epiſtōiā

hoc charitas dei ꝑfecta eſt.. In hoc ſcimꝰ qm̄ in ip̄o ſumꝰ.ʰ Qui dicit ſe ī xp̄o manere:ᶜ debet ſicut ille ābulauitᵈ ⁊ ip̄e ambulare.ᵉ Rm̄i n̄mādatuꝫ nouū ſcribo vob̓:ſꝫ mādatum vetꝰ qd̓ hūiſtꝭab initio. Mādatū vetꝰ eſtv̓bū qd̓ audiſtis. Iteꝝ mādatū nouum ſcribo vobis:quod veꝝ ēʰ ⁊ ī ip̄oᵗ ⁊ ī vob̓ᵏ qꝛ tenebreˡ trāſier̄tᵐ ⁊ veꝝlumē iā lucet:ⁿ Qui dicit ſeī luce eēº ⁊ frēm ſuū odit: intenebris ē vſqꝫ adhucᵖ Quidiligit frēm ſuūq ī lūine manet: ⁊ ſcādaluꝫ ī eo non eſt:Qui aūt odit frēm ſuum ī

tenebris ē: ⁊ ī tenebris ambulat: ⁊ neſcit qͦ eat: qꝛ tenebre obcecauerūt ocl̓os eiꝰ.Scribo vobis filioli: ᵍ qm̄remittūtur vobis pctāˣ ꝓpter nomē eiꝰ. Scribo vobis pr̄es: qm̄ cogͦuiſtis eū qͥab initio ē. Scribo vobisadoleſcētes. qm̄ viciſtis malignū. Scribo vobis infātes: qm̄ cogͦuiſtiſ prēꝫᵇ Scribo vob̓ iuuenes: qm̄ forteseſtis ⁊ v̓bū dei manet in vobis ⁊ viciſtis malignūᵇ Nolite dilige̓ mundū: ᵉ neqꝫ eaq̄ ī mundo ſūt. Siqͥs diīigit mundūᵍ non ē charitaspr̄is in eo. Quoniaꝫ oē qd̓

vno mō cui nihil deeſt de his ad quē tenet̉: ⁊ ſic qui ſeruatverbū dei qͣꝫtum ad eiꝰ p̄cepta: dr̄ in charitate ꝑfectꝰ. aliomō accipit̉ cui nihil deeſt de his que pōt habere: ⁊ ſic charitas nō eſt ꝑfecta in via: qꝛ ſꝑ pōt quilibet quātūcūqꝫ ꝑfectus in merito creſcere. vnꝰ tn̄ dr̄ alio ꝑfectior inqͣꝫtū nōſolū ſeruat mandata q̄ ſt̓ neceſſitatis:ſꝫ etiā cū hͦ ꝯſilia q̄ſt̓ ſuꝑerogatōis: etſic dicit ſaluator: iuueni viā ꝑfectōnisq̄renti: Math. xix.Si vis ꝑfectꝰ eē vade vēde omīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊veni ⁊ ſeqͥre me. etqͣnto qͥs feruētiuseiꝰ mādata vl̓ plura de ꝯſilijs ex charitate ſeruat ⁊ ſtrictius: dr̄ magis ꝑfectus: ⁊ qꝛ ꝑ charitatē deꝰ hitat in nob̓:iō ſubdit̉: a Ilhoc ſcimus qm̄ inip̄o ſumus. tn̄ h̓ accipit̉ ſcīa large proꝯiectura ꝓbabili vtdcm̄ ē. c. p̄cedenti.niſi ſuꝑ hͦ habeaturreuelatio diuīa: qd̓aūt ſequit̉ in aliqͥbus. Si in ip̄o ꝑfecti fuerimꝰ. nō ē inlibris correctis: b Qui dicit ſe in ip̄o manere. ꝑ charitate. c Debet ſicut ille ābulauit. inter hoīes ꝯuerſādod Et ip̄e ambulare. ip̄m imitādo. nō ſolū ī obſeruatōnep̄ceptoꝝ ſꝫ et̓ ꝯſilioꝝ ẜm ſuā poſſibilitate qͣꝫuis ad hoc nōteneat̉ de neceſſitate. e Chariſſimi. Hic ꝯn̄r ꝯfirmatdcm̄ ſuū .ſ. ꝙ p̄ceptū de dilectione dei ⁊ ꝓximi ex qͣ p̄cedūtoꝑa bona ē ab antiqͦ datū. d. Chariſſimi nō manda. nouūſcribo vobis ⁊cͣ. ē em̄ hoc mādatū d̓ dictamine legis naͣlisꝙ hō diligat deū: a quo habet eē et viuere: ⁊ hoīem ſibi ſimilem in ſpecie: vn̄ ⁊ bruta aīalia hoc faciūt: Ecce. xiiij. c.Oē aīal diligit ſibi ſil̓e: ⁊ ſic eſt inſertuꝫ mentihūane a ſuaprima ꝯditione. ē etiā de lege ſcripta diuina deū. vj. ca. Diliges dn̄m deū tuū ex toto corde tuo ⁊cͣ. ⁊ de dilectōne ꝓximi dr̄ leui. xix. Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. ⁊ ſic ē datūab initio legis. f Iteꝝ mā. no. ſcri. vobis. qꝛ idē preceptum de dilectione renouatū ē in euāgelio qd̓ dr̄ lex amoris. g Qd̓ veꝝ ē .i. verificatū. h Et in ip̄o .ſ. d̓o humanato qͥ ex charitate maxima paſſus eſt pro nobis.i Et in vobis. qꝛ ꝑ hoc dedit hoībꝰ maximū incentiuumamoris: ꝓpter quod imminēte ſua paſſione dixit Io. xiij.Mā. no. do vobis. vt dili. inuicē ſicut dilexi vos. KQuia tenebre .i. figure ⁊ vmbre ve. te. l Tranſierūt. īpaſſione dn̄i: in cuiꝰ ſignū velū tēpli tūc fuit ſciſſum: Lucexxiij. m Et veꝝ lumen iā lucet .i. veritas euangelij.n Qui dicit ſe in luce eē .i. in veritate euāgelica viuere.o Et frēm ſuū odit in tenebris ē. culpe ⁊ ignorātie: ⁊ peroppoſitū. p Qui diligit frēm ſuū. in deo ⁊ ẜm deū qd̓ē charitatiue diligere. q In lūine manet .ſ. gr̄e: ⁊ ꝑ cōſequēs in lūine increato in qͦ manet ꝑ grām ſicut amas inamato. r Et ſcā. in eo nō ē .ſ. actiuū ⁊ paſſiuū. ſcādalūem̄ eſt dictū vel factū minus rectū: alteri p̄bens occaſiōeꝫruine: manēs aūt in lūine dicto mō: ex facto vel dicto ſuonō prebet alteri occaſionē peccādi: nec ex facto alteriꝰ veldicto ruit in peccatū. s Qui aūt odit ⁊cͣ. ptꝫ ex dictisſnīa. t Scrib̓o vobis. Hic ꝯn̄r ad oꝑa meritoria induſit aliqͦs ſpāliter: ⁊ prīo baptizatos ab eo: de quoꝝ ſaluteerat ſpāliter ſolicitus: nō em̄ om̄es eiuſdē ciuitatis vel patrie baptizauit vel cōuertit: nā in ꝑtibꝰ illis paulꝰ p̄dicauit ⁊ timotheus ⁊ plures alij: vt pꝫ ex cpl̓is Pauli ⁊ acti-

bus apl̓oꝝ: dicit gͦ. t Scribo vobis filioli. Illi filioli ꝓprie dicūtur alicuius a qͦ baptizati ſūt: vel de baptiſmo leuati. v Qm̄ remit. vobis peccata .i. remiſſa ſt̓in baptiſmo: qͥ delet totā culpā ⁊ penā.nomē eiꝰ .ſ. xp̄i in cuiꝰ noīe dabat̉ baptiſmꝰ ī pͥmitiuaPropt̓eccl̓ia: vt hr̄ act.ij. q. d. deceteronō debetis inqͥnari ꝑ peccatuꝫſcd̓o inducit cōuerſos moribꝰ ⁊ſcīa de quibꝰ eſtmultū curādū:eo ꝙ bonū ip̄orū redūdat ī totam eccl̓iam: ꝓpter qd̓ vocat eos pres. d. YScribo vo. pa.qm̄ cogno. eū qͥab initio ē .i. verbuꝫ incarnatuꝫꝓcedēs a patrevt dictū ē in pͥncipio hꝰ epl̓e. q.d. eis. exquo habetis maioremſcīam alijs: debetis eē alioꝝ exēplū ꝑ oꝑa ꝟtutꝭTercio inducitadoleſcētes ī qͥbus incipiūt cōcupiſcentie carnis vigere: ꝓpter qd̓ laudat eos de caſtitate: vt ad eaꝫmagis animent̉: nā virtus laudata creſcit: iō dicit: 3Scribo vobis adole. qm̄ vici. malignū .i. mali ignis incentiuū: qͥ eſt ignis ꝯcupīe carnalis. q. d. decetero nondebetis ꝑmittere vos vincia carnalibus deſiderijs. qrto inducit infantes: tn̄ aliquo mō rōnis capaces qͣ licꝫpauca cognoſcāt dediuinis tn̄ recognoſcut deum eſſepatrem iuſtorū: dicit igitur: a Scribo vobis infantes qm̄ cogno. patrem. q. d. exquo cognouiſtis euꝫ debetis eum reuereri: ⁊ prout poſſibile vobis eſt imitari.Quinto inducit iuuenes qui iam hn̄t robur corꝑis. d.b Scri. vo. iuue. qm̄ for. eſtis. q. d. ſicut eſtis fortes incorꝑe ita ſitis mente: vt nō deficiatis in quacūqꝫ tribulatione: ⁊ ſubdit̉ ad hoc ratio: c Et viciſtis malignum. id eſt dyabolum renūciando ei ⁊ pōpis eiꝰ in baptiſmo. q. d. debetis firmit̉ ſtare nec decetero vincamīab ipſo. d Nolite diligere. Hic ponit̉ diuine ſocietatis cū hoībus diſſipatiuū vt euitet̉: qd̓ ē duplex .ſ. cupiditas q̄ ē venenū charitatis. in qua charitate conſiſtit dicta ſocietas: ⁊ hereſis ꝑuerſitas q̄ dictā ſocietatēdiſſoluit: gͦ primo docet cauere primū: ſcd̓o ſcd̓m: ibi.Filioli. Circa primū dicit: d Nolite dili. mūdū. nōaccipit̉ hic mūdus ꝓ vniuerſitate creaturarū: ſicut dr̄Io. j. Mundus per ip̄m factus eſt. creature em̄ diligende ſūt: inqͣꝫtum ꝑ eas aſcendimus: tanqͣꝫ ꝑ ſcalamad cognitione creatoris: Ro. j. Inuiſibilia em̄ ipſius.i. dei a creatura mundi .i. ab hoīe per ea que facta ſuntintellecta ꝯſpiciunt̉: ſempiterna quoqꝫ virtus eius etdiuinitas. ſed accipit̉ hic mūdus ꝓ hoībus delectibiliahꝰ md̓i inordinate q̄rentibus de quibꝰ dr̄ Ioh. j. Mūdus eum non cognouit. qꝛ occupatio circa delectibiliamūdi: impedit cognitionē dei. Lꝫ aūt naͣ ſit in ip̄is diligēda: viciū tn̄ eſt odiendū ⁊ fugiendū: nā amicus ſtultoꝝ ſimil̓ efficiet̉: ꝓuer. xiij. nominat̉ aūt hic mūdꝰ ratione vicioꝝ: iō ſubdit̉: e Neqꝫ ea que in mundoſunt .i. vicia eoꝝ. f Siquis diligit mūdū. hoc mōdcm̄. g Nō ē cha. pr̄is ī eo. nā amor delectabiliuꝫhꝰ mūdi retrahit ab amore diuino. h Qm̄ oē qd̓