Epiſtola

Incipit epl̓a btī Ioh̓isapl̓i prima.Ca. j.Uod fuit ab initioᵇ qd̓ audiuimꝰfqd̓ vidimꝰ ocl̓isnris: qd̓ ꝑſpeximꝰᵉ ⁊ manꝰ nr̄e ꝯtrectauer̄tde v̓bo vite: ⁊ᵍ vitāⁱ manifeſtata ēˡ ⁊ vidimꝰᵏ ⁊ teſtamur⁊ annūciamꝰ vobisᵐ vitaꝫet̓naꝫⁿ q̄ erat apud pr̄em et

apꝑuit nobis. ᵖ Quod vidimus ⁊ audiuimus anunciamus vobis: vt et vos ſocietatē hēatiſ nobiſcū: ⁊ ſocietaſ nr̄a ſit cū pr̄e ⁊ cū filio eꝰih̓u xp̄o. Et hec ſcribimꝰvobis vt gaudeatis ⁊ gaudiū vr̄m ſit plenū. Et hecē annūciatioˣ quā audiuimus ab eoʸ ⁊ annunciamꝰvobisº quoniā deus lux eſt.

Epl̓a Iohānis apl̓i ⁊ euangeliſte prima.Ca. j.Uod fuit ab initio. Hic incipit tercia ꝑs principalis huiꝰ libri in qͣ ponunt̉ epl̓e btī Iohannisſapl̓i ⁊ euangeliſte: ⁊ qꝛ ẜm ordinē doctrine cōiadebēt ſpālia p̄cedere: iō ponit̉ prīo epl̓a ad informandū hoīes generaliter: ſcd̓o ad informandū aliquasꝑſonas ſpāliter: inprincipio epl̓e ſecūde. Pn̄s in duas ꝑtes diuidit̉ .ſ. in ꝓbemium ⁊ tractatūqͥ incipit ibi. Et hecē annūciatio. In ꝓlogo tria facit: quiaprimo reddit auditores attētos: ſecūdo dociles ſiue doctos: ibi. Et vita.Texcio beniuolosibi. Qd̓ vidimus.Circa primū ſciendum ꝙ difficultasmaterie reddere debet auditores attētos: nam ad capiendū talia requiriturmaior attētio. Inter illa ꝟo que ſpectant ad doctrinā catholicā maxima difficultas eſt circa emanationem filij apatre in diuinis: de qua tractat. jͣ. v. c. d. Tres ſūt qui teſtimoniū dant in celo: pater verbū ⁊ ſpūſſanctus: ſil̓r maxīadifficultas ē circa incarnationē ꝑſone filij aſſumētis naͣmhūanam in vnitate ſuppoſiti: de qua dicit. jͣ. iiij. Oīs ſpūsqͥ confitet̉ ieſum xp̄m in carne veniſſe ex deo eſt: et hoc eſtquod dicit: a Quod fuit ab initio ⁊cͣ. Conſtructio eſtſuſpēſiua vſqꝫ ibi: Annūciamus vobis: ⁊ iō ſic cōſtruēda ēlr̄a: Annūciamus vobis qd̓ fuit ab initio .i. verbū qd̓ ꝓceſſit eternal̓r a pr̄e qui eſt principiū ſeu initiū totius emanationis ꝑſonaꝝ: ẜm ꝙ dicit augꝰ. iiij. de trinitate. Pr̄ ē prīcipiū totius trinitatis. principiū em̄ ſignificat id a quo aliquid ꝓcedit verbū ſiue filius: nā ⁊ eodē verbū qͦ ⁊ filiꝰ ꝓcedit a pr̄e: iō pr̄ dicit̉ principiū ſiue initiū filij ſiue verbi: et qille ſit intellectus hꝰ lr̄e: pꝫ ꝑ hoc quod ſubdit̉ aliquibꝰ tn̄interpoſitis de verbo vite. Cōſequēter ꝓcedit ad myſterium incarnationis. d. b Qd̓ audiuimꝰ .ſ. a Iohannebaptiſta incarnati verbi precone: cuius diſcipulus fuitille Iohannes apoſtolus ⁊ euāgeliſta: ⁊ dicūt coiter doctores ꝙ ipſe ⁊ andreas fuerūt illi duo diſcipuli qui audito abeato iohāne baptiſta de xp̄o: Ecce agnus dei ſecuti ſuntih̓m: Ioh. jͣ. ſꝫ iohannes exp̄ſſit nomē andree ⁊ ſuū tacuitqꝛ nolebat ſe ꝯmendare. c Quod vidimꝰ ocul̓ nr̄is.cū ip̄o conuerſando: ẜm ꝙ dr̄ Io. j. Uerbū caro factū eſt⁊ bitabit ī nobis: ⁊ vidimus gloriam eiꝰ. oculis em̄ corꝑalibus viderūt eiꝰ hūanitatē: ⁊ diuītatem eiꝰ oculis mentalibus ꝑ fidē: ⁊ nō ſolūmodo ꝑ fidē cōem que ē ex auditu ſꝫetiaꝫ ꝑ illuſtrationē ſpālem: q̄ eſt qͦdammō ex viſu: iō ſubdit̉. d Qd̓ ꝑſpeximus .i. ꝑfectius inſpeximꝰ: viderūtem̄ apl̓i xp̄m cecos illūinantē: mortuos ſuſcitātē: ⁊ hmōi:que non pn̄t niſi virtute dīna fieri ⁊ talia frequenter faciebat imperādo tāqͣꝫ ꝓpria virtute: ⁊ ſic virtus dīnitatis videbat̉ q̄dammō in oꝑibꝰ illis ſicut cā in ſuis effectibꝰ ſuomō. e Et manus noſtre ꝯtrectauerūt. ad declaratōeꝫveritatis ſue reſurrectōnis: Luce vlti. Palpate ⁊ videte:qꝛ ſpūs carnem ⁊ oſſa non hꝫ ſicut me videtis hr̄e.De verbo vite. qꝛ verbū incarnatū eſt vita ꝑ eēntiam ⁊ ētꝑ efficaciā: eſt em̄ auctor vite gratie nature ⁊ glorie.g Et vita. Hic reddit auditores dociles. illa em̄ que clarius cognoſcunt̉ clarius ꝓferūtur. vn̄ hiero. inꝓlogo ſuꝑpentateuchū dicit: Qd̓ melius nouimꝰ meliꝰ et ꝓferimꝰ.apl̓i ꝟo de diuinis fuerūt magis illūinati qͣꝫ alij p̄cedentesvel futuri: ꝓpt̓ qd̓ clariꝰ potuerūt docere de diuis: ⁊ hoc facit auditores dociles: ideo dicit: Et vitā .i. verbum quod ēvita ꝑ eēntiā vt dcm̄ eſt. h Manifeſtata eſt. ꝑ oꝑa diuina ī hūanitate aſſūpta exercitata. i Et vidimꝰ. nos

apl̓i ceteris clariꝰ k Et teſtamur. de viſu ⁊ auditu.l Et annūci. vobis. vt edocti ſitis. m Uitā et̓nā..i. verbū incarnatū vt dcm̄ eſt Io. xvij. Hec eſt vita et̄na vt cognoſcāt te ſolū deū veꝝ: ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄mn Que erat apud pr̄em. vt ꝑſona diſtincta ab eo pereternā gn̄atōeꝫin dīna natura.o Et apparuit nobis. tꝑalit̓ īhn̄anitate aſſūpta.pQd̓vidimꝰ. Hic vltimo reddit auditores beniuolos ex bonitatefinis huius doctrine: nam peream habet̉ vitagre in pn̄ti: ⁊ vita gl̓ie in futuroet hoc eſt quoddicit: Quod vidimus ⁊cͣ. iā expoſitū ē ſupra.r Annunciamus vobis vt et vos ſocietatem habeatis nobiſcū. per charitatem que eſt eadem cum gratiavel ei inſeꝑabiliter annexa ⁊ ſocietas noſtra ſit cum patre ⁊ filio. ⁊ per hoc intelligitur ſpirituſſanctus qui eſttercia in trinitate perſona: per charitatem enim totatrinitas inhabitat mentes iuſtorum: ſicut amans habitat in amato et econuerſo: ꝓpter quod dicitur infraiiij. Qui manet in charitate in deo manet ⁊ deus in eo.ſic autem nō eſt in peccatoribus: licet ſit in eis ꝑ pn̄tiam eſſentiā et potentiam: per queꝫ modū etiā eſt in ceteris creaturis: ⁊ quia ſocietas gratie eſt diſpoſitio adſocietatem glorie: ideo ſubditur: s Et hec ſcribimꝰvobis vt gaudeatis de gloria iam habita in ſpe.t Et gaudium veſtrum ſit plenū. quādo habebitur īre. v Et hec annunciatio. Finito prohemio hicacceditur ad tractatum: in quo agitur de his que in ꝓhemio ſunt breuiter prelibata: Sunt auteꝫ tria: vt patet ex predictis ſcilicet eternalis verbi generatio: temporalis eius incarnatio: fidelium adinuicem et cū deoaſſociatio: et de his tractat in proceſſu huius epiſtole:non tamē eodem ordine: nam vt continuet dicēda dictis immediate. primo tractat de vltimo ſcilicet de ociet fidelium aſſociatione: ſecundo de verbi incarnatōne: quarto capitulo. Tercio de eiꝰ eterna gn̓atione: capitulo quinto. Circa primum ſciendum: ꝙ ſocietas d̓iet hominum in charitate inchoatur in via: ⁊ conſummatur ī patria: igitur primo tractat de ea vt in via habetur: ſecundo prout in patria expectatur: capitulotercio. Prima diuiditur in tres partes: Nam primoexcludit huius ſocietatis impedimentum: ſecundo inducit ad eius promotiuum: ibi. Et in hoc ſcimus. Tercio vt euitetur predicte ſocietatis facte diſſipatiuuꝫ:ibi. Nolite diligere. Prima adhuc ī duas: quia primodeclarat propoſitum: ſecundo concludit intentum inprincipio capituli ſequentis. Prima adhuc in duas:quia primo facit ꝓpoſitum: ſecundo remouet quoddāfalſum dictū: ibi. Si dixerimus. Circa primū ſciendū:ꝙ ſimilitudo facit aſſociationem: Eccl̓. xiiij. Oē aīal diligit ſibi ſimile. Oīs caro ad ſibi ſimilem cōiungetur: ⁊omnis homo ſibi ſimili aſſociabitur: et per oppoſitumdiſſimilitudo impedit eam. ij. Coꝝ. vj. Que enim participatio iuſticie cum iniquitate: aut que ſocietas lucis ad tenebras: peccatum autem tenebra eſt: et ideofacit diſſimilitudinem ad deum qui eſt lux vera: et percōſequēs impedit ſocietatē cū eo: dicit gͦ: v Et heannūciatio .i. res annūciatiōe digna. x Quā au. abeo .i. a ꝟbo incarnato. y Et annū. vobis. tanqͣꝫ eiꝰapl̓i ⁊ mīſtri: ⁊ qͥd ſit illd̓ ſubdit. z Quoniā deꝰ ⁊cͣ.