm̄ ieſus. nazarenꝰ. c Eſt xp̄s. in lege ⁊ ꝓphetꝭ ꝓmiſſusd Et deo natꝰ eſt. ꝑ regnationē baptiſmalem eEt oīs qͥ diligit eū q̄ genuit .i. deū qͥ fideles ſuos filiosfecit: f Diligit et eum qui natus eſt ex deo .ſ. quemcunqꝫ fidelē: aliter nō diligeret ſufficienter deū niſi cuꝫeo diligeret membra eius. ideo ſubdit̉: g In hoccogno. qm̄ dili. na. dei cum deū diligamꝰ. nam dilectiodei includit dilectioneꝫ ꝓximi: vt dictum eſt: ſed quiaamor dei nō eſt ocioſus operat̉ em̄ magna ſi eſt: vt dicit Grego. homel̓. xx. ideo ſubdit̉. h Et mandataeiꝰ faciamus. ꝓbatio .n. dilectionis exhibitio eſt operꝭi Hec eſt enim charitas dei .i. hoc exigit dei charitas.k Vt man. eius cuſtodiamus. corde retinēdo ⁊ oꝑeadīplēdo. Et ne aliqͥs ſe excuſꝫ ꝓpt̓ difficultatē hͦ remouet. d. l Et mandata eius gra. nō ſunt .ſ. amāti: nāilla que de natura ſui dura ſunt et aſpera: amor dei etſpes premij facit leuia: ideo ſubdit̉: m Quoniamom̄e qd̓ natū eſt ex deo. ꝑ fidē charitate formatā. nUincit mūdum .i. tentationes dyaboli mūdi ⁊ ꝑſecutiones. o Et hec. Poſita ꝯtinuatione dicta de dilectione ꝓximi hic ꝯn̄ter determinat de emanatione verbi: ⁊ primo ponitur determinatio: ſcd̓o determinationis manifeſtatio: ibi. Et ſpūs eſt. tercio manifeſtatiōisintentio: ibi. Et hoc eſt teſtimoniū. Circa primū ꝯtinuando ſe ad hͦ qd̓ dixerat immediate: Oē qd̓ natuꝫ ē exdeo vincit md̓m. on̄dit qͥd ſit illud qd̓ facit vincere. di.o Et hec eſt victoria q̄ vincit mundū .i. facit vincerep Fides nr̄a. de ꝟbo dei: iō ſubdit̉. q Quis ē autem qͥ vincit mū. niſi qͥ credit. fide formata. r Qm̄ieſus eſt filiꝰ dei. naturalis. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eiuſdē nature cū eonō idētitate ſpecifica: qꝛ nat̉ a diuīa nō ē diuiſibil̓ ſicuthūana: ſꝫ idētitate nūerali diſtinctꝰ tn̄ ī ꝑſona: qꝛ nat̉ anō patit̉ nec rō ꝙ gignēs ⁊ genitꝰ ab eo ſint vnū ī ſuppoſito. s Hic ē .ſ. dei filiꝰ et̓nalit̓ a pr̄e genitꝰ. tQui ve. in md̓m. ad nos ſaluādū. v Per aquā baptiſmalē: qꝛ ꝑ tactum ſue ſacratiſſime carnis in baptiſmo dedit vim regeneratiuā aquis.x Et ſanguinē. effuſum in precium noſtre ſalutis.y Ieſus chriſtus. verus hō verus deus. z Non