Epiſtola

bonis ꝯſentiēs: plena miſeri cordia ⁊ fructibꝰ hoīs:ª iudicās ſine ſil̓atōe.ᵇ Fructusāt iuſticieᶜ in pace ſeminat̉:faciētibꝰ pacē. Ca. iiij.Nde bellaᵇ ⁊ lites ī vobis?ᶜ Nōne ex ꝯcupiſcentijs vr̄is: ᵇ que militātᵉin mēbris vr̄is?ᶠ Concupiſcitism nō hētis:ᵍ occiditis⁊ zelatꝭ: ⁊ nō poteſtꝭ adipiſci. ᵏ Litigatis ⁊ belligeratis ⁊ n̄ hētis: ꝓpt̓ qd̓ nō poſtulatis.ᵐ Petitis ⁊ n̄ accipitis:ⁿ eo ꝙ male petatis:vt in ꝯcupiſcentijs veſtris

inſumatis.ᵖ Adulteri:q neſcitis quia amicicia huiusmundiˢ inimica ē d̓iꝫᵗ Quicunqꝫ ergo voluerit amicuſeſſe ſeculi huius: inimicusdei ꝯſtituitur. An putatisquia inaniter ſcriptura dicat: ad inuidiam ꝯcupiſcitſpūs qui habitat ī vobis?Maiorē āt dat gr̄aꝫᵇ Propter qd̓ dic̄: Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit:ᵈ humilibꝰ aūt dat gͣtiam. ᵉ Subditi gͦ eſtote deo.reſiſtite aūt dyabolo:ᵍ ⁊ fugiet a vobisª Appropinqͣtedeo: ⁊ appropinqͣbit vobis

Bonis ꝯſentiens. ſcd̓o ꝙ defectibꝰ pximi ꝯpatiat̉ in affectu: ⁊ ſubueniat in effectu: ⁊ ꝙͣtuꝫ ad hͦ ſubdit̉: Plena miſericordia et fructibꝰ bonis. tercio reqͥrit̉ vt defectꝰ aliorūemēdare caritatiue ſatagat: ⁊ hͦ eſt qd̓ dr̄. a Iudicāsſine ſil̓atōne. ne .ſ. correctoeꝫ exerceat ex odio p̄cedēti ſubcaritatis oſtenſiōehec aūt hoīs pacificatio in ſe ⁊ cū alijſin via eſt quedamp̄libatio ꝑfecte pacis in prīa: ⁊ ſic eſtfinis ſapīe ꝓut habetur in via: iō ſubditur. b Fructꝰ āt iuſticie .i. beatitudo eterna queꝑ iuſticiā acqͥritur:⁊ in fruitōne beata ꝯſiſtit.c In pace ſemīatur. qꝛ ſicut ſemenꝯtinet fructū futurū potentialiter etimꝑfecte: ſic pacificatio in via de quadictū eſt ꝯtinet pacem eternc glorie.Capitulum. iiij.Nde bella.Poſtqͣꝫ. b. iacobꝰ monuit ne ꝓximo malū inferat̉verbo: hic ꝯn̄ter inducit ad hͦ ꝙ nō inferat̉ facto:cuiꝰ radicē volens p̄ſcindere. d. a Un̄ bella. quibꝰ infert̉ nocumentū corꝑis. b Et lites. in iudicijs quibꝰinfert̉ nocumentū in rebꝰ poſſeſſis. c Nōne ex ꝯcupiſcentijs vr̄is. ſupple talia oriunt̉. d Que militat .i. dominant̉. e In mēbris vr̄is. qꝛ mēbra mouent̉ in talibus malis a ꝯcupīa ꝯͣ dictamē recte rōnis. f Concupiſcitis ⁊ nō hētis. qꝛ frequēter tales nō aſſequunt̉ intentum. g Occiditꝭ innocētes. h Et zelatis. bonis īuidentes. i Et nō poteſtꝭ adipiſci. ſatiſfactōeꝫ ꝯcupīevr̄e q̄ ſꝑ ad malū accendit̉. k Litigatꝭ et belligera. ⁊ n̄habetis. replicatio eſt eiuſdē ſnīe ad maiorē exaggerationē. lPropter qd̓ nō poſtulatis. aliqͥd a deo p̄ſumentes obtinere qd̓ ꝯcupiſcitis vr̄a fortitudine. m Petitis ⁊ nō accipitis. q. d. ſi aliqn̄ aliqͣ petitis a deo nō accipitis: ⁊ ſubdit̉ rō. n Eo ꝙ male petatis. petēdo ea q̄ ſūtſaluti vr̄e ꝯͣria: vt inimici mortē vel paſſioneꝫ: vel aliquidhmōi: iō ſubdit̉. o Vt in ꝯcupiſcētijs vr̄is inſumatisi. ꝯcupīas vr̄as impleatis. Inſumo inſumis eſt verbū cōpoſitū ab in ⁊ ſumo: ⁊ ſic inſumere ē intꝰ ſumere: qd̓ eſt cōcupīam maloꝝ adimplere. p Adulteri. Superius. b.iacobꝰ docuit fideles bn̄ ſe hr̄e reſpectu ſui ⁊ ꝓximi: h̓ cōſequēter idē facit reſpectu dei: Et primo facit hͦ rōne diuine bonitatꝭ q̄ dꝫ hoīes attrahe̓: ſcd̓o rōne ſue ſeueritatis q̄dꝫ recedētes ab eo terreͣ. c. ſequen. prima in duas: nam primō monet a mūdo ⁊ dyabolo recedere: receſſus .n. ab vnoꝯͣrio ꝯcedit acceſſum ad aliud: ſcd̓a incipit: ibi. Appropinquāte deo. Circa primuꝫ primo monet recedere a mūdo:ſecundo a dyabolo: ibi. Reſiſtite. prima in duas: qͥa prīomonet relinque̓ mūdū. ſcd̓o inducit ſcripturā ad ſuū ꝓpoſitū: ibi. An putatis. igit̉ primo monet recedere a mūdo.i. ab inordīata ꝯcupīa delectabiliū hꝰ md̓i. d. p Adulteri. a ꝓpria ſponſa q̄ eſt lex diuina: ſap. viij. Exquiſiui eāa iuuentute mea: ⁊ q̄ſiui eam ſponſam aſſumere: fornicarie adherentes .ſ. ꝯcupīe mūdane. q Neſcitis? q. d. bene deberetis ſcire ex rōnis dictamine: ⁊ ex frequēti vobisfacta admonitōne. r Ꝙ amicicia huiꝰ mundi .i. inordinata adheſio delectabilibꝰ huiꝰ mundi. s Inimica ēdeo. qꝛ facit recedere ab ipſo. t Quicunqꝫ gͦ voluerit⁊cͣ. h̓ ſequit̉ ex prīo: ⁊ pꝫ. Cōſequēter inducit ſcripturā adſuū ꝓpoſitum. d. v An putatis qꝛ inaniter dicat. q. di.

hoc nō eſt putandū: qꝛ nō ꝯtinet aliqd̓ falſum aut ſuꝑfluū: x Ad inuidiā ꝯcupiſcit ſpūs q̄ habitat in vobis. hec lr̄a dupl̓r exponit̉: vno mō de ſpū hūano: et ſiclegit̉ dep̄ſſiue: ⁊ intelligit̉ aſſertiue: et ē ſenſus ꝙ ſpūshumanꝰ tendit ad inuidiā .i. ad triſti ciā de bono alteriꝰqd̓ inordinateꝯcupiſcit: qd̓ ꝑtinet ad amciciam hꝰ mūdi: vtpꝫ ex p̄dictis: etẜm huc ſenſumhec lr̄a accipiturde Gen̄. viij. vbidr̄. Senſus eniꝫ⁊ cogitatio cordis hūani ꝓnaſunt in malū abadoleſcētia ſua.Apl̓i nanqͣꝫ nonſꝑ allegāt verbaſcripture: ſed frequenter ſenſumtm̄ modo et ẜmhūc ſenſum qd̓immediate ſubditur: Maiorēaūt dat gratiaꝫdr̄ de alio ſpū .ſ.diuīo. Alio modo legitur dictalr̄a interrogatīe⁊ ītelligit̉ negatīe. Ad īuidiā ꝯcupiſcit ſp̄s qͥ hītat ī vobis. q. d. nō. et ē ſenſus. Spūſſctūs. Qui hītat ī vobis.qͥ datꝰ fuit vobis in baptiſmo. Nō ꝯcupiſcit .i. nō facitvos ꝯcupiſcere. Ad inuidiā .i. nō inducit vos ad triſticiam de bouo ꝓximi. Qd̓ facit amicicia huiꝰ ſcl̓i. Et ẜꝫhoc iſta littera ſumit̉ ex primo ca. ſapientie. Uenignꝰenim eſt ſpūs ſapientie: ⁊ ſic nō inducit ad inuidiā: ſedmagis ad mutuā caritatē: ideo ſubdit̉. a Maiorēaūt dat gratiā. qꝛ dat bona ſpūalia que ſunt maiora etmeliora: ⁊ hec expoſitio melior videtur ꝙͣ prima: quiamagis ꝯtinuat litterā: vt patet: ⁊ quia in libris correctis punctat̉ interrogatiue modo dicto: ⁊ ꝑ ꝯn̄s intelligatur negatiue. b Propter qd̓ .i. ꝓpter maiorabona que dat ſpiritus diuinus. Dicit .ſ. ſcriptura Prouerbio. iij. c Deꝰ reſiſtit ſuꝑbis denegando eis gr̄edona. d Humilibus aūt dat gratiā. naꝫ humilitaſeſt debita diſpoſitio ad eam. hec em̄ littera habet̉ prouerbio. iij. ẜm tranſlationē. lxx. vbi noſtra littera habꝫipſe deludet illuſores ⁊ manſuetis dabit gratiā: ꝓpterquod ꝯcludit. e Subditi ergo eſtote deo. tanqͣꝫ vere humiles: vt det vobis gratiam ſuam. f Reſiſtite. Hic ꝯſequenter monet a dybolo recedere. Circa qd̓ſciendum ꝙ dyabolus eſt ſuperbus: ẜm ꝙ dicit̉ de eoIob. xlj. Ipſe eſt rex ſuper omnes filios ſuꝑbie: Quāto autem aliquis eſt ſuꝑbior tanto magis abhorret ſuperari: ꝓpter quod dyabolus videns aliquem fortiterreſiſtentem dimittit eū tentare: timens ne ab eo ſuperetur: ꝓpter quod recedit ab eo ante faciem belli. vnd̓dicit Ambro. ſuꝑ lucam ꝙ dyabolus inſtare formidatqꝛ frequentiꝰ refugit triumphari: ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur.Reſiſtite autem dyabolo. viriliter repugnando.g Et fugiet a vobis. a Appropinquate deo. Hicꝯn̄ter beatus iacobꝰ monet accedere ad deum rationeſue bonitatis q̄ dꝫ attrahere: qꝛ ab eo ꝓcedit eſſe gratie et eſſe nature: primo gͦ inducit rōne pͥmi: ſcd̓o rōneſcd̓i: ibi. Ecce nūc. Circa primū ſciendū ꝙ ad deū accedimꝰ ꝑ dilectōeꝫ. dilectio ꝟo dei includit dilectōeꝫ ꝓximi: ꝓpt̓ qd̓ īducit prīo ad diligēdū deū: ſcd̓o ꝓximū: ibiNolite detrahe̓. prīa adhuc in duas: qꝛ pͦ īducit ad deihilctōꝫ: ſcd̓o ad q̇dā hn̄tia ad ip̄aꝫ ꝯnexiōꝫ: ibi. Emd̓ate. circa pͥmū dic̄. a Appro. deo. q̄ appropinqͣtō tmīat̉ad dilectōꝫ q̄ ē vnio amatꝭ cū amato. b Et appr. vo