acobi

Emundate manꝰ pctōres:et purificate cordaᵉ duplices aīo. Miſeri eſtote ⁊ lugete ⁊ plorare:ᵍ riſus veſterin luctū ꝯuertat̉: ⁊ gaudiūin merorēˡ Humiliamini inꝯſpectu domī: et exaltabitvos. Nolite detrahere alt̓utrū fratres mei. Qui detrahit fratriⁿ aut qͥ iudicatfrēm ſuū: ᵈ detrahit legiᵖ etiudicat legē.q Si āt iudicaſlegē: nō es factor legꝭ:ʳ ſꝫ iudex.ˢ Unꝰ ē em̄ legiſlator etiudex: qͥ pōt ꝑdereᵛ ⁊ liberare. Tu at qͥs es qͥ iudicas

ꝓximū tuū?ʸ Ecce nūc qͥ dicitis: hodie aut craſtino ibimus in illā ciuitatē: ⁊ faciemus ibi qͥdem annū ⁊ merzabimur ⁊ lucrū faciemus:qͥ igͦratis qͥd erit ī craſtinūQue eſt .n. vitā vr̄aꝫᵇ Uapōr ē ad modicū parēs: etdeinceps extermīabit̉ᶜ ꝓ eovt dicatis: ᵈ ſi dn̄s voluerit⁊ ſi vixerimꝰ. faciemꝰ hͦ autillud. Nūc aūt exultatis īſuꝑbijs vr̄is. Qm̄is exultatio talis maligna ē. ᵍ Sciēti igit̉ bonū face̓ ⁊ nō faciēti: pctm̄ eſt illi. Ca. v.

dona gr̄e ſue ꝯferendo: ⁊ etiaꝫ augmētādo. Sꝫ ꝯtra hͦvr̄ qd̓ dr̄ prima Io. iiij. In hoc ē caritas nō qꝛ dilexerimus deū. ſꝫ qm̄ ipſe prior dilexit nos. Dicendū ꝙ diligere ē velle alicui bonū. Si igit̉ ꝯſideret̉ actꝰ diuīe dilectōnis qͥ eſt ī ip̄o p̄cedit oīa tꝑalia: cū ſit eternꝰ: ⁊ ſic loquit̉ ioh̓es ī auctoritate inducta. Si aūt conſideret̉ huiꝰ dilectōnis effectusqui eſt tꝑalis: ſicaliqͥd eſt precedens ex ꝑte d̓i ⁊aliqͥd ex ꝑte hominis. Sicut .n.deꝰ in fluxū generali ꝯuertit omnia ad ſeipſum:ſicut ad finē vltimū ẜm eē nature: ſic ī fluxū ſpeciali ꝯuertit humanā naturamad ſe ſicut ad finc̄ ſuꝑnaturalē:⁊ h̓ influxꝰ ſpāl̓non eſt aliqͣ gr̄ahabitualis: ſedē motio diuinaſiue inſtinctusq̄ mouet naturāhumanā ad bonū meritoriuꝫ nec denegat̉ alicui qͣꝫdiueſt in hac vita pn̄ti: ſꝫ hoīes diuerſimode ad hūc inſtinctū ſe hn̄t: qꝛ aliqͥ acqͥeſcunt ⁊ ſequunt̉: ⁊ ſic ad gratiaꝫhabitualē de cōgruo diſponunt̉: quibꝰ diſpoſitis deusdat gr̄aꝫ habitualē ꝑ quā meritorie oꝑant̉. Alij ꝟo reſiſtūt inſtinctui diuino: ⁊ ſic merito eis hītualis gr̄a denegat̉: pꝫ igit̉ ꝙ diſpoſitio ad gr̄am de cōgruo qͦ eſt abhoīe mō p̄dicto p̄cedit collatiōeꝫ gr̄e habitualis que ēa deo: ⁊ ſic dr̄ hic. Appropinquate deo et appropinꝗbitvobis. verū tn̄ hāc diſpoſitōeꝫ de ꝯgruo p̄cedit diuinꝰinſtinctꝰ ſeu motio ad bonū meritoriuꝫ: ad qd̓ naturahūana de ſe nō pōt aſſurgere: ⁊ ſic dicit ſaluator Io. vjNemo pōt venire ad me niſi pr̄ meus qͥ miſit me traxerit eū. ⁊ ſic pꝫ ꝙ pͥncipiū meriti ſimpl̓r eſt a deo: ⁊ nōa libero arbitrio. c Emūdate. Hic ꝯn̄r inducit adq̄daꝫ ānexa diuine dilectōni. d. Emūdate manꝰ .i. oꝑad Et purificate corda. qꝛ qͥ diligit cordis mūditiā ꝓpter gr̄am labioꝝ ſuoꝝ hēbit amicū regē Prouer. xxijDuplices aīo .i. qͥ priꝰ fuiſtis duplices aīo: nūc deonūc dyabolo: nūc md̓o adherendo. f Miſeri eſtotę .i. ſtatū miſeri aſſumite recurrēdo ad deū cuiꝰ ꝓpriuꝫē miſereri ⁊ ꝑcere. g Riſus vr̄. ꝑͦ diſſolutionem.h In luctu ꝯuertat̉. ꝑ ꝯtritōem. Eſt aūt riſus leticiaexterior: gaudiū mentē reſpicit interiorē vt ſit mutatōintegra in facie .ſ. ⁊ mente. i Humiliamini in ꝯſpectu dei. qui videt oīa quecūqꝫ latentia ⁊ nō ſolū ī ꝯſpectu hoīm qui tm̄ vident patētia. k Et exalta. vos.in celo vbi eſt ꝑfecta dilectō. l Nolite detrahe̓. Hicꝯn̄ter inducit ad dilectōeꝫ ꝓximi remouēdo dilectionis impedimēta. d. Nolite detrahe̓ alterutrū. ꝑ qd̓ infert̉ fame detrimentū: ⁊ ꝑ hͦ innuit oppoſitū .ſ. ꝯſeruationē bone fame ⁊ eiꝰ augmentū: qd̓ eſt opꝰ dilectōis ꝓximi. m Qui detrahit fratri. in ore. n Aut quiiudicat frēꝫ ſuū. eſſe malū in corde. o Detrahit legi. q̄ ꝓbibet hͦ fieri Leui. xix. Nō eris ſuſurro nec criminator in ppl̓o. p Et iudicat legē. facto deſignās eaꝫeſſe malā: qꝛ facit tanꝙͣ licitū qd̓ ipſa dicit illicitū. qSi aūt iudicas legē nō es factor legꝭ obediens ei vt ſuperiori. r Sꝫ iudex. tanꝙͣ ſuꝑior ip̄i: qd̓ tn̄ ē falſuꝫideo ſubdit̉. s Unus eſt em̄ legiſlator ⁊ iudex .ſ. deus. t Qui pōt ꝑdere. tranſgreſſores. v Et liberare. legis factores. x Tu autem quis es qui iudi-

cas ꝓximum. q. d. tu vſurpas tibi officium diuinuꝫ. Adcuius maiorē intellectum ſciendū ꝙ iudicare ꝓpria auctoritate ſoli deo conuenit: hominibus aūt ex diuina ꝯmiſſion: tam in foro eccleſiaſtico qͣꝫ in ſeculari. Iſta tn̄ ꝯmiſſio non ſe extendit ad ea que ſunt oīno occulta: ſed diuinoiudicio reſeruāturDe his auteꝫ quealiquo mō patentvel ꝑ facta vel ꝑ ſigna poſſunt hoīesiudicare. Et hoc poteſt eſſe duplicitervno mō cū ꝓceſſuad punitōeꝫ: ⁊ hocſolum ꝑtinet ad iudices. Alio mō ſine tali ꝓceſſu: et hͦetiā ꝑtinet ad alioſhoīes. Sciendū tn̄ꝙ iudicium importat ſnīam firmamde aliquo. ſi gͦ procedat ex euidentiafacti nullum ē peccatum: vt ſiqͥs iudicet alium homicidam: quia videtcum homicidiū cōmittentē: ⁊ ideꝫ videtur ſi ꝓcedat exvehementibus ſignis: vt ſiqͥs videat ſolū cū ſola nudū cū nuda in eodeꝫ lecto niſi appareat aliquid: vn̄ poſſit hoc excuſari in toto velin parte: vt ꝯſanguineitas multuꝫ ꝓpinqua ſic vt eſt matris ad filium: vel infirmitas grauis ſeu aliquod hmōi. etſic videns iudicat ꝑſonas eſſe fornicarias: ſi ambe ſint ſolute: vel adulteras ſi ambe vel altera ſint ligate: ſi aūt procedat iudiciū ex ꝓbabilibus ſeu leuibus ſignis: ⁊ eſt iudicium de graui peccato: pctm̄ eſt mortale: qꝛ tale iudiciumeſt ꝯͣ caritatē ꝓximi ⁊ ex ꝑuerſo affectu. Si autē nō ſit iudiciū vel firma ſnīa: ſꝫ magis ſuſpicio qͣ quis incipit dubitare de bonitate ꝓximi. ſic eſt veniale peccatū: graue tam̄vel minus graue ẜm maioritatem vel minoritatē ſuſpicionis ⁊ ꝓbabilitatis ⁊ leuitatis ſignoꝝ. y Ecce. Hicꝯn̄ter inducit ad amorem dei ex bonitate eius quā dat etꝯſeruat eſſe naturale: inducens ad hanc ꝯſiderationem:et remouens oppoſitam. di. Ecce nunc qui dicitis hodieaut craſtino ibimus ⁊cͣ. quaſi veſtrum eſſe ⁊ operari ſit totaliter in veſtra ditōne: cum tamen nō ſit ita:iō ſubditur.z Qui ignoratꝭ quid ſit in craſtinū .i. futurū: qꝛ deus poterit interim opus veſtrū ⁊ vitam ſubtrahere: iō ſubdit̉.a Que eſt em̄ vitā vr̄a? ⁊ rn̄det. b Uapor eſt ad modicum parens .i. valde cito tranſiens. c Pro eo vt dicatis. id eſt ꝓpter hoc debetis dicere tanqͣꝫ coacti a veritate. d Si dn̄s voluerit ⁊ vixerimus .i. preponētes ſuꝑpoſitionem diuine voluntatis in omnibus factis veſtrisex qua dependet vita ⁊ omnis operatio veſtra.Nunc aūt exultatis in ſuꝑbijs veſtris. quaſi diuino adiutorio non indigetis. f Om̄is exultatio talis maligna.ideſt malo igne ignita: qꝛ a demone ꝓcedens ⁊ ad ignē gehenne diſponens ⁊ maxime homines literatos et ſcientes: ẜm ꝙ dicitur Luc. xij. Seruus qui cognouit voluntatem domini ſui ⁊ non fecit: vapulabit multis .ſ. plagis: ethoc eſt qd̓ dicit̉. g Scienti igit̉ bonū ⁊cͣ. peccatū eſt illi. etſi bonū ſit neceſſitati etꝰ omiſſio ē pctm̄ mortale. Siaūt ſit bonū ſuꝑerogatōis pctm̄ eſt veniale: ⁊ aliqn̄ nullū.Capitulum. v.IlEite nunc diuites. Poſtqͣꝫ beatus iacobus induxit ad adherendū deo: ex ꝯſideratōe ſue bonitatis. Hic ꝯſequenter idem facit ex ꝯſideratione ſue ſeueritatꝭ: q̄ maxīe in iudicio apꝑebit̉. Sciēdū tn̄ꝙ illd̓ iudiciū ſicut erit terribile mal̓: ſic erit ꝯſolabile iuſtꝭ