Iohānis. I.
⁊ tenebreᵇ ī eo nō ſt̓ vlle. Sidixerimus qm̄ ſocietatē habemꝰ cū eo ⁊ ī tenebris ambulamꝰ: mētimurᵉ ⁊ veritatē n̄ facimꝰᶠ Si āt ī luce ambulamꝰ ſic̄ ⁊ ip̄e ē ī luceᵍ ſocietatē hēmꝰ adinuicē: ⁊ ſāguis ih̓u xp̄i filij eꝰ emūdatnos ab oī pctō. Si dixerimꝰ: qm̄ pctm̄ nō hēmꝰᵏ: ipſinos ſeducimꝰ ⁊ v̓itas ī nob̓nō ē. Si confiteamur pctānoſtraᵐ fidel̓ ēⁿ ⁊ iuſtꝰº et remittat nob̓ pctā nr̄a:ᵖ et emūdet nos ab oī iniqͥtate.Si dixerimꝰ qm̄ n̄ peccaui
musʳ mēdacē facimꝰ eū: ˢ etv̓bū eꝰᵗ nō ē in nobis. .ij.Ilioli mei: ᵇ hͨ ſcriboVobis vt nō peccetis.Sꝫ ⁊ ſiqͥs peccauerit: aduocatū hēmꝰ apd̓ prēꝫ ieſūxp̄mᵉ iuſtū. Et ip̄e ē ꝓpiciatio ꝓ pctīs nr̄is:ᵍ non ꝓ nr̄isaūt tm̄: ſꝫ ēt ꝓ totiꝰ mdiʰ Etin hoc ſcimꝰⁱ qm̄ cognouimus eū:ᵏ ſi mādata eꝰ obſeruemꝰ. Qui dicit ſe noſſe deum:ᵐ ⁊ mādata eius nō cuſtoditⁿ mēdax eſt: et in hocveritas nō eſt. Qui autemſeruat verbū eiusᵖ vere in
hoc audierūt ab eo: Io. ix. Ꝙͣͣdiu ſū in mūdo lux ſummūdi: lux enī hꝫ rōnem manifeſtatiui: in ꝟbo aūt diuinō oīa declarant̉: ꝓpter qd̓ ꝓprie lux dr̄: vn̄ augꝰ. iij. ſuper Gen̄. Chriſtꝰ nō dr̄ ſic lux ſicut lapis ſꝫ illud ꝓpriehoc figurate. a Et tenebre. ignorātie et culpe.b In eo nonſūt vlle. nullꝰ eidefectus ī eo poteſt eē: iō ſubditSi dixcrimꝰ ⁊cͣ.c Et in te. ambulamꝰ .ſ. culpe:⁊ ꝑ ꝯn̄s ignorātie que ſꝑ cōcomitat̉ culpā. iij.ethicoꝝ. Igͦratoīs malꝰ. ⁊ prouer. xiiij. Errātqͥ oꝑant̉ malū.d Mētimur.verbo. qꝛ ſumꝰconſcij malorūnr̄oꝝ. e Etveri. nō facimꝰ.mentiēdo facto⁊ non ſolū ꝟbo:hypocriſis eniꝫmendaciū ē ī facto. f Si ātin luce ambulamus. viuēdo inSocietatē hēmus adinuiceꝫ.meritorijs oꝑbꝰ.ꝓpter ſil̓itudinē ad ip̄m. h Et ſanguis ieſu xp̄i filijeꝰ emū. nos ab oī pctō. qꝛ ſacr̄a noue legis de quibꝰ eſtbaptiſmus ⁊ pnīa: qͥbus aufert̉ oē pctm̄: efficaciā hn̄ta paſſione xp̄i. i Si dixerimꝰ. Hic remouet q̄ddaꝫfalſū dictū: q̄ aliqͥ iactabāt ſe īmunes eē a pctō: on̄dēsꝙ aliqͥs nō pōt hoc dicere de pctō pn̄ti: nec de p̄terito:niſi ſibi reuelatū fuerit a deo: dicit iḡr: Si dixerimꝰ qm̄pctm̄ nō hēmꝰ. de pn̄ti. k Ip̄i nos ſe .i. extra ſocietatē dei ducimus. ꝑ falſitatē: qꝛ ſi de pctō veniali ſit ſermo illud nō pōt in pn̄ti vita total̓r vitari: de illo em̄ diꝓuerb̓. xxiiij. Septies ī die cadit iuſtꝰ. ⁊ ſic nullꝰ poteſtveraciter affirmare ſe illo carere: ſꝫ qꝛ pctm̄ veniale nōſeꝑat a dei ſocietate: iō meliꝰ videt̉ ꝙ d̓ pctō mortali loquat̉. nullꝰ em̄ pōt ſcire ſe pctō carere niſi deus ſibi reuelauerit: Eccl̓. ix. Neſcit homo vtrū amore vel odiodignus ſit: ꝓpter quod ſi abſqꝫ dei reuelatōne aſſeratſe oī pctō mortali carere: iā incurrit pctm̄ iactātie ⁊ ſuperbie ⁊ falſitatis aſſerēdo qd̓ neſcit: iō ſubdit̉: Et veritas ī nobis nō eſt. l Si ꝯfiteamur pec. nr̄a. hūil̓r etvere. m Fidelis. ī reddēdo ꝓmiſſa. n Et iuſtꝰē. qꝛ ꝓmiſſū ē aliqͦ modo debitū: ⁊ ſic reddere ē iuſtumo Vt remit. no. pec. nr̄a. Sic em̄ ꝓmiſit math. iiij. ca.Pnīam agite appropinquabit em̄ regnū celoꝝ.p Et emu. nos ab oī iniqͥtate. ꝑ eccl̓ie ſacr̄a: vt dictūē. q Si dixe. nos qm̄ nō peccauimꝰ. de p̄terito.Mēdace fa. eū .ſ. deū dicēte ꝯtrariū: ſi querat̉ vbi. dicūt doctores aliqͥ ꝙ hoc dixit Iob. xv. c. Quis ē hō: vtimmaculatus ſit ⁊ iuſtꝰ appareat natꝰ de muliere. vbitrāſlatio alia hꝫ? Nemo mūdus a ſorde: neqꝫ infās: cꝰē vniꝰ dei vitā ſuꝑ terrā: ſꝫ iſti nō vident̉ bene dicereqꝛ verbum allegatū non eſt ip̄ius domī: nec ſācti Iobex ſpū dei loquentis: ſed eſt verbū eliphat themanitisqͥ lꝫ ī proceſſu libri multa vera dixit: tn̄ falſam ꝯcluſionē nitit̉ ſuſtinere: vt pꝫ ꝑ ſnīam dei in fine libri: ꝓpt̓ qd̓dicere ꝙ verbum eius ſit verbum dn̄i: non videt̉ ꝯueniēter dcm̄: ſꝫ alibi dicit de pctō originali ꝑ os dd̓ ꝓph̓epsͣ. l. In iniqͥtatibꝰ conceptus ſum: ⁊ ī peccatis ꝯcepitme mater mea. et de actuali dicit Math. vj. vbi docetoēs orare ꝓ peccatoꝝ ſuoꝝ remiſſione. Dimitte nob̓debita noſtra. quod eſt friuolum ei qui non habe̓t peccata. ⁊ ꝑ apl̓m Ro. iij. Eſt aūt deꝰ vetax: oīs hō mēdax
s Uerbū eiꝰ .i. xp̄s qͥ eſt verbū dei patris. t Ntnobis. ꝑ gr̄am ſanctificantē.In cannonica pria btī Ibhannis ca. j. vbi dr̄ ī poſtilla:Quod audiuimus .ſ. a beato Iohanne baptiſta.Additio.Oc qd̓ dicitur a beatoIohanne:Qd̓ audiuimꝰ: poteſt referri ad illa q̄ī antiqͥs ſcripturisſacrꝭ d̓ xp̄o tradūt̉q̄ ꝑ fidē que ex auditu ē: vt ad Ro. x.intelligunt̉. Qd̓ vidimus oculis nr̄isrefert̉ ad illa q̄ apoſtoli viderunt ī cōuerſatione xp̄i: queꝓprie erāt ꝯformiaillis que audierūt īp̄noſticꝭ ꝓphetarū:eo modo quo xp̄sdixit Luce. vij. ca.Ite renūciate Iobanni que vidiſtꝭ ⁊audiſtꝭ. ꝓut fuit expoſitū ī additōe ſuper illud verbum:quod ꝓſpeximus ītranſfiguratōne inqua gl̓iam hūanitatis xp̄i diligenter inſpexerūt. Et manꝰnoſtre contrectauerūt. ī reſurrectōne ꝓut ī poſtilla.In eodem ca. j. vbi dr̄ ī poſtilla: Dicūt doctores aliqͥ ꝙhoc dicit Iob. xv. Quis eſt homo vt īmaculatus ſit.Additio.Uod aūt Iohānes auctoritate diuina teſtetur ꝙbīs hō peccator eſt: hr̄ exp̄ſſe: Eccle. vij. ca. vbi dr̄:Nō eſt em̄ hō iuſtꝰ ī terra qͥ faciat bonum ⁊ nō peccet. Sil̓r ī pſalmo: Hīs homo mendax.Ca. ij.Ilioli mei. Hic ex predictis infert concluſione intentā ꝙ .ſ. debemus pctm̄ vitare. d. a Filiolimei hec. predicta. b Scribo vobis vt non peccetis ne ſocietati diuine īpedimentum ponatis.c Sed et ſiquis peccauerit. ex humana fragilitate.d Aduocatum habemus apud patrem hieſum chriſtū.on̄dentē patri ꝓ pctōribus vulnera. e Iuſtū. q. d. nōinterpellat ꝓ quibuſcūqꝫ pecccatoribꝰ: ſꝫ ſolū ꝓ vere penitentibus. f Et ip̄e eſt propi. ꝓ pec. noſtris. actiue ⁊ paſſiue: nā ſeip̄m obtulit ꝓ noſtra expiatōne. g Nō pronr̄is āt tm̄. ſed ꝓ totius mūdi .ſ. qͣꝫtum ad ſufficientiā: ſedꝓ electis tm̄ qͣꝫtum ad efficaciā: nā alij ponūt obicem.h Et ī hoc ſcimꝰ. Hic conſequēter ponitur dicte ſocietatis promotiuū: quod eſt opus meritoriū per quod charitas per quā deus ī nobis hītat ⁊ nos ī ipſo: meretur augeri vt aucta mereat̉ ⁊ ꝑfici. ſic iḡr ꝓcedit btūs Iobannes:ꝙ prīo ad opus meritoriū inducit oēs general̓r: ſcd̓o aliquos ſpecial̓r: ibi. Scribo vobis filioli. Prīa ī duas: qꝛ primo īducit ad opus meritorium: ſecūdo cōfirmat ſuū dcm̄ibi. Chariſſimi. Circa primū dr̄: h Et in hoc ſcimus.probabili tamen coniectura. i Quoniam cognouimus eum. noticia amatiua que eſt practica: prout praxis extenditur ad effectum. k Si mandata eius obſeruamus. quia ſicut dicit Gregoriꝰ homel̓. xx. Amor deinunqͣꝫ eſt ocioſus: operatur enim magna ſi eſt: ſi autē rennuit operari amor non eſt: ideo ſubditur: l Qui dicitſe noſſe deum. noticia charitate formata. m Et mandata eius non cuſtodit. facultate habita. n Mendaxeſt. quia veritas non ſubeſt dicto eius. o Qui aūt ſer.verbū eiꝰ. corde retinēdo et oꝑe adimplendo. p Uerein hoc charitas dei ꝑfecta ē. ꝑfectum dr̄ cui nihil deeſt. v.metaph̓. ſed hoc pōt intelligi dupliciter quo ad preſens.